کابل‌های نارنجی، آبی و سبز داخل یک کابل اترنت دقیقاً چه کاری انجام می‌دهند.

وقتی نقل مکان کردم و پروژه شبکه‌کاری زیرزمین را شروع کردم، شروع به خم کردن کابل‌های اترنت خودم کردم. هر کابل اترنت CAT6 شامل هشت سیم رنگی داخل خود است—و این سیم‌ها تزئینی نیستند. در اولین تلاش‌هایم، چندین کانکتور را به‌طور کامل به‌صورت معکوس سیم‌کشی کردم. تستر کابل من هر اشتباه را شناسایی کرد، که باعث شد کنجکاو شوم تا بفهمم هر سیم واقعاً چه کاری انجام می‌دهد و چرا ترتیب آن این‌قدر مهم است. اگر جفت‌های مسی پیچیده را اشتباه متصل کنید، ممکن است هیچ ارتباط شبکه‌ای نداشته باشید یا سرعت‌هایتان نسبت به آنچه باید داشته باشید به‌دست‌کم کاهش یابد.

وقتی نقل مکان کردم و پروژه شبکه‌سازی زیرزمینم را شروع کردم، شروع به سفت‌کردن کابل‌های اترنت خودم کردم. هر سیم اترنت CAT6 دارای هشت سیم رنگی داخل است—و این رنگ‌ها تزئینی نیستند. در اولین تلاش‌هایم، چندین کانکتور را کاملاً برعکس سیم‌کشی کردم. تستر کابل من هر اشتباه را کشف کرد، که باعث شد به یادگیری عملکرد هر سیم و دلیل اهمیت ترتیب آن علاقه‌مند شوم. اگر این جفت‌های مسی پیچیده را اشتباه کنید، ممکن است هیچ اتصال شبکه‌ای نداشته باشید، یا سرعت‌هایتان به‌مراتب پایین‌تر از آنچه باید باشد، باشد.

کارکرد هر جفت سیم

درک سیگنال‌های ارسال و دریافت​​​​​​

در اینجا نحوه تقسیم‌بندی جفت‌های سیم در یک کابل اترنت CAT6 بر حسب عملکرد آمده است:

جفت سیم	شماره پین‌ها	عملکرد	پشتیبانی سرعت
🟠 نارنجی (جفت ۲)	1-2	انتقال+ / انتقال-	تمام سرعت‌ها
🟢 سبز (جفت ۳)	3-6	دریافت+ / دریافت-	تمام سرعت‌ها
🔵 آبی (جفت ۱)	4-5	داده‌ دو‌طرفه	فقط گیگابیت+
🟤 قهوه‌ای (جفت ۴)	7-8	داده‌ دو‌طرفه	فقط گیگابیت+

جفت نارنجی به‌طور سنتی ارسال داده را بر عهده دارد، در حالی که جفت سبز دریافت را انجام می‌دهد. در شبکه‌های 100 مگابیتی قدیمی، جفت‌های آبی و قهوه‌ای بی‌کار بودند. وقتی به سرعت‌های گیگابیتی می‌روید، تمام چهار جفت فعال می‌شوند و به‌صورت دو‌طرفه عمل می‌کنند.

هر جفت از سیگنال‌گذاری تفاضلی استفاده می‌کند—یک سیم سیگنال مثبت را حمل می‌کند در حالی که هم‌جفت آن نسخه منفی را انتقال می‌دهد. دستگاه گیرنده اختلاف بین این سیگنال‌ها را می‌خواند، که باعث می‌شود تداخل‌های حاصل شده توسط هر دو سیم از بین برود.

هشت سیم در چهار جفت کار می‌کنند

هر جفت رنگی سیگنال‌های داده مختلفی را مدیریت می‌کند

کابل اترنت را باز کنید. داخل آن چهار جفت پیچیده را خواهید یافت: نارنجی، سبز، آبی و قهوه‌ای. یک سیم تک‌رنگ با یک سیم سفید که خط‌های رنگی دارد جفت می‌شود (نارنجی با سفید-نارنجی، سبز با سفید-سبز و غیره). این‌ها برای کاهش تداخل الکترومغناطیسی پیچیده‌اند که می‌تواند داده‌های شما را خراب کند.

