بی‌صبرانه منتظرم روزی اتصال همراه 5G به قابلیتی فراگیر در لپ‌تاپ‌ها تبدیل شود؛ اما تا آن زمان ناچارم از گوشی‌ام به‌عنوان هات‌اسپات همراه استفاده کنم. احتمالاً تا امروز بیشتر کاربران گوشی‌های هوشمند دست‌کم یک‌بار اینترنت دستگاه خود را با وسیله‌ای دیگر، مانند تبلت، لپ‌تاپ یا کنسول بازی دستی، به اشتراک گذاشته‌اند. بااین‌حال، اینترنت همراه تنها چیزی نیست که گوشی اندرویدی شما می‌تواند از راه هات‌اسپات وای‌فای به اشتراک بگذارد.
گوشی‌های اندرویدی می‌توانند شبکه وای‌فای متصل‌شده را از راه هات‌اسپات وای‌فای با دستگاه‌های دیگر به اشتراک بگذارند؛ قابلیتی که هر سال صدها دلار برایم صرفه‌جویی به همراه دارد. فرض کنید در هواپیما، هتل یا کشتی تفریحی به شبکه وای‌فای پولی با محدودیت تعداد دستگاه متصل شده‌اید. کافی است تنها یک‌بار هزینه شبکه را بپردازید، گوشی اندرویدی خود را به آن وصل کنید و سپس با هات‌اسپات وای‌فای، همان اتصال را رایگان در اختیار همه دستگاه‌های دیگرتان بگذارید.
این قابلیتی است که کاربران آیفون از آن بی‌بهره‌اند و بسیاری از کاربران اندروید نیز از وجودش خبر ندارند.
هات‌اسپات واقعی وای‌فای در گوشی اندرویدی شما پنهان است
شبکه وای‌فای را با دستگاه‌های دیگرتان به اشتراک بگذارید
معمولاً زمانی هات‌اسپات همراه را روشن می‌کنیم که شبکه وای‌فای در دسترس نباشد. با فعال‌کردن گزینه هات‌اسپات همراه در تنظیمات گوشی، اینترنت همراه 4G یا 5G شما از راه وای‌فای، بلوتوث یا USB با دستگاه‌های دیگر به اشتراک گذاشته می‌شود. در آیفون، با روشن‌کردن هات‌اسپات شخصی، وای‌فای به‌طور خودکار خاموش می‌شود. اگر پیش از راه‌اندازی هات‌اسپات شخصی به شبکه وای‌فای متصل باشید، آن اتصال قطع خواهد شد.
گوشی‌های سامسونگ گلکسی نیز در برخی موارد همین رفتار پیش‌فرض را دارند: با روشن‌شدن هات‌اسپات همراه، وای‌فای خاموش می‌شود. بااین‌حال، برخلاف iOS، اندروید از ابتدا به‌گونه‌ای طراحی شده است که هنگام فعال‌بودن هات‌اسپات همراه، اتصال وای‌فای را نیز حفظ کند. گوشی‌های اندرویدی افزون بر اشتراک‌گذاری معمول اینترنت همراه، می‌توانند با استفاده از حالتی موسوم به تکرارکننده وای‌فای، سیگنال یک شبکه وای‌فای را در اختیار دستگاه‌های دیگر بگذارند.
در عمل، گوشی شما اتصال وای‌فای را دریافت می‌کند و آن را با SSID و گذرواژه هات‌اسپات همراه خود دوباره پخش می‌کند. به‌این‌ترتیب، دستگاه‌های دیگر نه به روتر شبکه بی‌سیم، بلکه به گوشی شما متصل می‌شوند. آزمایش این قابلیت در گوشی‌های گوگل پیکسل آسان است، زیرا اشتراک‌گذاری وای‌فای به‌طور پیش‌فرض در آن‌ها فعال است. اگر هنگام اتصال به یک شبکه بی‌سیم، هات‌اسپات وای‌فای را روشن کنید، گوشی پیکسل همان شبکه را با دستگاه‌های دیگر به اشتراک می‌گذارد، نه اینترنت همراهتان را.
برای آزمایش این قابلیت، به یک شبکه وای‌فای متصل شوید، اینترنت همراه گوشی را خاموش کنید و سپس هات‌اسپات وای‌فای را روشن کنید. دستگاه‌هایی که به هات‌اسپات گوشی وصل می‌شوند، با وجود خاموش‌بودن اینترنت همراه همچنان به اینترنت دسترسی خواهند داشت؛ زیرا هات‌اسپات، اتصال وای‌فای گوشی را به اشتراک می‌گذارد، نه داده‌های همراه آن را.
کاربران سامسونگ ممکن است ناچار باشند اشتراک‌گذاری وای‌فای را دستی فعال کنند، اما این قابلیت در گوشی‌های گلکسی نیز وجود دارد. فعال یا غیرفعال‌بودن این گزینه در گوشی گلکسی به مدل دستگاه، منطقه و اپراتور بستگی دارد. البته خاموش نگه‌داشتن آن مزیتی هم دارد: غیرفعال‌شدن وای‌فای هنگام استفاده از هات‌اسپات همراه می‌تواند مصرف باتری را کاهش دهد.
بااین‌حال، به‌دلیل صرفه‌جویی مالی‌ای که در ادامه توضیح می‌دهم، ترجیح می‌دهم اشتراک‌گذاری وای‌فای را فعال نگه دارم. برای فعال‌کردن آن در گوشی گلکسی خود، به «تنظیمات ← هات‌اسپات همراه و اشتراک‌گذاری اینترنت ← هات‌اسپات همراه» رفتم. سپس روی گذرواژه هات‌اسپات همراه زدم و صفحه را تا گزینه «پیشرفته» پایین کشیدم. با انتخاب آن، کلید «اشتراک‌گذاری وای‌فای» نمایان می‌شود. فعال‌کردن این گزینه، گوشی گلکسی را به یک تکرارکننده تبدیل می‌کند تا سیگنال وای‌فای را برای دستگاه‌های دیگر بازپخش کند.
