۵ ابزار هوشمند خانگی که کابل‌کشی اترنت برایشان اتلاف کامل یک شنبه است

بحث درباره وای‌فای و اترنت در خانه معمولاً به یک توصیه خلاصه می‌شود: هر جا می‌توانید از کابل اترنت استفاده کنید، باید چنین کنید. بیشتر مردم اینترنت آن‌قدر سریعی ندارند که واقعاً به گلوگاه‌های شبکه بی‌سیم برسند. با این حال، شبکه‌های وای‌فای با محدودیت برد، تداخل و پهنای باند دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ محدودیت‌هایی که کابل اترنت معمولاً از آن‌ها دور می‌ماند. ابزارهای خانه هوشمند نیز می‌توانند فشار ویژه‌ای به شبکه بی‌سیم وارد کنند. یک خانه هوشمندِ کاملاً مجهز ممکن است بیش از صد دستگاه متصل داشته باشد و همین دستگاه‌ها پهنای باند وای‌فای شما را خفه کنند.

راه‌حل این است که تا جای ممکن ابزارهای پرمصرف از نظر پهنای باند را از وای‌فای جدا کنید. البته این به آن معنا نیست که هر وسیله هوشمند خانه باید کابل اترنت جداگانه‌ای داشته باشد. اترنت برای بعضی ابزارها ضروری یا عملی نیست؛ تا جایی که شاید پیدا کردن نمونه‌ای از آن‌ها با درگاه RJ45 هم دشوار باشد. این‌ها ابزارهای خانه هوشمندی هستند که با خیال راحت می‌توانید روی وای‌فای نگه دارید، چون رساندنشان به اترنت یا ناممکن است یا صرفاً اتلاف وقت.

قفل هوشمند

قفل هوشمند روی وای‌فای هم به همان خوبی کار می‌کند؛ و بی‌سیم بودنش بهتر است

بدیهی‌ترین وسیله خانه هوشمند که باید روی وای‌فای باقی بماند، قفل در است. قفل‌های هوشمند ورود و کنترل دسترسی را ساده‌تر می‌کنند و در برخی موارد حتی از کلید فیزیکی امن‌ترند. با این همه، استفاده از قفل هوشمند متصل به اترنت ایرادهای آشکاری دارد. نخست باید راهی پیدا کنید که کابل اترنت را از دیوار، کنار لولای در و از خود در عبور دهید. از آنجا که قفل هوشمند تنها لازم است روزانه حجم بسیار اندکی داده را از راه اینترنت بفرستد و دریافت کند، اتصال کابلی به شبکه سودی برایش نخواهد داشت.

شاید تعجب کنید اگر بدانید برندهای تخصصی امنیتی مانند Corbin Russwin و SARGENT قفل هوشمندِ مجهز به برق‌رسانی از راه اترنت (PoE) می‌فروشند. اما دردسرشان نمی‌ارزد و این محصولات برای استقرار زیرساخت در مقیاس بزرگ طراحی شده‌اند، نه استفاده خانگی. بیشتر قفل‌های هوشمند مصرفی با باتری کار می‌کنند و به وای‌فای متصل می‌شوند؛ آن هم به دلیلی روشن.

زنگ در هوشمند

مگر آن‌که به ضبط پیوسته نیاز داشته باشید، زنگ در وای‌فای کاملاً کافی است

اترنت برای زنگ‌های در تصویری هوشمند کاربردی است. این اتصال ضبط پیوسته، تأخیر کم، ارتباط پایدار و بالاترین سطح امنیت را فراهم می‌کند. با این حال، برای بیشتر خانه‌ها کاملاً غیرضروری است. مستأجران و کسانی که در خانه‌های زیر نظر انجمن مالکان خانه زندگی می‌کنند، شاید نتوانند کابل اترنت را برای زنگ در تصویری هوشمند تا در ورودی ببرند. حتی اگر اجازه کابل‌کشی داشته باشید نیز احتمالاً زحمتش نمی‌ارزد. بیشتر خانه‌ها نزدیک در ورودی سیم‌کشی RJ45 ندارند، پس باید همه‌چیز را از صفر شروع کنید.

