بازی ابری همیشه برایم جذاب بوده است. اینکه بتوانم تقریباً در هر زمان و با هر دستگاهی، بدون محدودیت‌های سخت‌افزاری، به بازی‌های محبوبم دسترسی داشته باشم، پیشنهادی وسوسه‌انگیز بود که بیش از حد رؤیایی به نظر می‌رسید. بنابراین وقتی دیدم GeForce Now سرانجام در منطقهٔ من در دسترس قرار گرفته است، بی‌درنگ به سراغش رفتم. در نگاه نخست، ایده‌ای عالی است: با پرداخت هزینه‌ای اندک در هر ماه، می‌توانید با هر دستگاه متصل به اینترنت به بازی‌های خود در کتابخانهٔ Steam، Epic Games یا Xbox دسترسی داشته باشید.
در آغاز، تجربهٔ بسیار خوبی با GeForce Now داشتم؛ آن‌قدر خوب که سرانجام مشترک طرح «Ultimate» شدم. بااین‌حال، پس از حدود یک ماه، کاستی‌ها کم‌کم خودشان را نشان دادند.
با اینکه بازی ابری را آیندهٔ گریزناپذیر صنعت بازی می‌دانم، GeForce Now انویدیا راه درستی برای رسیدن به آن نیست.
جی‌فورس ناو انویدیا امکانات فراوانی دارد
اما نه ارزان و نه بی‌دردسر
روی کاغذ، GeForce Now انویدیا راهی عالی برای ورود جدی به زیست‌بوم بازی ابری است. این سرویس در اصل با دریافت هزینه‌ای اندک در هر ماه، دسترسی به یک رایانهٔ میان‌رده را در اختیارتان می‌گذارد و ظاهراً محدودیتی هم برای انتخاب بازی‌ها ندارید. برخلاف تلاش ناموفق گوگل در زمینهٔ بازی ابری، یعنی Stadia، در GeForce Now لازم نیست بازی‌هایتان را دوباره از نو بخرید؛ کافی است تمام کتابخانهٔ Steam یا Epic Games خود را به این سرویس بیاورید و هرچه می‌خواهید بازی کنید.
اگر هم توان بیشتری بخواهید، طرح‌های اشتراکی گران‌تر دسترسی به رایانه‌های قدرتمندی مجهز به تازه‌ترین پردازنده‌های گرافیکی RTX را فراهم می‌کنند. جذاب به نظر می‌رسد، نه؟ دست‌کم در نظریه، واقعاً سرویس بسیار خوبی است.
اما وقتی پای اجرای واقعی بازی‌ها با این سرویس به میان می‌آید، ماجرا کاملاً فرق می‌کند. از تأخیر در ورودی گرفته تا صف‌های انتظار طولانی، تجربه‌ام با GeForce Now چندان خوشایند نبود. GeForce Now سه ردهٔ اشتراک متفاوت دارد:
| ردهٔ اشتراک | هزینهٔ اشتراک ماهانه | همراه با آگهی | بیشینهٔ وضوح و نرخ فریم هدف | نشست‌های بازی | صف اولویت‌دار | پردازندهٔ مرکزی و حافظهٔ DRAM | دسترسی به پردازنده‌های گرافیکی RTX انویدیا |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| رایگان | رایگان | بله | وضوح 1080p با نرخ 60FPS | نشست‌های یک‌ساعته | خیر | پردازنده‌های مجازی ۴ هسته‌ای و ۱۶ GB حافظهٔ DRAM | خیر |
| کارایی | ماهانه $۹.۹۹ | خیر | وضوح 1440p با نرخ 60FPS | نشست‌های ۶ ساعته | بله | پردازنده‌های مجازی ۸ هسته‌ای و ۲۸ GB حافظهٔ DRAM | بله |
| نهایی | ماهانه $۱۹.۹۹ | خیر | وضوح 5K با نرخ 360FPS | نشست‌های ۸ ساعته | بله | پردازنده‌های مجازی ۱۶ هسته‌ای و ۵۶ GB حافظهٔ DRAM | بله |
پس از پایان آزمایش بتای بسته، بی‌درنگ اشتراک $۹.۹۹ را خریدم. این اشتراک عملاً به من امکان می‌داد بازی‌هایی مانند سایبرپانک ۲۰۷۷ و استریت فایتر ۶ را روی لپ‌تاپ کاری قدیمی‌ام، یک ایسوس ویووبوک، اجرا کنم. ماه نخست واقعاً از جی‌فورس ناو لذت بردم، به‌ویژه هنگام بازی با استیم دک قدیمی‌ام. راستش در نهایت بیشتر زمان بازی‌کردنم را به این سرویس اختصاص دادم، نه به رایانه مخصوص بازی خودم.
