راهاندازی خانه هوشمند من بین دستگاه چهارمین Echo و دومین درب گاراژ دارای myQ از کنترل خارج شد. بین حسگرهای امنیتی Ring که در تمام ورودیها پخش شدهاند، سوئیچها و پلاگهای هوشمند مختلف، ترموستاتهای HVAC منطقهای، و شبکه Ubiquiti که همه را به هم متصل میکرد، به روشی بهتر برای مدیریت همه چیز نیاز داشتم. خرید یک نمایشگر اختصاصی دیگر به نظر بیهوده میآمد وقتی که iPad Pro 2015 من هنوز به خوبی کار میکرد. معلوم شد که تبلت کهنهام دقیقاً همان چیزی بود که برای کنترل متمرکز از طریق برنامه Alexa نیاز داشتم.
پیکربندی خانه هوشمند من بین دستگاه چهارم Echo و درگاه گاراژ دوم که از myQ پشتیبانی میکرد، کنترل خود را از دست داد. بین حسگرهای امنیتی Ring که در تمام نقاط ورودی پخش شده بودند، سوئیچها و پلاگهای هوشمند مختلف، ترموستاتهای HVAC با مناطق مختلف، و شبکه Ubiquiti که همه چیز را به هم متصل کرده بود، به روشی بهتر برای مدیریت همه چیز نیاز داشتم. خرید یک نمایشگر ویژه دیگر بهنظر بیفایده میآمد وقتی iPad Pro ۲۰۱۵ من هنوز بهخوبی کار میکرد. معلوم شد که تبلت کهنهام دقیقاً همان چیزی بود که برای کنترل متمرکز از طریق برنامه Alexa نیاز داشتم.
چرا iPad قبلی من نمایشگرهای اختصاصی خانه هوشمند را شکست داد
ارزش بهتر نسبت به گزینههای ساخته شده برای هدف
من زمان بسیار زیادی را صرف تحقیق درباره نمایشگرهای اختصاصی خانه هوشمند کردم تا اینکه فهمیدم پاسخ در کشو میز کارم مینشست. Echo Show و Google Nest Hub Max هر دو بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار هزینه داشتند برای صفحهنمایشهایی که قابل مقایسه با iPad ۱۲٫۹ اینچی من بودند. محاسبهها وقتی که من پیشاپراتورهای کاملاً کارآمد داشتم، منطقی نبود.
آن صفحهنمایش بزرگ به من فضای کاری خیلی بیشتری نسبت به آن نمایشگرهای اختصاصی میدهد. میتوانم چندین فید دوربین را همزمان ببینم، وضعیت دستگاهها را در اتاقهای مختلف بررسی کنم و واقعاً همه چیز را بدون تنگنظری بخوانم. اما اکوسیستم اپلیکیشنها برنده واقعی است. نمایشگرهای اختصاصی شما را به اکوسیستم خاص خود محدود میکنند، اما iPad به من اجازه میدهد بین Alexa، برنامههای دستگاههای جداگانه و هر چیز دیگر که نیاز دارم جابجا شوم.
گمان نکنید که اشتباه میکنید، من نمایشگرهای Echo Hub را دوست دارم. iPad قدیمی من فقط برای آشپزخانه مناسبتر بود. تنظیمات آن بهسادگی هیچوقت بود. من فقط از پایهی کیبورد استفاده میکنم و کابل لایتنینگ را به آن وصل میگذارم، که به صفحهخانه تنظیم شده است.
راهاندازی تجربه داشبورد کامل
پیکربندی برنامه Alexa برای استفاده همیشگی
تنظیم برنامه Alexa برای وظیفه داشبورد کمی تنظیمات نیاز داشت. تنظیمات پیشفرض گمان میکردند که شما آن را بهصورت پراکثی روی تلفن خود استفاده میکنید، نه بهعنوان مرکز کنترل دائمی. زمانسنج صفحهنمایش را به حداکثر افزایش دادم و روشنایی خودکار را تنظیم کردم تا در شب قابل خواندن باشد بدون اینکه خیرهکننده باشد.
سازماندهی دستگاهها در گروههای منطقی همه چیز را بسیار قابل استفادهتر کرد. من گروههایی برای اتاق خواب، اتاق نشیمن، فضاهای مختلف زیرزمین (دفتر خانه، سالن ورزش، مناطق مهمان) و گروههای جداگانه برای هر ناحیه HVAC دارم. این بهتر از اسکرول کردن در لیست بیپایان دستگاهها برای پیدا کردن لامپ مناسب اتاق خواب وقتی که در تخت هستید، میباشد.
