نه برچسب NFC قابل برنامهریزی در خانه من پنهان شدهاند و هیچکدام بیش از یک دلار قیمت ندارند. آنها زیر میز، داخل کابینت آشپزخانه، روی پایه چراغ و در پنج نقطه دیگری هستند که کسی متوجهشان نشده. با ضربه زدن آیفون به هر کدام، یک اتوماسیون متفاوت اجرا میشود — این دقیقاً همان چیزی است که باعث شد این برچسبها جایگزین مجموعهای از کارهای کوچک گوشی شوند که قبلاً به صورت دستی انجام میدادم. اپل از iOS ۱۳ از NFC به عنوان محرک Apple Shortcuts پشتیبانی میکند و هر آیفون از مدل XS به بعد بدون نیاز به اپلیکیشن شخص ثالث برچسبها را میخواند. در ادامه فهرست کامل هر برچسب و دلیل قرارگیری آن در نقطه خاص آمده است.
هر روز صبح با دو برچسب از خانه خارج میشوم
پیشخوان قهوه و کنسول خودرو
اولین برچسب روز به دستگاه قهوهساز Nespresso چسبیده شده. ضربه زدن به آن در حین پر شدن فنجان، اخبار صبحگاهی و پیشبینی آب و هوای محلی را باز میکند و قسمت پادکستی را که دیروز رها کردهام در صف پخش قرار میدهد. خواندن همه اینها تقریباً به اندازه یک سیکل دمکشی قهوه طول میکشد، و تنها دلیلی که این عادت ماندگار شد همین است. هیچ چیز خاصی در آن نیست. فقط بخشی را حذف میکند که با یک دست پشت پیشخوان گوشی را باز کنید.
برچسب شماره دو در کنسول مرکزی خودرو، کنار نگهدارنده گوشی قرار دارد. گذاشتن گوشی و ضربه زدن به آن، لیست پخش رانندگی را فعال میکند، اتصال بلوتوث را تأیید و حالت رانندگی (Driving Focus) را روشن میکند — همه اینها قبل از باز شدن درب پارکینگ.
هر چیزی که در خودرو قرار میدهید ارزش بررسی دما را دارد. بیشتر برچسبهای NFC دامنه عملکردی حداکثر تا ۶۰ درجه سانتیگراد دارند و داشبورد خودرو در تابستان ایندیانا به راحتی از این حد بالا میرود. یک کنسول سایهدار، برچسب را در محدوده رتبهبندی خود نگه میدارد.
دفتر کار و زیر میز من دو برچسب دارد
دفتر زیرزمینیام دو برچسب دارد و همپوشانیشان کمتر از آن چیزی است که فکر میکنید
برچسب روی چارچوب درب، روتین ورود است. قدم گذاشتن در اتاق و ضربه زدن به آن، تقویم را باز میکند، ایمیل را بارگذاری، اپلیکیشنهای پروژه را اجرا و لامپهای توکار Hue را به نور سفید روز تغییر میدهد. اتاق را آماده میکند.
برچسب روی میز عمداً باریکتر است. همه چیز را به جز تماس همسر و فرزندانم بیصدا میکند، مدیر وظایف را باز و همینجا متوقف میشود.
جدا کردن این دو اهمیت دارد، چون وارد شدن به یک اتاق و متعهد شدن به کار، دو لحظه متفاوت هستند. بسیاری از دفعاتی که به زیرزمین میروم فقط برای رفتن به زیرزمین است. برچسب میز فقط زمانی زده میشود که منظوری داشته باشم و همین کمی قصد، بخش عمدهای از موفقیت آن است. Apple Shortcuts تریگرهای NFC بسیار بیشتری نسبت به آنچه اکثر مردم راهاندازی میکنند پشتیبانی میکند، بنابراین فضای کافی برای تقسیم اینقدر دقیق روتینها وجود دارد. نامگذاری واضح آنها وقتی بیش از سه یا چار مورد دارید کمک میکند. من مواردم را بر اساس موقعیت مکانی نامگذاری کردهام، نه بر اساس عملکرد، چون موقعیت مکانی هرگز تغییر نمیکند.