به‌جای درگیری با نمای بیرونی ساختمان یا دیوار گچیِ تکمیل‌شده برای رساندن کابل اترنت به در ورودی، از زنگ در وای‌فای استفاده کنید. مدل‌های باتری‌خور را می‌توان هر جا نصب کرد و به‌آسانی شارژشان کرد. زنگ‌های در تصویری هوشمندِ سیمی از سیم‌کشی موجود ۱۶ تا ۲۴ ولتی زنگ در، که هم‌اکنون زنگ قدیمی شما را تغذیه می‌کند، بهره می‌برند و نصبشان فقط چند دقیقه زمان می‌خواهد. کابل‌کشی اختصاصی اترنت ممکن است ساعت‌ها طول بکشد و هزینه مواد و دستمزد آن سر به فلک بزند.

هرچند با زنگ در وای‌فای مقداری تأخیر را تجربه می‌کنید، راحتی مهم‌تر است. اگر دستگاه را طوری تنظیم کنید که فقط رویدادها و حرکت را ضبط کند، مصرف پهنای باند ناچیز خواهد بود. تنها زمانی کابل‌کشی اترنت واقعاً ارزش دارد که بخواهید ویدئوی طولانی با وضوح بالا پخش کنید یا ضبط پیوسته داشته باشید.

ترموستات هوشمند

ترموستات آن‌قدر داده نمی‌فرستد که از اترنت سودی ببرد

ترموستات هوشمند یکی از نخستین ارتقاهای خانه هوشمند است که به تازه‌واردان پیشنهاد می‌کنم. توانایی کنترل سامانه گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع (HVAC) از راه دور، تنظیم برنامه زمانی و ساخت خودکارسازی‌ها بسیار سودمند است. با این حال، هیچ‌یک از این کاربردها به اتصال اترنت نیاز ندارند. داده‌ای که ترموستات شما به دیگر بخش‌های زیست‌بوم خانه هوشمند می‌فرستد، فوق‌العاده کم‌حجم است. دستگاه تنظیمات دما، دما و رطوبت فعلی و اطلاعات برنامه زمانی را به اشتراک می‌گذارد؛ مواردی که مجموعشان در هر نوبت تنها چند کیلوبایت پهنای باند مصرف می‌کند.

با آن‌که بعضی ابزارهای خانه هوشمند پهنای باند ارزشمند بی‌سیم شما را می‌بلعند، ترموستات هوشمند جزو آن‌ها نیست. ترموستات‌های هوشمند نیز مانند زنگ‌های در تصویری هوشمند، هنگام اتصال به وای‌فای به‌آسانی نصب می‌شوند. آن‌ها از دسته‌سیم چندرشته‌ای ۱۸ AWG که از پیش در دیوارهای خانه وجود دارد استفاده می‌کنند. تعویضشان سریع است؛ مگر این‌که بخواهید یکی از ترموستات‌های هوشمند کمیابِ متصل به اترنت را نصب کنید. در آن صورت با کابل‌کشی تازه RJ45 روبه‌رو می‌شوید، بی‌آن‌که عملاً فایده‌ای داشته باشد.

حسگرهای هوا و آب

اترنت فقط این حسگرهای بی‌سیمِ ساده را پیچیده‌تر می‌کند

حسگرها برای آسودگی خاطر فوق‌العاده‌اند. بعضی کیفیت هوای خانه را پایش می‌کنند، برخی دیگر نشتی‌ها را می‌سنجند و حسگرهای امنیتی به شما خبر می‌دهند که درها و پنجره‌ها با خیال راحت بسته‌اند یا نه. شاید باورنکردنی باشد، اما حسگرهای هوشمند داخلی‌ای وجود دارند که با PoE کار می‌کنند. برای نمونه، آتموکوب با بهره‌گیری از درگاه اترنت، مجموعه‌ای از حسگرهای کیفیت هوا را در یک محصول جای داده است؛ از جمله حسگر مونوکسید کربن، فرمالدهید، دما، رطوبت نسبی و فشار جو. با استفاده از API و کابل اترنت سیمی، می‌توانید حسگرهایی مانند آتموکوب را به هر اکوسیستم خانه هوشمندی که می‌خواهید متصل کنید.

