گوگل مپس هنگام پیشنهاد مسیر انگار ساز خودش را میزند. یک روز که من و دوستم تصمیم گرفتیم همزمان از فضای کار اشتراکیمان به مقصدی یکسان برویم، برای هرکدام از ما مسیری متفاوت پیشنهاد کرد که زمان رسیدنشان نزدیک به ۳ دقیقه فرق داشت. هردو در یک مکان بودیم، هردو از گوشی اندرویدی استفاده میکردیم و مقصد را شاید با فاصلهای یکدقیقهای وارد کرده بودیم.
من ۳ دقیقه زودتر به مقصد رسیدم و همین پرسشی را در ذهنم برانگیخت: چرا؟ چرا گوگل مپس برای همه مسیر یکسانی پیشنهاد نمیکند؟ پاسخ قطعی در کار نیست، اما گمان میکنم همهچیز به تنظیمات مپس و شیوهای بستگی دارد که الگوریتم آن برای انتخاب بهترین مسیر به کار میگیرد. بنابراین، تنظیمات را زیرورو کردم و به چند مورد برخوردم که میتوانند این تفاوت را توضیح دهند؛ نخستین مورد همان گزینهای است که بیشتر مردم پیش از اولین رانندگی حتی زحمت بررسیاش را هم به خود نمیدهند.
انتخاب مسیرهای کممصرف
گوگل اکنون مسیرهای سبزتر را پیشفرض برمیگزیند
گوگل چند سال پیش قابلیت مسیریابی کممصرف را به مپس افزود و این ویژگی بهطور پیشفرض روشن است. نام این گزینه «ترجیح مسیرهای کممصرف» است و با فعالبودنش، مپس همیشه سریعترین مسیر را انتخاب نمیکند. در عوض، وقتی زمان رسیدن مسیرها «مشابه» باشد، کممصرفترین گزینه را برمیگزیند. مشکل اینجاست که «مشابه» تعریف دقیقی ندارد و اختلاف زمانیای که از نظر گوگل ناچیز است، شاید برای شما چشمگیر باشد.
سازوکار این قابلیت از این قرار است: رانندگی در جادههای هموار با محدودیت سرعت یکنواخت و توقفهای کمتر، نسبت به مسیری کوتاهتر که از تپهای پرشیب میگذرد یا گرفتار ترافیک سنگین و پیدرپی میشود، سوخت کمتری مصرف میکند. بنابراین، اگر مسیری هموارتر دو یا سه دقیقه به زمان سفرتان بیفزاید، ممکن است مپس بیآنکه دلیلش را بگوید، خودکار همان را انتخاب کند.
احتمالاً یکی از دلایلی که من و دوستم مسیرهای متفاوتی گرفتیم همین بود. اگر یکی از ما این تنظیم را خاموش کرده و دیگری روشن گذاشته باشد، مپس دو مسیر کاملاً متفاوت محاسبه میکند. برای بررسی، گوگل مپس را باز کنید و به «تنظیمات > پیمایش» بروید. گزینه «ترجیح مسیرهای کممصرف» را پیدا کنید و آن را مطابق ترجیح خود روشن یا خاموش کنید. همچنین میتوانید مسیر کممصرف را برای هر سفر جداگانه تشخیص دهید: در صفحه پیشنمایش مسیر، این گزینه با نماد کوچک یک برگ سبز مشخص میشود.
گزینههای پرهیز از مسیر
این تنظیمات «ماندگار» بیسروصدا مسیرتان را عوض میکنند
Route avoidance options are another reason two phones can show wildly different directions from the same starting point. These are toggles that tell Google Maps to skip certain types of roads entirely, and they can drastically change the shape of your route.سه گزینه اصلی برای پرهیز از مسیرها وجود دارد که میتوانید آنها را روشن یا خاموش کنید. «پرهیز از عوارضیها» احتمالاً رایجترین گزینه است. با فعالکردن آن، مپس هر جاده پولی، مانند آزادراههای عوارضی، خطهای عبور سریع یا پلهای عوارضی را دور میزند. در نتیجه، برنامه اغلب شما را از جادههای فرعی طولانیتر یا خیابانهای شهری میفرستد، درحالیکه فردی که این گزینه را فعال نکرده است در بزرگراه مستقیم و سریعتر میماند. «پرهیز از بزرگراهها» نیز شما را بهکلی از آزادراهها و شبکه بزرگراههای اصلی دور نگه میدارد. گزینه «پرهیز از کشتیها» هم مپس را وادار میکند در پی پل یا مسیری زمینی بگردد، حتی اگر جابهجایی خودرو با کشتی سریعتر باشد.
