رزبری پای در نگاه نخست، انتخابی بدیهی برای ساخت یک سرور خانگی کوچک به نظر می‌رسد. این برد ارزان، جمع‌وجور و کم‌مصرف است و جامعه‌ای بزرگ از آن پشتیبانی می‌کند. اما کافی است منبع تغذیه، فضای ذخیره‌سازی، قاب، سامانهٔ خنک‌کننده و شاید نمایشگر یا دوربینی به آن بیفزایید تا این برد مقرون‌به‌صرفه خیلی زود به مجموعه‌ای از لوازم جانبی پرهزینه تبدیل شود.
یک گوشی اندرویدی قدیمی این معادله را وارونه می‌کند. چنین گوشی‌ای به‌اندازهٔ یک دستگاه لینوکسی باز و ماژولار نیست، اما از همان ابتدا محصولی کامل و آماده است. اگر سرور موردنظرتان بتواند با برنامه‌های اندروید، ترموکس یا یک محفظهٔ لینوکسی کار کند، شاید گوشی فراموش‌شدهٔ ته کشو همهٔ سخت‌افزار لازم را از پیش داشته باشد.
گوشی قدیمی‌تان همان حافظه‌ای را دارد که دارندگان رزبری پای جداگانه می‌خرند
نه کارت microSD، نه مبدل، نه کابل و نه هزینه‌ای دیگر
یک گوشی معمولی از حافظهٔ فلش داخلی راه‌اندازی می‌شود؛ بنابراین پیش از نصب نرم‌افزار لازم نیست چیزی به آن بیفزایید. حتی یک گوشی قدیمی 64GB نیز برای راه‌اندازی سیاه‌چالهٔ DNS، وب‌سروری سبک، مخزن کوچک Git یا فضای ابری شخصی اسناد جا دارد. برخی حتی پا را فراتر می‌گذارند و گوشی را به یک ذخیره‌ساز تحت شبکه (NAS) تبدیل می‌کنند.
برای راه‌اندازی یک رزبری پای استاندارد، کارت microSD از نخستین هزینه‌هایی است که باید بپردازید. در راهنمای راه‌اندازی رزبری پای آمده است که پیش از قراردادن کارت و روشن‌کردن برد، باید تصویر سیستم‌عامل را روی یک کارت microSD آماده کنید. استفاده از SSD سرعت و دوام را افزایش می‌دهد، اما پای یک درایو، مبدل و کابل دیگر را هم به میان می‌کشد؛ آن هم به فرض اینکه از قبل SSD داشته باشید. شاید حافظهٔ گوشی تعویض‌پذیر نباشد، اما برای آزمایشی بی‌هزینه، حافظهٔ نصب‌شده از حافظهٔ ارتقاپذیر سودمندتر است.
نمایشگر لمسی‌ای که برای رزبری پای ۴۰ دلار هزینه دارد
کار بی‌نمایشگر جذاب است؛ تا وقتی واقعاً بخواهید چیزی را ببینید
سرورها معمولاً از راه دور مدیریت می‌شوند، اما کنترل‌های محلی می‌توانند به‌طرز شگفت‌آوری سودمند باشند؛ به‌ویژه وقتی تازه کار را آغاز کرده‌اید. یک گوشی، نمایشگر، صفحهٔ لمسی خازنی، صفحه‌کلید روی صفحه، دکمه‌ها و بازخورد لرزشی را یکجا در اختیارتان می‌گذارد. این مجموعه راه‌اندازی را ساده‌تر می‌کند و به دستگاه اجازه می‌دهد هم‌زمان نقش پنل هوم اسیستنت، نمایشگر وضعیت، کنترل‌کنندهٔ موسیقی، پیش‌نمایش دوربین یا میزفرمان اضطراری را نیز بر عهده بگیرد.
می‌توانید رزبری پای را بدون نمایشگر پیکربندی و از طریق SSH مدیریت کنید. بااین‌حال، اگر پروژه به رابطی محلی نیاز داشته باشد، رزبری پای به نمایشگر و روشی برای ورود اطلاعات احتیاج خواهد داشت. قیمت نمایشگر رسمی تاچ دیسپلی ۲ رزبری پای برای مدل ۵ اینچی از ۴۰ دلار آغاز می‌شود و نسخهٔ ۷ اینچی ۶۰ دلار قیمت دارد. نمایشگر گوشی کوچک‌تر است، اما از قبل نصب و روشن شده و پشت شیشه محافظت می‌شود.
گوشی یوپی‌اس خودش را دارد؛ رزبری پای صورت‌حسابش را می‌فرستد
باتری قطعی‌های کوتاه را تاب می‌آورد؛ البته اگر باد نکرده باشد
باتری گوشی آن را از وابستگی کامل به پریز برق نیز رها می‌کند. اگر گوشی به شارژری مناسب وصل باشد، عملاً برای مدتی کوتاه برق پشتیبان خواهد داشت. یک قطعی کوتاه دیگر بلافاصله سرور را خاموش نمی‌کند، عملیات نوشتن را ناقص نمی‌گذارد و همهٔ سرویس‌ها را به راه‌اندازی سرد وادار نمی‌کند. اندروید همچنین وضعیت شارژ، سلامت باتری و ظرفیت آن را از طریق BatteryManager گزارش می‌دهد.