همه ما برای وصل کردن حسگرهای ساده به شبکه خانگی‌مان به اتصال سیمی نیاز نداریم. به همین دلیل، حسگرهای هوا، آب و ورود با وای‌فای هم کاملاً کارآمدند. باتری و اتصال بی‌سیم به شبکه به شما امکان می‌دهند حسگرها را بی‌آنکه نگران کابل‌کشی باشید، دقیقاً در جای مناسبشان قرار دهید. افزون بر این، حسگرهایی مانند آشکارسازهای آب بی‌سیم هستند، زیرا از بدنه‌هایی با درجه حفاظت IP استفاده می‌کنند تا در صورت نشتی، قطعات الکترونیکی آسیب نبینند. وقتی یک مدل وای‌فای کارتان را راه می‌اندازد، پرداخت هزینه بیشتر و دردسر تهیه حسگر متصل به اترنت توجیهی ندارد.

بلندگوها و نمایشگرهای هوشمند

وای‌فای برای درخواست‌های ساده و پخش موسیقی کافی است

بلندگوهای هوشمند اپل و آمازون از اتصال اترنت پشتیبانی نمی‌کنند، اما این قابلیت از آنچه تصور می‌کنید رایج‌تر است. برخی بلندگوهای هوشمند گوگل، مانند گوگل هوم مکس، درگاه USB-C دارند که می‌توان آن را برای اتصال سیمی شبکه به اترنت تبدیل کرد. بعضی دیگر درگاه micro-USB دارند و از کابل micro-USB به برق و اترنت برای ساخت اتصال سیمی پشتیبانی می‌کنند. حتی اکوسیستم‌های بلندگوی هوشمندی وجود دارند که مستقیماً از کابل‌های RJ45 پشتیبانی می‌کنند؛ سونوس برجسته‌ترین نمونه است. بنابراین، قطعاً می‌توانید برخی بلندگوها و نمایشگرهای هوشمند را با سیم به شبکه وصل کنید؛ اما آیا واقعاً لازم است؟

مگر آنکه با سامانه‌ای سروکار داشته باشید که به تأخیر کم نیاز دارد، مانند یک سامانه صوتی سراسری سونوس در خانه، احتمالاً به کابل اترنت نیازی ندارید. یک اتصال ساده وای‌فای برای کنترل خانه هوشمند، پاسخ به پرسش‌های ساده و پخش موسیقی کافی است. از آنجا که این بلندگوهای هوشمند معمولاً به‌طور ویژه به رادیوی ترد برای کنترل خانه هوشمند مجهزند، استفاده از اترنت سود چندانی ندارد.

اترنت همیشه بهتر است؛ تا وقتی که نباشد

برای یک سامانه دوربین امنیتی سراسر خانه یا دروازه Power over Ethernet (PoE)، کابل‌کشی اترنت کاملاً منطقی است. اما برای ابزارهای ساده خانه هوشمند، که پهنای باند بسیار ناچیزی مصرف می‌کنند یا در بازه‌های کوتاه فعالیت دارند، کشیدن کابل اترنت ضرورتی ندارد. دردسر جست‌وجوی لوازم جانبی تخصصی PoE برای خانه هوشمند و صرف زمان برای کابل‌کشی سفارشی، ارزشش را ندارد. من شنبه‌های زیادی را صرف سامان دادن کابل‌ها کرده‌ام، اما برای این ابزارک‌ها چنین کاری نمی‌کنم.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Brady Snyder است. مشاهده مقاله اصلی