هر وقت کسی از وان‌نوت به جاپلین یا برنامه یادداشت‌برداری دیگری کوچ می‌کند، معمولاً پای حریم خصوصی داده‌ها یا رهایی از زیست‌بوم ابری مایکروسافت در میان است. همگام‌سازی هم موضوع دیگری است که کاربران با صدای بلند از آن گلایه می‌کنند و راستش را بخواهید، این یکی تا حدی موجه است.
اما وقتی از این بحث‌های آشنا فراتر رفتم، به چند زمینه دیگر برخوردم که جاپلین را با شیوه یادداشت‌برداری من سازگارتر می‌کند. این تفاوت‌ها حتی از روی فهرست قابلیت‌ها هم به چشم نمی‌آیند؛ اصل ماجرا به روشی برمی‌گردد که هر یک از این دو برنامه برای سامان‌دادن به افکار از شما انتظار دارند.
قابلیت «تایپ در هر نقطه» وان‌نوت همیشه هم خوب نیست
برای یادداشت‌برداری همیشه به بومی آزاد نیاز ندارید
وقتی نخستین بار کار با وان‌نوت را آغاز کردم، بوم آزادش را دوست داشتم. می‌توانستم هر جای صفحه کلیک کنم و شروع به نوشتن کنم؛ کادرهای متنی را کنار یکدیگر بگذارم، آن‌ها را جابه‌جا کنم و اطلاعات را هر طور که می‌خواهم سامان بدهم. دروغ نمی‌گویم، حس رهایی دل‌چسبی داشت.
اما پس از مدتی استفاده، روی دیگر این آزادی را هم دیدم. درست است که می‌توان در وان‌نوت منظم بود، ولی هیچ‌چیز هم جلو بی‌نظمی مرا نمی‌گیرد. من حتی آدم شلخته‌ای نیستم، اما گاهی آزادی بیش از اندازه آدم را به زیاده‌روی می‌کشاند؛ نتیجه‌اش برای من معمولاً کادرهای متنی پراکنده در سراسر صفحه است.
از سوی دیگر، هنگام رفتن از یک دستگاه به دستگاهی دیگر ممکن است همه‌چیز به‌هم بریزد. برای نمونه، جای بلوکی که روی لپ‌تاپ یا تبلت می‌سازم برای نمایشگری بزرگ‌تر تنظیم شده است؛ بنابراین وقتی همان صفحه را در گوشی باز می‌کنم، ممکن است اجزای آن نابجا به نظر برسند. اما در جاپلین افکارم را در محیطی خطی می‌نویسم و برای ثبت آن‌ها از ابزارهای قالب‌بندی ساده‌ای مانند عنوان‌ها، فهرست‌ها و کادرهای انتخاب بهره می‌برم. در نتیجه فرصت چندانی برای شلختگی ندارم و خودبه‌خود منظم می‌مانم.
جاپلین به‌دلیل ساختار مبتنی بر قالب مارک‌داون، یکدستی را به یادداشت‌ها تحمیل می‌کند؛ بنابراین یادداشت‌هایم در هر دستگاهی که بازشان کنم، یکسان به نظر می‌رسند. البته نمی‌گویم بوم آزاد وان‌نوت قابلیت بدی است؛ این ویژگی برای کسانی که رویکرد خلاقانه‌تری به یادداشت‌برداری دارند، سودمند است. بااین‌حال، برای شیوه‌ای که من از برنامه یادداشت‌برداری استفاده می‌کنم، ساختاری مشخص از بومی آزاد بهتر است.
زیست‌بوم افزونه‌های جاپلین، امتیازی ارزشمند است
به قابلیت‌ها و ظاهر دلخواه مایکروسافت محدود نمی‌مانم
افزونه‌ها برخلاف برنامه‌هایی مانند آبسیدین، بخش بزرگی از تجربه کار با جاپلین نیستند. برنامه بدون آن‌ها هم به‌خوبی کار می‌کند، اما حضورشان غنیمت است. جامعه کاربران نیز از این امکان استقبال کرده و انبوهی افزونه ساخته است که می‌توان از میانشان انتخاب کرد. با این افزونه‌ها می‌توانید قابلیت‌های بیشتری به جاپلین بیفزایید و شیوه کار آن را تغییر دهید.
برای نمونه، می‌توانم افزونه‌هایی نصب کنم که تخته‌های کانبان را به برنامه می‌افزایند یا پیوندهای بازگشتی میان یادداشت‌ها را بهبود می‌دهند. جاپلین از CSS سفارشی هم پشتیبانی می‌کند؛ یعنی می‌توانم از تنظیمات ظاهری پایه فراتر بروم و رابط کاربری را بیشتر مطابق سلیقه خودم بسازم.
می‌خواهم یادداشت‌هایم بازتابی از خودم باشند و جاپلین فضای کافی برای آزمودن و کشف‌کردن در اختیارم می‌گذارد. در مقابل، وان‌نوت تنها چند پوسته و شماری قابلیت داخلی پیش رویم می‌گذارد و بس. برای گسترش کارکردهای برنامه آزادی بسیار کمتری وجود دارد.
وان‌نوت سنگین‌تر از آن چیزی است که باید باشد
نمی‌خواهم یادداشت‌هایم شبیه یک مجموعه کامل بهره‌وری باشند
وان‌نوت نقاط قوت فراوانی دارد. این برنامه محصول مایکروسافت است، پس یکپارچگی عمیقش با زیست‌بوم مایکروسافت ۳۶۵ تعجبی ندارد. چیدمان بوم آزاد آن نیز پیچیده است. مجموعه این ویژگی‌ها باعث شده برنامه تا اندازه‌ای حجیم و سنگین به نظر برسد.
هنگام کار با دفترچه‌های بزرگ‌تر بارها با کندی روبه‌رو شده‌ام و چندین بار نیز برنامه هنگام پردازش حجم زیادی از محتوا یا پیوست‌ها ناگهان از کار افتاده است. مصرف حافظه هم مسئله دیگری است؛ دیده‌ام که برنامه به‌تنهایی نزدیک به ۱ گیگابایت حافظه مصرف می‌کند.
در مقابل، جاپلین بسیار سبک است و از زمانی که استفاده از آن را آغاز کرده‌ام، مصرف حافظه‌اش هیچ‌گاه از مرز ۳۰۰ مگابایت نگذشته است. افزون بر این، چون یادداشت‌ها با قالب مارک‌داون ذخیره می‌شوند، فضای بسیار کمی می‌گیرند و پردازششان آسان‌تر است. برنامه به‌ندرت کند می‌شود و رابط آن، به‌جای تلاش برای انجام هم‌زمان همه کارها، تمرکز بیشتری بر یادداشت‌برداری دارد.
وان‌نوت را ترک کردم، چون جاپلین با شیوه فکرکردنم سازگار است
کنار گذاشتن وان‌نوت و مهاجرت به جاپلین، صرفاً تصمیمی دربارهٔ حریم خصوصی یا همگام‌سازی نبود. این موارد اهمیت دارند و البته مشکلاتی که در همگام‌سازی وان‌نوت تجربه کردم نیز بی‌تأثیر نبود؛ اما تنها دلایل این جابه‌جایی به شمار نمی‌رفتند.
دنبال برنامه‌ای برای یادداشت‌برداری بودم که ساختارمندتر باشد، اختیار بیشتری برای تنظیم امکانات و ظاهرش به من بدهد و بیش از اندازهٔ لازم سنگین نباشد. جاپلین همهٔ این خواسته‌ها را برآورده کرد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Oluwaseun Bamisile است. مشاهده مقاله اصلی