دیدن تاخیر ، لکنت ها و آن دسته از سنبله های استفاده 100 ٪ وحشتناک بعد از صرف یک تن در پردازنده خود ، بسیار ناامید کننده است. بیشتر افراد برای رفع مشکل به بهینه سازی سیستم عامل های خود متوسل می شوند. در حالی که سرویس های مخفی ویندوز وجود دارد که پردازنده شما را گراز می کند ، مسئله واقعی می تواند عمیق تر باشد.
دیدن تاخیر ، لکنت ها و آن دسته از سنبله های استفاده 100 ٪ وحشتناک بعد از صرف یک تن در پردازنده خود ، بسیار ناامید کننده است. بیشتر افراد برای رفع مشکل به بهینه سازی سیستم عامل های خود متوسل می شوند. در حالی که سرویس های مخفی ویندوز وجود دارد که پردازنده شما را گراز می کند ، مسئله واقعی می تواند عمیق تر باشد.
مادربرد شما ، و با گسترش ، BIOS ، همچنین کنترل زیادی در عملکرد CPU شما دارد. بعد از اینکه ماهها ناامید شدم فکر کردم پردازنده من حداکثر است ، من فقط با این تنظیمات BIOS بازی کردم تا متوجه شوم که مادربرد این است که یک لنگه را روی پردازنده خود قرار می دهد.
بیشتر این تنظیمات فقط برای رایانه های رومیزی اعمال می شود.
5
محدودیت های قدرت می تواند عملکرد را خفه کند
تنظیمات پیش فرض پردازنده خود را عقب نگه دارید
به طور پیش فرض ، هر دو Intel و AMD محدودیت های قدرت نسبتاً محافظه کارانه ای را برای اطمینان از سازگاری در تمام طرح های مادربرد تعیین می کنند. با این حال ، این محدودیت های قدرت اغلب می تواند از رسیدن CPU شما به تمام توان خود جلوگیری کند.
بیشتر مادربردها به مقادیر دقیق PL1 (حد قدرت بلند مدت) و PL2 (حد قدرت کوتاه مدت) پیش فرض می شوند. به عنوان مثال ، اگر CPU شما برای بارهای کاری طولانی به 65W محدود شود ، اما از TDP کل 120W پشتیبانی می کند ، عملکرد زیادی را روی میز می گذارید.
رفع شگفت آور ساده است. فقط BIOS خود را آتش بزنید ، تنظیمات مدیریت انرژی CPU را پیدا کنید ، و یا مشخصات عملکرد مادربرد را فعال کنید یا به صورت دستی حد برق را بالا ببرید.
اگر در حال افزایش محدودیت های قدرت به صورت دستی هستید ، حتماً از آنجا عبور نکنید. برای ایمنی و ثبات بهتر آنها را در پشت سر هم 5 تا 10 وات افزایش دهید. دفترچه راهنما یا مشخصات CPU خود را از قبل بررسی کنید تا از افزایش محدودیت برق فراتر از TDP CPU خود جلوگیری کنید.
پس از یافتن حداکثر قدرت برای CPU خود ، می تواند به جای اینکه پس از انفجار کوتاه از عملکرد ، پاهای خود را در حین انجام کارهای خواستار بکشد. به خاطر داشته باشید که این فرایند ممکن است دمای پایدار CPU شما را در زیر بار افزایش دهد ، بنابراین ممکن است به ارتقاء محلول خنک کننده شما نیاز داشته باشد تا سیستم شما را در دمای پایدار نگه دارد.
4
XMP را برای سرعت سریعتر رم فعال کنید
یک سوئیچ که پتانسیل واقعی حافظه شما را رها می کند
اگر یک کیت RAM سریع (و گران) خریداری کرده اید ، آن را وصل کرده اید و فرض کردید که با سرعت حداکثر کار می کند ، اشتباه می کنید. تنظیمات BIOS وجود دارد که شما باید تغییر دهید تا سریعترین سرعت از چوب قوچ خود را بدست آورید ، که در نهایت به کاهش بار در CPU کمک می کند.
به این تنظیمات XMP (مشخصات حافظه شدید) یا نمایشگاه برای سیستم های AMD گفته می شود. به طور پیش فرض ، اکثر سیستم ها RAM را با سرعت محافظه کار Jedec اجرا می کنند – معمولاً در حدود 2133 یا 2666 مگاهرتز. اگر میله های قوچ شما برای سرعت بالاتر رتبه بندی شده اند ، عملکرد گسترده ای را روی میز می گذارید.
