حافظه گوشی اندرویدی‌ام پر شد؛ بدون پاک‌کردن یا بارگذاری هیچ‌چیز مشکل را حل کردم

هرگاه فضای ذخیره‌سازی گوشی‌ام رو به پایان می‌رسد، نخستین واکنش معمولاً پاک‌کردن برنامه‌ها و عکس‌های اضافی است. اما حقیقت این است که از جایی به بعد، دیگر چیزی برای حذف‌کردن باقی نمی‌ماند. راهکار بعدی، انتقال بخشی از داده‌ها به فضای ابری است، ولی این کار هم زمان می‌برد و هم هزینه‌ای همیشگی روی دستتان می‌گذارد.

هیچ‌یک از این دو راه برایم رضایت‌بخش نبود، بنابراین روش دیگری را امتحان کردم: استفاده از همان فلش USB قدیمی و قابل‌اعتماد با گوشی؛ راهکاری که مشکل کمبود فضای ذخیره‌سازی‌ام را برای همیشه برطرف کرده است.

گوشی‌ام درگاه کارت SD ندارد، اما باز هم می‌توانم حافظه‌اش را افزایش دهم

یک فلش کوچک، فضای اضافی موردنیاز گوشی‌ام را فراهم کرد

بیشتر گوشی‌های اندرویدی امروزی دیگر درگاه کارت SD ندارند و سازندگان نیز فهرست بلندی از دلیل‌ها را برای این تصمیم ردیف می‌کنند: حافظه داخلی سریع‌تر است، کارت‌های SD می‌توانند نگرانی‌های امنیتی ایجاد کنند و حذف این درگاه نیز یکی از راه‌های نفوذ آب به گوشی را می‌بندد.

اما واقع‌بین باشیم؛ دلیل دیگری هم در میان است: اینکه نسخه گران‌تر همان گوشی را به شما بفروشند یا ترغیبتان کنند اشتراک فضای ابری بخرید. بااین‌حال، هنوز راهی وجود دارد. حتی بدون درگاه داخلی نیز می‌توانید کارت SD یا حافظه خارجی را به گوشی وصل کنید؛ تنها به مبدل مناسبی نیاز دارید.

گلکسی S26 من تنها 256GB حافظه داخلی دارد، بنابراین اکنون برای فضای بیشتر از یک فلش USB با ظرفیت 128GB استفاده می‌کنم. هرگاه فضای گوشی‌ام کم می‌شود، کافی است فلش را وصل کنم و بخشی از داده‌ها را به آن انتقال دهم. به‌این‌ترتیب، گوشی برای چند هفته آینده فضای کافی پیدا می‌کند و مهم‌تر از آن، مجبور نیستم وقتم را صرف جست‌وجو در گوشی و یافتن چیزی برای حذف‌کردن کنم.

پس از روی‌آوردن به این روش، متوجه شدم گلکسی من می‌تواند ویدئوها را مستقیماً در حافظه خارجی ضبط کند. این قابلیت هنگام سفر فوق‌العاده سودمند است؛ می‌توانم ویدئوهای حجیم 4K را مستقیم روی فلش ضبط کنم و دیگر نیازی به انتقال آن‌ها نداشته باشم. فلش من از نوع USB-A است و باید همراه آن از یک مبدل استفاده کنم، اما اگر می‌خواهید فلشی را مشخصاً برای این کار بخرید، بهتر است سراغ مدل USB-C بروید و خودتان را از مبدل بی‌نیاز کنید.

اگر به فضای بیشتری نیاز دارید، می‌توانید از SSD هم استفاده کنید؛ هرچند پیشنهاد می‌کنم مدلی جمع‌وجور برگزینید. اگر کارت‌خوان USB-C به microSD داشته باشید، کارت SD نیز برای این روش مناسب است.

لازم نیست حافظه خارجی همیشه به گوشی متصل باشد

حافظه 256GB برای برنامه‌ها و داده‌هایم کافی است

داشتن حافظه داخلی بیشتر یا درگاه کارت SD داخلی بی‌شک راحت‌تر است، اما استفاده از حافظه خارجی هم چندان دشوار نیست. قرار نیست فلش USB را شبانه‌روز به گوشی‌ام متصل نگه دارم؛ فقط زمانی آن را وصل می‌کنم که فضای گوشی رو به پایان باشد. پس از پایان انتقال نیز فلش دوباره به جیب، کیف یا کشو برمی‌گردد.

البته باید در انتخاب داده‌هایی که به فلش منتقل می‌شوند، کمی سخت‌گیر باشم؛ زیرا دسترسی به آن‌ها به‌اندازه حافظه داخلی آسان نیست. به همین دلیل، بیشتر عکس‌ها و ویدئوهای قدیمی را جابه‌جا می‌کنم که لازم نیست همیشه در دسترسم باشند.

کل فرایند انتقال نیز زمان چندانی نمی‌برد. برای جابه‌جایی فایل‌ها از برنامه داخلی My Files استفاده می‌کنم و فلش، انتقال داده‌ها به رایانه شخصی‌ام را هم سریع‌تر کرده است. حالا برای انتقال فایل‌های حجیم، استفاده از فلش را به LocalSend یا Quick Share ترجیح می‌دهم. انتقال بی‌سیم همچنان راحت است، اما برای جابه‌جایی بیش از ۲۰-30GB داده، فلش را بسیار مطمئن‌تر می‌دانم.

حافظه داخلی 256GB گلکسی S26 برای چیزهایی که واقعاً هر روز به آن‌ها نیاز دارم—از جمله برنامه‌ها، بازی‌ها، عکس‌های تازه و اسناد—بیش از اندازه کافی است. بنابراین از هر نظر سود می‌کنم.

فضای ابری راحت است، اما حافظه فیزیکی هنوز ارزان‌تر تمام می‌شود

بزرگ‌ترین مزیت حافظه خارجی، قیمت پایین آن است؛ به‌ویژه اگر هزینه بلندمدت را در نظر بگیریم. با وجود افزایش چشمگیر قیمت حافظه، هنوز می‌توان یک فلش یا کارت SD مناسب با ظرفیت 128GB را با حدود $۲۵-۳۰ خرید.

در مقایسه با پرداخت $۱۰۰ هزینه بیشتر برای خرید گوشی مجهز به حافظه داخلی بالاتر، استفاده از حافظه خارجی انتخابی بدیهی به نظر می‌رسد. آن $۱۰۰ هزینه اضافی تنها به یک گوشی گره می‌خورد، اما حافظه خارجی چنین محدودیتی ندارد. یک حافظه خارجی به‌راحتی بیشتر از گوشی‌تان عمر می‌کند و می‌توانید آن را به لپ‌تاپ، تبلت یا هر دستگاه دیگری که از حافظه خارجی پشتیبانی می‌کند وصل کنید.

فضای ابری در جای خود کاربردی و بی‌تردید راحت است، اما پرداخت هزینه ماهانه برای چندین سال چندان عاقلانه به نظر نمی‌رسد. بارگذاری چندین گیگابایت داده در فضای ابری نیز زمان‌بر است و باتری را مصرف می‌کند. بدتر از همه اینکه هنگام قطع اینترنت به هیچ‌یک از آن داده‌ها دسترسی ندارید؛ مشکلی که در حافظه خارجی وجود ندارد.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Pankil Shah است. مشاهده مقاله اصلی