با وجود همه تردیدهایم، DLSS ۵ دارد مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ البته دست‌کم نسخه دست‌ساز جامعه کاربری، یعنی DLSS Swapper، چنین کرده است.
هرچند هنوز چند ماه تا انتشار رسمی DLSS ۵ برای پردازنده‌های گرافیکی سری RTX ۵۰ فاصله داریم، افزونه Swapper تصویر نسبتاً روشنی از آنچه باید انتظار داشته باشم به من داد. به‌تازگی بازی کلاسیک DOOM برای MS-DOS را با DLSS Swapper آزمایش کردم. با وجود برخی آثار شبح‌مانند در تصویر، DLSS ۵ جلوه‌های بصری بازی را به‌طور چشمگیری دگرگون کرد.
حالا که در هر صورت مشغول آزمایش DLSS ۵ بودم، تصمیم گرفتم آن را روی چند عنوان محبوبم از دوران PS2 نیز امتحان کنم. انتظار چندانی نداشتم، اما DLSS ۵ بار دیگر غافل‌گیرم کرد.
راه‌اندازی DLSS ۵ برای بازی‌های قدیمی رایانه‌ای
بسیار ساده‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد
برای استفاده از DLSS ۵ در تقریباً هر بازی، اساس کار این است که فایل nvngx_dlssnr.dll جایگزین کتابخانه‌های موجود DLSS شود. روشن است که همه بازی‌ها، به‌ویژه عناوین قدیمی دوران PS2، با پشتیبانی از DLSS عرضه نشده‌اند. اینجا است که DLSS Swapper به کار می‌آید؛ افزونه‌ای ساخته جامعه کاربری به دست rakanki911 که به شما امکان می‌دهد DLSS ۵ را ظرف چند دقیقه روی تقریباً هر پردازنده گرافیکی RTX نصب کنید. این افزونه در اصل فایل nvngx_dlssnr.dll را به پوشه بازی تزریق می‌کند.
مراحل نصب DLSS ۵ با استفاده از DLSS Swapper از این قرار است:
- پیش از هر چیز، تازه‌ترین نسخه DLSS Swapper را از GitHub دریافت کنید. برای دریافت و نصب DLSS Swapper می‌توانید از برنامه GitHub Desktop ویژه Windows نیز کمک بگیرید. از آنجا که افزونه DLSS Swapper حاوی کد سفارشی از منبعی تأییدنشده است، نصب آن هشدار Windows SmartScreen را فعال می‌کند. با عبور از پیام‌های هشدار همچنان می‌توانید افزونه را نصب کنید.
- پس از نصب، افزونه پوشه اصلی بازی‌های شما را پویش می‌کند. همچنین می‌توانید پوشه‌ها را به‌صورت دستی بیفزایید تا افزونه بازی‌های مشخصی را شناسایی کند.
- پس از انتخاب بازی دلخواه، روی دکمه «نصب DLSS ۵» (Install DLSS ۵) کلیک کنید. کار تمام است؛ DLSS ۵ نصب شده است.
سپس بازی را اجرا کنید و کلید «خانه» (Home) را روی صفحه‌کلید فشار دهید تا فهرست افزونه Swapper باز شود. از طریق این فهرست می‌توانید بدون راه‌اندازی دوباره بازی، DLSS ۵ را به‌آسانی روشن یا خاموش کنید.
برای این آزمایش، ۶ بازی را بررسی کردم:
- شاهزاده ایرانی: شن‌ها
- شاهزاده ایرانی: جنگجوی درون
- شاهزاده ایرانی: دو سریر
- مکس پین
- مکس پین ۲
- جنون سرعت: مأمور مخفی
هرچند DLSS Swapper را می‌توان برای تقریباً هر بازی رایانه‌ای نصب کرد، هیچ تضمینی نیست که DLSS ۵ در همه موارد کار کند. دلیل اصلی این است که همه بازی‌ها به‌طور بومی از nvngx_dlssnr.dll پشتیبانی نمی‌کنند. افزون بر این، افزونه DLSS ۵ از نسخه‌ای نارس و اولیه از این فناوری بهره می‌برد.
بازی‌هایی که آزمایش کردم همگی با DLSS ۵ اجرا شدند، اما میزان موفقیت یکسان نبود. روی سامانه من، این افزونه هیچ تأثیر محسوسی بر «جنون سرعت: مأمور مخفی» و «مکس پین ۲» نداشت. بااین‌حال، در دیگر بازی‌ها دگرگونی چشمگیری در جلوه‌های بصری دیدم که به‌ویژه در نورپردازی مشهود بود.
