۴ نکته‌ای که همه دربارهٔ پلیریبوس اشتباه می‌دانند

«پلوریبوس» برنامه علمی‑تخیلی جدیدی است از ونس گیلگان، مردی که پشت «برِیکینگ بد» و «بتِר کال ساؤل» است. شاید مردم انتظار نداشتند پروژهٔ بعدی او دربارهٔ این باشد که چه می‌شود وقتی بشریت توسط یک ذهن جمعی تسخیر می‌شود، اما او قبلاً برای «The X‑Files» نیز می‌نوشت، بنابراین این نوع داستان‌های ذهن‌پاره‌کننده دقیقاً به سلیقهٔ او می‌خورد.

Pluribus یک سریال علمی‑تخیلی جدید از وینس گلگان است، مردی که پشت Breaking Bad و Better Call Saul قرار دارد. شاید مردم انتظار نداشتند پروژهٔ بعدی او دربارهٔ آنچه زمانی بشریت توسط یک ذهن کلکسیونی تسخیر می‌شود، باشد، اما او قبلاً برای The X‑Files می‌نوشت، پس این نوع داستان ذهن‌چرخان در واقع درست در زمینهٔ اوست.

به هر حال، Pluribus حول کارول (ریحا سیه‌هورن) می‌چرخد، که یکی از تنها ۱۳ نفر روی زمین است که هنوز به این ذهن‌کلکسیونی جذب نشده‌اند. هیچ‌کس نمی‌داند چرا او ایمنی دارد. هیچ‌کس نمی‌داند آیا ذهن کلکسیونی هدف مخفی دارد یا نه. حتی هیچ‌کس واقعا نمی‌داند به این ذهن‌کلکسیونی چه اسم بگذارند؛ من آن را به عنوان Joined، Others، World و Plurb می‌شنوم. Pluribus داستانی اصیل در دنیایی است که توسط IP‌های بزرگ تسلط دارد، بنابراین آیندهٔ آن به شکلی بسیار باز به‌نظر می‌رسد که امروزه نادر است. همه نظریه‌ها و نقدهای خود را دارند و من چند تا را دیدم که به شدت از هدف دورند.

یک پیچش بزرگ دربارهٔ Joined در راه است

گاهی ذهن جمعی صرفاً یک ذهن جمعی است

ما می‌خواهیم قهرمانان و ضدقهرمانان در داستان‌هایمان داشته باشیم، و طبیعتاً اولین نامزد نقش «ضدقهرمان» در Pluribus خود ذهن کلکسیونی است. ذهن کلکسیونی ابتدا پس از آنکه دانشمندان پیام دریافتی از فضا را رمزگشایی کردند، بشریت را در اختیار گرفت. پس از آن، در سراسر جهان گسترش یافت، بخشی از «ضرورت زیستی» خود برای جذب هر شخصی روی سیاره بود. در طول این انتقال، ۹۰۰ میلیون نفر را کشید. ما ضدقهرمان خود را داریم.

با این حال، اکثر افرادی که ایمنی خود را حفظ کرده‌اند، ذهن کلکسیونی را در زندگی خود پذیرفته‌اند؛ فقط کارول و مردی پاراگوئه‌ای به نام مانوسوس هستند که به‌نظر می‌رسد از آنچه در حال رخ دادن است ناراحتند. و خود ذهن کلکسیونی به‌طرز فوق‌العاده‌ای مفید و دوستانه است که این‌موضوع کارول را به‌حدی آزار می‌دهد. آن‌ها برای او غذا می‌آورند، فروشگاه مورد علاقه‌اش را دوباره پر می‌کنند، حتی وقتی شوخی می‌کند یک نارنجک به او می‌دهند؛ آن‌ها برای خوشحال کردن او همه چیز را می‌خواهند، پس چه چیزی می‌تواند به‌نظر ضدقهرمانی باشد؟

