پلکس به دلایل گوناگون همیشه نخستین انتخابم برای مدیریت آرشیو رسانه‌ای بود؛ از رابط کاربری آشنا و سامان‌دهی مناسب گرفته تا دسترسی از راه دور که اجازه می‌داد بیرون از خانه هم فیلم‌ها و سریال‌هایم را تماشا کنم. بااین‌حال، هرچه خدمات بیشتری از پلکس به اشتراک پولی وابسته شد، بیشتر به این فکر افتادم که آیا گزینه‌های دیگری هم وجود دارد.
جلی‌فین انتخاب بدیهی به نظر می‌رسید، اما نمی‌خواستم ساعت‌ها برای سامان‌دهی دوباره فایل‌ها وقت بگذارم. برخلاف انتظارم، همه‌چیز بسیار روان‌تر از آنچه تصور می‌کردم پیش رفت.
پلکس خوب بود، تا وقتی که پول بیشتری خواست
جایگزینی می‌خواستم که از پس همه کارهای پلکس بربیاید
هیچ‌وقت با خود پلکس مشکلی نداشتم؛ این شیوه ارائه خدماتش بود که ناگهان مرا به تردید انداخت. به‌هرحال، فیلم‌ها و سریال‌هایی را که می‌خواستم میزبانی کنم از قبل در اختیار داشتم؛ ده‌ها عنوان استخراج‌شده از دی‌وی‌دی که حاصل بیش از ۲۰ سال گردآوری بودند. آن‌ها را روی سخت‌افزار خودم نگه می‌داشتم و با سرور خودم میزبانی می‌کردم، بنابراین برای پرداخت هزینه «پلکس پس» به‌منظور دسترسی به خدمات این سکو مردد بودم.
از کودی هم استفاده می‌کنم و امکانات شخصی‌سازی‌اش را بسیار دوست دارم، اما دسترسی از راه دور به آن آسان نیست؛ قابلیتی که در پلکس زیاد به کارم می‌آید. سرور جلی‌فین رایگان و متن‌باز است و هیچ قابلیت ویژه‌ای را پشت دیوار پرداخت پنهان نمی‌کند.
پس جلی‌فین همان قابلیت‌هایی را که همیشه در پلکس به کار می‌بردم، بدون هزینه اضافی ارائه می‌داد؛ اما انتقال آرشیو تا چه اندازه آسان بود؟
انتقال آرشیوم آسان‌تر از انتظار بود
جلی‌فین مجبورم نکرد همه‌چیز را از نو سامان بدهم
این بزرگ‌ترین مانع احتمالی بود. نمی‌خواستم فقط برای سازگارشدن با یک سرور تازه، چندین گیگابایت محتوای رسانه‌ای را جابه‌جا کنم. خوشبختانه نیازی هم به این کار نبود.
انتقال فایل‌ها به همین سادگی بود که جلی‌فین را در کنار پلکس نصب کنم و همان پوشه‌های حاوی تمام فیلم‌ها و سریال‌هایم را به آن نشان بدهم. جلی‌فین بی‌درنگ فایل‌ها را پویش و محتوا را شناسایی کرد و ساخت آرشیو خودش را همراه با همه فراداده‌ها آغاز کرد. حتی لازم نشد فایل‌های رسانه‌ای را به پوشه‌ای جداگانه منتقل کنم؛ همه‌چیز دقیقاً سر جای خودش ماند.
در این مسیر چند مشکل کوچک پیش آمد که بیشترشان نتیجه نام‌گذاری نامرتب فایل‌ها طی سال‌ها ذخیره فیلم و سریال بود. جلی‌فین نیز گاهی برای شناسایی برخی آثار بین‌المللی کمترشناخته‌شده‌ام به کمک نیاز داشت. بااین‌حال، کارایی هر سرور رسانه‌ای به کیفیت فایل‌هایی بستگی دارد که در اختیارش می‌گذارید و این مشکلات را به‌سختی می‌شد تقصیر جلی‌فین دانست.
نکته مهم این بود که مجبور نشدم از صفر آغاز کنم؛ حتی ذره‌ای هم به چنین کاری نیاز نبود.
