کدهای QR کمی بدنام شده‌اند. بیشتر وقت‌ها آن‌ها را روی میز رستوران‌ها، کارت‌های پرواز، پوسترها و بسته‌بندی محصولات می‌بینیم که همان کاری را انجام می‌دهند که دیگران برایشان تعیین کرده‌اند. اما وقتی خودم شروع به ساختنشان کردم، به نظرم بسیار جالب‌تر آمدند.
این کدها به‌ویژه برای برطرف کردن دردسرهای کوچک و تکراری عالی‌اند؛ همان کارهایی که معمولاً مستلزم تایپ دوبارهٔ اطلاعات، زیرورو کردن یک برنامه یا چندباره توضیح دادن دستورالعملی یکسان به دیگران هستند. ساختنشان هم آسان است. Chrome می‌تواند یک صفحهٔ وب را به کد QR قابل‌بارگیری تبدیل کند و مولدهایی مانند QRCode Monkey نیز می‌توانند همهٔ انواع کدهایی را بسازند که در نمونه‌های زیر به کار می‌برم.
مهمانان را بی‌نیاز از شنیدن گذرواژه به وای‌فای وصل کنید
معرفی مهمان به شبکه را به مسیریاب بسپارید
گذرواژهٔ وای‌فای من دقیقاً از همان رشته‌هایی است که به‌محض بلند خواندن، مضحک به نظر می‌رسد. کد QR وای‌فای می‌تواند نام شبکه، نوع امنیت و گذرواژه را در خود نگه دارد تا گوشی سازگار با پویش آن، امکان پیوستن به شبکه را پیشنهاد دهد؛ بی‌آنکه کسی ناچار باشد چیزی تایپ کند.
شاید همین حالا چنین کدی در گوشی‌تان در دسترس باشد:
- در گوشی پیکسل: به تنظیمات > شبکه و اینترنت > اینترنت بروید، روی نماد چرخ‌دنده کنار شبکه‌ای که به آن متصل هستید بزنید و سپس اشتراک‌گذاری را انتخاب کنید.
- در گوشی سامسونگ گلکسی: به تنظیمات > اتصالات > وای‌فای بروید، روی نماد چرخ‌دنده کنار شبکهٔ متصل بزنید و سپس کد QR را انتخاب کنید. در هر دو حالت، کدی قابل‌پویش نمایش داده می‌شود که جزئیات شبکه را در خود دارد.
- در آیفون: گذرواژه‌ها > وای‌فای را باز کنید، شبکه را برگزینید و روی نمایش کد QR شبکه بزنید.
اگر نسخه‌ای چاپی می‌خواهید، یک مولد QR می‌تواند با استفاده از SSID، گذرواژه و روش رمزگذاری شما همین نوع کد را بسازد. اگر مسیریابتان شبکهٔ مهمان جداگانه‌ای دارد، می‌توانید کد را برای همان شبکه بسازید و جایی بگذارید که در دسترس مهمانان باشد، اما همواره در معرض دید هر رهگذری قرار نگیرد. فراموش نکنید هر کسی که از این کد عکس بگیرد، بعداً نیز می‌تواند با آن به شبکه بپیوندد.
اطلاعات تماس خود را به کارت ویزیتی قابل‌پویش تبدیل کنید
کارهای دفتری را به گوشی بسپارید
کارت ویزیت کاغذی همچنان زحمت وارد کردن اطلاعات را بر دوش طرف مقابل می‌گذارد. او باید نام، شمارهٔ تلفن، نشانی رایانامه و هر اطلاعات دیگری را که می‌خواهد نگه دارد، تایپ کند. کد QR مبتنی بر vCard این دردسر را کنار می‌زند و همهٔ جزئیات را در قالب مخاطبی ارائه می‌کند که گوشی می‌تواند آن را وارد کند.
در QRCode Monkey، گزینهٔ vCard را برگزینید، اطلاعاتی را که می‌خواهید به اشتراک بگذارید بیفزایید و کد را بسازید. سپس می‌توانید آن را روی کارت ویزیت، رزومه، کارت شناسایی همایش، نمونه‌کار یا امضای رایانامه قرار دهید.
بهتر است اطلاعات تماس را مختصر نگه دارید. هر بخش اضافی، حجم داده‌ها را افزایش می‌دهد و نقش کد QR را فشرده‌تر و پیچیده‌تر می‌کند؛ درحالی‌که با اشتراک‌گذاری فقط اطلاعات ضروری، نیمی از زندگی‌نامه‌تان را در اختیار هر کسی نمی‌گذارید که دوربینش را به‌سوی کد می‌گیرد.