یکپارچهسازی دوربینهای Ring بسیار ساده است. میتوانم فیدهای زنده از راهپیشرفت، درب اصلی و گاراژ را با چند لمس باز کنم. وضعیت درب گاراژ مستقیماً روی صفحه اصلی از طریق myQ قرار دارد، بنابراین دیگر نیازی به این نیست که بپرسم قبل از خواب همه چیز را ببندم یا نه. کنترل اقلیم در سیستم مناطق ما بسیار مهم است—قابلیت تنظیم مناطق مختلف زیرزمین بهصورت مستقل بدون اینکه به دنبال ترموستاتهای پخششده در خانه بگردم، زمان واقعی را صرفهجویی میکند.
من روتینهایی که از داشبورد قابل دسترسی هستند نیز تنظیم کردم. روتین صبحگاهی من نورها را بهتدریج روشن میکند و ترموستات را تنظیم میکند. روتین شامگاهی ما همه چیز را قفل میکند و سیستم امنیتی را فعال میسازد. داشتن دکمههای اختصاصی برای اینها روی iPad بهتر از گفتن به Alexa است، بهویژه وقتی که بچهها خوابیدهاند و نمیخواهید آنها را بیدار کنید.
آن کابل لایتنینگ در مکان داشبورد برای همیشه میماند، که به وضعیت خانه من که تقریباً تمام دستگاهها به USB‑C هستند، کمک میکند.
مزایای روزمرهای که انتظار نداشتم
مزایای واقعی نسبت به تلفن من
قرارگیری دائمی تبدیل به مسئلهای بزرگتر از آنچه پیشبینی میکردم شد. همسرم نیازی به بازکردن قفل تلفن خود و رفتن به برنامه مناسب ندارد—فقط به iPad ضربه بزند و تنظیمات را انجام دهد. حتی بچهها اصول اولیه را فهمیدند.
بررسی دوربینهای Ring بر روی صفحهنمایش بزرگ، نحوه استفاده من از آنها را تغییر داد. در تلفن من، این فیدها کوچک و دشوار برای خواندن هستند. در iPad، میتوانم ببینم چه کسی در درب است، پلاکهای خودرو در راهپیشرفت را بخوانم و تحویل بستهها را بدون فشار دادن صورت به صفحه تشخیص دهم. این مهمتر از آن است که بهنظر میرسد.
مثالهای مشخصی که بهطور مداوم مطرح میشوند: بررسی هر دو درب گاراژ قبل از خواب (چون من همیشه یکی را فراموش میکنم)، تنظیم مناطق HVAC بر اساس اینکه چه فضای زیرزمینی توسط کسی استفاده میشود، و نظارت بر حسگرهای تماس وقتی که بچهها در مناطق مختلف خانه بازی میکنند. قرارگیری در آشپزخانه به این معناست که هرکسی که در حال آشپزی است میتواند تنظیمات را بدون اینکه دستهایش را بشورد و تلفن خود را بگیرد، تغییر دهد.
عمر باتری تلفن من بهتوضیح قابلتوجهی بهبود یافت وقتی که من متوقف شدم از بررسی مداوم برنامههای خانه هوشمند در طول روز. iPad حالا این کار را انجام میدهد و تلفن من برای کارهای واقعی تلفنی شارژ باقی میماند.
مدیریت چندین اکوسیستم خانه هوشمند
چرا یک داشبورد بر تغییر برنامهها برتری دارد
چک واقعیت: خانه هوشمند من بر روی چندین اکوسیستم اجرا میشود، چه خوشایند باشد چه نه. این شامل دستگاههای Echo، امنیت Ring، گاراژ myQ، سوئیچها و پلاگهای هوشمند مختلف از سازندههای گوناگون، و تجهیزات شبکه Ubiquiti میشود. آنها همه با هم بهطور کامل کار نمیکنند و گاهی به برنامههای جداگانه برای وظایف خاص نیاز دارید.
iPad این کار را بهتر از تلفن من انجام میدهد. Alexa بهعنوان رابط اصلی برای حدود ۸۰٪ از نیازهای من عمل میکند. اما وقتی چیزی عجیب میشود، میتوانم بهسرعت به برنامه Ubiquiti بپردازم تا بررسی کنم آیا دستگاهها واقعاً به شبکه متصل هستند یا نه. یا برنامه myQ را باز کنم تا فید دوربین صفحهکلیدم را بررسی کنم یا برنامه زمانبندی درب گاراژ را تنظیم کنم. یا به برنامههای جداگانه سوئیچهای هوشمند وارد شوم وقتی که نیاز به بهروزرسانی فریمور یا تغییر تنظیمات پیشرفته دارم.
