در سراسر سال ۲۰۲۶ از موتورولا ریزر فولدِ فوق‌العاده استفاده کرده‌ام؛ یکی از بهترین گوشی‌های هوشمند تازهٔ سال و بی‌تردید یکی از برترین تاشوهای جدیدِ هر شرکتی.
اما بعد سامسونگ با گلکسی زد فولد ۸ از راه رسید: بدنهٔ عریضِ چشمگیر، ساختار سبک و چینِ تقریباً نامحسوسش؛ و باید بگویم که شیفته‌اش شده‌ام. این نخستین گوشی سامسونگ من در نزدیک به یک دهه است و به این زودی‌ها سراغ گزینهٔ دیگری نمی‌روم.
تاشوی ارزان‌تر سامسونگ همان چیزی است که انتظارش را می‌کشیدم
ریزر فولدم را دوست دارم، اما زد فولد ۸ مرا به تغییر واداشته است
سامسونگ امسال سراغ دو گونهٔ متفاوت از گوشی‌های تاشو رفته است: سامسونگ گلکسی زد فولد ۸ اولترا، دستگاهی قدرتمند اما با طراحی معمولِ کتابی، و گلکسی زد فولد ۸ با بدنه‌ای عریض‌تر. در این میان، گلکسی زد فولد ۸ جانشین فولد ۷ سال گذشته نیست؛ این جایگاه به زد فولد ۸ اولترا می‌رسد.
گلکسی زد فولد ۸ نخستین تاشوی بدنه‌عریض سامسونگ است؛ آن هم در زمانی که انتظار می‌رود تاشوهای بیشتری، با وجود محبوبیت مدل‌های کتابی و فلیپ، به این سبک روی بیاورند. در واقع، مستر موبایل به‌تفصیل دربارهٔ تغییری که در ۱۲ ماه آینده خواهیم دید صحبت کرده است: تاشوهای ضخیم و پاسپورتی بازگشته‌اند و وقت آن است که پذیراشان باشیم.
این گوشی که ۷ اوت در لندن معرفی شد، از هر گلکسی تاشوی پیشین کوتاه‌تر و عریض‌تر است. نمایشگر داخلی ۷٫۶ اینچی آن در حالت باز، نسبت تصویر ۴:۳ و وضوح ۲۴۴۸×۱۸۲۸ دارد که به تراکم ۴۰۲ پیکسل در هر اینچ می‌انجامد. در حالت بسته نیز نمایشگر بیرونی ۵٫۵ اینچی با نسبت ۱۰:۱۶ در اختیارتان است.
بخشی از جذابیت این دستگاه دقیقاً همین است. این طراحی تاشوی متفاوت، زد فولد ۸ را بسیار متمایزتر از زد فولد ۸ اولترا می‌کند؛ بدنهٔ عریض در بیشتر زمینه‌های دیگر، مشخصاتی مشابه یا ضعیف‌تر دارد. زد فولد ۸ الزاماً گوشی‌ای نیست که صرفاً به‌خاطر مشخصات خامش بخرید، اما این به معنای کمبود چیزی در آن نیست.
نمایشگر بیرونی حالا بسیار کاربردی است
نمایشگرهای بیرونیِ گوشی‌های پاسپورتی متفاوت‌اند، اما بسیار کاربردی
وقتی در ماه مه استفاده از ریزر فولد را آغاز کردم، یکی از ویژگی‌های محبوبم نمایشگر بیرونی استثنایی آن بود؛ روشن، فوق‌العاده پاسخ‌گو و معیاری تازه برای نمایشگرهای بیرونی.
نمایشگر بیرونیِ بدنه‌عریض گلکسی زد فولد ۸، به‌دلیل شکلش، ماجرایی کاملاً متفاوت است. این نمایشگر با وضوح ۱۲۴۸×۱۹۷۲، نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز و نسبت ۱۰:۱۶، هنوز آن‌قدر به اندازهٔ یک گوشی عادی نزدیک است که از نمایش عجیب برنامه‌ها یا دردسرهای معمول جلوگیری می‌کند.
جزئیات کوچک‌اند که واقعاً دوستشان دارم. وقتی در حالی که گوشی بسته است دوربین را باز می‌کنم، زد فولد ۸ بیشتر شبیه دوربینی دیجیتال با نمایشگری بزرگ به نظر می‌رسد تا یک گوشی هوشمند. وزن دستگاه نیز در شکل‌گیری این حس نقش دارد که کمی بعد بیشتر به آن می‌پردازم؛ اما در مجموع، احساس می‌کردم مگر در صورت ضرورت، نیازی به باز کردن زد فولد ۸ ندارم.
آن‌قدر سبک است که باورتان نمی‌شود
آن‌قدر گوشی استفاده کرده‌ام که بدانم وزن چه زمانی یک ویژگی تعیین‌کننده است
یکی از جنبه‌های کمتر دیده‌شدهٔ زد فولد ۸، وزن آن است. کار کردن با دستگاهی چنین سبک که این همه قابلیت را در خود جای داده و در عین حال از پادشاه فعلی تراشه‌های گوشی هوشمند، یعنی کوالکام اسنپدراگون الیت نسل ۵ برای گلکسی، بهره می‌برد، واقعاً لذت‌بخش است.