اِترنت گیگابیتی مدرن از تمام چهار جفت برای انتقال همزمان داده‌ها استفاده می‌کند. در شبکه‌های 100 مگابیتی، فقط دو جفت کار می‌کردند—نارنجی و سبز—در حالی که جفت‌های آبی و قهوه‌ای بدون استفاده بودند. سیگنال‌گذاری تفاضلی دلیل پیچیده بودن آنها به عنوان جفت‌هاست. هر سیم نسخه مخالف همان سیگنال را حمل می‌کند و انتهای گیرنده اختلاف را می‌خواند تا تداخل را فیلتر کند.

هر جفت نیز با نرخ پیچش متفاوتی پیچ می‌شود که از تداخل یک‌دیگر در فضای محدود کابل جلوگیری می‌کند.

استاندارد سیم‌کشی T568B که اکثر افراد استفاده می‌کنند

چرا ترتیب پین‌ها برای شبکه شما مهم است

استاندارد T568B پین‌ها را به این شکل ترتیب می‌دهد: سفید-نارنجی، نارنجی، سفید-سبز، آبی، سفید-آبی، سبز، سفید-قهوه‌ای، قهوه‌ای. با کانکتور معکوس من، به‌سادگی هنگام کشیدن سیم‌ها، کانکتور در جهت اشتباه بود. تستر کابل من بلافاصله متوجه مشکل شد.

T568A به‌عنوان استاندارد دیگری وجود دارد، اما تقریباً همه برای نصب‌های خانگی و اداری از T568B استفاده می‌کنند. انتهای کابل شما باید با یکدیگر مطابقت داشته باشند، مگر این‌که عمداً یک کابل کراس‌اور بسازید—که این کار امروزه به‌دلیل قابلیت شناسایی خودکار نوع اتصال توسط تجهیزات مدرن، بسیار نادر است.

اگر ترتیب را اشتباه تنظیم کنید، یا اتصال ندارید یا مشکلات ناآرام و متناوب عجیب را تجربه می‌کنید—این رخ داد با Mac Mini جدید من. تستر کابل که با کیت سفت‌کن من خریداری کرده بودم، ساعت‌ها ناامیدی را با نشان دادن دقیق اینکه کدام سیم‌ها جابجا شده‌اند، نجات داد.

این‌ها فقط سیم‌های مسی نیستند

جزئیات ساخت که بر عملکرد تأثیر می‌گذارند

کابلی که بر روی حلقه ۱۰۰۰ فوتی من بود، سیم‌های مسی جامد داشت. اما کابل‌های پچی که قبلاً خریداری کرده بودم، مس‌نگرش داشتند. دلیل این تفاوت این است که سیم جامد هنگام نصب دائمی در دیوارها بهتر کار می‌کند، در حالی که سیم نوری می‌تواند بارها خم شود بدون اینکه شکسته شود، که دقیقاً برای کابل‌های پچ مورد نیاز است.

قطر سیم نیز مهم است. سیم ۲۳ AWG در کابل Cat6 من ضخیم‌تر از ۲۴ AWG در Cat5e است. این ضخامت اضافی امکان کشیدن کابل‌های طولانی‌تر و انتقال سرعت‌های بالاتر را می‌دهد. کیفیت عایق‌گذاری به‌طور مستقیم بر تداخل بین جفت‌ها تأثیر می‌گذارد.

کابل‌های Cat6 معمولاً یک هسته پلاستیکی در وسط دارند که جفت‌ها را جدا نگه می‌دارد. Cat5e فقط چهار جفت را بدون این هسته می‌پیچد. Cat6a با شیلدینگ بهتر و نرخ‌های پیچش سفت‌تر برای پشتیبانی از سرعت‌های ۱۰ گیگابیت، یک گام پیشتر رفته است.

روکش بیرونی بیش از نگه‌دارنده همه چیز عمل می‌کند. کابل با رتبه‌پلمین می‌تواند در فضاهای تهویه هوا نصب شود، در حالی که کابل مستقیم برای دفن زیر زمین مناسب است. برخی کابل‌ها برای محیط‌های با تداخل الکترومغناطیسی سنگین، لایه فویل یا شیلد بافته‌شده اضافه می‌کنند.

زمانی که ترتیب سیم‌ها اشتباه می‌شود

علائم کابل‌های سفت‌شده نادرست

کانکتور معکوس من یک شکست واضح بود—بدون نور، بدون ارتباط، هیچ‌چیزی. تلویزیون هوشمندی که به آن متصل کردم، هیچ ارتباط شبکه‌ای ثبت نکرد. همچنین چند بار جفت‌های سبز و نارنجی را به‌طور تصادفی جابجا کردم. این موارد مشکلات عجیبی ایجاد کردند چون در سرعت ۱۰۰ مگابیتی به‌خوبی کار می‌کردند اما وقتی به سرعت‌های گیگابیتی نیاز داشتم، رفتار ناپایدار نشان دادند.