نزدیک به بحث‌های مربوط به این سریال، بسیاری فکر می‌کنند که ذهن کلکسیونی به سمت نقطه‌ای بیرونی ضدقهرمانی می‌رود، اینکه هدف واقعی آن نرم کردن سیاره‌مان برای یک تهاجم بیگانگان است، یا شاید آن‌ها بر سر کارول می‌چرخند و به او حمله می‌کنند. اما من فکر نمی‌کنم وینس گلگان کسی باشد که این‌گونه کارها را به سادگی پیش‌رو بگذارد. من فکر می‌کنم ذهن کلکسیونی همان‌طور که به‌نظر می‌رسد — یک تودهٔ خوشحال بزرگ — است و درام سریال در این است که کارول و تعداد کمی از انسان‌های آزاداندیش باقی‌مانده چگونه با آن کنار می‌آیند.

در گفتگو با The Hollywood Reporter، تهیه‌کنندهٔ Pluribus گوردون اسمیت به‌نظر می‌رسید موافق باشد. «در این نقطه از سریال، آن‌ها قطعاً مخالف کارول هستند، اما اگر فقط منتظر بودیم که آن‌ها یک اسلایمان مغز را به گوش او بگذارند یا چیزی داخل پوست او بذارند، کم جالب‌تر می‌شد»، او گفت. «این همان جایی است که سر همه‌مان می‌رود. همان‌طور که کارول می‌گوید، ما همه این فیلم را دیده‌ایم، پس چالش ما این است که فیلمی که هنوز ندیده‌ایم به شما نشان دهیم.»

ما انتظار یک پیچش، یک تغییر شیطانانه را داریم، به همین دلیل ما آن را دریافت نمی‌کنیم.

کارول «ناپسند» است

قابلیت پسندیده شدن هدف نیست

یک شکایت رایج دیگر که دیده‌ام این است که شخصیت اصلی ما، کارول، «ناپسند» است. باید بگویم که او دشوار است. حتی پیش از این که ذهن کلکسیونی تسلط پیدا کند، از کار خود به‌عنوان نویسندهٔ رمان‌های عاشقانهٔ کم‌ارزش ناراضی بود و مشکلات الکلی بسیار داشته که یک دستگاه تنفس‌سنج در خودروی او نصب شده؛ این دستگاه تا زمانی که او مجاز شود، روشن نمی‌شود. سپس، پس از وقوع پیوند، کارول به‌طور عمیقی به Plurb بی‌اعتمادی دارد و احساساتش را تقریباً در هر لحظه‌ای ابراز می‌کند. تگ لاین سریال او را «بدترین انسان روی زمین» توصیف می‌کند و این تقریباً دقیق است.

اما من نمی‌بینم چطور ناامیدی او باعث می‌شود او غیرقابل پسند یا بی‌همدردی باشد. در نهایت، همسر کارول، هلن، در طول پیوند می‌میرد، بنابراین دلایل خوبی برای بی‌اعتمادی به Joined دارد. و ما در قسمت «لطفاً، کارول» می‌فهمیم که او به‌طور ذاتی به‌جمع‌گرایی عمومی بی‌اعتمادی دارد، که از زمانی که مادرش او را به یک اردو تبدیل‌گری در هنگام نوجوانی فرستاد، باقی مانده است. من خوشحالم که برای کارول در نبرد علیه یک ذهن‌کلکسیونی که شخصیت‌ها را نابود می‌کند یا حتی علیه شخصیتی نظیر Koumba Diabaté، که مردی است که تصمیم گرفته ایمنی خود در برابر ذهن‌کلکسیونی را برای عمل‌های بی‌اخلاقی و هوشیارانه به کار گیرد، طرفدار باشم.