این انعطافپذیری واقعاً در حین عیبیابی ظاهر میشود. وقتی دستگاههای خانه هوشمند شروع به ناپایداری میکنند (و این اتفاق میافتد)، داشتن یک مکان برای بررسی منظم هر اکوسیستم باعث صرفهجویی زیاد در اضطراب میشود. آیا شبکه پایدار است؟ آیا دستگاههای Echo پاسخگو هستند؟ آیا Ring اتصال عادی را گزارش میدهد؟ میتوانم تمام فهرست بررسی را بدون دستکاری چندین دستگاه یا تغییر مداوم زمینهها در تلفن خود انجام دهم.
مکان مرکزی همچنین به همسرم در عیبیابی کمک میکند. راهنمایی آنها از طریق متن برای حل مشکلات سخت است. داشتن این که آنها داشبورد را بررسی کنند و آنچه میبینند گزارش دهند، بسیار بهتر عمل میکند.
محدودیتهایی که شایسته ذکر هستند
آنچه بهخوبی کار نمیکند
حافظه ۳۲ گیگابایتی آن بهطور منظم برایم مشکل ایجاد میکند. باید انتخاب کنم کدام برنامهها نصب بمانند، که به معنای اولویتبندی موارد ضروری خانه هوشمند و حذف بقیه است. اگر بخواهم یک پلتفرم جدید خانه هوشمند را امتحان کنم، بهتر است ابتدا چیزی را حذف کنم.
عملکرد بهمرات بهطور قابلتوجهی عقبتر از تبلتهای مدرن است. در مقایسه با iPad Pro جدید من، بارگذاری فیدهای دوربین Ring چند ثانیه طول میکشد. جابجایی بین برنامهها تاخیرهای مشهودی دارد. این مورد غیرقابل استفاده نیست، فقط کندتر از آنچه میخواهم است. وقتی به پاسخ فوری دستگاههای جدید عادت کردهاید، این تاخیر آزاردهنده میشود.
مشخصاً iPad در حالی که بهعنوان داشبورد عمل میکند، نمیتواند برای کارهای دیگر استفاده شود. آن روی پیشخوان آشپزخانه مستقر است، همین. این مهمتر از آن نیست که فکر میکردم، چون iPad جدیدتر من برای کارهای واقعی تبلت وجود دارد، اما هنوز یک محدودیت شایسته ذکر است.
بهروزرسانیهای نرمافزاری مدتی پیش متوقف شدهاند، بهطوری که ویژگیهای جدید برنامه Alexa گاهی کار نمیکنند. هنوز هیچ چیز مهمی خراب نشده است، اما این یک ریسک برای سختافزار قدیمی است. در نهایت، بهروزرسانی یک برنامه نیاز به نسخه iOS جدیدتر دارد و آنوقت من مجبور به اتخاذ تصمیمات جدید خواهم شد.
ضعف باتری به این معنی است که تقریباً تمام زمان باید به منبع برق متصل باشد. هنوز بهقدر کافی شارژ میماند تا برای مدتی در خانه حمل شود، اما روزهای عمر باتری تماموقت به پایان رسیدهاند. من آن را شبها بهشب شارژ میکنم، حتی اگر معمولاً در حدود ۹۰٪ باشد، فقط برای حفظ این عادت.
و بله، آن کابل لایتنینگ اکنون تنها کابل موجود در خانه من است، چون سایر همه موارد به USB‑C منتقل شدهاند. این یک مزاحمت جزئی است، اما وجود دارد.
«سگهای» قدیمی هنوز میتوانند ترفند انجام دهند
iPad Pro قدیمی من بهطور کامل نقش ایدهآل خود را بهطور تصادفی پیدا کرد. برای کارهای اصلی تبلت خیلی کند است اما بهعنوان داشبورد اختصاصی خانه هوشمند کاملاً مناسب است. صفحهنمایش بزرگ، انعطافپذیری برنامهها و هزینهی اضافهنکردنی آن را بهتر از خرید یک نمایشگر ساختهشده برای هدف خاص که کمتر انجام میداد، کرد. هرکسی که بر روی تبلت پیرهنهای نشسته و مجموعه دستگاههای خانه هوشمندش در حال رشد است، باید بهطور جدی این راهاندازی را در نظر بگیرد. فناوری قدیمی را با وظایفی که محدودیتهای آن مانعی برای انجام کارها نیست، تطبیق دهید. من توانستم عمر مفید یک دستگاه را افزایش دهم در حالی که یک مشکل واقعی در خانهام را حل کردم، و این ارزش بسیار بیشتری نسبت به ۱۵۰ دلاری که ممکن بود در eBay بفروشم دارد.