تنظیمات XMP معمولاً تحت تنظیمات حافظه BIOS شما دور می شوند ، اما برخی از مادربردها آنها را در بخش اورکلاک قرار می دهند. پس از یافتن آن ، تنظیم یا تنظیم XPM را بر اساس گزینه های موجود فعال کنید و خوب است که بروید.
افزایش عملکرد پس از راه اندازی مجدد رایانه شخصی بلافاصله قابل مشاهده خواهد بود. از آنجا که انتقال داده در داخل و خارج از حافظه به میزان قابل توجهی سرعت می یابد ، CPU شما نیازی به انتظار RAM نخواهد داشت و تحت استرس کمتری اجرا می شود.
3
نوار قابل تنظیم را برای باز کردن پتانسیل GPU تنظیم کنید
یک ترفند BIOS که به CPU و GPU شما اجازه می دهد هوشمندتر باشد
این تنظیم در سیستم های مدرن در معرض دید ساده قرار دارد و می تواند مزایای گسترده عملکرد را باز کند. در اصل ، نوار قابل ذخیره یا حافظه دسترسی هوشمند در سیستم های AMD به CPU شما اجازه می دهد تا به جای قطعات کوچکتر 256 مگابایتی که به طور پیش فرض برای آن تنظیم شده است ، به کل استخر حافظه GPU شما دسترسی پیدا کند.
برای فعال کردن این امر ، به دنبال تنظیمات پشتیبانی از 4G و تنظیم مجدد پشتیبانی نوار در BIOS خود باشید. هر دو آنها نیاز به فعال کردن دارند ، و ممکن است شما نیاز به غیرفعال کردن CSM (ماژول پشتیبانی سازگاری) در تنظیمات بوت داشته باشید. جدا از آن ، شما خیلی خوب هستید که بروید.
این یک تفاوت شبانه و روز در عملکرد روزمره ایجاد نمی شود ، اما می توانید انتظار داشته باشید که حدود 5 تا 10 ٪ افزایش در تعداد بازی های FPS بر اساس ترکیب CPU و GPU خود داشته باشید.
2
گزینه های مجازی سازی CPU را بررسی کنید
آیا واقعاً به یک ماشین مجازی احتیاج دارید؟
غیرفعال کردن گزینه های مجازی سازی CPU می تواند به شما در به دست آوردن عملکرد بازی اضافی کمک کند. با این حال ، این امر به این نتیجه می رسد که قادر به اجرای نرم افزار مجازی سازی و از دست دادن برخی از ویژگی های امنیتی مانند انزوا اصلی و یکپارچگی حافظه در ویندوز نیست.
برای کسانی از شما که هرگز قصد اجرای نرم افزار مجازی سازی را ندارند ، این عملکرد اضافی است که به طور پیش فرض قفل شده است. این یک شب یا روز اختلاف نخواهد داشت ، اما اگر بازی های شما در آستانه صاف بودن در حال اجرا باشند ، غیرفعال کردن مجازی سازی CPU می تواند به رفع مشکل کمک کند.
همانطور که انتظار دارید ، تنظیمات مجازی سازی CPU در CPU های Intel و AMD متفاوت است. شما بر اساس CPU که در حال اجرا هستید ، Intel VT-X و AMD SVM دریافت می کنید. مادربرد شما به احتمال زیاد یک بخش مجازی سازی خواهد داشت که شامل این تنظیمات است ، بنابراین پیدا کردن آنها نباید خیلی سخت باشد.
1
ترفندهای کوچک می توانند تفاوت عملکرد بزرگی ایجاد کنند
حتی برای ایجاد تغییرات طول نمی کشد
این ترفندهای کوچک زیستی فقط چند دقیقه طول می کشد اما می تواند رایانه شخصی شما را از احساس لاغری و تنگنا برای دویدن مانند دستگاه با کارایی بالا که در وهله اول ساخته اید ، تغییر دهید. به خاطر داشته باشید که مسافت پیموده شده شما ممکن است بسته به سخت افزار خاص شما متفاوت باشد ، اما تنظیمات ارزش بررسی هر سیستم مدرن را دارند.
بنابراین قبل از اینکه خود را متقاعد کنید که به ارتقاء CPU نیاز دارید ، مدتی را برای BIOS خود صرف کنید. ممکن است از آنچه در آنجا پنهان شده است تعجب کنید. گاهی اوقات بزرگترین دستاوردهای عملکرد مربوط به خرید سخت افزار جدید نیست – آنها در مورد رونمایی از پتانسیل آنچه در حال حاضر هستید ، هستند.