تخلیه باتری یکی از آن چیزهایی است که ساده به نظر میرسد، اما اغلب ردیابیاش دشوار است. بیشتر ما عادت داریم برنامهها، سلامت باتری، فعالیتهای پسزمینه و حتی دماهای شدید را مقصر بدانیم. البته همهٔ اینها نقشی دارند، اما عامل اصلی تخلیه باتری غالباً چیزی است که تمام مدت جلوی چشمان شماست: صفحهنمایش. اخیراً نرخ نوسازی صفحهٔ گوشیام را از ۱۲۰ هرتز به ۶۰ هرتز کاهش دادم و دو ساعت عمر باتری بیشتر به دست آوردم.
نرخهای نوسازی بالا باتری شما را میبلعند
بخش زیادی از این نرمی بیاستفاده میماند
نرخ نوسازی گوشیتان در واقع تعداد دفعاتی است که صفحهنمایش تصویرش را در هر ثانیه بهروزرسانی میکند و واحد آن هرتز است. پس ۶۰ هرتز یعنی ۶۰ بهروزرسانی در ثانیه، ۱۲۰ هرتز یعنی ۱۲۰ بهروزرسانی در ثانیه و الی آخر. بیشتر گوشیهای اقتصادی و میانرده فقط صفحهنمایش ۶۰ هرتز دارند، بنابراین در آنجا چندان انتخابی ندارید. اما در گوشیهای پرچمدار میتوانید بین ۶۰ و ۱۲۰ هرتز یکی را برگزینید و به آنچه برایتان مهمتر است اولویت بدهید. برخی گوشیها حتی حد واسط ۹۰ هرتز را هم ارائه میکنند.
حسابوکتاب ساده است. وقتی روی ۱۲۰ هرتز میروید، صفحهنمایش باید دو برابرِ حالت ۶۰ هرتز کار کند. هرچند این بهمعنای دو برابر شدن مصرف باتری نیست، تفاوتش هم بیاهمیت نیست. بسته به مدل گوشیتان، تفاوت عمر باتری میتواند در طول یک شارژ کامل از ۱۵ تا ۲۵ درصد متغیر باشد. پس اگر عمر باتری برایتان مهم است، کاهش نرخ نوسازی سادهترین بهبودی است که میتوانید اعمال کنید.
نقطهٔ ضعف آشکار این است که ۶۰ هرتز به نرمی ۱۲۰ هرتز نیست. اینکه آیا اصلاً متوجه این موضوع میشوید یا نه، به چند عامل بستگی دارد؛ مثلاً مدت زمانی که از ۱۲۰ هرتز استفاده کردهاید، کاری که روی گوشی انجام میدهید و البته چشمانتان. اگر بازی میکنید، تفاوت بین ۶۰ و ۱۲۰ هرتز را نمیتوانید نادیده بگیرید. اما اگر بیشتر پیام مینویسید یا ریل تماشا میکنید، تفاوت بسیار کمتر حس میشود.
تغییر به ۶۰ هرتز آنقدرها هم بد نیست که به نظر میرسد
بعد از یک روز احتمالاً تفاوتی احساس نخواهید کرد
میتوانم طعنههای بخش نظرات را بشنوم که بهخاطر پیشنهاد ۶۰ هرتز برای یک گوشی پرچمدار به من میتازند، اما به حرفم گوش دهید: ۶۰ هرتز در واقع آنقدرها هم بد نیست. در حقیقت، بیشتر مردم حتی متوجه نمیشوند گوشیشان با چه نرخ نوسازی کار میکند، مگر اینکه برنامهٔ تنظیمات را باز کنند. اگر دلیل میخواهید، به یاد داشته باشید که همهٔ آیفونها تا پیش از آیفون ۱۳ پرو با ۶۰ هرتز کار میکردند. دورهٔ سازگاری از ۱۲۰ به ۶۰ هرتز هم کوتاه است. مغزتان بهراحتی با آن سازگار میشود، بهخصوص وقتی فعالانه دنبال تفاوت نمیگردید.