رویدادهای تقویم را مستقیم به گوشی دیگران بفرستید
تاریخ را ثبت کنید، نه اینکه به گالری عکس دل ببندید
ممکن است تاریخ و ساعت در دعوت‌نامه‌ای بی‌نقص نوشته شده باشد، اما باز هم سرانجام به عکسی تبدیل شود که زیر صدها نماگرفت، تصویر طنز و عکس رسیدهایی دفن شده است که حتماً قرار بود روزی مرتبشان کنید.
در QRCode Monkey، گزینهٔ رویداد را برگزینید؛ عنوان، مکان، زمان آغاز و پایان و هر جزئیات دیگری را که می‌خواهید وارد کنید و سپس کد را بسازید. گیرنده با پویش آن می‌تواند رویداد را بسیار سریع‌تر به تقویم خود بیفزاید، بی‌آنکه ناچار باشد همه‌چیز را دستی رونویسی کند.
این روش می‌تواند برای دعوت‌نامه‌های عروسی، پوسترهای همایش، اطلاعیه‌های کلاسی، برنامه‌های انجمن‌ها و تابلوهای اتاق جلسه بسیار کارآمد باشد. بااین‌حال، پیش از چاپ چندصد نسخه، حتماً کد نهایی را هم در Android و هم در iPhone آزمایش کنید؛ زیرا پویشگرها و برنامه‌های تقویم ممکن است داده‌های ساختاریافتهٔ QR را اندکی متفاوت تفسیر کنند. پی بردن به این مشکل پس از فرستادن دعوت‌نامه‌ها، چرخش داستانی دردناک و پرهزینه‌ای خواهد بود.
Make directions scannable instead of explainableبه‌جای محله، جای دقیق در را نشانه‌گذاری کنید
نشانی دادن تلفنی معمولاً به توصیف نشانه‌های محلی، شمردن نامطمئن پیچ‌ها و گفتن جملهٔ «محال است پیدایش نکنی» ختم می‌شود؛ درست پیش از آنکه طرف مقابل با اطمینان کامل مسیر را گم کند.
اگر مقصد از قبل در Google Maps یا یکی دیگر از سرویس‌های نقشه ثبت شده باشد، کافی است از پیوند نقشه استفاده کنید. مکان را باز کنید، نشانی اینترنتیِ قابل‌اشتراک آن را کپی کنید، سپس آن پیوند را در Chrome رایانه باز کنید و به مسیر «بیشتر > پخش، ذخیره و هم‌رسانی > ایجاد کد QR» بروید. Google Maps برای اشتراک‌گذاری مکان‌های دقیق در جاهایی که نشانی معمول خیابان به‌اندازه کافی دقیق نیست، «پلاس کد» هم دارد.
برای دقیق‌تر کردن مسیر می‌توانید درست روی ورودی، پارکینگ، محل سوارشدن، یا دروازه‌ای که می‌خواهید دیگران از آن استفاده کنند سنجاق بگذارید و کد QR را برای همان نقطه بسازید. این روش برای تالارهای عروسی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای، دفترها، پارکینگ رویدادها و ساختمان‌هایی عالی است که برنامه‌های مسیریابی با استعدادی عجیب، مهمانان را یکراست به سکوی بارگیری می‌رسانند.
برای جعبه‌ها و تجهیزات، حافظه‌ای دیجیتال بسازید
خودِ آینده‌تان سزاوار چیزی بهتر از جعبه‌های معماگونه است
این کاربرد بیش از هر کاربرد دیگری در خانه‌ام فراگیر شده است. برچسب QR روی یک جعبه انبار می‌تواند صفحه‌گسترده‌ای را باز کند که فهرست محتویات آن را نشان می‌دهد؛ برچسب روی یک وسیله نیز می‌تواند به دفترچه راهنما، رسید خرید، سابقه نگهداری، مشخصات مدل یا شماره قطعات یدکی آن پیوند داشته باشد.
ابتدا اطلاعات را در Google Sheets، یک سند، صفحه یادداشت یا هر سرویس دیگری قرار دهید که نشانی اینترنتیِ پایدار و قابل‌اشتراک در اختیارتان می‌گذارد. مطمئن شوید هر کسی که کد را پویش می‌کند واقعاً اجازه باز کردن آن را دارد؛ سپس در Chrome از آن پیوند کد QR بسازید و برچسب را چاپ کنید.