DLSS ۵ هنوز نوپا است، اما جلوه‌های بصری را به‌طور چشمگیری بهبود می‌دهد
البته به بهای افت سنگین کارایی
در بازی‌هایی که آزمایش کردم، DLSS ۵ همان مجموعه بهبودهای همیشگی را به همراه آورد. این افزونه در عمل نورپردازی فراگیر بهتر، انسداد محیطی بهبودیافته ــ یا افزودن آن به بازی‌هایی که فاقدش بودند ــ و در مجموع نورپردازی «دلپذیرتری» ارائه کرد، بی‌آنکه سبک هنری اصلی بازی را زیر پا بگذارد. بااین‌حال، سایه‌های پویا در «شاهزاده ایرانی: جنگجوی درون» دچار اشکال شدند؛ به‌ویژه در بخش‌هایی از بازی که در «زمان حال» می‌گذشتند.
البته این مشکل را به ناسازگاری DLSS Swapper با فایل‌های بازی نسبت می‌دهم. مشکل دیگری که در سراسر آزمایش‌ها پابرجا ماند، تاری حرکتی اجباری دوربین بود. حتی با خاموش بودن تاری حرکتی، تصویر همه بازی‌ها حالتی تار داشت؛ به‌ویژه هنگام حرکت.
هر حرکت دوربین، برای لحظه‌ای پیرامون مدل شخصیت‌ها اعوجاج‌های تصویری پدید می‌آورد و تجربه‌ای ناخوشایند رقم می‌زد. هرچند از علت دقیق این مشکل مطمئن نیستم، گمان می‌کنم به این مربوط باشد که رندر عصبی DLSS ۵ به کدی تحمیل شده که برای آن بهینه‌سازی نشده است.
DLSS ۵ ردهای شبح‌مانندی در تصویر ایجاد می‌کند که بی‌شباهت به مشکل «تولید فریم» در DLSS ۴ نیست.
هنگام آزمایش «دوم» با DLSS Swapper نیز تجربه مشابهی داشتم. بااین‌حال، غیرفعال‌کردن اجباری محوشدگی حرکت دوربین کمک زیادی کرد تا از تاری تصویر کاسته شود.
باید اشاره کنم که این تاری فقط هنگام حرکت پدیدار می‌شد و در قاب‌های ثابت بازی هرگز اثری از ردهای شبح‌مانند دیده نمی‌شد. در نهایت، هرچند DLSS ۵ کیفیت بصری را به‌طور چشمگیری ارتقا می‌داد، این بهبود به بهای افت شدید عملکرد تمام می‌شد. البته پس از آزمایش‌هایی که با DLSS Swapper روی چند بازی تازه‌منتشرشده انجام داده بودم، چنین نتیجه‌ای برایم چندان غافلگیرکننده نبود.
با توجه به کارهایی که خط لوله رندر عصبی DLSS ۵ می‌کوشد در پس‌زمینه انجام دهد، عملکرد آن هیچ‌گاه به پای DLSS ۴ یا ۴.۵ نخواهد رسید. همین موضوع این پرسش را پیش می‌کشد که اصلاً چرا از ابتدا نام «DLSS ۵» را برای آن برگزیده‌اند؟
اما شاید بهتر باشد پاسخ این پرسش را تا انتشار رسمی DLSS ۵ به تعویق بیندازیم.
DLSS ۵ جایگزین بازسازی‌های اختصاصی نیست
هرچند ایده «بازسازی» بازی‌های قدیمی رایانه‌ای تنها با فشردن یک دکمه واقعاً برایم جذاب است، در عمل چندان شدنی نیست. DLSS ۵ در نهایت فقط ظاهر بازی را «بهبود» می‌دهد و حتی این بهبود نیز عمدتاً به سامانه نورپردازی محدود می‌شود. بسیاری از افراد «بازسازی» را مترادف با نوسازی گرافیک می‌دانند، اما تعریف درست این اصطلاح دامنه بسیار گسترده‌تری دارد. برای نمونه، کافی است نگاهی به بازی تازه‌منتشرشده «ویچر ۳: شکار وحشی ـ بازسازی‌شده» بیندازید؛ نامی که گفتنش هم نفس‌گیر است.
بله، این نسخه بازسازی‌شده گرافیک تازه‌ای دارد و همین ویژگی یکی از مهم‌ترین محورهای تبلیغاتی انتشار دوباره آن است. بااین‌حال، مجموعه بزرگی از بهبودهای رفاهی و کاربردی نیز در آن گنجانده شده که دست‌کم فعلاً کاملاً فراتر از توان فناوری هوش مصنوعی‌محوری مانند DLSS ۵ هستند.
بااین‌همه، DLSS ۵ نیز مانند RTX Remix انویدیا راهی عالی برای تازه‌کردن حال‌وهوای نشست‌های هفتگی بازی است. از دید من، DLSS ۵ بیش از آنکه دکمه‌ای برای بازسازی بازی باشد، به یک پالایه گرافیکی شبیه است؛ چیزی در مایه‌های مادهای ReShade. هرچند ممکن است عملکرد را به‌شدت کاهش دهد، اگر حافظه ویدئویی کافی برای اختصاص‌دادن به آن دارید، همچنان ارزش امتحان‌کردن را دارد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Suman Biswas است. مشاهده مقاله اصلی