گاهی ویژگی جدیدی در اندروید ظاهر میشود که ابتدا جذاب بهنظر میرسد، اما پس از مدتی میبینید که بهدست آوردههای شایعه نمیرسد مگر اینکه زمان بیشتری صرف کشف روش صحیح استفاده از آن کنید.
این وضعیت برای من با ویژگی جدید اندروید ۱۷ به نام حبابهای برنامه رخ داد. استفاده نادرست—مثل همانطور که در ابتدا کردم—میتواند هرج و مرج بیشتری به کار با تلفنام اضافه کند. اما پس از مدتی بازنگری در هدف اصلی این ویژگی، توان واقعی حبابهای برنامه را کشف کردم؛ وقتی آن را نه بهعنوان سرگرمی، بلکه بهعنوان ابزار قدرتمند بهرهوری برای ارتقای تمرکز بهکار بردم.
حبابها دیگر فقط برای گپوگو نیستند
اندروید ۱۷ حبابها را به همه برنامهها میآورد
این اولین بار نیست که اندروید از حبابها استفاده میکند. نخستین بار حبابهای شناور را در اندروید ۱۱ دیدیم، زمانی که این ویژگی عمدتاً برای نمایش تعاملات با مخاطبان کلیدی در مرکز توجه بکار میرفت، مشابه ویژگی چت هِدز فیسبوک در ۲۰۱۳.
اما از اندروید ۱۷ بهبعد—که هماکنون برای اکثر دستگاههای پیکسل در دسترس است—گوگل به کاربر اجازه داد هر برنامهای را به حباب تبدیل کند، بههمراه امکانات جدید مفید دیگر. استفاده از آن آسان است، اما بهکارگیری صحیحش مسألهای دیگر است که بعداً در این مقاله به آن میپردازیم.
روش اولیهٔ استفادهام از حبابهای برنامه یک آشفتگی سردرگمکننده بود؛ باید از اشتباهاتم درس بگیرید.
چرا برنامههای شناور برای من مؤثر نبودند
فضای صفحه را بیش از حد اشغال میکردند
وقتی برای اولین بار بهکارگیری حبابهای برنامه را آغاز کردم، همهچیز را اشتباه انجام میدادم. در ابتدا فکر میکردم داشتن حبابهای «باحالی» که همیشه روی صفحه شناورند، مثل تلگرام، اسپاتیفای و ردیت، جذاب است. حتی با پلیاستور، جیمیل و کروم نیز آزمایش کردم.
اگرچه این برنامهها را بهطور مکرر استفاده میکنم، نیازی ندارم که همواره روی صفحه باشند. در واقع حضورشان فقط باعث سردرگمی بیشتر میشد و حس میکردم در حال حل مشکلی هستم که اصلاً ندارم. حتی سعی میکردم تعداد حبابها را به حداکثر چهار عدد تمامکنم که فقط آشفتگی و درهمریختگی بیشتری بهوجود میآورد.
میبینید، تعویض برنامهها دشمن تمرکز بر یک کار واحد است. برخی به این حالت «یکوظیفهای» میگویند و وقتی میخواهید تکوظیفه باشید، باید حواسپرتیها را کاهش داده و کار اصلی را در مرکز توجه داشته باشید، بههمراه چند ابزار در دسترس.
وقتی نگرشام نسبت به این ویژگی اندروید را تغییر دادم، همه چیز سرجای خود قرار گرفت.
وقتی برای تمرکز بر یک هدف نیاز داشتم، معنا پیدا کردند
حبابها نوشتنم را بسیار کارآمدتر کردند
حبابهای برنامه سرانجام وقتی تصمیم گرفتم برای تکوظیفه استفاده کنم، معنا پیدا کردند.
برای مثال، نیاز به ویرایش نهایی مقالهای که مینوشتم داشتم. پس یک حباب برنامهٔ گوگل داکس فعال کردم و کلود را برای کمک به پژوهش اضافه کردم، بههمراه آسانا که تیم ما برای مدیریت وظایف نوشتاری از آن استفاده میکند.
در نهایت، حبابهای برنامه معنا پیدا کردند
بیشتر زمان حباب داکس را باز نگه داشتم، جایی که پیشنویسم بود. بهراحتی میتوانستم به کلود سوئیچ کنم تا سؤال بپرسم و در پژوهش کمک بگیرد، یا میتوانستم کار آسانای مربوط به وظیفهٔ نوشتاریام را باز کنم تا ببینم مدیرم آیا دستور خاصی برای این تکلیف داده است یا نه.
در نهایت، حبابهای برنامه وقتی اینطور استفاده شدم، برایم مؤثر بودند. گویی سه صفحه داشتم که میتوانستم با یک ضربه روی حبابها بهراحتی بینشان جابجا شوم، همه در خدمت کار اصلی—تمامنکردن مقاله. بهعلاوه، حبابها بر روی تلفنهای تاویزیونی حتی کارآمدترند.
چگونه آنها را تنظیم کنیم
در هر زمان میتوانید حداکثر چهار حباب شناور داشته باشید (بتای قبلی اندروید ۱۷ امکان داشتن حبابهای بیشتر را میداد، اما نسخهٔ نهایی تنها به چهار عدد اجازه میدهد).
برای شروع یک حباب، کافیست آیکن دلخواه را فشار داده و نگه دارید (در صفحه اصلی یا سینی برنامهها)، سپس گزینه «Bubble» (آیکن شامل پیکان و نقطه) را لمس کنید؛ برنامه به شکل یک آیکن شناور تبدیل میشود که میتوانید آن را به هر لبهٔ صفحه بکشید. برای افزودن حبابهای بیشتر، عمل فشار‑و‑نگه داشتن را تکرار کنید یا روی آیکن + داخل یک حباب کلیک کنید تا جدیدترین حبابها برای انتخاب نمایش داده شوند.
پیکربندی میانبرهای حباب با پوشهها
پیشپیکربندی حبابها بر اساس وظایف شما
میتوانید حبابهای برنامه را بهمقدار نیاز اضافه کنید، اما یک ترفند هوشمندانه برای بهرهوری بیشتر از حبابهای برنامه برایتان دارم.
حبابها را میتوانید بر پایهٔ کارهای انجامشده در پوشههای صفحهٔ اصلی گروهبندی کنید؛ این کار راهانداز کامل مجموعهای از حبابها را در لحظهای که قصد تمرکز دارید، سرعت میبخشد. برای مثال، دانشجویی میتواند پوشهٔ «مطالعه» بسازد که حبابهای NotebookLM (در حال آمدن به کروم)، برنامهٔ یادداشتبرداری دلخواه و زمانبندی کلاسها را شامل شود؛ در نتیجه داشبوردی جامع برای مطالعه ساخته میشود که ارزش استفاده از حبابهای برنامه را دوچندان میکند.
خوشحالم که راه مناسب استفاده از این ویژگی جدید اندروید را برای تمرکز بهتر بر تککارها کشف کردم. گاهی لازم است تازگی یک ویژگی را کنار بگذاریم تا بهدقت بفهمیم چگونه بهترین بهره را از ابزار جدید ببریم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Brandon Miniman است. مشاهده مقاله اصلی