هر بار که یک APK را از انجمن مشکوکی نصب میکنید یا اپلیکیشن رایگانی را نصب میکنید که بیش از حد مجاز دسترسی میخواهد، در حال ریسک کردن هستید. اما اگر تا به حال اپلیکیشنها را نصب کرده و امیدوار بودهاید که همهچیز خوب پیش برود، اندروید جایگزین بسیار بهتری دارد که از نسخه ۵.۰ وجود داشته است.
این قابلیت «نمایه کاری» (Work Profile) نام دارد و بهندرت خارج از استقرارهای فناورى اطلاعات شرکتی دیده میشود. این قابلیت برای کسبوکارهایی ساخته شد که میخواستند کارمندانشان از یک گوشی هم برای کار و هم برای زندگی شخصى استفاده کنند. اما سازوکار زیرین آن در عمل یک محیط ایزوله است و مىتوانید از آن براى کاربردهاى بسیار بیشترى استفاده کنید.
نمایه کاری واقعاً چیست
نه پوشه است و نه ترفند لانچر
نمایه کاری نه اپلیکیشن است، نه پوشه و نه ترفند لانچر. این یک نمایه ثانوى و ایزوله است که کنار نمایه عادى شما روى همان دستگاه اجرا مىشود. گوگل آن را راهى براى جدا کردن اپلیکیشنها و دادههاى کارى از اپلیکیشنها و دادههاى شخصى توصیف مىکند. این امکان به سازمان اجازه مىدهد سمت کارى را مدیریت کند، در حالى که اپلیکیشنها، دادهها و استفاده شخصى شما خصوصى باقى مىماند.
اپلیکیشنهاى داخل نمایه، فضای ذخیرهسازى، مخاطبین، فایلها و حسابهاى مخصوص خود را دارند. اپلیکیشنى که آنجا نصب مىشود بهطور خودکار مخاطبین، عکسها، دانلودها یا دادههاى اپلیکیشنهاى نمایه عادى شما را نمىبیند. در اندروید ۱۱ و جدیدتر، اپلیکیشنهاى نمایه کارى نمىتوانند به دادههاى پیامک یا MMS نمایه شخصى نیز دسترسى داشته باشند.
این تمایز مهمتر از آن است که تصور کنید. مجوزهاى اندروید مفیدند، اما همیشه کافى نیستند. برخى اپلیکیشنها تا دسترسى گسترده نگیرند کار نمىکنند، و برخى دیگر درک دلیل این درخواست را دشوار مىکنند. نمایه کارى این معادله را تغییر مىدهد، یعنى حتى اگر اپلیکیشنى داخل نمایه به مخاطبین یا فایلها دسترسى داشته باشد، مخاطبین و فایلهاى همان نمایه را مىبیند — نه آنهاى که واقعاً هر روز استفاده مىکنید.
چرا بهعنوان محیط ایزوله کار مىکند
اپلیکیشنها برش کوچکى از هیچ براى خود دارند
اندروید نمایه کارى را براى دستگاههاى مدیریتشده تجارى طراحى کرد، اما همین سیستم نمایه داخلى را مىتوان با اپلیکیشنهایی مانند شِلتر (Shelter)، آیلند (Island) و نسخهى متنباز آیلند، اینسولار (Insular) نیز اىجاد کرد. این ابزارها بهعنوان مالک نمایه عمل مىکنند و شما را در فرآیند استاندارد پیکربندى اندروید راهنمایى مىکنند؛ بدون نیاز به روت.
وقتى نمایه اىجاد شد، مىتوانید اپلیکیشنهاى جدید را مستقیماً در آن نصب کنید یا کپى جداگانهاى از اپلیکیشنى که از قبل روى گوشىتان دارید بسازید. آن کپى دادههاى خود و حالت ورود خود را دارد. مثلاً مىتوانید یک حساب پیامرسانى دوم اجرا کنید یا اپلیکیشنى را آزماش کنید بدون آنکه با نمایه اصلىتان مخلوط شود.
مفیدتر از آن، این قابلیت براى شما مکان امنى براى اپلیکیشنهاى غیرقابلاعتماد فراهم مىکند. فایل APK خارج از پلىاستور دانلود کردهاید، اپلیکیشن خریدى از شرکتى با عادتهاى تهاجمى استخراج داده، یا اپلیکیشنى که براى کار یکباره لازم دارید اما نمىخواهید در گوشى اصلىتان بماند — همه اینها مىتوانند اینجا بروند. آن را در نمایه کارى قرار دهید، فقط دادههایى که واقعاً لازم دارد به آن بدهید، و از محیطى تقریباً خالى شروع مىکند.
