بیشتر مردم هر ۲ تا ۳ سال گوشی خود را عوض می‌کنند. برخی با تحویل گوشی قدیمی، برای خرید گوشی تازه تخفیف می‌گیرند؛ اما عده‌ای دیگر، از جمله خود من، ترجیح می‌دهند دستگاه‌های قدیمی‌شان را به‌عنوان پشتیبان نگه دارند. این چرخه تکرار می‌شود و تا به خودتان بیایید، چندین گوشی در کشویی خاک می‌خورند.
پس با این گوشی‌ها چه می‌توان کرد؟ گوشی قدیمی شما چیزی فراتر از یک تلفن است: دوربین‌های باکیفیت، حسگرهای گوناگون، پردازنده‌ای قدرتمند، نمایشگری با نرخ نوسازی بالا و مودم‌های پرسرعت دارد. با بهره‌گیری هوشمندانه از هر یک از این قابلیت‌ها، می‌توانید گوشی قدیمی‌تان را به ابزاری کاربردی برای خانه هوشمند یا سفر تبدیل کنید.
گوشی قدیمی سامسونگ را به حسگر خانه هوشمند تبدیل کنید
حسگرهای داخلی هم‌تراز با ابزارهای اختصاصی خانه هوشمند
سامسونگ برای تغییر کاربری گوشی‌های هوشمند Galaxy خود برنامه‌ای رسمی دارد. برای نمونه، با برنامه Upcycling سامسونگ می‌توانید گوشی Galaxy خود را به حسگری توانمند برای خانه هوشمند تبدیل کنید. این برنامه گوشی بازنشسته‌تان را به حسگر صدا یا نور بدل می‌کند که مستقیماً به زیست‌بوم SmartThings شما متصل می‌شود.
راه‌اندازی این قابلیت شاید در ابتدا کمی دشوار به نظر برسد، زیرا به دو دستگاه نیاز دارد؛ بااین‌حال، چندان پیچیده نیست. برای آغاز باید SmartThings را هم روی گوشی قدیمی و هم روی دستگاه کنونی خود نصب کنید و سپس با قابلیت Galaxy Upcycle، گوشی قدیمی را به حسگر تبدیل کنید. تمام فرایند تشخیص به‌صورت محلی روی خود دستگاه انجام می‌شود؛ بنابراین از نظر حریم خصوصی نیز جای نگرانی نیست.
گوشی می‌تواند صداهای مشخصی مانند گریه نوزاد، پارس سگ یا شکستن شیشه را تشخیص دهد و بی‌درنگ فرایندهای خودکار را اجرا کند. افزون بر این، حسگر نور به شما امکان می‌دهد روشنایی خانه را بر پایه میزان واقعی نور اتاق خودکار کنید. این برنامه حتی با محدودکردن شارژ به ۳۵ درصد در هنگام استفاده پیوسته، از سلامت باتری نیز مراقبت می‌کند.
از آن به‌عنوان وب‌کم باکیفیت استفاده کنید
کیفیت تصویر بهتر از بیشتر وب‌کم‌های اختصاصی
حتی در سال ۲۰۲۵ نیز سازندگان لپ‌تاپ با وب‌کم مانند قابلیتی حاشیه‌ای برخورد می‌کنند. اگر وب‌کم لپ‌تاپتان در تماس‌های تصویری چهره شما را تار و دانه‌دانه نشان می‌دهد، به‌احتمال زیاد دوربین گوشی قدیمی‌تان چندین پله بهتر از هر وب‌کم زیر ۱۵۰ دلار است.
برنامه‌هایی مانند Camo Studio و DroidCam و قابلیت دوربین متصل در Phone Link می‌توانند گوشی اندرویدی شما را به وب‌کمی حرفه‌ای تبدیل کنند. Camo Studio از این جهت برجسته است که همه لنزهای گوشی را شناسایی می‌کند و اجازه می‌دهد هنگام تماس میان آن‌ها جابه‌جا شوید. می‌توانید از راه شبکه محلی خود به‌صورت بی‌سیم متصل شوید یا برای کاهش تأخیر، کابل USB به کار ببرید.
پس از راه‌اندازی، تفاوت کیفیت تصویر بی‌درنگ آشکار می‌شود؛ زیرا دوربین گوشی معمولاً رمزگذاری زنده ویدئو را بهتر از بیشتر وب‌کم‌های اختصاصی انجام می‌دهد. افزون بر این، لرزش‌گیر داخلی و تنظیم خودکار فوکوس آن می‌تواند بسیاری از وب‌کم‌های اختصاصی را شرمنده کند.
