اپل واچ سری ۷ من نزدیک به پنج سال کارش را به‌خوبی انجام داد. تمرین‌هایم را ثبت می‌کرد، در تنظیم زمان‌سنج کمکم می‌کرد و از پیام‌هایی که بهتر بود نادیده بگیرم، باخبرم می‌ساخت. اما با انتشار به‌روزرسانی watchOS ۲۷، نامش از فهرست دستگاه‌های پشتیبانی‌شده کنار رفت؛ از طرفی، وضعیت بسیار نامطلوب باتری باعث شده بود بیشتر از آنکه روی مچم باشد، روی شارژر بماند. دیگر وقت ارتقا رسیده بود.
پس سری ۱۲ را خریدم. البته روی کاغذ، همچنان با همان مربع گوشه‌گرد روبه‌رو هستیم که نمایشگرش کمی بزرگ‌تر شده است. بااین‌حال، بهبود تراشه، باتری، حسگرها و نمایشگر طی پنج نسل، چیزی فراتر از یک ظاهر تازه به ارمغان آورده است. این‌ها هفت تغییری هستند که این ارتقا را برایم ارزشمند کردند.
باتری‌ای که سرانجام یک شب کامل دوام می‌آورد
افزایش شارژدهی از ۱۸ به ۲۴ ساعت؛ یا ۳۸ ساعت در حالت کم‌مصرف
اپل شارژدهی سری ۷ را ۱۸ ساعت اعلام کرده بود و ساعت من کمی بهتر از این رقم عمل می‌کرد. بااین‌حال، فقط به‌سختی از پس ثبت یک شب خواب برمی‌آمد و معمولاً تا برای نوشیدن قهوه به آشپزخانه می‌رسیدم، باتری ساعت تمام شده بود. شارژدهی سری ۱۲ برابر با ۲۴ ساعت اعلام شده و در حالت کم‌مصرف به ۳۸ ساعت می‌رسد. با همان تنظیمات و درحالی‌که همه قابلیت‌ها روشن هستند، سری ۱۲ من تمام شب و حتی بیشتر از آن دوام می‌آورد. می‌توانم هنگام آماده‌شدن، دوش‌گرفتن و پایین‌رفتن برای نوشیدن قهوه همچنان آن را به دست داشته باشم؛ سپس ساعت را روی شارژر بگذارم تا دوباره کاملاً شارژ شود. همین حاشیه اطمینان بیشتر، ثبت شبانه خواب با برنامه Sleep در Apple Watch را بسیار کاربردی‌تر می‌کند. حتی همین که دیگر چندان نگران تمام‌شدن باتری نیستم، این ارتقا را برایم کاملاً ارزشمند کرده است.
نمایشگری خوانا زیر نور مستقیم خورشید و در تاریکی شب
حداکثر روشنایی ۲,۰۰۰ نیت و حداقل روشنایی ۱ نیت
حداکثر روشنایی نمایشگر سری ۷ به ۱,۰۰۰ نیت می‌رسد، اما این رقم در سری ۱۲ برابر با ۲,۰۰۰ نیت است. پنل OLED با زاویه دید گسترده آن نیز وقتی بدون چرخاندن مچ به‌سوی صورتم، از گوشه چشم به ساعت نگاه می‌کنم، همچنان خوانا می‌ماند. دیدن نمایشگر زیر نور شدید خورشید هم بسیار آسان‌تر شده است. مدل‌های جدیدتر Apple Watch می‌توانند روشنایی را تا ۱ نیت پایین بیاورند؛ بنابراین نگاه‌کردن به ساعت در دل شب نه اتاق‌خواب را روشن می‌کند و نه چشمم را می‌زند. نمایشگر سری ۷ من هرگز تا این اندازه کم‌نور نمی‌شد. البته انصافاً اپل هر دو مشخصه را در سال ۲۰۲۳ و با سری ۹ معرفی کرد، اما برای کسی که از سری ۷ آمده، ندیدن این تفاوت دشوار است.
شارژی کوتاه که واقعاً برای یک روز کافی است
رسیدن به ۸۰% شارژ در حدود ۳۰ دقیقه، به‌جای ۴۵ دقیقه
شارژ سریع یکی از قابلیت‌های مهم سری ۷ در سال ۲۰۲۱ بود. اپل می‌گفت این ساعت می‌تواند در حدود ۴۵ دقیقه به ۸۰% شارژ برسد؛ یعنی تقریباً یک‌سوم سریع‌تر از سری ۶. بر پایه آزمایش‌های خود اپل با کابل شارژ سریع همراه دستگاه و آداپتور 20W از نوع USB-C، سری ۱۲ این زمان را به حدود ۳۰ دقیقه کاهش می‌دهد. شاید ۱۵ دقیقه زمان کمتر چندان چشمگیر به نظر نرسد، اما برای من قطعاً ارزشمند است.
