توسعه‌دهنده‌ای نوت‌پد را بدون هوش مصنوعی بازسازی کرد و حالا دقیقاً همان چیزی شده که نسخه اصلی بود

دهه‌ها نوت‌پد یکی از معدود برنامه‌های ویندوز بود که تقریباً هیچ درخواستی از شما نداشت. بازش می‌کردید، تایپ می‌کردید، فایل را ذخیره می‌کردید و می‌بستید. قالب‌بندی کمی وجود داشت، هیچ حساب ابری برای ورود بود نبود، و هیچ نوار ابزار شلوغی با آنچه می‌خواستید بنویسید رقابت نمی‌کرد. مجموعه ویژگی‌های محدودش بخشی از جذابیت آن بود.

هم‌زمان با افزودن تدریجی ویژگی‌های بیشتر از سوی مایکروسافت، از جمله ابزارهای هوش مصنوعی، آن سادگی شروع به تغییر کرد. توسعه‌دهنده‌ای معروف به ForLoopCodes در پاسخ به این روند، برنامه را از صفر با ++C و استفاده از Win32 API بازسازی کرد. فایل README پروژه انگیزه این کار را صریح‌تر بیان می‌کند و استدلال می‌کند که مایکروسافت «adding AI bloatware to notepad.exe را متوقف نمی‌کند».

نتیجه لگسی نوت‌پد است، یک ویرایشگر متن متن‌باز که برای حفظ تجربه ساده‌ی نوشتن ساخته شده که نسخه مایکروسافت به‌تدریج از آنvier عبور کرده است.

ویژگی‌های هوش مصنوعی نوت‌پد مرحله‌به‌مرحله رسیدند و ماندگار شدند

کاپیلات آیکون خود را از دست داد، اما ویژگی‌ها حذف نشدند

احتمالاً باید زمان‌بندی را بازگو کنم، زیرا دقیقاً نشان می‌دهد این فورک به چه چیزی واکنش نشان می‌دهد. مایکروسافت به‌تدریج نوت‌پد را به ابزار نوشتن مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل کرد، ابتدا با Rewrite برای Windows Insiders در نوامبر ۲۰۲۴، سپس Summarize در مارس ۲۰۲۵ و Write در همان ماه مه. این ویژگی‌های ابری نیازمند حساب مایکروسافت هستند و از سهمیه ماهانه اعتبارات هوش مصنوعی استفاده می‌کنند.

تا بهار ۲۰۲۶، مایکروسافت آیکون عمومی Copilot در نوت‌پد را با برچسب روشن‌تر Writing Tools جایگزین کرد. این تغییر باعث شد ورودی نوار ابزار کمتر ظاهری Copilot-برند داشته باشد، اما ویژگی‌های زمینه‌ای هوش مصنوعی را حذف نکرد. مایکروسافت به کاربران اجازه می‌دهد ویژگی‌های هوش مصنوعی نوت‌پد را از طریق تنظیمات برنامه غیرفعال کنند، بنابراین Legacy Notepad تنها مسیر دسترسی به یک صفحه خالی بدون هوش مصنوعی نیست.

تفاوت در این است که لگسی نوت‌پد چیزی برای غیرفعال کردن ندارد. جذابیت آن صرفاً در این نیست که مایکروسافت ویژگی‌ای اضافه کرده که برخی کاربران دوست ندارند. بلکه این فورک به‌کلی ابزارهای هوش مصنوعی، الزام حساب کاربری، زبانه‌ها، نشست‌های بازیابی‌شده و سایر افزوده‌ها را حذف می‌کند و به ویرایشگری برمی‌گردد که درباره باز کردن یک سند و نوشتن در آن است.

این نوت‌پد است، از هیچ بازسازی شده، عمداً

Win32 و RichEdit آن را نزدیک به خانه نگه می‌دارند

لگسی نوت‌پد یک تم یا تنظیم رجیستر روی برنامه مایکروسافت نیست. این یک کدبیس جدید C++۱۷ است که مستقیماً بر پایه Win32 API و کنترل RichEdit ۴.۱ ساخته شده، کنترلی که به همان خانواده گسترده کنترل‌های متن بومی ویندوز متعلق است که نوت‌پد خود مایکروسافت از آن استفاده می‌کند. GDI+ پردازش اختیاری پس‌زمینه را انجام می‌دهد.

نسخه‌ای که دانلود کردم از مدل ویرایش کلاسیک نوت‌پد پیروی می‌کند. یک سند را در هر بار باز می‌کند، با نوار منوی متعارف در بالای ناحیه متن بزرگ. منوهای File و Edit دستورهای ذخیره، چاپ، جستجو، جایگزینی، ناوبری و انتخاب را پوشش می‌دهند، در حالی که Format و View شامل سطر پیچان، فونت‌ها، بزرگ‌نمایی، نوار وضعیت، حالت تاریک، شفافیت و رفتار همیشه‌روی هستند.