نکته دردسرساز این است که این تنظیمات ماندگارند. اگر برای یک سفر گزینه «پرهیز از عوارضیها» را علامت بزنید، گوگل مپس این ترجیح را برای همه سفرهای آینده نگه میدارد تا زمانی که خودتان دوباره برگردید و علامتش را بردارید. بهسادگی ممکن است فراموش کنید که هفتهها پیش آن را روشن کردهاید؛ در نتیجه، وقتی مسیر شما ناگهان با مسیر شخص دیگری تفاوت پیدا میکند، سردرگم میشوید. برای بررسی تنظیمات پرهیز از مسیر، در صفحه پیشنمایش مسیر روی سه نقطه بزنید، «گزینهها» را انتخاب کنید و کلیدها را بررسی کنید. همچنین میتوانید با رفتن به «تنظیمات > پیمایش» و پایینرفتن تا بخش «گزینههای مسیر»، انتخابهای پیشفرض دائمی خود را تعیین کنید.
نوع موتور و شیوه پیشفرض سفر
مشخصات خودرو بیش از آنچه فکر میکنید مسیر را شکل میدهد
گوگل مپس افزون بر مصرف سوخت و جادههایی که میخواهید از آنها دوری کنید، نوع خودروی شما و شیوه رفتوآمدتان را نیز در نظر میگیرد. این دو تنظیم بیسروصدا در پسزمینه کار میکنند، اما ممکن است دلیل اصلی این باشند که مسیر شما هیچ شباهتی به مسیر شخص دیگری ندارد.
تنظیم نوع موتور ارتباط مستقیمی با مسیریابی کممصرف دارد. گوگل مپس چهار گزینه در اختیارتان میگذارد: «بنزینی»، «دیزلی»، «هیبریدی» و «برقی». هرکدام از این گزینهها شیوه محاسبه کممصرفترین مسیر را تغییر میدهند. ممکن است یک خودروی بنزینی به مسیری در بزرگراه با سرعت یکنواخت هدایت شود، درحالیکه خودرویی هیبریدی از خیابانهای شهری عبور کند؛ زیرا ترمز احیاکننده، رانندگی همراه با توقف و حرکتهای پیدرپی را برای آن بهینهتر میکند. اگر نوع موتور خودروی دوستتان روی «هیبریدی» و مال شما روی «بنزینی» تنظیم شده باشد، مپس مسیر را برای هریک از شما به شیوهای متفاوت بهینه میکند، حتی اگر مقصدتان یکی باشد. البته این تنظیم فقط زمانی اثر دارد که گزینه «ترجیح مسیرهای کممصرف» روشن باشد. با خاموشکردن آن، مپس نوع موتور خودرو را نادیده میگیرد و تنها سریعترین مسیر را انتخاب میکند.
حالت پیشفرض سفر هم میتواند در این ماجرا نقش داشته باشد. این مورد سادهتر است، اما همچنان ممکن است باعث تفاوت مسیرها شود. Google Maps به شما اجازه میدهد شیوه اصلی رفتوآمدتان را روی «رانندگی»، «حملونقل عمومی»، «پیادهروی»، «دوچرخهسواری» یا «موتورسیکلت» بگذارید. اگر برنامه پس از سفری قبلی بهاشتباه روی «موتورسیکلت» مانده باشد، میانبرهای باریک و مسیرهایی را پیشنهاد میکند که برای گذر از لابهلای ترافیک بهینه شدهاند؛ مسیرهایی که هیچ شباهتی به راه معمول خودرو ندارند. در اندروید میتوانید هر دو گزینه را در بخش «تنظیمات > مسیریابی» بررسی کنید.