اما پس از ماه نخست، اوضاع یکسره رو به وخامت گذاشت. نخست اینکه زمان انتظار در صف طولانی بود؛ بله، حتی در سطح پولی «Performance» که وعده می‌دهد فاصله انتظار میان نشست‌ها «کمتر از یک دقیقه» باشد.
در کمال شگفتی، وضعیت سطح Ultimate هم بهتر نبود. حتی برای آزمایش، اشتراکم را به Ultimate ارتقا دادم، اما باز هم پیش از آنکه بتوانم ویچر ۳: وایلد هانت ریمستر یا مانستر هانتر وایلدز را بازی کنم، حدود ۱۰ دقیقه در انتظار ماندم. البته صف‌های طولانی در سرویس‌های بازی ابری پدیده نامعمولی نیستند.
بااین‌حال، وقتی برای اشتراک گران‌تری پول می‌دهم که وعده انتظار ناچیز یا حتی بی‌درنگ واردشدن به نشست بعدی را می‌دهد، ۱۰ تا ۱۵ دقیقه معطلی پذیرفتنی نیست.
افزون بر این، حتی وقتی سرانجام وارد بازی می‌شدم، هرگز حس نمی‌کردم از یک سرویس بازی ابری ممتاز استفاده می‌کنم. تصویر در سطوح Performance و Ultimate بی‌تردید چشمگیر بود، اما فقط وقتی همه‌چیز درست کار می‌کرد. بیشتر اوقات، کیفیت پخش میان 1080p و 1440p در نوسان بود و تماشای آن هیچ‌وقت رضایت‌بخش به نظر نمی‌رسید.
گذشته از این، چه با همان صفحه‌کلید و ماوس قدیمی بازی کنم و چه با دسته، همیشه تأخیری در دریافت فرمان‌ها وجود دارد. عجیب‌تر اینکه مشکلات پخش فقط زمانی رخ می‌دهند که جی‌فورس ناو را روی لپ‌تاپم اجرا می‌کنم.
جی‌فورس ناو با توجه به بهایش، اماواگرهای بیش از اندازه‌ای دارد و نمی‌توانم آن را سرویس همیشگی خود برای بازی بدانم.
روی رایانه رومیزی‌ام که بسیار نیرومندتر است و به همان شبکه ویووبوک وصل می‌شود، وقفه‌های پخش کمتر رخ می‌دهند و وضوح تصویر نیز بیشتر مواقع روی 1440p ثابت می‌ماند. این موضوع باعث می‌شود گمان کنم جی‌فورس ناو، با وجود اینکه صرفاً بازی‌ها را از یک مرکز داده پخش می‌کند، وابستگی زیادی به سخت‌افزار دارد.
محدودیت بازی‌های قابل اجرا نیز مشکل دیگری است. انویدیا ادعا می‌کند جی‌فورس ناو از بیشتر بازی‌های بزرگ منتشرشده در ۴–۵ سال گذشته پشتیبانی می‌کند، اما فهرست واقعی آن نسبتاً محدود است. بیشتر بازی‌های پشتیبانی‌شده در جی‌فورس ناو رایگان‌اند و جالب اینکه می‌توانید آنها را روی تلفن همراه خود نیز بازی کنید.
این فهرست تنها بازی‌هایی را در بر می‌گیرد که به‌طور مشخص از فناوری انویدیا پشتیبانی می‌کنند. برای نمونه، هرچند می‌توانید بازی‌های خاص‌پسندی مانند لاست آرک یا پث آو اگزیل را اجرا کنید، اگر بخواهید سراغ یکی از آثار فرام‌سافت‌ور، از دارک سولز گرفته تا الدن رینگ، بروید شانسی نخواهید داشت.
