قدرت فراوان، مسئولیت بزرگی هم به همراه دارد. من هم که همیشه برای شخصیسازی گوشیام بیقرارم، هر وقت از لانچر فعلی خسته میشوم، سراغ لانچری تازه برای اندروید میروم. از لانچرهای کوچک و کمسروصدایی که تقریباً هیچچیز نشانتان نمیدهند گرفته تا نسخههای سفارشی و متنباز لانچر پیکسل، همه را آزمودهام؛ اما همیشه دوباره لانچر نیاگارا را نصب میکنم و برای این کار دلیل محکمی دارم.
مینیمالیسمِ پخته و پرداختشده
نیاگارا مینیمال است، بیآنکه ناقص به نظر برسد
اندروید لانچرهای مینیمال فراوانی دارد، اما کمتر نمونهای پیدا میشود که این رویکرد را به شیوه نیاگارا اجرا کند. این برنامه، بیآنکه سرشت مینیمالش را از دست بدهد، تجربهای پخته و پرداختشده ارائه میدهد؛ همین توازن دقیق است که مرا بارها به سوی آن بازمیگرداند.
اندیشه اصلی این لانچر ساده است و در تمام بخشها به آن وفادار میماند. نیاگارا چینش شبکهای و همیشگی نمادها در اندروید را کنار میگذارد و در صفحه اصلی، فهرستی کوتاه از حداکثر هشت برنامه دلخواه را جایگزین آن میکند. برنامههای دیگر در نمایهای آبشاری از الف تا ی پنهان میشوند و تنها هنگامی نمایان خواهند شد که به سراغشان بروید. برای نمایش این نمایه میتوانید از لبه راست یا چپ صفحه بکشید؛ نکته ظریفی که چپدستها بیتردید از آن استقبال میکنند.
آنچه نیاگارا را از یک لانچر صرفاً مینیمال فراتر میبرد، قابلیتهای متناسب با موقعیت آن است. هنگام پخش موسیقی، پادکست یا کتاب صوتی، ابزارهای کنترل رسانه مستقیماً روی صفحه اصلی ظاهر میشوند و با توقف پخش ناپدید میشوند. اعلانها نیز همینگونهاند: میتوانید بدون پایینکشیدن پنل اعلانها، پیامها را همانجا در صفحه اصلی بخوانید و پاسخ دهید. اگر امکانات بیشتری بخواهید، میتوانید ابزارک «خلاصه اعلانها» را روشن کنید تا اعلانهای حواسپرتکن را برای زمانی دیگر یکجا گرد آورد و هر اعلان جداگانه، هر چند دقیقه یکبار مزاحمتان نشود.
محدودیت زمانی داخلی برنامهها، پس از گذشتن از زمانی که تعیین کردهاید، ابتدا به شما هشدار میدهد یا حتی برنامه را بهاجبار میبندد. بازخورد لرزشی نمایه آبشاری برنامهها نیز حسی خوشایند و رضایتبخش دارد. در نسخه پولی، گزینهای هم هست که رنگ همه نمادهای برنامهها را در طیفی یکدست درمیآورد. شاید این قابلیت کاملاً ظاهری به نظر برسد، اما نمادهای روشن و رنگارنگ بهطرز شگفتآوری در برانگیختن لمسهای ناگهانی مؤثرند. کمرنگکردنشان این وسوسه دیداری را از میان میبرد، بیآنکه ظاهر لانچر ناقص یا خراب به نظر برسد؛ در عوض، طراحی آن همچنان سنجیده و هدفمند جلوه میکند.
مجموعهای مناسب از گزینههای شخصیسازی
شخصیسازی بهاندازه، بدون سردرگمی
بیشتر لانچرهای مینیمال میکوشند انتخابها را محدود کنند؛ رویکردی که برای کسی که نمیتواند عادت پیمایش بیپایان و اضطرابآورش را مهار کند، اصلاً بد نیست. بااینحال، لانچر نیاگارا ضمن حفظ سادگی، مجموعهای کاربردی از گزینههای شخصیسازی را در اختیارتان میگذارد، بیآنکه شما را زیر انبوهی از منوها دفن کند.
برای شروع، میتوانید روی هر برنامهای در صفحه اصلی یا فهرست برنامهها به راست بکشید تا ابزارکها و میانبرهای پنهان نمایان شوند. برای نمونه، از این راه میتوانید بدون بازکردن کامل برنامه، مستقیماً به قابلیت مشخصی از آن بروید. با لمس تاریخ در بالای صفحه نیز پیشنمایشی سریع از رویدادهای پیش رویتان در تقویم نمایش داده میشود. «دکمه نیاگارا» هم در دسترس است؛ نماد کوچک «+» روی صفحه که میتوانید آن را برای اجرای فوری هر برنامه دلخواهی، مانند جمینای یا جستوجوی گوگل، تنظیم کنید.