آن را به دوربین امنیتی تبدیل کنید
پایش رایگان، بدون پرداخت اشتراک ماهانه
دوربین‌های امنیتی اختصاصی ممکن است صدها دلار قیمت داشته باشند و بسیاری از آن‌ها برای ذخیره‌سازی ابری نیز اشتراک ماهانه می‌خواهند. گوشی قدیمی شما که از پیش به دوربین و اتصال Wi-Fi مجهز است، می‌تواند بدون هیچ هزینه‌ای به دوربین امنیتی شگفت‌انگیزی تبدیل شود.
برنامه‌هایی مانند AlfredCamera به شما امکان می‌دهند گوشی را دوباره به‌عنوان دوربین به کار بگیرید و با دستگاهی دیگر تصاویر آن را زیر نظر داشته باشید. برای این کار، ابتدا برنامه AlfredCamera را نصب کنید، سپس آن را روی حالت دوربین بگذارید، مجوزهای لازم را بدهید و گوشی را در نقطه‌ای قرار دهید که می‌خواهید پایش شود.
به پخش زنده تصویر، هشدارهای تشخیص حرکت و بازپخش رویدادها دسترسی خواهید داشت. طرح رایگان، رویدادهای ضبط‌شده را تا هشت ساعت نگه می‌دارد که برای بیشتر نیازهای پایش خانگی کاملاً کافی است. از هر جایی که به اینترنت دسترسی داشته باشید می‌توانید تصاویر را ببینید؛ قابلیت‌هایی مانند گفت‌وگوی دوطرفه، پخش صدای آژیر و کنترل چراغ‌قوه نیز امکانات بیشتری در اختیارتان می‌گذارند.
بزرگ‌ترین چالش این روش، یافتن جای مناسبی است که هم به برق دسترسی داشته باشد و هم زاویه دید مطلوبی فراهم کند؛ مشکلی که با یک نگه‌دارنده گوشی یا سه‌پایه به‌سادگی حل می‌شود.
از آن به‌عنوان ردیاب جی‌پی‌اس استفاده کنید
خودرویتان را در هر محل پارک پیدا کنید
ردیاب‌های اختصاصی GPS به‌خوبی کار می‌کنند، اما هم هزینه خرید اولیه دارند و هم اغلب به اشتراک نیازمندند. گوشی اندرویدی قدیمی شما از پیش به GPS مجهز است و می‌تواند برای ردیابی زنده از هر نقطه‌ای به اینترنت متصل شود. پس چرا آن را به ردیاب GPS تبدیل نکنید؟
قابلیت داخلی Find My Device در اندروید برای ردیابی‌های ساده کارآمد است. کافی است آن را در تنظیمات گوشی فعال کنید و مطمئن شوید خدمات مکان‌یابی روشن است؛ سپس می‌توانید موقعیت گوشی را از طریق پیشخوان گوگل دنبال کنید. برای ردیابی خودرو، برنامه‌هایی مانند Life360 امکانات بیشتری دارند. Life360 در اصل برای پیگیری موقعیت اعضای خانواده ساخته شده، اما برای باخبر ماندن از محل پارک خودرو نیز کاملاً مناسب است.
راه‌اندازی آن ساده است. فقط باید Life360 را نصب و یک حساب کاربری ایجاد کنید، سپس گوشی را همراه با شارژر فندکی داخل خودرو بگذارید تا همیشه روشن بماند. می‌توانید آن را با پایه‌ای مغناطیسی یا صفحه‌ای چسبی محکم کنید تا جابه‌جا نشود. این برنامه موقعیت لحظه‌ای و سابقهٔ جابه‌جایی را نشان می‌دهد و حتی هنگام حرکت خودرو برایتان هشدار می‌فرستد.
مهم‌ترین محدودیت‌های این روش در مقایسه با ردیاب‌های اختصاصی، دوام باتری و کیفیت آنتن‌دهی است. برنامه‌هایی که در پس‌زمینهٔ گوشی اجرا می‌شوند، باتری را سریع‌تر خالی می‌کنند و این روش ممکن است در مناطق دارای پوشش ضعیف شبکهٔ همراه چندان خوب کار نکند. بااین‌حال، برای ردیابی گاه‌به‌گاه یا استفادهٔ کوتاه‌مدت، گوشی قدیمی‌تان بدون تحمیل هزینه‌ای اضافه از پس کار برمی‌آید.