برای بهره‌مندی از شارژ سریع، به شارژر دیسکیِ داخل جعبه و یک شارژر دیواری USB-C با پشتیبانی از Power Delivery نیاز دارید. اگر مطمئن نیستید تجهیزاتتان شرایط لازم را دارند، بهتر است روش درست شارژکردن Apple Watch را بررسی کنید. آداپتور مکعبی قدیمی USB-A یا شارژر دیسکی فاقد پشتیبانی از شارژ سریع، ساعت را با سرعت معمولی شارژ خواهد کرد.
ارتباط بهتر و شیشه مقاوم‌تر
سرامیک شیلد ۲، نسل دوم پهن‌باند فوق‌وسیع و پشتیبانی اختیاری از 5G
شاید بهبودهای سری ۱۲ من در این بخش چندان هیجان‌انگیز نباشند، اما در کنار هم تفاوت محسوسی ایجاد می‌کنند. مدل آلومینیومی من به شیشه Ceramic Shield ۲ مجهز است که به گفته اپل، ۶۰% مقاوم‌تر از شیشه Ion-X به‌کاررفته در سری ۱۱ سال گذشته است؛ بنابراین اختلاف آن با سری ۷ پنج‌ساله من باید حتی بیشتر باشد. نه اینکه از سری ۷ خود مراقبت نکرده باشم، اما پس از پنج سال استفاده، بی‌شک خط‌وخش‌هایی روی آن دیده می‌شود.
تراشه نسل دوم Ultra Wideband به ساعت امکان می‌دهد با قابلیت Precision Finding و نمایش فاصله و جهت، در پیداکردن iPhone ۱۵ Pro Max به من کمک کند. سری ۷ من فقط می‌توانست صدای گوشی را به صدا درآورد.
نسخه بلوتوث نیز اندکی ارتقا یافته و از ۵.۰ به ۵.۳ رسیده است. من مدل صرفاً GPS را انتخاب کردم، اما اگر می‌خواهید گوشی را در خانه بگذارید، مدل سلولی سری ۱۲ اکنون از طریق RedCap از 5G پشتیبانی می‌کند؛ گونه‌ای کم‌مصرف‌تر از 5G که برای دستگاه‌های پوشیدنی ساخته شده است. بالاترین شبکه قابل پشتیبانی در سری ۷ من LTE بود.
واچ‌اواس ۲۷، سری ۷ را پشت سر گذاشت
فقط به‌روزرسانی‌های امنیتی، بدون هیچ‌یک از قابلیت‌های تازه
وقتی اپل در ماه ژوئن watchOS ۲۷ را معرفی کرد، سری ۷ من از فهرست دستگاه‌های پشتیبانی‌شده کنار گذاشته شد. سری ۶، سری ۸، نسل دوم SE و نسل اول اولترا نیز همین سرنوشت را داشتند؛ بنابراین اکنون قدیمی‌ترین مدل‌های پشتیبانی‌شده، سری ۹، نسل سوم SE و اولترا ۲ هستند. توضیح اپل این بود که قابلیت‌هایی مانند هوش مصنوعی سیری و حرکت ضربه‌ای تازه، «با توان پردازشی اپل واچ سری ۹ و مدل‌های پس از آن، بهترین عملکرد را دارند.»
سری ۷ من هنوز به آیفونم متصل می‌شود و وصله‌های امنیتی را دریافت می‌کند، اما دیگر خبری از قابلیت‌های تازه نیست. این یکی از روشن‌ترین نشانه‌هاست که می‌گوید زمان ارتقای اپل واچ فرا رسیده است. ساعتی که هیچ‌گاه ویژگی تازه‌ای دریافت نمی‌کند، هر ماه قدیمی‌تر به نظر می‌رسد.
پایش سلامتی با اطلاعاتی واقعاً سودمند
امتیاز آمادگی، دما و هشدارهای فشار خون بالا
سری ۷ من می‌توانست ضربان قلب و اکسیژن خون را بسنجد و نوار قلب بگیرد، اما سری ۱۲ داده‌های بسیار بیشتری گردآوری می‌کند. وقتی ورزش نمی‌کردم، سری ۷ تقریباً هر ۵ دقیقه یک‌بار ضربان قلبم را بررسی می‌کرد. اپل می‌گوید سری ۱۲ در تمام طول روز، هر ۵ ثانیه این کار را انجام می‌دهد و تغییرپذیری ضربان قلب (HRV) را نیز تا هر ۵ دقیقه یک‌بار می‌سنجد. همه‌ی این داده‌ها در کنار هم تصویری کامل‌تر از وضعیت بدنم ارائه می‌دهند.
امتیاز تازه «آمادگی» عددی از ۰ تا ۱۰ است که بر پایه فعالیت‌های اخیر، خواب، علائم حیاتی و روند بازیابی بدن تعیین می‌شود و پیشنهاد می‌دهد تمرین سنگینی داشته باشم یا کمی به خودم استراحت بدهم. سری ۱۲ همچنین حسگر دما دارد که در سری ۷ وجود ندارد و به همین دلیل، تغییرات دمای مچ دستم را هنگام خواب با خط پایه من مقایسه می‌کند. افزون بر این، می‌تواند نشانه‌های احتمالی وقفه تنفسی در خواب را به من اطلاع دهد؛ قابلیتی که هرگز برای سری ۷ عرضه نشد.