اگر سیم جامد و نواردار را در یک جفت اشتباه کنید، یا تمام جفت‌ها را در موقعیت‌های غلط قرار دهید، با مشکلی روبرو خواهید شد. گاهی اتصال به‌صورت ناگهانی قطع می‌شود، حتی اگر چند ثانیه قبل به‌خوبی کار می‌کرد. گاهی دیگر، در سرعت ۱۰۰ مگابیتی گیر می‌مانید در حالی که باید به ۱۰۰۰ مگابیتی برسید.

تستر کابل من در طول فرآیند یادگیری‌ام به یک ابزار ضروری تبدیل شد. آن دقیقا نشان می‌دهد کدام پین‌ها اتصال دارند و کدام ندارند. نصب‌کنندگان حرفه‌ای از تسترهای گواهی‌نامه‌دار که صدها دلار هزینه دارند استفاده می‌کنند، اما یک تستر پایه با قیمت ۲۰ تا ۳۰ دلار بیشتر خطاهای سفت‌کردن و سیم‌کشی را تشخیص می‌دهد.

حتی با ترتیب سیم‌ها کاملاً صحیح، می‌توانید شکست‌های فیزیکی سفت‌کردن داشته باشید. سیم‌هایی که تا انتهای کانکتور نمی‌رسند، یا سفت‌کردن‌هایی که به‌درستی از عایق عبور نمی‌کند—هر دو می‌توانند مشکلات متناوب یا شکست کامل ایجاد کنند.

هر سیم وزن خود را می‌کشد

چرا این دانش در واقع مهم است

درک آنچه داخل یک کابل اترنت است به من کمک کرد تا در سفت‌کردن کابل بهتر عمل کنم. اما این دانش فراتر از ساخت کابل‌های خودتان مفید است. هنگام عیب‌یابی مشکلات شبکه، دانستن این‌که برای سرعت‌های گیگابیت نیاز به چهار جفت دارید، به تشخیص سریع‌تر مشکلات کمک می‌کند.

این همچنین در خرید کابل‌های پیش‌ساخته کمک می‌کند. می‌توانید تفاوت‌های کیفی را تشخیص دهید و درک کنید چرا کابل‌های ارزان ممکن است سرعت‌های مورد انتظار را ارائه ندهند. خواهید دانست چرا نمی‌توانید کابل‌های اترنت را مانند سیم لامپ وصل کنید—این جفت‌های پیچیده باید پیچیده بمانند و به‌درستی پایان‌گذاری شوند.

هنگام کشیدن کابل‌ها از داخل دیوارها، درک آنچه محافظت می‌کنید، باعث می‌شود به حفظ شعاع خم و جلوگیری از میخ‌های تیز بیشتر توجه کنید. این توضیح می‌دهد چرا Power over Ethernet (PoE) با دستگاه‌های شما کار می‌کند با استفاده از جفت‌های استفاده نشده در استانداردهای قدیمی، یا چطور استانداردهای جدید PoE قدرت را بین تمام چهار جفت به‌اشتراک می‌گذارند در حالی که داده‌ها را انتقال می‌دهند.

رنگ مهم است

کابل‌های اترنت دارای هشت سیم با وظایف خاص هستند—نمی‌توانید ترتیب را مخلوط کنید و انتظار داشته باشید که کار کند. یادگیری عملکرد آن‌ها به من کمک کرد تا از اشتباهات بی‌فکری که زمان‌گیر و باعث سوزاندن اتصالات می‌شد، جلوگیری کنم. شما به جفت‌های پیچیده در موقعیت صحیح، سفت‌شده به ترتیب درست نیاز دارید، وگرنه هرگز به سرعت‌های گیگابیتی نخواهید رسید. ساخت کابل‌های خود یا عیب‌یابی ارتباطات ناپایدار—هر دو مورد، دانستن محتوای کابل مفید است. الآن که می‌دانم طراحان اصلی چگونه این رنگ‌ها و موقعیت‌های سیم را انتخاب کرده‌اند، کابل‌های اترنت را با دقت بیشتری در دست می‌گیرم.

منبع مقاله