Prestige TV خانه‌ای جدید دارد و این HBO نیست

سوپرانوز. سکس و سیتی. سیم. ویپ. بازی تاج و تخت. برای دهه‌ها، HBO جایی بود که مردم برای دیدن نوآوری‌های تلویزیونی به آن می‌رفتند. این برنامه‌ها عمیق‌تر، متراکم‌تر و جسورانه‌تر از هر چیز دیگری بودند.

The Sopranos. Sex and the City. The Wire. Veep. Game of Thrones. برای دهه‌ها، HBO جایی بود که مردم برای دیدن پیشرفته‌ترین برنامه‌های تلویزیونی می‌رفتند. این برنامه‌ها عمیق‌تر، متراکم‌تر و جسورانه‌تر از همه چیزهای دیگر بودند.

HBO هنوز شهرتی برای کیفیت دارد، اما یک رقیب جدید در آستانه سرقت تاج تلویزیون پرستیژ آن است: Apple TV+. همان‌طور که HBO روندها را در آغوش گرفته و به‌تدریج عادی‌تر شده است، Apple به صندوق جنگی عظیم خود دست یافت و پول را صرف برنامه‌های چالش‌برانگیز و اصلی کرد. ما در حال دیدن تبدیل آن به نیروی خلاقانه‌ای هستیم که HBO قبلاً بود.

چه اتفاقی برای HBO افتاد؟

این فقط به این خاطر نیست که Apple TV+ این مسابقه را می‌برد. HBO می‌بازد.

من نمی‌خواهم بگویم که HBO دیگر ارزش تماشا کردن ندارد؛ این‌گونه است. برنامه‌های خوبی در حال پخش یا در خط تولید وجود دارند، از جمله The Last of Us، House of the Dragon و Peacemaker که فصل دوم خود را در اکتبر (to mixed results) به پایان برد. اما نکته‌ای درباره این فهرست وجود دارد: هر برنامه‌ای که در آن است جزئی از یک فرانچایز بزرگ‌تر است، چیزی که ده سال پیش در HBO غیرقابل تصور بود. شبکه پیش از این سیاست سخت‌گیرانه‌ای در مورد عدم ساخت اسپین‌آف‌های سری‌های موفق خود داشت؛ شبکه می‌خواست برنامه‌های تلویزیونی‌اش به‌تنهایی بقا داشته باشند. حالا سِریالی مانند Peacemaker بخشی از دنیای گستردهٔ DC Cinematic Universe است، House of the Dragon یک از پیش‌دنباله‌های متعدد Game of Thrones است، و برنامه The Last of Us زیرمجموعه‌ای از فرانچایز بازی ویدئویی است.

قبلاً، HBO در لیگ خود به‌تنهایی کار می‌کرد؛ دیگر شبکه‌ها از آن پیروی می‌کردند. اما حالا HBO در حال اتخاذ راهنمایی‌های Disney است و سعی دارد فرانچایزهای بزرگ با هواداران وفادار ایجاد کند.

مطلب مرتبط: 6 فیلم علمی تخیلی که باعث شده من از واقعیت سوال کنم

این احتمالاً با Game of Thrones شروع شد، که آن‌قدر عظیم و نسل‌ساز بود که HBO احساس کرد چاره‌ای جز ساخت یک سری اسپین‌آف ندارد. وقتی مالک HBO، Warner Bros.، در سال ۲۰۲۲ با Discovery ادغام شد، مدیرعامل جدید دیوید زاسلاو استودیوی را به‌سوی پذیرش IPهای بزرگ‌تر سوق داد. پیش از این، HBO در لیگ خود به‌تنهایی کار می‌کرد؛ دیگر شبکه‌ها از آن پیروی می‌کردند. اما حالا HBO در حال اتخاذ راهنمایی‌های Disney است و سعی دارد فرانچایزهای بزرگ با هواداران وفادار ایجاد کند. نمونهٔ نهایی این است احتمالاً سری تلویزیونی آینده‌دار Harry Potter که برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.

و برای واضح شدن، هیچ قانونی وجود ندارد که بگوید یک برنامه تلویزیونی مبتنی بر IP بزرگ نمی‌تواند خوب باشد؛ در واقع بسیاری از آن‌ها این‌طور هستند. اما برنامه‌های IP بزرگ خطر این را دارند که کمی تکراری و رنگ‌رفته به‌نظر برسند. HBO در حال حاضر این را با سری جدید IT: Welcome to Derry تجربه می‌کند که پیش‌دنبالهٔ فیلم‌های ترسناک IT است. برنامه بد نیست، اما به اندازهٔ کافی خوب نیست تا حس «ساخته شدهٔ صرفاً برای جذب کسانی که نام را می‌شناسند» را غلبه کند. (It feels a little pointless)

HBO هنوز برنامه‌های اصلی با کیفیت تولید می‌کند. Task یک درام جنایی بسیار محکم بود و The Chair Company توسط تیم رابینسون به بهترین شکل ممکن مخاطبان را شگفت‌زده می‌کند. اما چنین برنامه‌هایی در HBO به استثنا تبدیل شده‌اند نه به قاعده.

Apple چگونه به HBO جدید تبدیل شد

Apple چاره‌ای جز فتح مسیرهای جدید نداشت

در همین زمان، Apple TV+ در سال ۲۰۱۹ ظاهر شد و مجبور بود تقریباً از صفر خود را بسازد. برخلاف Netflix، Disney+ یا HBO Max، Apple کتابخانهٔ محتواهای قدیمی نداشت؛ تنها کاری که می‌توانست انجام دهد این بود که برنامه‌های اصلی بسازد و امیدوار باشد مردم برای تماشا به آن‌ها سر بزنند. هرچه بیشتر، این اتفاق می‌افتد.