هوش مصنوعی سیری روی مچ دستم
تراشه S11 سری ۷ را کُند جلوه می‌دهد
بزرگ‌ترین شکاف نرم‌افزاری میان دو ساعت من به سیری مربوط می‌شود. سری ۱۲ از سیریِ مبتنی بر هوش مصنوعی استفاده می‌کند؛ نسخه تازه‌ای از سیری که بر پایه هوش اپل ساخته شده، می‌تواند گفت‌وگویی رفت‌وبرگشتی داشته باشد و هم از دانش عمومی و هم از زمینه شخصی زندگی من بهره بگیرد. سری ۷ من نمی‌تواند watchOS ۲۷ را اجرا کند و ناچار به همان سیری قدیمی محدود مانده است. هوش مصنوعی سیری هنوز در مرحله آزمایشی است و فعلاً فقط از زبان انگلیسی پشتیبانی می‌کند، اما با آیفون ۱۵ پرو مکس من کار می‌کند.
سری ۱۲ مجموعه‌ای از قابلیت‌ها را نیز افزوده که اپل آن‌ها را «هوش صوتی» می‌نامد. اکنون Shazam می‌تواند آهنگی را که در اطرافتان پخش می‌شود تشخیص دهد و نامش را روی مچ دستتان نمایش دهد. قابلیت «تشخیص صدا» نیز به ساعت اضافه شده است؛ قابلیتی که حتی بدون حضور آیفون در نزدیکی، افراد ناشنوا یا کم‌شنوا را از صداهایی مانند آژیر و زنگ در آگاه می‌کند.
دو قابلیت پیشرفته‌تر عبارت‌اند از «بازپخش زنده» (Live Rewind) که با دو بار فشردن تاج دیجیتال، ۱۵ ثانیه پایانی مکالمه را به متن تبدیل می‌کند، و «جمع‌بندی سیری» (Siri Recap) که پس از پایان گفت‌وگو یادداشت‌هایی از آن تهیه می‌کند. هر دو به آیفون ۱۶ یا مدل‌های جدیدتر نیاز دارند ــ البته نه 16e ــ و بنابراین نمی‌توانم آن‌ها را با آیفون ۱۵ پرو مکس خود به کار ببرم. با این حال، پس از ارتقای گوشی‌ام امکان استفاده از آن‌ها را خواهم داشت.
هنوز از ارتقا خوشحالم، اما دارندگان سری ۹ احتمالاً می‌توانند صبر کنند
پنج سال در دنیای ساعت‌های هوشمند زمان درازی است و سری ۱۲ این واقعیت را به‌روشنی نشان می‌دهد. تک‌تک بهبودهای این فهرست یا یکی از مشکلات آزاردهنده سری ۷ من را برطرف کرده‌اند یا قابلیتی افزوده‌اند که آن ساعت هرگز توان انجامش را نداشت؛ عرضه watchOS ۲۷ نیز ادامه‌دادن این انتظار را بی‌معنا کرد.
بااین‌حال، اگر سری ۹ یا مدلی جدیدتر دارید، دلیل چندان محکمی برای ارتقا وجود ندارد. ساعت شما همچنان watchOS ۲۷ و هوش مصنوعی سیری را دریافت می‌کند. نمایشگر ۲٬۰۰۰ نیتی با قابلیت کاهش روشنایی تا ۱ نیت را نیز از قبل دارد و از هشدارهای وقفه تنفسی در خواب هم پشتیبانی می‌کند.
آنچه سری ۱۲ اضافه می‌کند، عمدتاً «سامانه تازه حسگری سلامت» است که ضربان قلب را در تمام طول روز و هر ۵ ثانیه اندازه می‌گیرد؛ در کنار آن نیز چند قابلیت «هوش صوتی» ارائه می‌شود. بهترینِ این قابلیت‌ها، یعنی «بازپخش زنده» و «جمع‌بندی سیری»، به آیفون ۱۶ یا مدلی جدیدتر نیاز دارند. با قیمت ۳۹۹ دلار، سری ۱۲ محصولی دلخواه و جذاب است، نه ضرورتی اجتناب‌ناپذیر.
اگر ساعتتان از watchOS ۲۷ پشتیبانی می‌کند، همچنان از همان استفاده کنید.
اما اگر مانند سری ۷ من از آن پشتیبانی نمی‌کند، انتخاب اپل واچ سری ۱۲ انتخابی روشن است. من شخصاً دوباره همیشه ساعتم را به دست دارم و پیوسته کاربردهای بهتر و بیشتری برایش پیدا می‌کنم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Rob LeFebvre است. مشاهده مقاله اصلی