سه برچسب بخشهایی از خانه را پوشش میدهند که کار ایجاد میکنند
کابینت آشپزخانه، ماشین لباسشویی و درب جلویی
برچسب داخل درب کابینت کنار اجاقگاز، بیشترین استفاده را در حین پختن دارد. یک ضربه ساده اپلیکیشن دستور پخت را باز، صفحه را روشن و تایمرها را در دسترس قرار میدهد. پنهان کردن آن داخل کابینت عمدی بود، چون نزدیک اجاق باقی میماند و هر بار که کسی تابهای برمیدارد فعال نمیشود.
برچسب ماشین لباسشویی یک شمارش معکوس متناسب با سیکل عادی من را شروع میکند — ارزانترین راهی که میشناسم برای دریافت اعلان از وسیلهای که نه اپلیکیشن دارد و نه Wi-Fi. البته لوازم خانگی یک پیچیدگی ایجاد میکنند. برچسبهای NFC استاندارد نمیتوانند از ورق فلزی عبور کنند، بنابراین هر چیزی که روی ماشین لباسشویی یا خشککن نصب شود به یک پنل پلاستیکی یا برچسب فریتی با پشتیبانی فریتی نیاز دارد.
یک قاب کوچک تابلویی کنار درب جلویی خانه، سومین مورد را حمل میکند. اطلاعات شبکه مهمان من در آن ذخیره شده، بنابراین بازدیدکنندگان گوشی را جلوی قاب نگه میدارند، درخواست اتصال را تأیید و از وارد کردن رمز عبور کاملاً صرفنظر میکنند. هیچ اپلیکیشنی در هیچ پلتفرمی لازم نیست. دو هشدار به این مورد تعلق دارد: برچسب اطلاعات را بدون رمزنگاری ذخیره میکند و باید به شبکه مهمان شما اشاره کند، نه شبکهای که دوربینها و ترموستاتهایتان را اداره میکند. جایگاههای ارزشمند دیگری برای برچسبهای NFC وجود دارد.
دو برچسب روز را به پایان میرسانند
رک وزنه و چراغ رومیزی
برچسب باشگاه نزدیک رک وزنه در زیرزمین است. ضربه زدن به آن اپلیکیشن تناسب اندام را باز، موسیقی را شروع و همه چیز را به جز تماسهای اضطراری بیصدا میکند. یک تایمر هم در کنار همه اینها اجرا میشود، بنابراین مدت تمرین ثبت و تخمین زده نمیشود.
برچسب رومیزی شلوغترین مورد از نه برچسب است. روی پایه چراغ نصب شده و یک ضربه خانه را تاریک میکند. همان ضربه همه مناطق ترموستات را برای شب جمع میکند، زنگ فردا را فعال و کنترل را به اپلیکیشن خواب تحویل میدهد.
چون آن مورد هر شب اسکن میشود، تنها نقطهای است که مشخصات چیپ اهمیت دارد. چیپهای NTAG215 تحمل تقریباً ۲۰۰,۰۰۰ اسکن و NTAG216 نزدیک ۵۰۰,۰۰۰ اسکن را دارند. با یک ضربه در روز، هیچکدام سقفی نیستند که به آن برسید. یک محدودیت متفاوت برای همه نه برچسب اعمال میشود: اتوماسیونها فقط با گوشی باز شده فعال میشوند. با صفحه قفل شده ضربه بزنید، به جای اجرا یک اعلان دریافت میکنید.
جایگذاری مهمتر از خود اتوماسیون بود
هر برچسب در این فهرست دقیقاً جایی قرار گرفته که عادت دستی قبلاً وجود داشته، نه جایی که اتوماسیون منطقاً باید باشد. این تمایز کل معما بود. آنهایی که ماندگار شدند، چیزی را قطع میکردند که با دستان پر یا گوشی قفل شده در حال انجامش بودم. اگر میخواهید امتحان کنید، یک بسته ۳۰ عددی برچسب NTAG215 حدود ۱۰ تا ۱۵ دلار قیمت دارد و حرکت هوشمندانه این است که دوتا از آنها را در جایی بگذارید که الان با گوشیتان دستوپا چلفتی میشوید. بقیه جایگاهها معمولاً ظرف یک هفته خودشان را نشان میدهند.
اتوماسیونهای NFC دیگران منبع خوبی برای ایده گرفتن هستند، به شرطی که ابتدا دو مورد اول را راهاندازی کرده باشید.
منبع: این مطلب یک بومیسازی و بازنویسی تحریریهای بر اساس مقالهای از MakeUseOf نوشته Jonathon Jachura است: مشاهده مقاله اصلی.