نخستین دستگاه دیجیتال فرزندتان
پیش از سپردن گوشی، نظارت والدین را تنظیم کنید
به‌جای خرید تبلتی گران‌قیمت برای فرزندتان، می‌توانید گوشی اندرویدی قدیمی خود را به نخستین دستگاه او تبدیل کنید. این گوشی رایگان است، از قبل آن را دارید و با تنظیم درست نظارت والدین، از یک گوشی همه‌کاره با طرح خدمات شبکهٔ همراه نیز ایمن‌تر خواهد بود.
کار را با تنظیم یک قفل صفحهٔ مناسب همراه با فرزندتان آغاز کنید؛ یک رمز عددی یا الگوی ترسیمی که او بتواند به خاطر بسپارد، اما دیگران به‌آسانی حدسش نزنند. Find My Device را فعال کنید تا اگر گوشی گم شد، بتوانید پیدایش کنید. سپس قابلیت نظارت والدین را در Google Play Store فعال و برای آن رمزی تعیین کنید تا بارگیری برنامه‌ها بر پایهٔ رده‌بندی سنی محدود شود.
Family Link گوگل نیز ابزار سودمندی برای نظارت والدین است. با آن می‌توانید زمان استفاده از صفحه‌نمایش را مدیریت کنید، برنامه‌ها را بپذیرید یا مسدود کنید و بر فعالیت‌های فرزندتان نظارت داشته باشید. برای کودکان کم‌سن‌تر نیز بهتر است به‌جای YouTube معمولی از YouTube Kids استفاده کنید تا دسترسی به محتوای نامناسب، تبلیغات و دیدگاه‌ها محدود شود.
دستگاه بازی دستی
دستهٔ بازی و شبیه‌سازها؛ ترکیبی برای بازی در هرجا
گوشی‌های پرچم‌دار امروزی از سخت‌افزاری برخوردارند که با دستگاه‌های بازی دستی اختصاصی مانند Steam Deck یا Nintendo Switch رقابت می‌کند. حتی گوشی‌های چند سال پیش نیز توان کافی برای اجرای روان بازی‌های سنگین و شبیه‌سازها را دارند.
نکتهٔ اصلی، جفت‌کردن گوشی با دستهٔ بازی مناسب است. برای گوشی‌های بزرگ‌تر یا تاشو، دسته‌هایی مانند Razer Kishi Ultra یا GameSir G8 Galileo راحتی و تسلطی شبیه کنسول فراهم می‌کنند. برای گوشی‌هایی با اندازهٔ معمولی نیز گزینه‌های جمع‌وجوری مانند GameSir X2s، ضمن حفظ قابلیت حمل، دکمه‌های فیزیکی و اهرم‌های آنالوگ را در اختیارتان می‌گذارند.
تازه، انتخاب‌هایتان به بازی‌های موبایلی محدود نمی‌شود. شبیه‌سازهایی مانند Delta که برای هر دو سیستم‌عامل iPhone و Android عرضه شده‌اند، امکان اجرای بازی‌های قدیمی کنسول‌هایی مانند Game Boy، Nintendo DS و PlayStation را فراهم می‌کنند. افزون بر این، خدمات بازی ابری مانند Xbox Cloud Gaming، Nvidia GeForce Now و Amazon Luna بدون نیاز به سخت‌افزاری قدرتمند، دسترسی به بازی‌های رایانه‌ای و کنسولی را در اختیارتان می‌گذارند.
این تجربه برای همه به‌طور کامل جای یک دستگاه بازی دستی اختصاصی را نمی‌گیرد؛ به‌ویژه اگر حس نوستالژیک یا قابلیت‌های ویژهٔ دستگاه‌هایی مانند Steam Deck برایتان اهمیت داشته باشد. بااین‌حال، برای بازی‌های تفننی و عنوان‌های قدیمی، ترکیب گوشی کهنه با یک دستهٔ ۵۰ دلاری نتیجه‌ای چشمگیر به همراه دارد.
گوشی قدیمی‌تان تواناتر از چیزی است که تصور می‌کنید
من برای بیشتر دستگاه‌های قدیمی Samsung Galaxy خود کاربردی تازه پیدا کرده‌ام؛ دست‌کم برای آن‌هایی که به اعضای خانواده قرض نداده‌ام. یک S10+ دارم که به‌عنوان دوربین مراقبت از کودک استفاده می‌شود و یک Note ۲۰ Ultra آسیب‌دیده که نقش وب‌کم را دارد. نگذارید گوشی قدیمی‌تان به زبالهٔ الکترونیکی تبدیل شود یا بی‌استفاده در کشویی بماند. کاربرد دوبارهٔ آن هم به سود محیط‌زیست است و هم در هزینه‌هایتان صرفه‌جویی می‌کند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Tashreef Shareef است. مشاهده مقاله اصلی