با هات‌اسپات وای‌فای، محدودیت ایرلاین‌ها، هتل‌ها و کشتی‌های تفریحی را دور می‌زنم
هیچ‌وقت دوبار پول وای‌فای نمی‌دهم و همیشه محدودیت تعداد دستگاه‌ها را پشت سر می‌گذارم
شاید از خود بپرسید چرا به‌جای اتصال مستقیم به شبکه بی‌سیم، باید از هات‌اسپات گوشی استفاده کنید. در واقع دلایل زیادی برای این کار وجود دارد و همه آن‌ها به شبکه‌های وای‌فای با سازوکارهای امنیتی سازمانی مربوط می‌شوند. درگاه‌های ورود اجباری این شبکه‌ها نه‌تنها ورود جداگانه با تک‌تک دستگاه‌ها را دردسرساز می‌کنند، بلکه قابلیت‌های ارتباط میان دستگاه‌ها را نیز محدود می‌سازند.
برای نمونه، فرض کنید در هتلی اقامت دارید که شبکه وای‌فای آن درگاه ورود اجباری دارد. به‌جای ورود جداگانه به شبکه با هر دستگاه، کافی است فرایند راه‌اندازی اتصال را یک‌بار در گوشی اندرویدی خود انجام دهید و سپس همان اتصال را برای همه دستگاه‌های دیگرتان بازپخش کنید. گوشی شما برای آن‌ها مانند یک شبکه وای‌فای شناخته‌شده ظاهر می‌شود و اتصال بی‌دردسر انجام می‌گیرد.
اگر از آن دسته کسانی هستید که در سفر Roku، Apple TV یا Chromecast را هم با خود می‌برید، هم‌رسانی وای‌فای اتصال دستگاه‌های پخش را نیز آسان‌تر می‌کند. دیگر لازم نیست در هر دستگاه جداگانه وارد شبکه شوید. از آن مهم‌تر، قابلیت‌هایی مانند AirPlay یا Google Cast ممکن است در شبکه‌های سازمانی کار نکنند، اما با نقطهٔ اتصال همراه گوشی‌تان به‌خوبی کار می‌کنند.
آیفون من از پس چنین کاری برنمی‌آید و این قابلیت در هر پرواز دست‌کم ۱۰ دلار برایم صرفه‌جویی می‌کند.
همهٔ این‌ها مزایای کاربردی‌اند، اما من برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها از قابلیت هم‌رسانی وای‌فای گوشی‌های اندرویدی‌ام استفاده می‌کنم. هر سال ده‌ها بار پرواز می‌کنم و شرکت هواپیمایی محبوبم United است. وای‌فای رایگان درون پرواز جزو مزایای United نیست و اعضا باید برای هر پرواز ۸ دلار بپردازند؛ آن هم تنها برای یک دستگاه. اگر بخواهم برای انجام کارهایم هم با گوشی و هم با لپ‌تاپ به وای‌فای هواپیما وصل شوم، باید برای دستگاه نخست تعرفهٔ ۸ دلاری اعضا و برای دستگاه دوم تعرفهٔ ۱۰ دلاری افراد غیرعضو را بپردازم.
در عوض، هزینهٔ ۸ دلاری وای‌فای پرواز را برای گوشی اندرویدی‌ام می‌پردازم و با قابلیت هم‌رسانی وای‌فای، اتصال را در اختیار همهٔ دستگاه‌های دیگرم می‌گذارم. آیفون من از پس چنین کاری برنمی‌آید و این قابلیت در هر پرواز دست‌کم ۱۰ دلار برایم صرفه‌جویی می‌کند. برای شمار دستگاه‌هایی که می‌توانم به نقطهٔ اتصال وای‌فای گوشی وصل کنم نیز محدودیتی وجود ندارد. این قابلیت پنهان اندروید روی‌هم‌رفته سالانه صدها دلار از هزینه‌هایم می‌کاهد.
فقط گوشی‌های اندرویدی می‌توانند نقطهٔ اتصال وای‌فای بسازند
آیفون فقط اینترنت همراه را بازپخش می‌کند
من با قابلیت هم‌رسانی وای‌فای اندروید هم در هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌کنم و هم محدودیت شمار دستگاه‌ها در وای‌فای هواپیما را دور می‌زنم، اما این راهکار در جاهای دیگر نیز کاربرد دارد. اگر وای‌فای هتل محل اقامت یا کشتی تفریحی سفرتان گران یا محدود باشد، می‌توانید این محدودیت‌ها را پشت سر بگذارید. افزون بر این، برخلاف روتر مسافرتی، استفاده از گوشی به‌عنوان نقطهٔ اتصال همراه برای هم‌رسانی یک شبکهٔ وای‌فای حساسیتی برنمی‌انگیزد.
بسیاری از کاربران آیفون حتی نمی‌دانند چنین کاری در گوشی‌های اندرویدی شدنی است. در میان قابلیت‌های اندروید، هیچ‌کدام به‌اندازهٔ این یکی برایم صرفه‌جویی مالی نداشته است. همهٔ امکانات دیگر اندروید ۱۷ و One UI ۹ عالی‌اند، اما این قابلیت پول بیشتری در جیبم نگه می‌دارد. تنها به‌خاطر همین ویژگی هم که شده، هرگز بدون یک گوشی اندرویدی سفر نمی‌کنم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Brady Snyder است. مشاهده مقاله اصلی