با خاموش‌کردن این ۲ تنظیم، ظاهر Gmail به‌طرز محسوسی خلوت‌تر می‌شود

وقتی فقط می‌خواهید ایمیل‌تان را بررسی کنید، شلوغی Gmail ممکن است کلافه‌کننده باشد. نوارهای کناری امکانات سودمندی دارند، اما اگر چندان از آن‌ها استفاده نکنید، بیشتر مزاحم‌اند. من ظاهر صندوق ورودی Gmail را کمی تغییر داده‌ام و ای‌کاش خیلی زودتر این کار را می‌کردم.

پس از این تغییرات، حتی روی لپ‌تاپم که نمایشگرش از مانیتور بیرونی فضای کمتری دارد، تعداد بیشتری از ایمیل‌هایم را می‌بینم. همه‌چیز خلوت‌تر شده است؛ البته پنهان‌کردن نوارها یک عیب هم دارد که باید آن را در نظر می‌گرفتم.

سرانجام صندوق ورودی Gmail نقش اصلی را می‌گیرد

پایان پیمایش افقی برای خواندن کامل ایمیل‌ها

دو نوار کناریِ باز در صندوق ورودی‌ام فقط همه‌چیز را شلوغ کرده بودند. فضای کمتری برای دیدن ایمیل‌ها داشتم و با خواندن هر پیام، کلافه‌تر می‌شدم. حالا که آن‌ها را بسته‌ام، پیام‌ها عریض‌تر شده‌اند، با یک نگاه بهتر می‌توان مرورشان کرد و خواندنشان نیز راحت‌تر است. حتی هنگام خواندن آن‌ها اضطراب کمتری احساس می‌کنم.

وقتی همه بخش‌ها باز بودند، محیط Gmail بیش از اندازه فشرده می‌شد و نوار سمت چپ فضای زیادی را با این گزینه‌ها اشغال می‌کرد:

• صندوق ورودی (Inbox)
• ستاره‌دار (Starred)
• ارسال‌شده (Sent)
• پیش‌نویس‌ها (Drafts)
• برچسب‌ها (Labels)

نوار کناری سمت راست هم با «تقویم» (Calendar)، «کیپ» (Keep)، «مخاطبان» (Contacts)، «جمینای» (Gemini) و هر ابزار دیگری که باز گذاشته بودم، شلوغ می‌شد. در نتیجه، خود ایمیل در میانه صفحه فشرده و باریک می‌ماند.

این مشکل هر بار که خبرنامه یا ایمیلی دارای تصویر پیوست را باز می‌کردم، پیش می‌آمد. گاهی فقط برای دیدن همه محتوای پیام مجبور می‌شدم از نوار پیمایش افقی پایین صفحه استفاده کنم. چنین چیزی خیلی زود آزاردهنده می‌شود، به‌خصوص روی لپ‌تاپ یا مانیتوری کوچک‌تر. با پنهان‌کردن نوارها، این مشکل تا حد زیادی از میان رفت. سرانجام می‌توانستم ایمیل‌هایم را راحت‌تر بخوانم، بی‌آنکه شلوغی پیرامون مزاحمم شود.

Gmail هنگام بازشدن بسیار خلوت‌تر به نظر می‌رسد

این‌همه میان‌بر، حواس‌پرتی را بیش از حد آسان می‌کند

بزرگ‌ترین تغییری که احساس کردم، کاهش چشمگیر عناصری بود که برای جلب توجهم با هم رقابت می‌کردند. وقتی فقط قصد بررسی ایمیلم را داشتم، دیگر لازم نبود نگاهم را از میان پوشه‌ها، برچسب‌ها، تقویم و دیگر ابزارهای پیرامون صندوق ورودی عبور دهم.

می‌دانم شاید این تغییر چندان مهم به نظر نرسد، اما بر میزان لذتی که از کار با Gmail می‌برم اثر می‌گذارد. معمولاً منتظر رسیدن ایمیلی هستم، چه مهم باشد چه نباشد، و Gmail را مشخصاً باز می‌کنم تا ببینم رسیده است یا نه. بااین‌حال، دیدن جمینای معمولاً موضوعی را که باید درباره‌اش تحقیق می‌کردم به یادم می‌آورد و وقتی را که می‌خواستم صرف بررسی ایمیل کنم، از دست می‌دهم.

پنهان‌کردن نوارهای کناری کمک می‌کند روی کاری که باید انجام دهم تمرکز کنم. از اینکه Gmail حتی پیش از انجام هر کاری ساده‌تر به نظر می‌رسد و عوامل مزاحم کمتری پیش چشمم قرار دارد، لذت می‌برم. می‌توانم ایمیلی را که برایش آمده‌ام بررسی کنم، کارش را انجام دهم و بیرون بروم، بی‌آنکه چیزی دیگر بیهوده وقتم را بگیرد.