یک نکتهٔ مهم‌تر این است که ناامیدی کارول به این معنا نیست که او نمی‌تواند سرگرم‌کننده باشد، که در نهایت هدف هر برنامهٔ تلویزیونی است. واکنش به پایان جهان با تماشای مکرر «Golden Girls» حتماً سرگرم‌کننده است، چه بگویم قابل ارتباط. استفاده از اسپانیایی خراب‌شده‌اش برای سرزنش تنها کسی که ممکن است در کنار او باشد، کاملاً خنده‌دار است، همان‌طور که کارول راه‌های جدیدی برای اذیت ذهن‌کلکسیونی پیدا می‌کند. من «سرگرم‌کننده» را همیشه بر «پسندیده» ترجیح می‌دهم.

سریال دربارهٔ هوش مصنوعی است، یا دربارهٔ تقسیمات سیاسی ما، یا…

اگر تمی باشد، به‌صورت طبیعی ظهور خواهد کرد

دوباره، چون Pluribus یک داستان اصیل است، به‌طور غیرمعمولی باز به تفسیر است و برخی بینندگان قبلاً تصمیم گرفته‌اند که «دربارهٔ چیست». برخی به اینکه Plurb (که نام مورد ترجیح من برای ذهن کلکسیونی است) شبیه روبات‌های مشتاق به خوشایندی می‌گویند و نتیجه می‌گیرند که این همه یک استعاره برای هوش مصنوعی است. دیگران فکر می‌کنند انزوا کارول نشان می‌دهد که مردم به‌تدریج در واقعیت‌های خود در مورد سیاست زندگی می‌کنند.

گوردون اسمیت به این نوع تفسیرهای یک‑به‑یک علاقه‌ای ندارد. او گفت: «اگر بگویم این یک استعاره در مورد عدم استفاده از تلفن‌تان است، نیازی به تماشای سریال نخواهد بود. سریال بی‌مصرف می‌شود. سریال بی‌معنا می‌شود. برای ما گفتن، «نه، فقط باید این همخوانی یک‑به‑یک باشد»، هم داستان‌گویی و هم دسترسی به سریال برای پرسیدن سؤالاتی که مردم ممکن است به آن‌ها علاقه‌مند شوند را محدود می‌کند. این یک سریال مفهومی است و امید من این است که مردم را به‌طوری فکر کند و احساسات مختلفی در مسیرهای متفاوتی داشته باشد.»

به‌طور کلی، فکر می‌کنم ما هنوز خیلی زود در Pluribus هستیم تا بتوانیم دقیقاً بگوییم «دربارهٔ چیست»، اگر چه باشد. فکر می‌کنم بهتر است فقط از این سفر لذت ببریم.

Stranger Things تقریباً تمام شده است، اما نمایش‌های دیگری وجود دارند که منتظرند فضای خالی ناشی از آن را پر کنند.

Pluribus «خیلی آهسته» است

من همچنین شکایاتی دیده‌ام که می‌گویند این سریال «آهسته» است، اما در این مورد هم مخالفم. نه تنها اتفاقات زیادی رخ داده — دنیا همان‌طور که می‌دانیم به پایان رسیده است — بلکه ارزیابی کیفیت یک داستان بر اساس مقدار اتفاقات به نظر من کوتاه‌بینانه است. آموختن دربارهٔ کارول مهم است. دیدن روش‌های مختلفی که افراد ایمن به پیوند واکنش نشان می‌دهند جالب است. تماشا کردن کارول که سعی می‌کند Plurb را گمراه کند تا رازهایش را فاش کند، هیجان‌انگیز است و کمدی سیاه عالی در سراسر آن پخش می‌شود.

من نمی‌دانم Pluribus به چه نوع سریالی تبدیل خواهد شد، اما من به‌طور کامل از تماشای مسیر آن لذت می‌برم. هر قسمت جدید فرصتی تازه برای شگفت‌زده کردن ماست. قسمت‌ها در Apple TV+ پخش می‌شوند، خانهٔ جدید برای تلویزیون معتبر.

Pluribus

بازیگران

• 
  Rhea Seehorn

  Carol Sturka
• 
  Karolina Wydra

  Zosia
• 
  Carlos Manuel Vesga

  Manousos
• 
  Miriam Shor

  بدون اعتبار

منبع مقاله