مطلب مرتبط: بهترین نسخه های دیزنی+ که ممکن است در ماه سپتامبر از دست داده باشید

Apple مزیت داشتن جیب‌های بی‌پایان را دارد. با پولی که از فروش iPhone و دستگاه‌های دیگر به‌دست می‌آورد، پرداخت هزینهٔ تولید تلویزیونی آسان است. اما به‌جای پر کردن کتابخانهٔ Apple TV+ با برنامه‌های پیرو روند که پس از سه دقیقه فراموش می‌شوند، Apple در درازمدت بر سری‌های با کیفیت سرمایه‌گذاری کرده و به برنامه‌ها زمان کافی برای روایت کامل داستان می‌دهد، حتی اگر بسیار محبوب نباشند. شاید کمتر دربارهٔ For All Mankind، برنامهٔ علمی‑تخیلی Apple دربارهٔ دنیایی که ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی مسابقهٔ فضایی را هرگز متوقف نکرده‌اند، شنیده باشید، اما این برنامه اکنون چهار فصل دارد و هر کس که آن را تماشا می‌کند یک تجربهٔ لذت‌بخش دارد. همین‌طور Foundation، اقتباس Apple از مجموعهٔ کتابی کلاسیک ایزاک آسیموف.

در واقع، Apple به‌اندازهٔ کافی زمان داشته تا مجموعه‌ای از موفقیت‌های انتقادی و تجاری جمع‌آوری کند، از Ted Lasso تا The Morning Show تا Slow Horses تا Severance.

آمادگی Apple برای اختصاص بودجه و فضا به برنامه‌ها دلیل این است که خالق Breaking Bad، Vince Gilligan، تصمیم گرفت سری جدید خود Pluribus را—احتمالاً یکی از پر سر و صدا‌ترین برنامه‌های زمان ما—روی این سرویس تولید کند. در واقع، Apple به‌اندازهٔ کافی زمان داشته تا مجموعه‌ای از موفقیت‌های انتقادی و تجاری جمع‌آوری کند، از Ted Lasso تا The Morning Show تا Slow Horses تا Severance. و هر‌یک از این موفقیت‌ها کاملاً اصلی هستند، که به Apple TV+ انرژی جذابی می‌بخشد که HBO نتوانستهٔ آن را فراهم کند. این سرویس نوآوری را به‌نفع خود دارد.

خلاصهٔ ماجرا این است که استراتژی Apple نتیجه می‌دهد و من صرفاً انتظار دارم این شتاب ادامه یابد. خالقان برتر متوجه می‌شوند که Apple شرکتی است که اجازه می‌دهد ایده‌های اصلی خود را بدون قید و بندهای اضافی کشف کنند، چیزی که HBO پیش‌تر مشهور به آن بود. این می‌تواند به‌طور چشمگیری به نفع Apple عمل کند.

مطلب مرتبط: پنج نظریهٔ قانع‌کننده دربارهٔ پایان استرینجر تینگز

خطوط نبرد در حال تعیین است

چه کسی برنده می‌شود: شرکت‌های فناوری یا عملیات‌های رسانه‌ای سنتی؟

در میان سرویس‌های استریمینگ بزرگ، Apple TV+ یکی از کوچک‌ترین پایه‌های مشترکین را دارد، اما این ممکن است اعتبار زیرزمینی‌اش را تقویت کند. این سرویس شبیه به یک زیرمجموعهٔ تپنده است که با خلاقیت و نوآوری پیش می‌رود.

البته، فراوانی توصیف یک سرویس توسط یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان به‌عنوان زیرمجموعهٔ تازه‌کار، شاید جالب به‌نظر برسد، اما ادراک واقعیت است و همین‌طور هم‌اکنون در سمت Apple است. Apple TV+ ترکیبی از بهترین‌های دو جهان را دارد: شهرت یک تازه‌وارد جسور و پشتوانهٔ یک امپراتوری تکنولوژیک چندملیتی. به‌عنوان یک عملیات رسانه‌ای سنتی که نمی‌تواند به‌سود فناوری خود تکیه کند، Warner Bros. Discovery به موفقیت برنامه‌های خود نیاز دارد، بنابراین منطقی است که HBO—جواهر تاج در کاتالوگ WBD—IPهای بزرگ را بپذیرد که مخاطبان ذاتی دارند.

این پنج فیلم در HBO Max آن‌قدر خوب هستند که فراموش می‌کنید حساب Netflix دارید.

مسابقهٔ تاج پرستیژ

ممکن است صنعت فناوری روزی تماماً صنعت رسانه‌ای سنتی را در بر بگیرد و در آن لحظه این نوع رقابت مهم نباشد. تا آن زمان، من شخصاً دوست دارم ببینم HBO مقاوم بماند. می‌خواهم این دو استودیو سرسختانه برای تاج تلویزیون پرستیژ رقابت کنند، یکدیگر را به لبهٔ خود بکشند و برنامه‌هایی بسازند که ما را تا آخرین لحظهٔ زندگی‌مان به یاد خواهند آورد.

اما این هم‌اکنون است. من فقط مشتاقانه منتظر قسمت بعدی Pluribus هستم.