رزبری پای از همان ابتدا به منبع تغذیهٔ خارجی نیاز دارد. برای پای ۵، رزبری پای استفاده از آداپتور برق USB-C با توان 27W خود را توصیه می‌کند؛ به‌ویژه هنگامی که درایوهای USB پرمصرف به آن متصل کرده‌اید. برای داشتن برق پشتیبان نیز باید یک برد UPS HAT یا برد مدیریت انرژی و یک باتری جداگانه تهیه کنید. در گوشی، مدار شارژ، نشانگر باتری و سلول شارژشدنی همگی یکپارچه‌اند. بااین‌حال، همیشه باتری قدیمی را از نظر بادکردگی بررسی کنید و هرگز گوشی آسیب‌دیده را به برق متصل رها نکنید. حتی باتری سالم نیز اگر شبانه‌روز با شارژ ۱۰۰ درصد به شارژر وصل بماند، زودتر فرسوده می‌شود؛ پس انتظار نداشته باشید در این کاربرد تا ابد دوام بیاورد.
گوشی ته کشو دو دوربین، میکروفون و بلندگوی رایگان دارد
رزبری پای هرکدام را جدا می‌فروشد؛ کابل نواری هم هزینه‌ای دیگر دارد
بیشتر گوشی‌های هوشمند امروزی دست‌کم دو دوربین، چند میکروفون، یک بلندگو و اغلب یک فلاش LED دارند. همین مجموعه، بدون نیاز به بردهای اضافی و دستگاه‌های USB، امکان ساخت دوربین IP، پایشگر کودک، آیفون داخلی، آشکارساز صدا، پایانهٔ صوتی یا سرور تصویربرداری زمان‌گریز را فراهم می‌کند. اندروید نیز رابط‌های برنامه‌نویسی دوربین، مجوزهای صوتی و دسترسی به حسگرها را در اختیار می‌گذارد؛ هرچند سخت‌افزار دقیق در مدل‌های مختلف یکسان نیست.
رزبری پای از پس همین کارها برمی‌آید، اما تجهیزات تصویربرداری و صوتی را باید جداگانه خرید. برای نمونه، قیمت ماژول رسمی Camera Module ۳ از $۲۵ آغاز می‌شود و از راه یک کابل نواری، حسگر ۱۲ مگاپیکسلی با فوکوس خودکار در اختیارتان می‌گذارد. میکروفون، بلندگو و تجهیزات نصب نیز هم هزینه را بالا می‌برند و هم راه‌اندازی را پیچیده‌تر می‌کنند. رزبری پای، به‌ویژه برای لنزهای تخصصی، انعطاف‌پذیری بسیار بیشتری دارد؛ اما وقتی پای استفاده بی‌دردسر در میان باشد، گوشی برنده است.
گوشی دستگاهی آماده است؛ رزبری پای، بردی مداری و بی‌پوشش
شیشه و آلومینیوم بهتر از PCB بی‌پوشش کنار گربه‌تان است
گوشی از همان ابتدا دستگاهی کامل است: برد، آنتن‌ها، باتری، درگاه‌ها، دوربین‌ها و پخش‌کننده‌های گرما همگی درون بدنه‌ای جای گرفته‌اند که برای همین منظور ساخته شده است. کافی است آن را روی پایه بگذارید؛ نه اتصالی بی‌پوشش می‌ماند و نه بردی شل و رها این‌سو و آن‌سو می‌لغزد. سامانه خنک‌کاری غیرفعال آن نیز بی‌صداست، هرچند بار پردازشی مداومِ سرور ممکن است همچنان به افت عملکرد ناشی از گرما بینجامد.
یک رزبری پایِ بدون قاب نیز باید در برابر کابل‌ها، حیوانات خانگی، گردوغبار و اجسام فلزی محافظت شود. Pi ۵ زیر بارهای سبک بدون خنک‌کاری فعال هم کار می‌کند، اما Raspberry Pi برای دستیابی به بهترین عملکرد، خنک‌کاری فعال را پیشنهاد می‌کند؛ بارهای سنگین و مداوم نیز ممکن است برد را وادار به کاهش عملکرد حرارتی کنند. قاب رسمی Pi ۵ محفظه، گرماگیر و فنِ کنترل‌شونده با دما را یکجا فراهم می‌کند و خنک‌کننده فعالِ جداگانه نیز گزینه دیگری است. در هر صورت، با قطعه دیگری روبه‌رو هستید که باید انتخابش کنید، بخرید و سرهم کنید.
گوشی در هزینه برنده است، نه در سرور واقعی بودن
محدودیت‌های پس‌زمینه اندروید و باتری فرسوده؛ تبصره‌های پنهان ماجرا
این به‌هیچ‌وجه به آن معنا نیست که گوشی‌ها باید جای رزبری پای را بگیرند. محدودیت‌های اجرای پس‌زمینه در اندروید، بوت‌لودرهای قفل‌شده، دردسرهای گسترش از راه USB، باتری‌های فرسوده و آینده نامطمئن به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری می‌توانند میزبانی شبانه‌روزیِ سرور روی گوشی را کلافه‌کننده کنند. در مقابل، رزبری پای GPIO، توزیع‌های استاندارد لینوکس، اترنت، فضای ذخیره‌سازی تعویض‌پذیر و مستندات گسترده ارائه می‌دهد و مسیر بسیار هموارتری برای کار با داکر و پروژه‌های سخت‌افزاری سطح پایین پیش رویتان می‌گذارد.
قیمت برد با هزینه کل سامانه یکی نیست. برای خدمات سبک، بی‌سیم و مستقل، یک گوشی قدیمی از پیش فضای ذخیره‌سازی، نمایشگر لمسی، برق پشتیبانِ باتری‌دار، تجهیزات صوتی‌ـ‌تصویری و بدنه‌ای با مدیریت گرما را یکجا در خود دارد. اگر نرم‌افزار با محدودیت‌های اندروید سازگار باشد، می‌توان گوشی خاک‌خورده در کشو را بدون آنکه ناچار شوید باقی رایانه را از نو پیرامونش بسازید، به سروری خانگی و کارآمد تبدیل کرد. میزبانی یک کتابخانه موسیقی، نخستین پروژه خوبی برای آزمودن این ایده است.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی