وقتی برای نخستین بار Razer Prio را باز کردم، انتظار همان سازشی را داشتم که همهٔ دستههای بازی موبایل به آن تن میدهند: یا راحتیِ یک دستهٔ تماماندازه، یا قابلیت حمل در جیب؛ نه هر دو با هم. در حالت بسته، تقریباً بهاندازهٔ یک کارت اعتباری است و صفحهای چرخان در مرکز، دو نیمه را به یکدیگر قفل میکند. با بازشدن کامل، مجموعهای تمامعیار از کنترلهای سبک کنسولی نمایان میشود: یک کلید جهتنمای چهارطرفه با بازخورد لمسی، دکمههای اصلی بیصدا، دو دکمهٔ شانهای، ماشههای آنالوگ و دو استیک شستی بیتماس.
Prio پاسخ Razer به مشکل دستههای بازی موبایلی است که برای جابهجایی به کولهپشتی نیاز دارند. این دسته تا میشود و به قالبی جیبی درمیآید، برای بازی بدون تأخیر و بینیاز از مدیریت باتری مستقیماً به USB-C وصل میشود و آنقدر باز میشود که گوشیهای تا ۷ اینچ با قابهایی تا ضخامت ۰.۵۹ اینچ را در خود جای دهد؛ حتی گوشیهای بزرگی مانند iPhone ۱۷ Pro Max و Galaxy S26 Ultra. بااینحال، قیمت $۹۹.۹۹ آن دقیقاً با Razer Kishi V2 بزرگتر و جاگیرتر برابر است؛ نکتهای که باید هنگام خرید در نظر گرفت.
همهٔ دستههای موبایل تاکنون شما را وادار به انتخاب کردهاند
کنترلهای کامل یا اندازهای جیبی
سختافزار بازی موبایل باید میان خوشدستی و قابلیت حمل تعادلی ظریف برقرار کند. در یک سوی این طیف، دستههای بازی موبایل تماماندازهای مانند Razer Kishi V3 Pro قرار دارند که دستههای عمیق به سبک کنسول، ماشههای آنالوگ با دامنهٔ حرکتی کامل و استیکهای شستی تماماندازه را در اولویت میگذارند. این دستهها تجربهای واقعاً همتراز با کنسول ارائه میکنند، اما پلهای صلب و پیکرهٔ حجیمشان جابهجایی را دشوار میکند؛ تا جایی که فضای چشمگیری از کولهپشتی را میگیرند یا به کیف حمل جداگانه نیاز دارند.
راهحل آشکار دیگر ــ و انتخاب پیشفرض میلیونها بازیکن موبایل ــ اتکای کامل به کنترلهای لمسیِ خودِ صفحهنمایش است. این کنترلها رایگاناند و به هیچ سختافزار اضافهای نیاز ندارند، بنابراین بیدرنگ در دسترس قرار میگیرند. بااینحال، همانطور که همگی میدانیم، کنترل لمسی نیز راهحلی همراه با سازش است. کلیدهای جهتنمای مجازی هیچ بازخورد فیزیکی ندارند، نشانهگیری با کشیدن انگشت روی صفحه از دقت کافی برخوردار نیست و پوشاندن بخشهای مهم نمایشگر با انگشتان شست، دید بازی را مختل میکند.
تا امروز، سازندگان سختافزار برای پرکردن این شکاف با دستههای جیبی معمولاً ورودیهای اساسی را حذف کردهاند: ماشههای آنالوگ کامل را با دکمههای دیجیتال کمعمق جایگزین کردهاند، استیکهای شستی را به برآمدگیهایی کوچک و آزاردهنده فروکاستهاند یا بهکلی چیدمانهای استاندارد را کنار گذاشتهاند. چالش مهندسی فقط کوچکترکردن دسته نیست؛ باید سختافزار را تا اندازهای مناسب برای حمل روزمره کوچک کرد، بیآنکه سازوکار واقعی ورودیهای لازم برای اجرای نسخههای منتقلشده از کنسول و رایانه از بین برود. برخی راهحلهای دیگر نیز صرفاً بیشازحد ریزند و استفاده از آنها با دستهای یک فرد بزرگسال دشوار است.
Prio با تا کردن دو نیمه، هماندازهٔ کارت اعتباری میشود
سازوکار طراحی تاشو و ابعاد جیبی
Razer Prio ابعاد بسیار کوچکتر خود را مدیون طراحی دوتکه و درهمقفلشوندهای است که با صفحهای چرخان در مرکز و نواری انعطافپذیر از جنس لاستیک به هم متصل شدهاند. برای گشودن دستهها، بهجای آنکه دو نیمه روی پلی صلب مستقیم از هم دور شوند، باید آنها را از مرکز بچرخانید و به بیرون برگردانید. در آغاز، درک سازوکار بازشدن آن کمی دشوار است، اما در نهایت منطقی به نظر میرسد. نوار به قطعهای دایرهای وصل است که هنگام چرخیدن با هر گام صدای تق میدهد، بنابراین باید آن را کمی محکم حرکت دهید. پس از بازشدن، کافی است درگاه USB-C را به گوشی هوشمندتان وصل کنید و سمت دیگر دسته را بکشید و از بالای گوشی عبور دهید.
