پریز درست همانجایی نیست که به آن نیاز دارید. نه بالای سقف، جایی که یک اکسسپوینت باید بنشیند، نه پشت پنل دیواریای که میخواهید همسطح نصبش کنید، و نه زیر پیشآمدگی بام، جایی که دوربین باید رفتوآمدِ ورودی را زیر نظر بگیرد. کشیدن یک مدار تازه تا هرکدام از این جاها هم به برقکار نیاز دارد، هم به تعمیر دیوار خشک، یا هر دو. اما راهی تمیزتر هم هست.
یک کابل شبکه میتواند همزمان داده و برق را جابهجا کند؛ سازوکاری که به آن برقرسانی از راه اترنت میگویند، و توانی بسیار بیشتر از چیزی را که بیشتر مردم انتظار دارند، منتقل میکند. در خانهی خودم، اکسسپوینتها و پنلهای هوشمند فقط با یک خط کت۶ کار میکنند. در ادامه، پنج دستگاه را میبینید که ارزش دارد به همین شیوه سیمکشی شوند.
اکسسپوینتهای بیسیم
یک کابل تا سقف، بینیاز از پریز
سقف بهترین جا برای اکسسپوینت است و بدترین جا برای پریز برق. چهار اکسسپوینت یونیفای چسبیده به دیوار خشکِ خانهی من، همسطح نصب شدهاند و پشت هیچکدام پریزی دیده نمیشود. هرکدام با یک خط کت۶ به رک شبکه برمیگردد و سوییچی که در سوی دیگر قرار دارد، هم برق و هم سیگنال شبکه را از همان سیم میفرستد. اکسسپوینت هم با یک کلیک در پایهاش جا میافتد.
دلیل اصلی این کار، پوشش بهتر است. روتری که در کمدی جا داده شده باشد، در انتهای خانه لکههای کور بهجا میگذارد، در حالی که چند نقطهی سقفی، همهی اتاقها را زیر پوشش میگیرند. حذف پریز است که نصب را تمیز نگه میدارد. اگر کابل را خودتان میکشید، باید ردهی مناسبِ کار را انتخاب کنید، چون یک مسیر بلندِ پی.او.ای مثل یک خط برقِ کوچک عمل میکند و رساناهای نازک داغ میشوند. من از اکسسپوینتهای یونیفایِ یوبیکیتی استفاده میکنم، اما گزینههای پی.او.ای کم نیستند.
پنل کنترل خانهی هوشمند روی دیوار
برندهی ماجرا پنهان شدن پریز است، نه تندتر شدن وایفای
بلندگوی قابلحمل، اگر با وایفای کار کند، مشکلی ندارد. اما پنلی که بخواهید همسطح در دیوار نصبش کنید، ماجرای دیگری است، چون پریز و کابلی که پشت آن پنهان میماند، دقیقاً همان چیزهایی هستند که ظاهر کار را خراب میکنند. من هنگام ساختِ زیرزمین، سه اکو هاب نصب کردم؛ هرکدام کاملاً چسبیده به دیوار خشک و بیهیچ چیزِ دیدهشدنی در اطرافش. یک مبدل کوچک پشت هر پنل، ورودی پی.او.ای را به برق یواسبی-سی و یک خروجی شبکهی سیمی تقسیم میکند، و به همین دلیل بود که کارِ اضافه را وسط ساختوساز پذیرفتم، بهجای آنکه بروم و برایش پریز تازه ببرم.
ماجرا دربارهی پهنای باند نیست. یک پنل کنترل، دادهی چندانی مصرف نمیکند. سودِ پی.او.ای این است که به شما یک نصبِ ثابت میدهد، بینیاز از آداپتور دیواری، بینیاز از کابلِ پیدای آویزان، و بینیاز از باتریای که باید شارژش کنید. دستگاه همیشه روشن میماند و به محض اینکه نزدیکش شوید، پاسخ میدهد. یک اکو هاب آمازون همراه با یک مبدل پی.او.ای به یواسبی-سی، همهچیز را در دیوار ناپدید میکند.
دوربینهای امنیتی
دوربین ثابت را یکبار سیمکشی کنید
این همان کاربردی است که پی.او.ای به آن شهرت دارد، و بیدلیل هم نیست. دوربین در یک نقطه پیچ میشود و سالها همانجا میماند، پس کابل دائمی بدیهیترین انتخاب است. یک خط، هم تصویر را میبرد و هم برق را، بنابراین نه لازم است زیر پیشآمدگی بام پریز اضافه کنید و نه باید بالا بروید و باتری را عوض کنید. تغذیهی دستگاه هم بهجای آنکه با شلوغ شدن وایفایِ طبقهی بالا دچار مکث شود، اتصال پایداری را حفظ میکند.