ساماندهی برنامهها نیز بهخوبی انجام شده است. از مسیر «تنظیمات > پنهانکردن برنامهها» میتوانید برنامههایی را که نمیخواهید فهرستتان را شلوغ کنند پنهان کنید، در صفحه «بهرهوری» پوشه بسازید و حتی به نیاگارا اجازه دهید بر پایه الگوی استفاده، پرکاربردترین برنامهها را خودکار به صفحه اصلی بیفزاید. اگر ظاهر خلوتتری میخواهید، بستههای رایگان نماد در پلی استور نیز بهخوبی با آن کار میکنند. این لانچر از مرتبسازی بر پایه میزان استفاده هم پشتیبانی میکند؛ بنابراین هنگام جستوجوی یک حرف، برنامههایی که بیشتر باز میکنید به بالای فهرست میآیند. امکان پشتیبانگیری و بازیابی نیز وجود دارد تا بتوانید کل چیدمان خود را برونبری کنید و بدون آغاز دوباره از صفر، آن را روی دستگاهی تازه بازگردانید.
در پایان به حرکتهای لمسی میرسیم. برای دیدن اعلانها صفحه را به پایین و برای جستوجو آن را به بالا بکشید. اگر رفتار دیگری را ترجیح میدهید، میتوانید این حرکتها را از مسیر «بهرهوری > جستوجوی هوشمند» روشن یا خاموش کنید. یک جایگاه ابزارک نیز بهرایگان در اختیارتان قرار میگیرد و با لمس طولانی میتوانید اندازه و جای آن را تغییر دهید. امکاناتش در مقایسه با نسخه حرفهای محدود است، اما بههرحال وجود دارد.
نسخه حرفهای قابلیتهای بیشتری میافزاید
ابزارکها، پنجرههای بازشو و پوستهپردازی گستردهتر با سالی ۱۴ دلار
نسخه رایگان نیاگارا نیازهای پایه را بهخوبی برآورده میکند، اما نسخه حرفهای است که دست کاربران خواهان امکانات بیشتر در صفحه اصلی را کاملاً باز میگذارد.
مهمترین قابلیت تازه، پشته ابزارکهاست. نسخه حرفهای اجازه میدهد حداکثر چهار ابزارک را در قالب یک گردونه در بالای صفحه اصلی روی هم بچینید. بدون این نسخه تنها یک ابزارک در اختیار دارید؛ محدودیتی که اگر برای دسترسی سریع به اطلاعات به ابزارکها وابسته باشید، کاملاً محسوس خواهد بود.
نسخهٔ پرو همچنین ابزارکها را به منوهای بازشو میآورد. با لمس طولانی نماد یک برنامه، میتوانید بهجای اجرای مستقیم آن، یک ابزارک یا میانبر را نمایش دهید. برای نمونه، بیآنکه خود برنامه را باز کنید، میتوانید چراغ هوشمند را از طریق ابزارک Google Home روشن یا خاموش کنید. افزون بر این، نسخهٔ پرو مجموعهٔ کاملی از پوستهها، پشتیبانی گستردهتر از بستههای نماد و گزینههای شخصیسازی بیشتری برای ابزارک داخلی ساعت، تقویم و آبوهوا در اختیارتان میگذارد.
هزینهٔ اشتراک سالانه $۲۴.۹۹ است و کلید مادامالعمر نیز $۷۴.۹۹ قیمت دارد. این برنامه بیشک در زمرهٔ گزینههای گرانتر قرار میگیرد، بهویژه برای کاربران ساکن ایالات متحده؛ بنابراین باید خودتان بسنجید که آیا قابلیتهای نسخهٔ پرو ارزش پرداخت چنین مبلغ بالایی را برای یک راهانداز دارند یا نه.
راهاندازی که همیشه به آن بازمیگردم
راهانداز نیاگارا چندان شبیه دیگر راهاندازهای مینیمال نیست؛ عمدتاً چون برای داشتن صفحهای خلوت، شما را وادار نمیکند از امکانات زیادی چشم بپوشید. هر بار که به گزینهای تازه روی میآورم، یک هفته تمام دلم برای فهرست آبشاری برنامهها، کنترلهای رسانهای متناسب با موقعیت یا میانبرهای سریع با کشیدن انگشت تنگ میشود؛ قابلیتهایی که نیاگارا به طبیعیترین شکل ممکن از پسشان برمیآید. و هر بار، سرانجام دوباره به همینجا بازمیگردم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Tashreef Shareef است. مشاهده مقاله اصلی