بسیاری از مردم Apple را یکی از بزرگترین داستانهای موفقیت این قرن میدانند. اعداد فروش خودشان حرف میزنند. از سال ۲۰۰۷، Apple حدود ۲ میلیارد آیفون (و هنوز هم در حال افزایش) فروخته است. اما، تمام محصولات Apple موفق نبودهاند. برای هر موفقیتی، حتماً چند شکست در مسیر وجود دارد.
اکثر افراد، اپل را یکی از بزرگترین داستانهای موفقیت این قرن میدانند. ارقام فروش به خودی خود گواه هستند. از سال ۲۰۰۷، اپل بیش از ۲ میلیارد آیفون فروخته است (و همچنان ادامه دارد). اما همه محصولات اپل موفق نیستند. برای هر موفقیت، چند شکست نیز در مسیر وجود دارد.
در ادامه، شش محصول ناموفقترین اپل در قرن ۲۱ (تا کنون) را بررسی میکنیم. شما شگفتزده خواهید شد.
۱. iPod Shuffle: آیپاد بدون صفحهنمایش (۲۰۰۵)
خب، ممکن است از اینکه آیپاد شفل در صدر فهرست قرار دارد شگفتزده شوید، اما گوش کنید؛ آیپاد شفل از نظر فروش محصول موفقی بود، اما به نظر ما یکی از بدترین محصولاتی است که اپل ساخته است. دلیل آن این است:
آیپاد تاریخ طولانیای دارد و پیش از آن که آیفون برای همه وجود داشته باشد، آیپاد برای همه وجود داشت. هیچ آیپادی بهاندازه آیپاد شفل عجیب نبود. با قیمت تنها ۴۹ دلار، آیپاد شفل ارزانترین آیپاد قابل خرید بود. اپل با از بین بردن کامل صفحهنمایش به این قیمت پایین دست یافت.
عدم وجود صفحهنمایش به این معنا بود که نمیتوانید مانند سایر آیپادها بهصورت جداگانه برای آهنگها جستجو کنید. در عوض، اگر بخواهید آهنگ خاصی را بشنوید، باید از ابتدا هر آهنگ در دستگاه گوش میدادید تا به آهنگ موردنظر برسید. این قدمی به سمت عقب بود.
اگرچه آیپاد شفل ارزانترین آیپاد اپل بود، اما حتی به نزدیکترین قیمتترین پخشکننده MP3 در بازار نرسیده بود. و این پخشکنندههای ارزانقیمت دارای صفحهنمایش بودند.
۲. Magic Mouse: ظاهر زیبا، اما استفاده نامناسب (۲۰۰۹)
میتوانید اکثر افراد را به دو دسته تقسیم کنید: کسانی که عاشق ترکپدها هستند و کسانی که به ماوسهای فیزیکی سوگند میخورند. با Magic Mouse، اپل سعی کرد تعادلی بین این دو پیدا کند.
بهجای داشتن چرخ اسکرول همانند سایر ماوسهای بازار، اپل با افزودن سطح ورودی چندلمسی به تمام بالای Magic Mouse کاری متفاوت انجام داد. این به این معناست که علاوه بر اسکرول بالا و پایین همانند ماوس سنتی، کنترل دقیق چهار جهتی داشته و میتوانید به عملکردهایی مانند حرکات لمسی و زوم دسترسی پیدا کنید. عالی بهنظر میرسد، نه؟
مشکل این است که ماوس جادویی بهسختی قابل نگهداشتن است. در حالی که یک ماوس سنتی در دست مانند یک توپ بیسبال مینشیند، Magic Mouse آنقدر صاف است که فقط با نوک انگشتان میتوانید آن را بگیرید. این نوع دست گرفتن نه تنها ناراحتکننده است بلکه میتواند فشار بر دست و مچ شما وارد کند.