Prio در حالت بسته ۴.۲۱ x ۲.۶۴ x ۱.۲۶ اینچ ابعاد و ۳.۵۷ اونس وزن دارد. ضخامت ۱.۲۶ اینچی آن باعث میشود از یک کارت اعتباری واقعی قطورتر باشد، اما طول و عرضش تقریباً همان اندازهٔ کارت اعتباری است و بهآسانی در جیب جلوی شلوار جین، جیب کت یا کیف رودوشی کوچک جا میگیرد؛ بنابراین دیگر به کیف بزرگتری که برای دستههای بازی موبایل تماماندازه لازم است، نیازی ندارید. وقتی دسته دور گوشی باز میشود، طول قاب آن به حدود ۸.۵۴ اینچ میرسد و در هر سوی نمایشگر نزدیک به ۱.۶۹ اینچ کنترلر فیزیکی میافزاید.
Prio در چیدمان دکمهها کم نمیگذارد
کنترلهای کامل، استیکهای بیتماس و راهانداز داخلی
Prio با وجود اندازهٔ جیبی خود، مجموعهای کامل از ورودیها دارد: چهار دکمهٔ اصلی، دو ماشهٔ آنالوگ، دو دکمهٔ شانهای، دو استیک شستی فشردنی و چهار دکمهٔ کاربردی. Razer برای استیکها از حسگرهای خازنی و بیتماس استفاده کرده است تا بهطور ویژه از بروز رانش آنالوگ در گذر زمان جلوگیری کند. دکمههای اصلی نیز طوری طراحی شدهاند که بیصدا باشند و تقتق بلند رایج در دیگر دستههای بازی موبایل را از میان ببرند. اتصال مستقیم از راه USB-C به این معناست که نه باتری داخلیای برای شارژکردن وجود دارد و نه دردسر جفتسازی با Bluetooth؛ دسته برق موردنیازش را مستقیماً از گوشی میگیرد. البته این انتخاب بهایی هم دارد، زیرا خبری از شارژ عبوری نیست. یکی از نمایندگان Razer به من گفت حذف این قابلیت از شیوهٔ استفادهٔ موردنظر برای Prio ناشی شده است: نوبتهای کوتاه بازی در حال حرکت.
در بخش نرمافزار، یک دکمهٔ اختصاصی روی کنترلر، برنامهٔ همراه Razer با نام Cortex Mobile را اجرا میکند؛ برنامهای که پلتفرمهای پشتیبانیشدهای مانند Xbox Cloud Gaming، GeForce NOW، Steam Link و PS Remote Play را درست در کنار بازیهای نصبشده روی گوشی قرار میدهد. این برنامه حتی تنظیمات پیشرفتهای برای ناحیهٔ مرده و نرخ نمونهبرداری دارد و برای یک وسیلهٔ جانبی موبایل $۱۰۰، کنترلی بهطرز شگفتانگیزی دقیق در اختیارتان میگذارد.
سازشهایی که پیش از خرید باید بشناسید
حس ماشهها، محدودیت قابها و گوشیهای تاشو
Prio با وجود آنکه چیدمانی کامل را در ابعادی هماندازهٔ یک کارت جای داده، از مصالحههای سختافزاری بینصیب نمانده است. ماشههای آنالوگ کمی نرم و اسفنجی به نظر میرسند و بازخورد لمسی تیز و دقیقی را که ممکن است در یک کنترلر تماماندازه بیابید ندارند؛ ازاینرو، ورودیهای L2/R2 تنها بخشی هستند که در آنها طراحی قربانی کوچکیِ دستگاه شده است.
در برگهٔ مشخصات Razer، پشتیبانی از قابهایی با ضخامت حداکثر 15mm ذکر شده است، اما نتیجه میتواند بسته به اندازهٔ قاب شما متفاوت باشد. من معمولاً iPhone ۱۵ Pro Max خود را بدون قاب نگه میدارم، ولی بهگمانم قابهای بزرگتر ممکن است دردسرساز شوند. چند ضربهگیر تنظیم اندازه نیز در جعبه قرار دارد تا دستگاه بهتر روی گوشی بنشیند.
وقتی کوشیدم آن را از راه USB به Galaxy Z Fold ۸ خود وصل کنم، بهدلیل نسبت ابعاد غیرمعمول این گوشی تاشو، کنترلر اصلاً دور آن قرار نگرفت. برخلاف تجربهام با iPhone، دستگاه نیز بلافاصله و بیدردسر به کار نیفتاد؛ شاید لازم باشد گزینهای را در تنظیمات فعال کرد، اما برای اطمینان باید بیشتر بررسی شود.
آیا کوچکترین کنترلر کامل جهان $۹۹.۹۹ میارزد؟
پاسخ به شما و نوع بازیهایی بستگی دارد که روی گوشی انجام میدهید، اما از نظر من، اندازهٔ جمعوجور و کاربری آسان Razer Prio ارزش خرید فوقالعادهای به آن بخشیده است. همهٔ دکمهها و سرعت واکنشی را که برای بازیهای گوناگونی مانند Dead Cells، Warframe و OceanHorn ۳ نیاز دارم ارائه میکند، بیآنکه تکهای بزرگ و جاگیر باشد که برای حملش به کیف بزرگتری نیاز پیدا کنم. در نتیجه، استفاده از آن در اتوبوس یا هواپیما بسیار آسان است؛ کافی است بازش کنید تا بیهیچ دردسری متصل شود. کاش برای پروازهای طولانیتر قابلیت شارژ عبوری داشت، اما توازن میان اندازهٔ کوچک و راحتی استفاده، آن را به خریدی ارزشمند تبدیل میکند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Rob LeFebvre است. مشاهده مقاله اصلی