ایسوس ویووبوک ششسالهام با 8GB رم، هر روز بیاستثنا هنگ میکرد. صبحها چند زبانه در مرورگر باز میکردم، فن به کار میافتاد، نشانگر ماوس بهسختی حرکت میکرد و ظرف چند دقیقه کل سیستم از کار میافتاد. اوضاع آنقدر وخیم شده بود که حتی برای نوشتن یک بند در یک سند متنی، ناچار بودم فرایندهای پسزمینه را ببندم.
پس از چند هفته دستوپنجه نرم کردن با این وضعیت، دنبال جایگزینی ۸۰۰ دلاری میگشتم. اما پیش از خرید، بررسی کردم که واقعاً چه چیزی نفس سیستم را بند آورده است. سرنخ همه مشکلات به کروم میرسید که حتی زیر بار کارهای معمولی هم پیوسته هنگ میکرد؛ بنابراین تصمیم گرفتم یک مرورگر متنباز را بیازمایم تا ببینم آیا واقعاً سختافزار مقصر است یا نه.
بار سنگین کروم بر دوش رایانههای قدیمی
دهها فرایند برای کارهای روزمره
برای اینکه بفهمم چرا لپتاپم از نفس افتاده است، باید شیوه مصرف حافظه در کروم را بررسی میکردم. کروم بر پایه معماری چندفرایندی کار میکند؛ یعنی هر زبانه، افزونه و پلاگین در فرایندی جداگانه و مستقل اجرا میشود. این طراحی پایداری مرورگر را بالا میبرد، چون از کار افتادن یک زبانه، بقیه را با خود پایین نمیکشد. اما کافی است مدیر وظایف را باز کنید تا بهای این رویکرد آشکار شود. تنها با هفت زبانه باز، بیش از سی فرایند جداگانه شمردم.
در سیستمی با 16GB یا 32GB رم، بهسختی متوجه این سربار میشوید؛ اما دستگاه قدیمی من با 8GB رم توان تحمل چنین هزینهای را نداشت. چند دقیقه پس از باز کردن مرورگر، کروم بخش عمده رم موجود را میبلعید.
وقتی حافظه فیزیکی رایانه پر میشود، سیستمعامل دادهها را بهعنوان حافظه موقت روی دیسک مینویسد. این جابهجایی حتی روی درایوهای حالتجامد نیز بهشدت کند است، زیرا سرعت هیچ ابزار ذخیرهسازی به رم نزدیک نمیشود. ظرف چند دقیقه، میزان استفاده از دیسک به ۱۰۰% میرسید و نهفقط مرورگر، بلکه کل سیستم هنگ میکرد. وقتی چند زبانه را میبستم، دیگر دیر شده بود؛ زیرا کروم تمام رم موجود را مصرف کرده بود.
چگونه یک موتور مرورگر متفاوت مشکل را حل کرد
فرایندهای کمتر و جلوگیری داخلی از ردیابی
وقتی فهمیدم گلوگاه اصلی کروم است، نه سختافزار، تصمیم گرفتم سراغ گزینههای دیگر بروم. مرورگری میخواستم که با محوریت مصرف بهینه منابع و اختیار کاربر ساخته شده باشد و سربار پسزمینه مرورگری وابسته به زیستبوم تبلیغاتی را نداشته باشد. این جستوجو مرا یکراست به آزمودن جایگزینهای متنباز کروم رساند تا ببینم چه گزینههای دیگری وجود دارد.
در مرورگرهای متنباز، کد برنامه در دسترس همگان است و میتوان آن را بررسی کرد. خبری از خدمات پسزمینه اجباری نیست که دادههایتان را میان دهها برنامه ناخواسته همگام کنند؛ همچنین هرگونه داده تشخیصی گردآوریشده را میتوان بهطور کامل غیرفعال کرد. این با کروم تفاوت دارد؛ مرورگری که بخشی از گردآوری داده در آن، فارغ از تنظیماتی که خاموش میکنید، همچنان ادامه مییابد.
بریو را آزمودم؛ مرورگری که بر پایه کد متنباز کروم ساخته شده و ردیابها و تبلیغات را کنار گذاشته است. بااینحال، فایرفاکس به دلیل دیگری توجهم را جلب کرد. این مرورگر از موتور پردازش مستقل خود، گکو، بهره میبرد که کاملاً از بلینک جداست؛ همان موتوری که کروم و بریو هر دو از آن استفاده میکنند. فایرفاکس برخلاف کروم که برای هر زبانه فرایندی جداگانه میسازد، شمار فرایندهای محتوایی را به هشت محدود میکند و زبانههای بیشتر را در همان فرایندهای فعال جای میدهد.
بیرون آمدن از زیستبوم کروم، مزیتی پیشبینینشده برای حریم خصوصی هم داشت. کروم مرورگری است که یک شرکت تبلیغاتی آن را ساخته است؛ شرکتی که میخواهد بداند به کجا سر میزنید، چه چیزی میبینید و چه مدت آنجا میمانید تا تبلیغات هدفمندتری نمایش دهد. با کوچ به مرورگری متنباز و مجهز به جلوگیری داخلی از ردیابی، لایهای از فعالیتهای مزاحم پسزمینه را حذف کردم که حتی از وجودش خبر نداشتم.
یک هفته با فایرفاکس روی همان سختافزار
نخستین چیزی که پس از جابهجایی توجهم را جلب کرد، سکوت بود. فن خنککننده لپتاپم که پیشتر بهمحض باز کردن کروم به چرخش درمیآمد، در تمام یک صبح وبگردی ساکت ماند. با همان دوازده زبانه باز، فایرفاکس حدود ۱.8GB رم مصرف میکرد؛ درحالیکه مصرف معمول کروم به ۳.5GB میرسید. میزان استفاده از دیسک حتی یک بار هم به ۱۰۰% نرسید.
البته بیرون آمدن از زیستبوم کروم کمی دردسر داشت. ناچار شدم نشانکهایم را برونبری کنم و بهجای ابزار داخلی کروم، بیتواردن را برای مدیریت گذرواژهها راه بیندازم. گوگل کیپ هم یکی دیگر از چیزهایی بود که از دست دادم، چون گوگل افزونه آن را برای فایرفاکس نمیسازد؛ بنابراین به یک جایگزین سبک و متنباز روی آوردم.
آن ارتقای ۸۰۰ دلاری که مطمئن بودم به آن نیاز دارم، هرگز انجام نشد. مشکل از سختافزار نبود.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Digvijay Kumar است. مشاهده مقاله اصلی