زد فولد ۸ تنها ۲۰۱ گرم وزن دارد و ضخامتش در حالت باز ۴٫۵ میلی‌متر است؛ بنابراین در حال حاضر سبک‌ترین گوشی تاشوی بازار به‌شمار می‌رود. برای مقایسه، زد فولد ۸ اولترا ۲۱۵ گرم، گوگل پیکسل ۱۱ پرو فولد ۲۳۹ گرم و موتورولا ریزر فولد ۲۴۳ گرم وزن دارند.
اختلاف وزن میان ریزر فولد من و زد فولد ۸ فقط چند گرم است، اما در عمل تفاوتشان زمین تا آسمان به نظر می‌رسد.
یکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌ها، جدا از اندازهٔ فیزیکی، این است که زد فولد ۸ باتری سیلیکون‌کربنیِ کوچک‌تری نسبت به مدل موتورولا دارد. فولد ۸ به باتری سیلیکون‌کربنی ۴۸۰۰ میلی‌آمپرساعتی مجهز است؛ فقط ۲۰۰ میلی‌آمپرساعت کمتر از اولترا، اما ۱۲۰۰ میلی‌آمپرساعت کمتر از ریزر. با این حال، با وجود این کاهش چشمگیر، به‌طور محسوسی احساس نکرده‌ام که زمان روشن‌ماندن صفحه‌نمایشم با زد فولد ۸ کمتر شده باشد.
تقریباً هیچ‌وقت زمان روشن‌ماندن صفحه‌نمایشم در یک روز از ۴ ساعت فراتر نمی‌رود؛ آن هم معمولاً وقتی است که بیرون از خانه مشغول تماشای برنامه‌ای بوده‌ام. زمان معمول استفاده‌ام از نمایشگر روزانه حدود ۱٫۵ تا ۳ ساعت است؛ می‌دانم که این میزان در ردهٔ استفادهٔ بسیار سنگین قرار نمی‌گیرد، اما مصرف باتری برایم همان حس پیشین را دارد.
البته باید این نکته را هم گفت که هنوز آزمون‌های کامل باتری زد فولد ۸ را به پایان نرسانده‌ام؛ و دشوار است جهانی را تصور کنیم که در آن، باتری ۴٬۸۰۰ میلی‌آمپرساعتی با همان فناوری باتری و تراشه‌ای بسیار مشابه — سامسونگ از نسخه‌ای دست‌کاری‌شده از اسنپدراگون الیت نسل ۵ بهره می‌برد — واقعاً از ریزر فولد پیشی بگیرد. بااین‌حال، در استفادهٔ روزمره‌ام، نه صرفاً در آزمون‌های دوام باتری، عملکردی بسیار مشابه دیده‌ام.
تیتانیوم فلکس واقعاً کارش را درست انجام می‌دهد
چینِ نمایشگر واقعاً از چشم پنهان شده است
در طول سال‌ها، گوشی‌های تاشوی فراوانی را به کار گرفته‌ام و هر بار، چینِ محل تا شدن یک گام به بهتر شدن نزدیک‌تر شده است.
گلکسی زد فولد ۸، حتی با فناوری موسوم به «تیتانیوم فلکس» سامسونگ، یکی از بهترین نمونه‌هایی است که مدت‌ها دیده‌ام. ابتدا به نظر می‌رسید این هم فقط یکی دیگر از عبارت‌های بازاریابی باشد؛ اما سامسونگ در اینجا از لایه‌ای آلیاژی از تیتانیوم و صفحه‌ای تقویت‌شده از همان فلز در زیر نمایشگر استفاده کرده است. این کار فضای داخلی بیشتری آزاد می‌کند و گوشی را در حالت بسته، از نسل‌های پیشین تخت‌تر نگه می‌دارد.
تلاش سامسونگ نتیجه داده است. چین نمایشگر به‌طور کامل از میان نرفته، اما در استفادهٔ معمول تقریباً به چشم نمی‌آید و نمایشگر نیز بسیار پاسخ‌گو است. هنگام تماشای ویدئو، آن مزاحمتی که سه سال خودم را به نادیده گرفتنش عادت داده بودم، تا حد زیادی ناپدید شده است. این کم‌مزاحمت‌ترین چینی است که در یک گوشی تاشوی کتابیِ افقی دیده‌ام؛ هرچند مدل‌های صدفیِ عمودی همچنان بی‌چون‌وچرا برترند، زیرا تا کردن در امتداد محور کوتاه‌تر همیشه مسئلهٔ مهندسی ساده‌تری بوده است.
با گلکسی زد فولد ۸ می‌مانم
بله، باید آن را بخرید
این گوشی فوق‌العاده است و قصد دارم نگهش دارم. درست است که مرتب گوشی عوض می‌کنم، اما معمولاً همیشه با دو گوشی سفر می‌کنم و زد فولد ۸ حالا بی‌تردید یکی از آن‌هاست.
نمی‌گویم گلکسی زد فولد ۸ بهترین گوشی تاشوی سال است؛ هنوز پیکسل ۱۱ پرو فولد را به کار نگرفته‌ام، پس نمی‌توانم با اطمینان کامل چنین ادعایی کنم، و فقط زمان محدودی با اوپو فایند ان۶، که بسیار تحسین شده، کار کرده‌ام.
اما برای من، این یکی ماندنی است.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Gavin Phillips است. مشاهده مقاله اصلی