علاوه بر این، اپل به دلیل مکانگذاری پورت شارژ Magic Mouse مورد انتقاد قرار گرفت—این یک شکست طراحی بود. اکثر ماوسهای بیسیم پورت شارژ را در جلوی دستگاه دارند که امکان استفاده همزمان با شارژ را میدهد. اما پورت شارژ Magic Mouse در انتهای پایین ماوس قرار دارد و استفاده در هنگام اتصال به برق را غیرممکن میکند. تمام این نقصها فقط دلایلی بیشتر برای اینکه Magic Trackpad بهتر است.
در اینجا باید به اپل اعتباری بدهیم؛ Magic Mouse ظاهر جذابی دارد. اما در حالی که ممکن است برای گفتوگو مناسب باشد، کارایی آن در همینجا تمام میشود. دستهای شما از انتخاب گزینهای دیگر قدردانی خواهند کرد.
۳. Mac Pro (2013): اگر خراب نیست، تعمیر نکن
بهدلیل شکل منحصر بهفردش یا شاید عملکرد ضعیفش، به این مدل ۲۰۱۳ Mac Pro لقب «سطل زباله» داده شد و میتوان آن را با یک کلمه خلاصه کرد: بیش از حد مهندسی شده.
زمانی که اپل نسل دوم Mac Pro را در سال ۲۰۱۳ معرفی کرد، مردم از «تفاوت» چشمگیر طراحی جدید شگفتزده شدند. بهجای برج کامپیوتر تماماندازهای که تا آنلحظه Mac Pro را تعریف میکرد، Mac Pro ۲۰۱۳ یک سیلندر سیاه بود که تنها کسری از اندازه نسل قبلی داشت. برای رسیدن به این فرمعامل کوچک، اپل مادربرد Mac Pro را به سه بخش مختلف تقسیم کرد و یک فن واحد را در مرکز دستگاه قرار داد تا تمام سیستم را همزمان خنک کند.
اگرچه مهندسی شگفتانگیزی لازم بود تا یک دسکتاپ کامل در این بسته کوچک جا گیرد، اما این اندازهٔ کوچک ممکن است نقطه ضعف Mac Pro باشد. طراحی اپل باعث شد تا بیشتر قطعات، از جمله پردازنده و کارتهای گرافیک، اختصاصی مدل باشند و امکان ارتقاء آنها بسیار محدود و گرانقیمت شود. بهعلاوه، Mac Pro بهاحتمال زیاد دچار گرمایش بیش از حد و عملکرد کند شد. این برای دستگاهی که هزینهٔ سه هزار دلار دارد، خوب نیست.
Mac Pro ۲۰۱۳ تلاش اپل برای نوآوری جدی بود، اما موفق نشد. نسخهٔ بعدی Mac Pro به طراحی سنتی برج کامل بازگشت.
۴. 12‑اینچ MacBook: یک لپتاپ کوچک با قیمت گزاف (۲۰۱۵)
در سال ۲۰۱۵، اپل یک لپتاپ پایه جدید به سادگی «MacBook» معرفی کرد. اگرچه این لپتاپ مینی ۱۲ اینچی، باریک و قابل حمل را بازتعریف کرد، اما عملکرد کافی برای توجیه قیمت گزاف آن نداشت.
MacBook بهعنوان اولین کامپیوتر بدون فن اپل به اخبار رسید. اما اگرچه امروزه ما به لپتاپهای بدون فن مانند MacBook Air عادت کردهایم که در بنچمارکها عملکرد عالی دارند، در سال ۲۰۱۵ فناوری هنوز به آنجا نرسیده بود. MacBook ۱۲ اینچی توسط پردازنده Core M اینتل نیرو میگرفت، چیپائی که بیشتر برای تبلت مناسب است تا یک کامپیوتر کامل. اگرچه برای مرور وب یا کارهای ساده مانند نوشتن مقالات مناسب بود، پردازنده این لپتاپ برای کارهای پیشرفته بیش از حد ضعیف بود.
