ممکن است تلویزیون شما بخشی از تصویر دریافتی از اپل تی‌وی، PS5 یا لپ‌تاپ را پنهان کند. بسیاری از تلویزیون‌ها حاشیه باریکی از تصویر ورودی‌های HDMI را می‌بُرند و بخش باقی‌مانده را می‌کشند تا سراسر صفحه را پر کند. مقصر «اوراسکن» است؛ تنظیمی که برای تلویزیون‌های لامپی ساخته شد؛ همان دستگاه‌هایی که دو دهه پیش از فروشگاه‌ها ناپدید شدند. این گزینه در منوی تصویر، کنار تنظیماتی جا خوش کرده که بیشتر کاربران هرگز سراغشان نمی‌روند؛ درست مانند کلید پهنای باند HDMI که توان درگاه‌ها را محدود می‌کند. خاموش‌کردنش برای هر ورودی حدود یک دقیقه زمان می‌برد. در عوض، تصویری واضح‌تر خواهید داشت، رابط اطلاعاتی بازی‌ها دقیقاً همان‌جایی نمایش داده می‌شود که سازندگان در نظر گرفته‌اند و نوار وظیفه دسکتاپ رایانه نیز به‌طور کامل روی صفحه دیده خواهد شد.
اوراسکن مشکلی را حل می‌کرد که نمایشگرهای تخت هرگز نداشتند
تلویزیون‌های لامپی بر سر مرز تصویر توافق نداشتند
تلویزیون‌های قدیمی CRT تصویر را با پرتاب پرتوهای الکترونی به پشت شیشه ترسیم می‌کردند و محل قرارگیری تصویر در هر دستگاه اندکی متفاوت بود. تلرانس‌های تولید می‌توانست تصویر را از مرکز بیرون ببرد. افت ولتاژ برق نیز باعث کوچک یا بزرگ‌شدن آن می‌شد و صحنه‌ای روشن می‌توانست تصویر را باز هم بیشتر متورم کند؛ پدیده‌ای که مهندسان آن را «شکفتگی» می‌نامیدند.
شبکه‌های پخش هیچ کنترلی بر این ناهماهنگی‌ها نداشتند. استودیوها نوشته‌ها را در محدوده‌ای موسوم به «ناحیه امن عنوان» و رویدادهای مهم را در محدوده کمی بزرگ‌ترِ «ناحیه امن کنش» نگه می‌داشتند. سازندگان تلویزیون نیز تصویر را فراتر از لبه‌های لامپ می‌بردند تا هیچ حاشیه سیاهی دیده نشود.
پنل‌های LCD و OLED دچار چنین جابه‌جایی‌هایی نمی‌شوند. پهنای یک پنل 4K چه در روز نخست و چه در روز ۳,۰۰۰، دقیقاً ۳,۸۴۰ پیکسل است. بااین‌حال، اوراسکن همچنان باقی مانده؛ زیرا برخی برنامه‌های کابلی و تلویزیونی هنوز در لبه‌های تصویر داده‌های تصویری ناخواسته دارند و بسیاری از تلویزیون‌ها نیز آن را دست‌کم روی بعضی ورودی‌های HDMI اعمال می‌کنند.
تلویزیونتان پیکسل‌هایی را دور می‌ریزد که پولشان را داده‌اید
برش تصویر، تلویزیون را وادار به بازنمونه‌برداری هر فریم می‌کند
اوراسکن معمولاً چیزی میان ۲% تا ۵% از تصویر را می‌بُرد. این مقدار ناچیز به نظر می‌رسد، تا وقتی که پیامد بعدی را در نظر بگیرید. تلویزیون نمی‌تواند جای پیکسل‌های بریده‌شده را خالی بگذارد؛ بنابراین تصویر باقی‌مانده را بزرگ می‌کند تا تمام پنل را بپوشاند. در نتیجه، سیگنال 4K که باید روی نمایشگر 4K پیکسل‌به‌پیکسل نمایش داده شود، در تک‌تک فریم‌ها دوباره نمونه‌برداری می‌شود.
بیشتر مردم افت وضوح حاصل را به دستگاه مبدأ نسبت می‌دهند. نوشته‌های ظریف کمی تار می‌شوند و روی خط‌های باریک، ناهنجاری‌های ناشی از تغییر مقیاس پدید می‌آید. هنگام تماشای مسابقات ورزشی، کادر امتیاز ممکن است تا حدی از صفحه بیرون برود؛ نقشه کوچکی هم که در گوشه تصویر بازی قرار دارد، شاید لبه بیرونی خود را از دست بدهد.
رایانه‌ها این آسیب را زودتر از هر دستگاه دیگری آشکار می‌کنند. هرکس چند مانیتور روی میز را با یک تلویزیون جایگزین کرده باشد، به لبه‌های صفحه نیاز دارد: نوار وظیفه ویندوز، نوار منو و Dock در macOS و دکمه بستن هر پنجره تمام‌صفحه. اوراسکن همه این بخش‌ها را می‌بُرد. راه‌حل موقت رایج، کوچک‌کردن دسکتاپ از تنظیمات نمایشگر رایانه است؛ کاری که مشکل برش را برطرف می‌کند، اما دور دیگری از تغییر مقیاس را به مرحله نخست می‌افزاید.
راه‌حل در تلویزیون هر برند کجا پنهان شده است؟
دنبال «انطباق با صفحه»، «مستقیم» یا «فقط اسکن» بگردید
پیش از بازکردن هر منویی، به همان ورودی HDMI بروید که قصد اصلاحش را دارید. گزینه‌های اندازه تصویر فقط بر ورودی فعال اثر می‌گذارند و معمولاً هنگام استفاده از برنامه‌های داخلی تلویزیون ناپدید می‌شوند.