جایگزین‌های بهتری برای جی‌فورس ناو وجود دارد
گزینه‌های ارزان‌تر بازی ابری که ارزش امتحان‌کردن دارند
اگرچه تجربه من با جی‌فورس ناو چندان خوشایند نبوده، این به معنای نامناسب‌بودن سرویس نیست. وقتی جی‌فورس ناو همان‌گونه که باید کار می‌کند، با توجه به بهایش شاید یکی از بهترین سرویس‌های بازی ابری موجود باشد. بدبختانه این سرویس اغلب آن‌طور که انتظار دارید کار نمی‌کند و در نهایت اشتراکی ماهانه برایتان می‌ماند که همچنان صف‌های طولانی، زمان بازی محدود و پخشی ناپایدار را به شما تحمیل می‌کند.
خوشبختانه چند جایگزین بسیار جذاب برای جی‌فورس ناو وجود دارد که همین حالا می‌توانید آنها را امتحان کنید.
| سرویس بازی ابری | بهای اشتراک ماهانه | افزونه اشتراک | فهرست بازی‌ها | سکوهای پشتیبانی‌شده |
|---|---|---|---|---|
| بازی ابری ایکس‌باکس | $۲۳.۹۹ (ایکس‌باکس گیم‌پس Ultimate/PC) | خیر | کتابخانه ایکس‌باکس و فهرست بازی‌های گیم‌پس در دسترس‌اند. | ویندوز، ایکس‌باکس سری X|S، ایکس‌باکس وان و دستگاه‌های همراه. |
| آمازون لونا | همراه با اشتراک آمازون پرایم ارائه می‌شود | افزونه سطح ممتاز با بهای $۹.۹۹ | فهرستی کوچک از بازی‌ها، شامل آثار بزرگ سه‌ای و شماری بازی مستقل برگزیده. | ویندوز و دستگاه‌های همراه |
| بوستروید | ۱۶٫۸۹ دلار برای طرح Ultra | ارتقا به Ultra Pro با پرداخت ۷۴٫۸۹ دلار برای ۶ ماه یا ۱۳۴٫۸۹ دلار برای ۱۲ ماه | شماری از بازی‌های بزرگ و بازی‌های رایگان موجود در کتابخانهٔ شخصی Steam کاربر | ویندوز، لینوکس، Tizen، WebOS و دستگاه‌های همراه |
البته همهٔ این خدمات بی‌کم‌وکاست نیستند؛ برخی کتابخانهٔ بازی محدودی دارند و برخی دیگر برای طرح‌های اشتراکی گران‌تر پول بیشتری می‌گیرند. بااین‌حال، بهترین جایگزین‌های کنونی GeForce Now در بازار به‌شمار می‌روند. بر پایهٔ تجربهٔ من، Xbox Cloud Gaming برای همهٔ نیازهایم در زمینهٔ بازی ابری، گزینه‌ای بسیار بهتر از GeForce Now بود.
با آن می‌توانم هم بازی‌های کتابخانهٔ Xbox خودم و هم تازه‌ترین عناوین فهرست Game Pass را پخش کنم، بی‌آنکه نگران تأخیر یا کیفیت پخش باشم.
بازی ابری جایگزین موقت است، نه جانشین کامل
برای من که با بازی‌کردن روی رایانهٔ شخصی بزرگ شده‌ام، بازی ابری هیچ‌گاه فراتر از پیامدهای فناورانه‌اش توجه‌برانگیز نبوده است. اینکه مردم بتوانند فارغ از محدودیت‌های سخت‌افزاری از بازی‌هایشان لذت ببرند، ایده‌ای به‌راستی نو است. با وضعیت کنونی بازار قطعات رایانه و حتی کنسول‌ها نیز بازی ابری برای بازیکنانی که فعلاً توان خرید یک دستگاه ویژهٔ بازی را ندارند، جایگزینی عالی به نظر می‌رسد.
بااین‌همه، بازی ابری هنوز در آغاز راه است؛ ازاین‌رو گمان نمی‌کنم به این زودی‌ها جای بازی‌کردن سنتی با رایانهٔ شخصی یا کنسول را بگیرد.
Services like GeForce Now and Xbox Cloud are great options to have as "alternatives." To me, cloud gaming is the option that I can rely on if I'm traveling and don't want to carry my handheld PCs or consoles. However, it's never going to replace my dedicated gaming PC or even the Nintendo Switch 2, for that matter.«مالک» دستگاهی بودن که با آن بازی می‌کنید، حال‌وهوای دلنشینی دارد؛ بازی ابری با همهٔ مزایایش هرگز نمی‌تواند چنین حس رضایتی به شما بدهد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Suman Biswas است. مشاهده مقاله اصلی