به‌عنوان کاربر ویندوز، در طول سال‌ها یک نکته را یاد گرفته‌ام: تقریباً تمام برنامه‌های داخلی را کنار بگذارم. وان‌درایو، کوپیلوت و خدمات مشابه فقط منابع سیستمم را اشغال می‌کردند و خود را تحمیل می‌کردند. قبلاً دربارهٔ «فون لینک» نیز همین‌طور فکر می‌کردم و آخرین بار که از آن استفاده کردم سال‌ها پیش بود؛ تجربه‌ای دردناک و ناپایدار بود.
از آن زمان، ویندوز ۱۱ تغییرات فراوانی، هم در خود سیستم‌عامل و هم در برنامه‌های داخلی، به خود دیده است. کوپیلوت اکنون واقعاً خوب است و مایکروسافت اج یکی از بهترین مرورگرهای بازار محسوب می‌شود. هنگام راه‌اندازی رایانه‌ای با نصب تازهٔ ویندوز ۱۱ برای دوستی، کنجکاو شدم «فون لینک» را دوباره تنظیم کنم و شگفت‌زده شدم؛ دیگر شبیه آنچه به یاد داشتم نبود.
چه چیزی باعث شد نخستین‌بار «فون لینک» را کنار بگذارم؟
آغاز پرنقص «یور فون» در ویندوز ۱۰
«فون لینک» همراه ویندوز ۱۰ معرفی شد و آن زمان «یور فون» نام داشت. نسخهٔ اولیه به‌طرز چشمگیری محدود بود؛ فقط می‌توانستید پیام متنی ردوبدل کنید یا رسانه‌ها را میان رایانه و تلفن همراه به‌اشتراک بگذارید. حتی در آن زمان نیز برخی اعلان‌ها و قابلیت‌ها، به‌دلیل یکپارچه‌سازی نامناسب و نیاز به APIهای خاص، کار نمی‌کردند.
علاوه بر این، اتصال بسیار شکننده بود: کم‌ترین تأخیر شبکه یا فعال شدن قابلیت صرفه‌جویی در باتری می‌توانست همگام‌سازی را قطع کند و مجبور می‌شدید همه‌چیز را از نو آغاز کنید. تجربهٔ کاربری نیز میان دستگاه‌ها یکسان نبود؛ «یور فون» در دستگاه‌های سامسونگ به‌دلیل همکاری این شرکت با مایکروسافت بهتر عمل می‌کرد، در حالی که سایر دستگاه‌های اندرویدی عملکرد ضعیف‌تری داشتند. افزون بر این، به‌دلیل اکوسیستم بستهٔ اپل، پشتیبانی از iOS وجود نداشت.
چگونه «فون لینک» به ابزاری ارزشمند تبدیل شد
از اعلان‌های پایه تا آینه‌سازی کامل برنامه‌ها
«یور فون» ایدهٔ بدی نبود؛ برنامه هنوز در مراحل ابتدایی بود و برخی قابلیت‌هایش کامل نشده بودند یا کار نمی‌کردند. مایکروسافت آن را زودتر از موعد منتشر کرد، اما به‌طور فعال بهبودش داد و گام بعدی، تغییر نام آن به «فون لینک» بود. «یور فون» فقط می‌توانست وظایف پایه‌ای مانند به‌اشتراک‌گذاری رسانه، پاسخ‌دادن به تماس‌ها یا نمایش اعلان‌ها را انجام دهد؛ قابلیت‌هایی که چندان نوآورانه نبودند.
امروزه «فون لینک» واقعاً امتداد تلفن همراه شما روی رایانهٔ ویندوز ۱۱ است. قابلیت کپی و پیست میان دستگاه‌ها فراهم است و اگر ایده یا فهرستی را روی تلفن‌تان یادداشت کرده باشید، به‌سادگی می‌توانید آن را به رایانهٔ دسکتاپ منتقل کنید. این قابلیت برای من، به‌ویژه در کارهای خلاقانه‌ای مانند نوشتن که ایده‌های تازه را در مکان‌ها و زمان‌های غیرقابل‌پیش‌بینی روی تلفن یادداشت می‌کنم، بسیار مفید است. افزون بر این، آینه‌سازی برنامه‌ها در برخی تلفن‌ها، مانند سامسونگ و ای‌اس‌یو‌اس، امکان‌پذیر است.
تجربهٔ «فون لینک» در سال ۲۰۲۶
تجربه در آیفون ناامیدکننده بود
من از دو تلفن استفاده می‌کنم، اما معمولاً محتوای شخصی‌ام روی آیفون است. اکوسیستم اپل تفاوت زیادی با ویندوز دارد، بنابراین انتظار چندانی نداشتم. این انتظار بی‌دلیل نبود؛ راه‌اندازی و جفت‌سازی اولیه کمی پیچیده بود. برای اتصال به آیفون، به آداپتور بلوتوثی نیاز دارید که از Low Energy (BLE) پشتیبانی کند، در حالی که دستگاه‌های اندرویدی به آن نیازی ندارند.
