اکثر تلفنهای اندرویدی مدرن دارای رم فراوانی هستند که گاهی به اندازه یک لپتاپ میانرده میباشد. بهنظر میرسد این مقدار کافی باشد و در واقع همینطور است. اما اگر مراقب نباشید، حتی با تمام این حافظه، گوشی اندروید شما میتواند با گذشت زمان احساس کند که کند شده است.
اکثر گوشیهای اندروید مدرن دارای RAM فراوان هستند، گاهی به اندازه یک لپتاپ میانرده. روی کاغذ این بهنظر کافی میرسد و واقعاً هم همینطور است. اما اگر مراقب باشید، حتی با اینهمه حافظه، تلفن اندروید شما میتواند با گذشت زمان کند بهنظر برسد.
این به این دلیل است که اکثر برنامهها دوست دارند در پسزمینه اجرا شوند، ویجتها بهروز میشوند و فرآیندهای سیستم همواره برای منابع رقابت میکنند. در حالی که گوگل راهنماییهای زیادی برای مدیریت دستی RAM ارائه نمیدهد، قطعاً مزایایی برای انجام این کار وجود دارد.
برنامههای نصبشده یا غیرفعال کنید که هرگز واقعاً استفاده نمیکنید
برنامههای فراموششده را کنار بگذارید
مانند بیشتر مردم، من قبلاً چند برنامه نصب کرده بودم به امید اینکه روزی به آنها نیاز داشته باشم. (اسپویلر: آن روز هرگز نمیآید.) میدانید آن برنامههایی که برای یک دلیل دانلود میکنید، یک بار استفاده میکنید و سپس کاملاً فراموششان میکنید.
وقتی سرانجام استفاده از RAM گوشیام را با رفتن به Settings > Device care > Memory بررسی کردم، شگفتزده شدم که چند تا از آن برنامههای فراموششده که هفتهها باز نکرده بودم، هنوز در پسزمینه در حال اجرا بودند. برخی بیش از ۱۰۰ مگابایت RAM هر کدام استفاده میکردند. شاید بهنظر نرسد زیاد باشد، اما وقتی همه آنها را جمع میکنید، مقدار قابلتوجهی از حافظه است که میتوانست برای چیز دیگری بهتر استفاده شود.
فهرست دیجیتالگیرندگان من شامل Threads، Samsung Pass، Samsung Daily، و حتی Bixby بود که همه در پسزمینه در حال اجرا بودند و نمیدانستند چه کاری انجام میدهند. حذف این برنامهها کاری ساده بود. چند برنامه گزینه حذف را نداشتند، بنابراین من آنها را غیرفعال کردم.
شما میتوانید این برنامههای پیشنصب سرسخت را بدون دسترسی روت حذف کنید. این کار چند قدم اضافه میگیرد، اما ارزشش را دارد.
جلوگیری از مصرف آرام RAM توسط برنامههای پسزمینه
برنامههای مورد علاقهتان را نگه دارید بدون اینکه بهصورت بیرویه اجرا شوند
در فهرست استفاده از RAM گوشیام، علاوه بر برنامههایی که هرگز دست نخورده بودم، چند برنامه هم وجود داشت که واقعاً دوست داشتم اما هر روز استفاده نمیکردم. اینها برنامههای بیفایده نبودند—فقط برنامههایی بودند که گاهی استفاده میکردم، مثل ویرایشگرهای عکس، برنامههای خرید، یا همان بازی که فقط وقتی که در جایی منتظر میماندم باز میکنم. نمیخواستم آنها را کاملاً حذف کنم، اما همچنین نمیخواستم که بهصورت آرام حافظه گوشیام را در پسزمینه مصرف کنند.
پس بهجای حذف آنها، تصمیم گرفتم آنها را تحت کنترل قرار دهم. سریعترین راه باز کردن اطلاعات برنامه و توقف اجباری آنها بود. همچنین مصرف باتری پسزمینه و داده موبایلم را محدود کردم تا وقتی به آنها نیازی نداشتم، اجرا نشوند.
اگر گوشی گالکسی دارید، میتوانید برنامههای استفادهنشده را به حالت خواب بگذارید. به Settings > Battery and device care > Battery > Background usage limits بروید و گزینههای خواب برنامه یا خواب عمیق را پیدا کنید. وقتی در حالت خواب عمیق باشند، هیچ RAM یا باتریای مصرف نمیکنند مگر اینکه از آنها استفاده کنید.
کاهش ویجتها
ویجتها عالی هستند — تا زمانی که دیگر نیستند.
من قبلاً عاشق داشتن ویجتهای مختلف در صفحه اصلی بودم، مثل بهروزرسانیهای هواشناسی، تقویمام، ردیاب تناسب، فید خبری و حتی پخشکننده موسیقی. احساس میکردم راحت است. اما نکتهای که ابتدا متوجه آن نشدم این بود که تمام این ویجتها بهطور مداوم در پسزمینه تازهسازی میشوند، به این معنا که حتی وقتی از آنها استفاده نمیکردم، حافظه و باتری را مصرف میکردند.
پس تصمیم گرفتم کم کنم. فقط موارد ضروری را نگه داشتم، مثل ویجت هواشناسی چون هر صبح بررسی میکنم، و تقویم چون از دست دادن جلسات زیبا نیست. بقیه باید بروند. اگر شما هم ویجتها را دوست دارید، لازم نیست همه را کنار بگذارید. میتوانید آنهایی را که واقعاً ارزش افزوده دارند انتخاب کنید و به بقیه خداحافظی کنید.
چه کارهایی نباید انجام داد هنگام تلاش برای صرفهجویی در RAM
این نکته به همان اندازه مهم است — اگر نه بیشتر
وقتی صحبت از آزاد کردن RAM میشود، خط نازکی بین کارآمد بودن و بیش از حد عمل کردن وجود دارد. یک کاری که هرگز نباید انجام دهید، بهطور مداوم برنامهها را از صفحه برنامههای اخیر حذف کنید. وقتی برنامهها را بیش از حد بستهاید، سیستم مجبور است آنها را از نو بارگذاری کند، که انرژی بیشتری مصرف میکند و سرعت را کاهش میدهد.
اشتباه رایج دیگر تکیه بر برنامههای «تقویتکننده RAM» یا «تمیزکننده» است. این برنامهها وعده بهبود جادویی سرعت میدهند، اما اکثر اوقات بیشتر آسیب میرسانند تا کمک. چون آنها فرآیندهای پسزمینه را بهصورت اجباری متوقف میکنند که اندروید بهخوبی مدیریت میکند، باعث لگ یا مصرف باتری سریعتر میشود. برخی از این بهنام بهینهسازها حتی با تبلیغات یا مجوزهای غیرضروری پر هستند که منجر به هدر رفتن منابع بیشتری میشود.
در نهایت، اندروید بهطور هوشمندانه RAM را مدیریت میکند. این سیستم خود تصمیم میگیرد کدام برنامهها را برای دسترسی سریع در حافظه نگه داشته و کدامها را وقتی فضا لازم باشد ببندد، بنابراین نیازی به میکرو مدیریت آن ندارید.
حفظ عملکرد روان گوشی اندروید شما نیازی به دشواری ندارد، و کاهش استفاده از RAM یکی از بهترین راهها برای این کار است. با نکات بالا، من توانستم مقدار قابلتوجهی RAM آزاد کنم و حالا گوشیام هنگام بازی یا چندوظیفهای بهتر کار میکند.