الگوریتمها هم بیتأثیر نیستند
مسیر هر دقیقه عوض میشود، حتی اگر شما تغییری نکنید
حتی اگر تنظیمات دو نفر کاملاً یکسان باشد—از جمله همه گزینههای پنهانی که شیوه استفاده از Google Maps در اندروید را تغییر میدهند—باز هم ممکن است مسیر یکسانی دریافت نکنند. دلیلش این است که Google Maps مسیر را تنها یکبار محاسبه نمیکند تا همان را به همه نشان دهد. این برنامه تقریباً هر دقیقه هزینه عبور از هر بخش اصلی جاده را با در نظر گرفتن دادههای زنده ترافیک، رویدادهای جادهای و الگوهای ازدحام از نو محاسبه میکند.
بنابراین، اگر من ساعت ۸:۰۰ صبح مسیری را درخواست کنم و دوستم ساعت ۸:۰۱ همان درخواست را بدهد، لایه ترافیک در همین فاصله کوتاه بهروزرسانی شده است. تصادفی تازه، هجوم ناگهانی مسافران روزانه یا حتی چرخه تغییر چراغ راهنمایی میتواند مسیر پیشنهادی را عوض کند. گوگل گفته است وقتی بزرگراهی قفل میشود، سامانه به کندی لحظهای ترافیک واکنش نشان میدهد و گروه بعدی رانندگان را بهسوی مسیرهای جایگزین هدایت میکند. ماجرا این نیست که گوگل عمداً نقش مأمور راهنمایی را بازی کند و رانندگان را به گروههای جداگانه تقسیم کند؛ بلکه سامانه چنان سریع واکنش نشان میدهد که کاربران بهطور طبیعی سر از جادههای متفاوت درمیآورند.
این موضوع همچنین نشان میدهد که الگوریتم، افزون بر تنظیمات، اطلاعات مرتبط با حساب شما—مانند سرعت رانندگی در گذشته و مسیرهایی که پیشتر برگزیدهاید—را نیز در نظر میگیرد تا تشخیص خود از «بهترین» مسیر برای شخص شما را دقیقتر کند. دو نفر ممکن است همزمان از یک مکان بهسوی مقصدی یکسان حرکت کنند، اما الگوریتم همچنان آنقدر متغیر ریز در اختیار دارد که برای هرکدام مسیر متفاوتی برگزیند.
پس کدام تنظیم از همه مهمتر است؟
پاسخ به محل زندگی و شیوه رانندگی شما بستگی دارد. در مناطق هموار و جاهایی که جاده عوارضی چندانی وجود ندارد، روشن یا خاموش بودن گزینه مسیر کممصرف احتمالاً تفاوت محسوسی ایجاد نمیکند. اما در مناطق تپهای یا شهرهایی که برای ورود به محدودههای پرترافیک هزینه میگیرند، همین گزینه ممکن است بیآنکه دلیلش را بدانید چند دقیقه به زمان سفرتان بیفزاید. تنظیمات مربوط به پرهیز از مسیرها، رایجترین علت تفاوتهای چشمگیرند؛ زیرا پس از فعال شدن پابرجا میمانند و بهآسانی فراموش میشوند. نوع موتور هم تنها زمانی اهمیت دارد که مسیریابی کممصرف را از ابتدا روشن کرده باشید.
پس پیش از آنکه Google Maps را بابت فرستادنتان به مسیری عجیب سرزنش کنید، نخست نگاهی به تنظیمات بیندازید. بیشتر این گزینهها چند لمس پایینتر در منوی «مسیریابی» پنهان شدهاند و گزینهای که ماهها پیش تغییر دادهاید، ممکن است هنوز بیسروصدا تکتک مسیرهای پیشنهادی شما را شکل دهد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Tashreef Shareef است. مشاهده مقاله اصلی