اپل برای عرضه MacBook ۱۲ اینچی چندین قربانی کرد، اما قیمت آن یکی از آنها نبود. این مینیMacBook با قیمتی برابر با مدلهای کامل یعنی ۱۲۹۹ دلار شروع شد و با MacBook Pro رقابت کرد، بهطوری که بسیاری از خریداران احتمالی بهجای آن صرفنظر کردند.
۵. HomePod: متأسفم ساری، تو رقیبی برای الکسا نیستی (۲۰۱۷)
در سال ۲۰۱۷، اپل تصمیم گرفت به دنیای بلندگوهای هوشمند وارد شود و HomePod را عرضه کرد؛ دستگاهی گرانقیمت و ناموفق، بهویژه در مقایسه با Amazon Echo یا Google Home.
اولین دستگاه Amazon Echo در سال ۲۰۱۴ عرضه شد؛ از آن بهپس، دستگاههای مبتنی بر الکسا پیشرو بودند. اپل بهدلیل تأخیر خود در این بازار، با HomePod سعی در جبران داشت. یکی از بزرگترین معایب HomePod، ساری است. دستیار صوتی اپل بهاندازه الکسا هوشمند نیست. همچنین قیمت خیرهکنندهٔ HomePod که ۲۹۹ دلار بود، کمکی نکرد.
اپل مشتریان وفاداری دارد، اما این واقعیت که میتوانستید یک دستگاه Amazon Echo هوشمندتر با قیمتی بسیار کمتر تهیه کنید، فروش HomePod را برای بسیاری دشوار کرد. در سال ۲۰۲۱، اپل HomePod اصلی را متوقف کرد و فقط HomePod mini با قیمت ۹۹ دلار بهعنوان گزینهٔ تک برای کسانی که بهدنبال یک بلندگوی هوشمند مبتنی بر ساری هستند، باقی ماند.
۶. AirPods Max: آمادهاید برای پرداخت بیشتر بهازای کمتر؟ (۲۰۲۰)
گاهی بهنظر میرسد که اپل تجسمی از ظاهر بر عملکرد است و AirPods Max نمونهای بینظیر از این موضوع هستند.
AirPods Max بهنظر میرسد محصول جالبی باشد؛ کیفیت صدا قابل احترام و حذف نویز با کیفیت بالا دارد. اما شرکتهایی مانند سونی و بوز هدفونهایی عرضه میکنند که صدای باکیفیتتری با قیمت کمتر ارائه میدهند، که باعث میشود بسیاری بپرسند آیا AirPods Max ارزش هزینه را دارد.
بهعلاوه، برخلاف تقریباً تمام هدفونهای بیسیم دیگر، AirPods Max دکمهٔ روشن/خاموش ندارند و با کیسای عرضه میشوند که هیچگونه حفاظتی ارائه نمیدهد. در عوض، «Smart Case» نازک اپل اجازه میدهد که بهحالت مصرف انرژی فوقالعاده کم وارد شود. این همراه با این واقعیت که آنها قابل تا شدن نیستند، باعث میشود حمل و نقل آنها دردسرساز باشد.
AirPods Max دارای طراحی مدرن و شیک هستند که باعث میشود شما برجسته شوید، اما این تمام ماجراست. AirPods اولیه نحوهٔ گوش دادن ما به موسیقی را تغییر داد، در حالی که AirPods Max چیز جدیدی به بازار نیاورد.
حتی اپل نمیتواند همیشه برنده باشد
مردم اشتباه میکنند و شرکتها هم همینطور. اپل استثنایی برای این قانون نیست، حتی با اینکه بزرگترین برند جهان است. برای هر آیپاد یا آیفون، یک HomePod یا iPod Shuffle وجود دارد.
میگویند هر شکستی شما را به موفقیت نزدیکتر میکند. پس اگرچه همهٔ محصولات اپل انقلابی نبودند، این آمادگی برای ریسک کردن و امتحان ایدههای جدید به برخی از بزرگترین موفقیتهای اپل منجر شد.