می‌توانید بی‌آنکه برچسب تازه‌ای چاپ کنید، صفحه‌گسترده یا سند را همچنان به‌روز نگه دارید؛ زیرا کد QR کماکان به همان نشانی اینترنتی اشاره می‌کند. این کار همان حس استفاده از برچسب‌های NFC به‌عنوان میان‌برهای فیزیکی در گوشه‌وکنار خانه را زنده می‌کند، با این تفاوت که تقریباً هر گوشی دوربین‌داری از پس خواندن برچسب QR برمی‌آید. همین ویژگی، عمر و کارایی این مربع ساده را بسیار بیشتر از نوشتن «احتمالاً کابل» روی جعبه و امید بستن به تدبیر خودِ آینده‌تان می‌کند.
ایمیلی باز کنید که بخش‌های ملال‌آورش از پیش تکمیل شده‌اند
بگذارید کد QR نیمه ملال‌آور کار را بنویسد
کدهای QR می‌توانند پیش‌نویس ایمیلی را باز کنند که گیرنده، موضوع و متن پیام آن از پیش تکمیل شده است. این قابلیت هر جایی به کار می‌آید که افراد مرتب باید درباره نوع مشخصی از مشکل با یک شخص معین تماس بگیرند.
در QRCode Monkey گزینه «ایمیل» را برگزینید، نشانی و هر متنی را که می‌خواهید از پیش درج شود وارد کنید و سپس کد را بسازید. هرکس آن را پویش کند، در برنامه ایمیل خودش پیش‌نویسی آماده خواهد داشت و همچنان می‌تواند پیش از فرستادن، هر بخشش را ویرایش کند.
برای نمونه، برچسبی روی چاپگر اداره می‌تواند پیامی خطاب به واحد فناوری اطلاعات باز کند که موضوعش «مشکل چاپگر» است و شماره دارایی چاپگر نیز از پیش در متن آن درج شده. از همین ایده می‌توان برای کارت‌های بازخورد، خانه‌های اجاره‌ای، غرفه‌های رویداد، تجهیزات اشتراکی و درخواست‌های تعمیر و نگهداری بهره برد تا کاربران مجبور نباشند اطلاعات تکراری را بارها تایپ کنند.
اطلاعات کوتاه را بی‌نیاز از وب‌سایت نگه دارید
اطلاعات را درون همان مربع جای دهید
کد QR می‌تواند متن ساده را مستقیماً در خود ذخیره کند. این قابلیت برای اطلاعات کوتاهی سودمند است که می‌خواهید حتی پس از ناپدید شدن یک صفحه وب یا هنگام قطع دسترسی پویش‌کننده به اینترنت، همچنان در دسترس باشند.
در QRCode Monkey گزینه «متن» را برگزینید و هرآنچه را می‌خواهید کد در خود داشته باشد وارد کنید. دستورالعمل تجهیزات، شماره دارایی، شماره سریال، یادداشت‌های راه‌اندازی، فهرست محتویات کمد و اطلاعات مرجع کوتاه، همگی گزینه‌های مناسبی هستند.
بااین‌حال، اطلاعات حساس را باید کاملاً از این روش دور نگه دارید. گذرواژه‌ها، کدهای بازیابی، کلیدهای API، رمزهای سامانه هشدار و اعتبارنامه‌های مشابه برای هر کسی که بتواند کد را ببیند و پویش کند، خواندنی خواهند بود. کدهای QR محتوای خود را نیز از چشم انسان پنهان می‌کنند؛ به همین دلیل، وقتی کدی را از شخص دیگری گرفته‌اید، بهتر است پیش از باز کردن محتوایش ابتدا آن را بررسی کنید.
کدهای QR وقتی ملال‌آورند، بهترین کارایی را دارند
قرار نیست دیوارهای خانه‌ام را با مربع‌های پیکسلی کاغذدیواری کنم، اما دیگر کدهای QR را صرفاً وسایل پرزرق‌وبرق بازاریابی نمی‌دانم. ساخت بیشترشان فقط چند دقیقه زمان می‌برد، تقریباً هر گوشی امروزی می‌داند با آن‌ها چه کند و یک کد که هوشمندانه در جای مناسبی نصب شده باشد، می‌تواند یکی از آن دردسرهای کوچک اما همیشگی را برای همیشه از میان بردارد.
برای قالبی که زمانی تقریباً فقط با منوی رستوران‌ها می‌شناختم، این دومین حرفه به‌طرز شگفت‌آوری آبرومندانه است.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Oluwademilade Afolabi است. مشاهده مقاله اصلی