با یک نگاه، بخش بیشتری از صندوق ورودی را می‌بینم

موضوع‌های کامل‌تر و پیش‌نمایش‌های بلندتر، مرور ایمیل‌ها را آسان می‌کنند

نخستین چیزی که بی‌درنگ توجهم را جلب کرد این بود که با پنهان‌کردن نوارهای کناری، محتوای بیشتری از صندوق ورودی را می‌دیدم. بخش بیشتری از عنوان و متن پیش‌نمایش روی صفحه جا می‌گرفت؛ بنابراین دیگر مجبور نبودم با دیدن نصف یک جمله حدس بزنم موضوع ایمیل چیست.

این تغییر، مرور انبوه پیام‌ها را بسیار آسان‌تر می‌کند. گاهی همان عنوان ایمیل کافی است تا بفهمم کدام پیام‌ها را باید بی‌درنگ باز کنم و کدام‌یک می‌توانند منتظر بمانند. گاهی هم پیش‌نمایش به‌اندازه‌ای اطلاعات در اختیارم می‌گذارد که تصمیم بگیرم آیا اصلاً می‌خواهم همان لحظه ایمیل را باز کنم یا نه.

وقتی هر دو نوار بازند، این متن خیلی زودتر بریده می‌شود. در نتیجه، بیشتر از آن رو ایمیل‌ها را باز می‌کنم که عنوان و پیش‌نمایش اطلاعات کافی برای تشخیص ضرورت خواندن فوری آن‌ها در اختیارم نمی‌گذارند.

وقتی نوارها را پنهان می‌کنم، می‌توانم فهرست را مرور کنم و سریع‌تر تصمیم بگیرم. بدون رفت‌وبرگشت‌های پی‌درپی، بخش بیشتری از هر ایمیل را می‌بینم.

پنهان‌کردن پنل‌های کناری، جیمیل را از حال‌وهوای محیط کار بیرون می‌آورد

ابزارهای اضافه دیگر همیشه جلوی چشم نیستند

البته پنهان‌کردن همه‌چیز یک ایراد هم دارد: جیمیل دیگر به‌جای محیطی که بتوانم بی‌آنکه مدام میان بخش‌های مختلف جابه‌جا شوم چند کار گوناگون را در آن انجام دهم، بیشتر به یک صندوق ورودی ساده می‌ماند. وقتی پنل‌ها باز باشند، می‌توانم در حالی که همچنان حواسم به ایمیل‌هاست، سراغ Calendar، Keep، Gemini و ابزارهای دیگر بروم؛ پوشه‌ها و برچسب‌هایم هم همان‌جا در دسترس‌اند.

پنل سمت راست Google افزون بر این، دسترسی به Tasks، Contacts، Voice، Maps و دیگر افزونه‌های Workspace را فراهم می‌کند. از گوشهٔ پایین سمت راست جیمیل می‌توانید تمام این پنل را نمایش دهید یا پنهان کنید.

این موضوع زمانی اهمیت پیدا می‌کند که جیمیل در بیشتر ساعات روز باز می‌ماند. به‌هرحال همیشه دلیلی برای باز نگه‌داشتنش هست، چون مدام ایمیلی دربارهٔ موضوعی تازه دریافت می‌کنم. پنهان‌کردن پنل‌ها بی‌تردید ظاهر همه‌چیز را خلوت‌تر می‌کند، اما بخشی از حس‌وحال یک محیط کار را هم از میان می‌برد. درست است که صندوق ورودی کم‌سروصداتری نصیبتان می‌شود، اما در عوض از آسودگیِ داشتن ابزارهایی که همان‌جا آمادهٔ استفاده‌اند چشم می‌پوشید.

لازم نیست جیمیل همیشه حس یک محیط کار را داشته باشد

هر وقت واقعاً لازم باشند، ابزارها همچنان در دسترس‌اند

بیشتر وقت‌ها فقط می‌خواهم جیمیل یک صندوق ورودی باشد. معمولاً آن را صرفاً برای دیدن یک ایمیل باز می‌کنم. برای نمونه، اگر بخواهم به Calendar سر بزنم، صفحهٔ کاملش را باز می‌کنم؛ چون نمای پنل کناری همهٔ اطلاعات و قابلیت‌های لازم برای برنامه‌ریزی روز یا هفته‌ام را در اختیارم نمی‌گذارد. روش کار من همین است. شاید دیدن Calendar یا هر برنامهٔ دیگری در نوار کناری برای برخی کافی باشد، اما برای من نیست.

پنهان‌کردن پنل‌ها جیمیل را کمتر شبیه یک محیط کار می‌کند، اما در عمل چیزی را که به آن نیاز داشته باشم از دست نمی‌دهم. هر زمان این ابزارها را بخواهم، همچنان در دسترس‌اند و من هم معمولاً ترجیح می‌دهم نسخهٔ کاملشان را باز کنم. دوست دارم کار را با صندوق ورودی خلوت‌تری آغاز کنم و فقط زمانی ابزارها را دوباره به نمایش درآورم که واقعاً کاری با آن‌ها داشته باشم.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Judy Sanhz است. مشاهده مقاله اصلی