من هنوز دوربین پی.او.ای ندارم. این تنها انشعابی است که هنوز پُرش نکردهام، هرچند رک پورتهای خالی دارد و مسیر کابل هم از پیش داخل دیوار آماده است؛ پس مسئله فقط کشیدن کابل است. وقتی یکی را سیمکشی میکنید، خود کابل از خودِ دوربین مهمتر میشود. قرقرههای ارزانِ مساندود دقیقاً همان قطعیهایی را بهوجود میآورند که مردم تقصیرِ سختافزار میاندازند. یک دوربین پی.او.ای ریالینک، نقطهی شروعِ خوبی است.
تلفن رومیزیِ ویپ
ادارات دهههاست تلفنها را با کابل شبکه روشن نگه میدارند
تلفن رومیزی مدتها پیش از آنکه پای تجهیزات خانهی هوشمند به میان بیاید، همین کار را میکرد. ساختمانهای اداری دو دهه است که گوشیهای ویپ را از جک شبکه برق میدهند؛ یک کابل هم تماس را پیش میبرد و هم برق را. اگر از خانه کار میکنید، همین ترفند فضای میز را هم باز میکند. تلفنی که برقش را از خط اترنت میگیرد، دیگر نیازی به آداپتور جداگانهای ندارد که چندراهی برق را شلوغ کند.
یک گوشی ویپ فقط چند وات برق میکشد، پس تقریباً هر سوییچ یا تزریقکنندهی پی.او.ای میتواند آن را با کلی جا برای اضافه، تغذیه کند. کابل را به پشت دستگاه بزنید و روشن میشود، ثبت میشود و تمام تماس را وصل میماند، بیآنکه تداخلِ بیسیم آن را از پا بیندازد. برای یک دفتر خانگی که از پیش برای اینترنت سیمکشی شده، یک تلفن رومیزیِ پی.او.ای همان یک جکِ موجود را بهطور همزمان به خط و منبع برق تبدیل میکند.
رزبریپای یا یک مینیسرور خانگی
یک کابل، آن دستگاه کوچکی را که شبکهتان را میچرخاند، روشن نگه میدارد
رازبری پای برای کارهایی که باید شبانهروز روشن بمانند، ایدهآل است؛ از مسدود کردن تبلیغات در سراسر شبکه با پایهول گرفته تا اجرای هوماسیستنت بهعنوان مرکز خانهٔ هوشمندتان. مشکل اینجاست که در یک کمد یا قفسهٔ زیرزمین بهندرت پریز اضافهای پیدا میشود، و یک شارژر دیواری در آن فضا بیشتر شبیه وصلهای ناجور است. برد رسمی برقرسانی از راه اترنتِ رازبری پای این مشکل را برطرف میکند. این برد روی رازبری پای ۴ یا ۵ مینشیند و هم برق و هم شبکه را از یک کابل میگیرد، تا دستگاه فقط با یک خط کار کند و هیچ آداپتوری در چشم نباشد.
این کار به یک سرور خانگی اجازه میدهد هرجا که منطقیتر است قرار بگیرد، نه هرجا که اتفاقاً پریزی هست. کمد، اتاقک زیرشیروانی، گوشهٔ اتاق تأسیسات: هر نقطهای که انشعاب شبکه داشته باشد، میدان عمل است. یک رازبری پای را با برد سازگارِ برقرسانی از راه اترنت جفت کنید تا سروری یکپارچه داشته باشید که تمام انرژیاش را از اترنت میگیرد.
یکبار کابلکشی کنید و بگذارید دستگاه دنبالش بیاید
هیچکدام از این پنج دستگاه به پریز جداگانهای نیاز ندارد، و همین مزیتِ آرامِ آن است که اول به کابل شبکه فکر کنید. برق و داده روی یک مسیر مشترک حرکت میکنند، پس دستگاه میتواند جایی برود که واقعاً باید باشد، نه جایی که فقط از قضا پریزی پیدا میشود. کابل ارزان است؛ بسیار ارزانتر از پرداخت دستمزد برقکار برای کشیدن یک مدار تازه. هر انشعابِ اضافهای که اکنون در دیوار باقی بگذارید، بعداً به محل نصب تبدیل میشود. دفعهٔ بعد که دارید کابل را به آن گوشهٔ سمج میکشید، یکی دیگر هم همانجا بکشید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Jonathon Jachura است. مشاهده مقاله اصلی