دستگاه‌ها تا زمانی که به‌صورت دستی از طریق بلوتوث جفت نشده بودند، متصل نشدند؛ اما پس از جفت‌سازی، کار کردند. همچنین در آیفون وارد حساب مایکروسافتم شدم.
پس از تنظیم و فعال‌سازی همگام‌سازی مخاطبان و اعلان‌ها روی رایانه، همهٔ اعلان‌ها و تماس‌های قبلی فوراً همگام شدند. اما آیفون از بیشتر قابلیت‌هایی که از «فون لینک» انتظار داشتم، مانند آینه‌سازی برنامه‌ها، بی‌بهره بود؛ زیرا اپل این قابلیت‌ها را به‌صورت بومی محدود می‌کند و فقط روی مک یا از طریق ایرپلی در دسترس قرار می‌دهد.
قابلیت‌ها محدود بودند. تنها می‌توانستم اعلان‌ها را ببینم و هنگام کلیک روی لینک‌های برنامه‌های ردیت، واتس‌اپ و یوتیوب، به وب‌سایت هدایت می‌شدم، نه به خود محتوا. بنابراین فقط می‌توانستم تماس‌های تلفنی عادی را که از طریق طرح موبایلم فعال بودند برقرار کنم؛ تماس‌های واتس‌اپ، اینستاگرام یا فیس‌تایم کار نمی‌کردند.
«فون لینک» آهنگ در حال پخش را نمایش می‌دهد، اما این قابلیت صرفاً جنبهٔ تزئینی دارد؛ گزینه‌ای برای پخش مستقیم آهنگ روی رایانه وجود ندارد.
تنها دلیل نگه‌داشتن «فون لینک» روی آیفون، همگام‌سازی اعلان‌ها یا به‌اشتراک‌گذاری رسانه بود؛ قابلیت‌هایی که به‌ندرت به آن‌ها نیاز دارم.
تجربهٔ «فون لینک» در اندروید دلپذیر بود
انتقال به گلکسی S23 همه‌چیز را دگرگون کرد
اتصال به گلکسی S23 روان‌تر بود. هیچ مشکلی نداشتم و تنظیم اولیه، شامل اعطای دسترسی‌ها و مجوزها در هر دو دستگاه، حدود ۱۵ دقیقه طول کشید.
از همان ابتدا، اعلان‌ها واقعاً کار می‌کردند و می‌توانستم روی آن‌ها کلیک کنم و نتیجه را ببینم. سپس می‌توانستم برنامه‌ها و تماس‌ها را از طریق برنامه‌های مختلف، نه فقط خط موبایلم، روی رایانه آینه‌سازی کنم. آینه‌سازی برنامه‌ها عالی عمل می‌کرد و می‌توانستم دسترسی از راه دور را همیشه فعال نگه دارم؛ دیگر گوشی هر بار درخواست مجوز نمی‌کرد و تجربه بسیار روان‌تر شده بود. انتقال فایل‌ها نیز هرگز تا این حد آسان نبود؛ فقط کافی بود فایل‌ها را میان تلفن و رایانه بکشید و رها کنید.
Age of Empires Mobile را بدون تأخیر یا دردسر روی رایانه‌ام بازی کردم و تجربه فوق‌العاده بود. این‌بار یکپارچگی اندروید واقعاً مانند افزونه‌ای کارآمد به نظر می‌رسید و از این پس به بخشی از روال روزانه‌ام تبدیل خواهد شد؛ دیگر لازم نیست هر بار که کسی تماس می‌گیرد سراغ تلفن بروم، زیرا جابه‌جایی میان دستگاه‌ها بهره‌وری‌ام را به‌شدت کاهش می‌داد.
تجربه‌ای روان‌تر در آیفون و یکپارچگی عمیق‌تر با ویندوز در راه است
در سال ۲۰۲۶، «فون لینک» برای من برنامه‌ای کاملاً کاربردی و بی‌دردسر است، به‌ویژه روی دستگاه‌های اندرویدی. مایکروسافت برای آیندهٔ نزدیک قابلیت‌های بیشتری در نظر گرفته است تا یکپارچگی آن با آیفون و macOS عمیق‌تر شود. ابتدا، یکپارچگی با آیفون بهبود می‌یابد و امکان فعال‌سازی حالت «عدم مزاحمت» اضافه می‌شود. پیش‌نمایش‌های داخلی نیز به یکپارچگی با منوی استارت و افزودن آیکون اختصاصی در سینی سیستم اشاره کرده‌اند. گام بعدی مایکروسافت، ادغام بومی «فون لینک» در ویندوز است، نه ارائهٔ آن به‌عنوان تجربه‌ای جداگانه، همانند آیفون و macOS.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Shaheer Khan است. مشاهده مقاله اصلی