مهمتر از آن، ۶۰ هرتز برای بیشتر کارهایی که واقعاً روی گوشی انجام میدهید کاملاً مناسب است؛ یعنی تماشای ویدیو، گشتوگذار در شبکههای اجتماعی، پیامرسانی و خواندن ایمیلها. هیچیک از این فعالیتها از ۱۲۰ هرتز سودی نمیبرند.
جایی که واقعاً تفاوت را حس میکنید، تعاملهای سریع با رابط کاربری است: کشیدنهای تند صفحه، جابهجایی بین برنامهها، اسکرول سریع در یک صفحهٔ طولانی و البته بازی. باید تصمیم بگیرید کدام برایتان مهمتر است. شخصاً روی گلکسی S26ام به ۶۰ هرتز تغییر دادم و بهبود عمر باتری برایم ارزشش را دارد، بهخصوص با توجه به اینکه باتری نسبتاً کوچک ۴۳۰۰ میلیآمپرساعتی گوشی این مزیت را پررنگتر میکند.
پس حتی اگر به پایین آوردن نرخ نوسازی گوشی پرچمدارتان تمایلی ندارید، امتحان کردنش ارزش دارد. بدترین حالت این است که آن را به تنظیم قبلی برگردانید.
برخی گوشیها نرخ نوسازی را بهتر مدیریت میکنند
لازم نیست کاملاً از آن صرفنظر کنید
اگر گوشی پرچمدار ردهبالا دارید، اصلاً لازم نیست بین ۶۰ و ۱۲۰ هرتز یکی را انتخاب کنید. برخی گوشیها، مانند پیکسل ۱۰ پرو، از فناوری صفحهنمایش LTPO استفاده میکنند؛ یعنی میتوانند نرخ نوسازی را بهصورت پویا و بر اساس محتوای روی صفحه تنظیم کنند. گوگل به آن Smooth Display میگوید و این قابلیت بسیار هوشمندانه عمل میکند.
وقتی در حال اسکرول در فید یا بازی هستید، صفحهنمایش تا ۱۲۰ هرتز بالا میرود. اما وقتی صفحهای ثابت میخوانید یا صفحه بیکار است، نرخ نوسازی تا ۱ هرتز پایین میآید. یعنی بهترینِ هر دو دنیا را دارید. به همین دلیل پیکسل ۱۰ پرو، برخلاف پیکسل ۱۰ معمولی، بهصورت پیشفرض روی ۱۲۰ هرتز تنظیم شده است. البته گلکسی S26 من هم نرخ نوسازی تطبیقی دارد، اما این بهمعنای بیفایده بودن محدودیت ۶۰ هرتز نیست.
این تنها تنظیم صفحهنمایش نیست که اهمیت دارد
نرخ نوسازی تنها تنظیم نمایشگر نیست که بر عمر باتری اثر میگذارد. روشنایی احتمالاً بزرگترین اهرمی است که بیشتر افراد نادیده میگیرند. روشنایی خودکار هوشمندانهترین راهحل به نظر میرسد، اما به عادتهای شما هم بستگی دارد. اگر مرتباً سطح روشنایی را بهصورت دستی بالا ببرید، قابلیت روشنایی خودکار این الگو را یاد میگیرد و همان رفتار را تکرار میکند. میتوانید گوشی را برعکس تربیت کنید تا نتیجه به سود شما باشد.
اگر گوشی شما نمایشگر OLED یا AMOLED دارد — که بیشتر گوشیها امروزه چنین نمایشگری دارند — حالت تاریک میتواند سودمند باشد. این حالت مصرف باتری را کاهش میدهد، زیرا این نمایشگرها پیکسلهایی را که باید سیاه نمایش داده شوند خاموش میکنند و در نتیجه انرژی بسیار کمتری مصرف میکنند.
مدت خاموش شدن صفحه مورد دیگری است. اگر گوشی را طوری تنظیم کردهاید که پس از ۱ دقیقه بیفعالیتی قفل شود، کاهش این زمان به ۳۰ ثانیه میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Pankil Shah است. مشاهده مقاله اصلی