دارندگان تلویزیون‌های سامسونگ، از جمله مدل‌های خانواده فریم، این گزینه را در مسیر «تنظیمات (Settings) > همه تنظیمات (All Settings) > تصویر (Picture) > تنظیمات اندازه تصویر (Picture Size Settings)» پیدا می‌کنند. گزینه «انطباق با صفحه (Fit to Screen)» را روشن کنید. خاکستری‌بودن این کلید معمولاً یعنی ابتدا باید «اندازه تصویر (Picture Size)» را روی «استاندارد ۱۶:۹ (۱۶:۹ Standard)» بگذارید. تلویزیون‌های روکوی TCL و هایسنس این گزینه را در منوی سریع قرار داده‌اند. هنگام تماشای ورودی، دکمه * را فشار دهید، بخش «تنظیمات پیشرفته تصویر (Advanced picture settings)» را باز کنید و «اندازه تصویر (Picture size)» را از «خودکار (Auto)» به «مستقیم (Direct)» تغییر دهید.
در مدل‌های گوگل تی‌وی هایسنس، واژه «اوراسکن» در منوهای اصلی دیده نمی‌شود. تنظیم صفحه یا نسبت تصویر چند سطح پایین‌تر در بخش «تصویر (Picture)» قرار دارد و از میان گزینه‌های «خودکار (Auto)»، «عادی (Normal)»، «بزرگ‌نمایی (Zoom)» و «عریض (Wide)» باید «مستقیم (Direct)» را برگزینید. ال‌جی این قابلیت را «فقط اسکن (Just Scan)» می‌نامد که در تنظیمات نسبت تصویر قرار دارد. در تلویزیون‌های سونی براویا نیز این گزینه با نام «تمام‌پیکسل (Full Pixel)» زیر بخش تنظیمات «نمایش (Display)» دیده می‌شود.
نتیجه را با تصویری دارای لبه‌های مشخص، مانند دسکتاپ رایانه یا منوی بازی، آزمایش کنید. حالا که خود تلویزیون تغییر مقیاس را انجام می‌دهد، هر تنظیم کوچک‌سازی برای جاگرفتن تصویر را در دستگاه مبدأ لغو کنید؛ برای نمونه، «تنظیم محدوده نمایش (Adjust Display Area)» در PS5 یا نوار لغزنده «کوچک‌نمایی (Underscan)» در مک. بیشتر تلویزیون‌ها این تنظیم را برای هر درگاه جداگانه ذخیره می‌کنند؛ بنابراین باید آن را برای تک‌تک ورودی‌های HDMI مورداستفاده تنظیم کنید.
چه زمانی اوراسکن هنوز به کار می‌آید؟
منابع قدیمی ممکن است در لبه‌های تصویر داده‌های زائد داشته باشند
اوراسکن همه‌جا بی‌فایده نیست. شبکه‌های کابلی با وضوح استاندارد، نوارهای VHS و برخی کنسول‌های قدیمی ممکن است در حاشیه‌های تصویر نویز، خطوط لرزان یا داده‌های چشمک‌زن زیرنویس نشان دهند. هنگام پخش چنین منابعی، برش جزئی تصویر این آشفتگی‌ها را پنهان می‌کند؛ درست همان کاری که اوراسکن در تلویزیون‌های لامپیِ زمان خود برای آن طراحی شده بود.
از آنجا که این تنظیم برای هر ورودی جداگانه ذخیره می‌شود، مجبور نیستید یک حالت را برای کل تلویزیون برگزینید. حالت خودکار را برای درگاهی که به دستگاه پخش DVD قدیمی یا گیرنده کابلی وصل است روشن بگذارید و ورودی‌های دانگل پخش آنلاین، کنسول و لپ‌تاپ را روی نمایش کامل پیکسل‌ها تنظیم کنید. برنامه‌های پخش آنلاین داخلی نیز معمولاً در هر دو حالت بی‌تأثیر می‌مانند، زیرا بسیاری از تلویزیون‌ها تنظیمات اندازه تصویر را اصلاً روی آن‌ها اعمال نمی‌کنند.
هر درگاه HDMI را یک‌بار بررسی کنید و تمام
اوراسکن زمانی منطقی بود که همه تلویزیون‌ها لامپ شیشه‌ای داشتند و نمی‌توانستند تصویر را ثابت نگه دارند. اما در نمایشگر تختی که پیکسل‌ها را دقیقاً نگاشت می‌کند، این قابلیت فقط بخشی از تصویر را می‌بُرد و باقی آن را تارتر می‌کند. با صرف یک دقیقه در منوی تصویر هر ورودی می‌توانید تمام قاب را پس بگیرید؛ این تنظیم نیز تا زمانی که تلویزیون را بازنشانی نکنید پابرجا می‌ماند. حالا که وارد تنظیمات شده‌اید، چند بهینه‌سازی سریع دیگر نیز می‌تواند کارکرد تلویزیون قدیمی‌تر را بهتر کند؛ برای نمونه، پاک‌کردن فایل‌هایی که فضای ذخیره‌سازی آن را پر کرده‌اند. بیشتر تلویزیون‌ها توانایی‌هایی فراتر از آنچه تنظیمات کارخانه‌ای نشان می‌دهند دارند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Jonathon Jachura است. مشاهده مقاله اصلی