حذفیات بیش از افزوده‌ها تجربه را شکل می‌دهند. پنجره نوار زبانه و کنترل‌های هوش مصنوعی را حذف می‌کند، هیچ‌گاه برای حساب کاربری نمی‌پرسد، و متن ساده را بدون لایه پردازش Markdown نمایش می‌دهد. لگسی نوت‌پد همچنین غلط‌گیری املایی، اصلاح خودکار، ذخیره خودکار نشست‌های ذخیره‌نشده و بازیابی نشست را حذف می‌کند. بستن یک سند بنابراین همان مسئولیت کلاسیک نوت‌پد را دارد. یا فایل را عمداً ذخیره می‌کنید یا می‌پذیرید که از بین رفته است.

پشتیبانی از چند انکودینگ شامل UTF-۸، UTF-۸ با BOM، UTF-۱۶ در هر دو ترتیب بایت، و ANSI است، و انتخاب پایان خط در کنار آن‌ها در دسترس است. پنجره می‌تواند بالای برنامه‌های دیگر پین شود، و چاپ از طریق دیالوگ‌های چاپ و تنظیم صفحه متداول کار می‌کند.

چند گزینه فراتر از نوستالژی و در قالب سلیقه شخصی می‌روند. می‌توانید یک تصویر پس‌زمینه پشت متن قرار دهید، اندازه و دیدیالیتی آن را تنظیم کنید، یا آیکون برنامه را با آیکونی از فایل ICO، EXE، DLL یا ICL جایگزین کنید. این‌ها به‌هیچ‌وجه ویژگی‌های ضروری نیستند، اما بدون تغییر مدل نوشتن پایه، به ویرایشگر شخصیتی می‌بخشند.

آنچه در برابر کنترل معامله می‌کنید

پروژه کوچک، هشدار دیفندر و برای ویندوز

این پروژه جوان و توسط نگهدارنده رهبری می‌شود، نه یک برنامه پیش‌فرض که در مقیاس مایکروسافت آزمایش و نگهداری شده است. خارج از پروژه مشارکت دریافت کرده و توجه سالمی جلب کرده، اما لاجرم سطح آزمایش بسیار کوچک‌تری دارد.

یکIssue مخزن، گزارش‌هایی از Windows Defender مستند کرده که نسخه x86 برنامه legacy-notepad.exe را علامت‌گذاری کرده است. مثبت کاذب آنتی‌ویروس می‌تواند رخ دهد، اما آن گزارش نباید به‌طور خودکار به عنوان اثبات بدافزار یا تشخیص تأییدشده بی‌ضرر تلقی شود. تأیید هش SHA-۲۵۶ منتشرشده تنها تأیید می‌کند که فایل با فایلی که توسط توسعه‌دهنده منتشر شده مطابقت دارد.

نسخه‌های بعدی امضای دیجیتال و هش‌های جداگانه برای هر معماری را اضافه کردند، بنابراین اگر برنامه را دانلود می‌کنید، باید از آخرین نسخه استفاده کنید، هش SHA-۲۵۶ آن را با مقدار منتشرشده توسط توسعه‌دهنده مقایسه کنید، و ارزیابی خود را قبل از اجرای آن انجام دهید.

Notepad_legacy فقط برای Windows است زیرا مستقیماً بر پایه Win32 API ساخته شده است. پروژه هشدار می‌دهد که سازگاری با Wine و Proton تأیید نشده و باید با ریسک شخصی شما انجام شود. ساخت خودکار آن به CMake و یا MinGW-w64 یا MSVC نیاز دارد، هرچند نسخه‌های از پیش ساخته‌شده این مرحله را برای اکثر افراد حذف می‌کنند. مجوز MIT آن نیز کد منبع را برای هر کسی که می‌خواهد آن را بررسی، تغییر یا فورک کند باز می‌گذارد.

گاهی کمتر واقعاً خودِ ویژگی است

Notepad_legacy تنها راه برای دور نگه داشتن AI از Notepad نیست. مایکروسافت به شما اجازه می‌دهد ابزارهای writing خود را غیرفعال کنید، که احتمالاً کافی است اگر همچنان تب‌ها، ذخیره خودکار، بازیابی نشست و سایر امکانات Notepad مدرن را می‌خواهید.

این فورک برای افرادی است که مدل ویرایش قدیمی را به‌طور کامل می‌خواهند و سازش‌های همراه آن را می‌پذیرند. شما یک سند در هر زمان، ذخیره عمدی، رابط کاربری متعارف Windows، و کدمنبعی به اندازه کافی کوچک برای بررسی به دست می‌آورید. در عوض، بازیابی خودکار، کمک نوشتاری مدرن، و اطمینان ناشی از یک برنامه مایکروسافتی که به‌شدت آزمایش شده را از دست می‌دهید.

گاهی پاسخ به افزایش ویژگی‌های نرم‌افزاری، یک کلید تنظیم دیگر نیست. یک ویرایشگر است که اصلاً آن ویژگی را برگرفت.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Oluwademilade Afolabi است. مشاهده مقاله اصلی