هرچه برایم اهمیت داشت همچنان کار می‌کرد
فیلم‌ها، سریال‌ها، تصاویر و پخش همگی سالم منتقل شدند
همه فیلم‌ها و سریال‌هایم حاضر بودند و فصل‌ها و قسمت‌ها نیز با نظم کامل چیده شده بودند. پوسترها نمایش داده می‌شدند و فراداده‌ها، از جمله امتیازها، همگی تکمیل شده بودند. حتی می‌توانستم تماشای سریالی را آغاز کنم و جلی‌فین میزان پیشرفتم را نگه می‌داشت تا بعداً از همان‌جا ادامه بدهم.
جلی‌فین برای گستره بزرگی از سکوها نیز برنامه دارد؛ از جمله اندروید، آی‌اواس، اندروید تی‌وی، فایر تی‌وی، روکو، وب‌اواس، تایزن، ایکس‌باکس و وب. همان‌جا فهمیدم آنچه برایم اهمیت دارد خود پلکس نیست، بلکه محتوایی است که در آن نگه می‌دارم.
راه‌اندازی جلی‌فین سرراست بود؛ زیست‌بومی جاافتاده دارد و کارهای پیچیده را ساده جلوه می‌دهد. برای مواردی مانند برپایی دسترسی از راه دور یا رفع اشکال پخش، کمی پیکربندی دستی لازم است، اما این موضوع در همه سکوهای سرور رسانه‌ای رایج است.
جلی‌فین بی‌نقص نیست، اما چیزی نمانده
بهای بازپس‌گرفتن اختیار، کمی دست‌کاری بیشتر بود
یکی از چیزهایی که منتقل نمی‌شد، پایگاه داده پلکس بود. آرشیو پلکس فقط مجموعه‌ای از فایل‌های ویدیویی نیست؛ طی سال‌ها، وضعیت تماشای آثار، فهرست‌های پخش، مجموعه‌ها، کاربران، فراداده‌های سفارشی و جزئیات سازمان‌دهی دیگری در آن انباشته کرده بودم. ابزارهایی از توسعه‌دهندگان دیگر پیدا کردم که می‌توانستند در انتقال بخشی از این اطلاعات کمکم کنند، اما تصمیم گرفتم از نو آغاز کنم.
این همان نکته‌ای بود که باید مدام به خودم یادآوری می‌کردم: Jellyfin جایگزینی جادویی نیست که همه قابلیت‌های Plex را بدون هزینه اشتراک در اختیارتان بگذارد. این نرم‌افزار برای راه‌اندازی و گرداندن سرور رسانه‌ای، رویکرد متفاوتی دارد. بااین‌حال، اگر تا اینجا پیش آمده‌اید، یعنی همین حالا هم نگهداری و سامان‌دهی آرشیو رسانه‌ای و اجرای سرور شخصی‌تان بر عهده خود شماست.
کمی پیکربندی بیشتر، بهای ناچیزی است برای اینکه اختیار همه‌چیز در دست خودتان بماند. به‌جای آنکه وقت خود را صرف تعمیر بخش‌هایی کنم که از کار افتاده‌اند، ترجیح دادم از نو آغاز کنم، نام فایل‌های نامرتب را تغییر دهم، موارد اضافی‌ای را که به‌احتمال زیاد هیچ‌گاه تماشا نمی‌کردم کنار بگذارم و سامانه‌ام را کمی سرراست‌تر کنم.
شروعی تازه، بدون هزینه اضافی
مهاجرت از Plex به Jellyfin بهبودی ناگهانی به همراه نداشت و اصلاً هم لازم نبود چنین باشد. این جابه‌جایی به من نشان داد برخلاف تصور اولیه‌ام، نیازی به Plex ندارم. فایل‌ها و سخت‌افزارم از پیش متعلق به خودم بودند؛ Jellyfin فقط امکان سامان‌دهی آن‌ها را فراهم کرد، بی‌آنکه این قابلیت را به اشتراکی دیگر گره بزند.
در دنیایی که به‌ندرت مالک آثار رسانه‌ای تازه می‌شویم و خدمات اشتراکی یکه‌تازی می‌کنند، پرداخت هزینه‌ای ماهانه و مضاعف برای دسترسی به فایل‌های خودم زیاده‌خواهی بزرگی به نظر می‌رسید. خوشبختانه، Jellyfin راهکاری بی‌نقص پیش پایم گذاشت که در مسیر مهاجرت چیزی را از کار نینداخت و تنها به اندکی دست‌کاری نیاز داشت.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Jack Mitchell است. مشاهده مقاله اصلی