خلاصه
- پروآرت پی۱۴، پی۱۶ و جیآر۱ایکسِ تازهٔ ایسوس از آرتیایکس اسپارکِ انویدیا برای اجرای بارهای کاریِ سنگینِ هوش مصنوعی بهصورت محلی استفاده میکنند.
- حافظهٔ یکپارچه تا ۱۲۸ گیگابایت، اجرای مدلهای ۱۲۰ میلیارد پارامتری، تولید ویدیوی ۴کا با هوش مصنوعی و گردشکارهای پیچیدهٔ عاملمحور را ممکن میکند.
- پردازش محلی میتواند هزینههای توکن را از میان بردارد و فایلهای حساس را روی دستگاه نگه دارد، در حالی که هر زمان لازم باشد، خدمات ابری همچنان در دسترساند.
از دستوپا زدن میان اشتراکهای ماهانهٔ هوش مصنوعی و فرستادن دادههای خصوصیتان به شرکتهای بزرگ خسته شدهاید؟ ایسوس فکر میکند پاسخ را یافته است. این شرکت سه رایانهٔ پروآرت معرفی کرده که مشخصاً برای اجرای کارهای جدیِ هوش مصنوعی بهصورت محلی ساخته شدهاند، نه برای آنکه هر دستور و هر پرونده را به سرورِ دیگران بفرستند. پروآرت پی۱۴ و پی۱۶ لپتاپاند و جیآر۱ایکس یک مینیپیسی به اندازهٔ کف دست است. هر سه بر پایهٔ پلتفرم تازهٔ آرتیایکس اسپارکِ انویدیا کار میکنند.
بر پایهٔ اعلام رسمی ایسوس در ایفا ۲۰۲۶، آرتیایکس اسپارک تا یک پتافلاپ توان پردازش هوش مصنوعی و تا ۱۲۸ گیگابایت حافظهٔ یکپارچه ارائه میکند. ایسوس میگوید این مقدار برای اجرای مدلهای زبانی با تا ۱۲۰ میلیارد پارامتر، رندر صحنههای سهبعدیِ بیش از ۹۰ گیگابایت، و تولید ویدیوی ۴کا با هوش مصنوعی مستقیماً روی خود رایانه کافی است.
سرانجام هوش مصنوعی ابری رقیبی جدی پیدا کرده است
نه توکن، نه صف، و نه نیازی به بارگذاری دادهها
تقریباً هر شرکت فناوری روی زمین، همراه تازهترین محصولاتش، عبارتهای تبلیغاتیِ هوش مصنوعی را هم عرضه میکند: این یکی عاملمحور، آن یکی یاریگرفته از هوش مصنوعی؛ از این دست شعارها زیاد شنیدهایم. چیزی که برچسب هوش مصنوعی را روی این دستگاههای تازهٔ پروآرتِ ایسوس متفاوت میکند، توان پردازشیِ عظیمی است که پشت آن قرار دارد. مشخصات فنی نشان میدهد میتوانید مدلها و عاملهای محلی را بارها و بارها اجرا کنید و کارِ جدی انجام دهید، بیآنکه برای هر درخواستِ رابط برنامهنویسی پول بدهید یا نگران شمارندهٔ ماهانهٔ توکنها باشید.
اگر از راهاندازی همهچیز بهدست خودتان راحتید، همین حالا هم میتوانید با ابزارهای رایگانی مانند اولاما و اِلاِم استودیو، بدون اشتراک، هوش مصنوعی نیرومند را بهصورت محلی اجرا کنید. برتریِ این دستگاههای آرتیایکس اسپارک آن است که نهتنها سقف توان را بهمراتب بالاتر میبرند، بلکه در قالبهایی از پیش آماده و قابلحمل هم عرضه میشوند. این یعنی برای توسعهدهندگان و سازندگان محتوا، حد وسطی میان پذیرفتن محدودیتهای سختافزار مصرفی و دردسرهای ساختنِ یک ماشین قدرتمندِ هوش مصنوعی از صفر فراهم میشود.
برای درک بهتر، چند مدل مفیدِ هوش مصنوعیِ محلی میتوانند با ۸ گیگابایت ویرم یا کمتر هم اجرا شوند، هرچند مدلهای کوچکتر و بهشدت کمّیسازیشده بخشی از توانایی خود را فدا میکنند. اما با توجه به تا ۱۲۸ گیگابایت حافظهٔ یکپارچهای که در این رایانههای پروآرت در دسترس است، تولید ویدیوی محلی و گردشکارهای پیچیدهٔ عاملمحور بسیار دستیافتنیتر میشوند.
همچنین این پرسش مطرح است که دادههایتان به کجا میروند. اگر کارتان با اسناد محرمانه سروکار دارد، باید هوش مصنوعی محلی را در اولویت بگذارید. ایسوس میگوید در رایانههای پروآرت، هنگام استفاده از مدلهای محلی، همهٔ فایلها، دستورها و محتوای خلاقانهتان روی خود دستگاه میمانند. این مدلها بدون نیاز به اتصال به یک ارائهدهندهٔ ابری، حتی آفلاین هم به کار ادامه میدهند.
اینکه با یک چیدمان محلی چقدر صرفهجویی میکنید، به میزان استفادهتان از هوش مصنوعی و نوع کاربردتان بستگی دارد. همانطور که آزمایش ما با کلود کد نشان داد، نرمافزاری که عامل را هماهنگ میکند میتواند رایگان باشد، در حالی که مدل ابریِ پردازشکنندهٔ هر درخواست، پیوسته هزینه میسازد. سختافزار محلی این هزینهٔ متغیر را با یک صورتحساب اولیه و احتمالاً بسیار سنگین عوض میکند — صورتحسابی که هنوز هم نامعلوم است، چون ایسوس در اعلامیهاش هیچ قیمتی را نگفت.
سامانههای پروآرت، میوزتری را از پیش بارگذاری میکنند تا با فلاکس و وان، تولید محلیِ تصویر و ویدیو بدون توکن انجام شود، و استوریکیوب هم ساماندهیِ رسانهها با کمک هوش مصنوعی را بر عهده میگیرد. آنها همچنان میتوانند به خدمات ابری، از جمله ادوبی کریتیو کلود و، روی لپتاپهای واجد شرایط، بستهٔ اختیاریِ هوش مصنوعی گوگل، وصل شوند. اگر از همین حالا کلود یا ابزارهای مشابهِ هوش مصنوعی را تا مرز توانشان پیش بردهاید، این رویکردِ ترکیبی فعلاً شاید واقعبینانهترین شکلِ هوش مصنوعی شخصی باشد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Hamed Paydarfar است. مشاهده مقاله اصلی