این نامرئىکردن جادویى هم نیست. یک اپلیکیشن ایزوله همچنان مىتواند به اطلاعات سطح دستگاه و هر آنچه عمداً با آن به اشتراک مىگذارید دسترسى داشته باشد. همچنان مىتواند از شبکه استفاده کند، یعنى مىتواند فعالیت شما را داخل همان اپلیکیشن ردىابى کند. اما نمىتواند بهسادگى به دادههاى اپلیکیشنهاى معمولى، حسابها، مخاطبین و فایلهاى نمایه شخصى شما دسترسى داشته باشد. این بهبود معنادارى نسبت به پذیرفتن هر مجویى که به شما نمایش داده مىشود و امیدوار بودن به بهترین حالت است.
دکمه انجماد یک ابرقدرت است
حذفنصب بدون حذفنصب واقعى
ایزولهسازى فقط نیمى از ماجرا است. نمایههاى کارى همچنین مىتوانند با یک کلید که اندروید از طریق تنظیمات سریع در بسیارى از گوشىها در دسترس قرار مىدهد، متوقف شوند. خاموش کردن نمایه، اپلیکیشنهاى داخل آن را متوقف مىکند. اعلانهایشان متوقف مىشود، کار پسزمینه متوقف مىشود، و سمت کارى عملاً تا زمان روشن دوباره به خواب مىرود.
ابزارهایی مانند آیلند و شِلتر کنترلهای دقیقتری اضافه میکنند، از جمله امکان انجماد تکتک اپلیکیشنها. این ویژگی برای اپلیکیشنهایی که فقط گاهی لازم دارید مفید است. بهجای اجازه دادن به اجرا در پسزمینه، دریافت بهروزرسانى و بیدار شدن دلخواه، مىتوانید آن را تا زمان نیاز منجمد نگه دارید.
آن را بهعنوان حذفنصب یک اپلیکیشن بدون حذفنصب واقعى آن تصور کنید. ورود و تنظیمات شما سر جاى خود باقى مىماند، اما اپلیکیشن فعال نیست. براى اپلیکیشنهاى پُرردیاب، این بهاندازهى خود محیط ایزوله مفید است.
سه راه ورود به محیط ایزوله
انتخاب مسیر: سازمانی، خودساخته، یا نسخه اختصاصی گوگل
اگر کارفرمای شما از قبل نمایه کاری را برپا کرده باشد، ممکن است هماکنون زبانه «کاری» را در پایین کشوی برنامهها یا نشانهای چمدان روی نماد برخی برنامهها ببینید. این نشانها برنامههایی را مشخص میکنند که به نمایه جداگانه تعلق دارند.
برای استفاده شخصی، در صورت اجرای اندروید ۱۵ یا جدیدتر، میتوانید تنظیمات «فضای خصوصی» را فعال کنید. این قابلیت دقیقاً مانند نمایه کاری عمل میکند، با این تفاوت که کنترل کامل این فضا در دست شماست. سایر مزایا مانند ایزولهسازی برنامهها و امکان استفاده از حسابهای جداگانه نیز حفظ میشوند. از طرف دیگر، میتوانید از برنامههایی مانند شِلتر، آیلند، یا اینسولار استفاده کرده و با دنبال کردن راهنمای روی صفحه، نمایه کاری ایجاد کنید.
اگر به هر دلیلی تصمیم گرفتید کارتان با این محیط ایزوله تمام شده است، اندروید میتواند کل نمایه کاری را از تنظیمات سیستم حذف کند. این عمل برنامهها و دادههای ذخیرهشده در نمایه را پاک میکند در حالی که بقیه گوشی شما دستنخورده باقی میماند.
قابلیتی پنهان در برابر چشم
ترفندی سازمانی دهساله، با کاربردی تازه برای شما
کاربران اندروید سالهاست که قفلبرنامه، ابزارهای کپیسازی برنامه، و ابزارهای حریم خصوصی نصب میکنند که وعده کنترل بر نرمافزارهایشان را میدهند. در همین حال، اندروید بیش از ده سال است که گزینهای قدرتمندتر در اختیار دارد. ایزولهسازی نمایه کاری شاید فناوری سازمانی باشد، اما همچنین ابزاری کاربردی برای حریم خصوصی مصرفکنندگان است.
این قابلیت برنامهای نامعتبر را به برنامهای معتبر تبدیل نمیکند. کاری که میتواند بکند، کاهش سطح مواجهه شماست؛ و روی گوشیای که عکسها، پیامها، اسناد، حسابها و تقریباً تمام زندگی شما را در خود جای داده، داشتن چنین قابلیتی بسیار مفید است.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی