دوربینهای داشکم از حدود ۱۰۰ تا ۳۰۰ دلار قیمت دارند و این پیش از احتساب هزینههای ماهانهٔ ذخیرهسازی ابری است. من خرید را به تعویق میانداشتم، حتی پس از اینکه سال گذشته در یک برخورد نزدیک با رانندهای پرخاشگر، آرزو میکردم که تصویری داشتم. سپس به یاد آیپادتاچ نسل هفتم قدیمیام که در یک کشوی قرار داشت افتادم. میتوانستم به همان راحتی از یک تلفن هوشمند قدیمی استفاده میکردم اگر یکی داشتم. با یک برنامهٔ رایگان و یک پایهٔ تلفن ۲۵ دلاری، آن را به یک داشکم کامل تبدیل کردم که چند ماه است سفرهای روزانهام را ضبط میکند.
دوربینهای داشبورد از ۱۰۰ تا ۳۰۰ دلار قیمت دارند و این قبل از درنظر گرفتن هزینههای ماهانهٔ ذخیرهسازی ابری است. من خرید را به تعویق میانداشتم، حتی پس از یک برخورد نزدیک با رانندهٔ تهاجمی سال گذشته که آرزو کردم فیلمی داشتم. سپس به یاد آیپاد تاچ نسل هفتم قدیمیام افتادم که در یک کشو بود. میتوانستم به همان راحتی از یک گوشی هوشمند قدیمی استفاده کنم اگر یکی داشتم. با یک برنامهٔ رایگان و یک پایهٔ تلفن ۲۵ دلاری، آن را به یک دوربین داش کاملاً کارآمد تبدیل کردم که چند ماه است مسیر روزانهٔ من را ضبط میکند.
چرا نمیخواستم یک دوربین داشبورد سنتی بخرم
من ۱۵۰ دلار برای ویژگیهایی که هرگز استفاده نمیکردم، نمیپرداختم
https://www.pexels.com/photo/steering-wheel-and-screen-in-car-14277582/
قیمت دوربینهای داشبورد ارزان از حدود ۱۰۰ دلار آغاز میشود. میخواهید ۴K؟ ردیاب GPS؟ حالت پارکینگ؟ اکنون به راحتی بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ دلار میرسید. من صفحات مدلهای Garmin و Nextbase را مرور کردم که همه در این بازه قیمتی بودند. برخی از مدلهای پیشرفته با هر ویژگیای بیش از ۳۰۰ دلار قیمت داشتند.
سپس مشکلی که نصب دارد. برخی مدلها نیاز به سیمکشی مستقیم به سیستم الکتریکی خودرو دارند. سایرین اشتراک ذخیرهسازی ابری با هزینه ۱۰ تا ۱۵ دلار در ماه میخواهند. من فقط میخواستم چیزی داشته باشم که راندم را در صورت برخورد یا وقوع حادثه ضبط کند. ضبط حرفهای با هر ویژگی ممکن به نظر میرسید بیش از حد باشد.
آیپاد تاچ نسل هفتم قدیمی من — آخرین آیپاد اپل پیش از اینکه کل خط تولید را متوقف کنند — در کشوی میز کارم دفن شده بود. هنوز به خوبی کار میکرد، فقط چند سالی بود که به آن دست نزده بودم. من نوآوری داشتن همچنان یک دستگاه قدیمی را دوست داشتم، علاوه بر این میخواستم آن را از زبالهدان دور نگه دارم.
چه چیزهایی لازم دارید تا گوشی قدیمیتان را به یک دوربین داش تبدیل کنید
شما به سه چیز نیاز دارید، شاید چهار
فقط یک گوشی هوشمند قدیمی (یا آیپاد تاچ)، یک پایهٔ شیشه جلو یا داشبورڈ، و یک شارژر خودرو نیاز دارید. من از آیپاد تاچ نسل هفتم با ۲۵۶ گیگابایت استفاده میکنم. یک iPhone 6 یا جدیدتر به کار میآید و تقریباً هر اندروید از ۵ تا ۷ سال گذشته هم مناسب است. نیازی به سرویس سلولی ندارید—فقط کافی است که دستگاه روشن شود و برنامه را اجرا کند.
پایهای که گرفتم، iOttie Easy One Touch Signature Dashboard & Windshield Universal Car Mount است، با قیمت ۲۴.۹۵ دلار در آمازون. این سیستم یکدستگاهی است که واقعاً کار میکند—کنارهها را فشار میدهید و گوشی شما قفل میشود؛ دکمه را میزنید و به راحتی خارج میشود. بازوی آن میتواند از پنج تا هشت اینچ گسترش یابد، به شما امکان میدهد که هر جایی که میخواهید قرار دهید. بر روی شیشه جلو یا داشبورڈ میچسبد. سر آن میچرخد تا زاویهٔ دلخواه را داشته باشید. من قبلاً یکی از اینها را داشتم تا زمانی که یک car with Apple CarPlay داشتم، بنابراین شاید همین حالا هم یک دستگاه مشابه در اختیار داشته باشید.
سپس، فقط به یک شارژر یا کابل USB نیاز دارید—اگر مثل من هستید، احتمالاً یکی را قبلاً دارید، یا میتوانید use an adapter kit را استفاده کنید.
برنامهٔ رایگانی که همه چیز را کار میکند
DashCam Recorder تمام کارها را بدون اشتراک انجام میدهد
برنامهٔ DashCam Recorder هزینهای ندارد. بدون تبلیغات، بدون خریدهای درونبرنامهای و بدون هزینهٔ ماهانه. این برای من بزرگ بود چون آیپاد تاچ من iOS قدیمیتری دارد. بیش از نصف برنامههای داشکم که امتحان کردم نیاز به iOS 16 یا بالاتر داشتند.
DashCam Recorder ضبط حلقوی را مدیریت میکند—وقتی فضای ذخیرهسازی پر میشود، بهصورت خودکار قدیمیترین کلیپها را پاک میکند. دیگر نیازی به فکر کردن به آن نیست.
برنامه میتواند تا رزولوشن ۴k ضبط کند (اگر دستگاه شما توان سختافزاری لازم را داشته باشد). مختصات GPS، سرعت، تاریخ و زمان را به هر فایل/ضبط اضافه میکند. حالت Driver Focus وجود دارد که در حین ضبط صفحه نمایش را خاموش میکند تا باتری صرفهجویی شود و صفحه از دید شما مخفی بماند. بخشهای ویدئویی میتوانند یک، سه، پنج، ۱۰ یا ۱۵ دقیقه باشند—من پنج دقیقه را انتخاب کردم. میخواهید کلیپهای خاصی را برای همیشه ذخیره کنید؟ مستقیم به iCloud همگام میشود. حسگر برخورد داخلی دارد، بنابراین هر ضربهای پرچمگذاری و از بازنویسی محافظت میشود.
همچنین یک برنامهٔ macOS رایگان به نام DashCam Player وجود دارد که مسیر GPS شما را کنار ویدئو نشان میدهد. هنوز از آن استفاده نکردهام، اما در صورت نیاز به مرور چیزی بعداً موجود است. کل کار ساده است—برای شروع ضبط، یک لمس.
راهاندازی دوربین داش DIY شما تنها چند دقیقه طول میکشد
راهاندازی آن حدود ۱۰ دقیقه زمان میبرد
برنامه DashCam Recorder را ابتدا دانلود کنید. وقتی برای اولین بار اجرا میشود، دسترسی به دوربین، مکان و ذخیرهسازی را میخواهد. فقط بله بگویید.
سپس پایه را نصب کنید. من آن را در گوشهٔ چپ شیشه جلو نصب کردم. مانع چیزی نمیشود اما تمام جاده را در پیشنمایش میگیرد. فنجان مکش اولین بار چسبید. زاویه را طوری تنظیم کنید که بخشی از کاپوت را در قاب بگیرید—این کمک میکند اگر بعداً فیلم را تماشا کنید. قوانین ایالت خود را دربارهٔ نصب پایه روی شیشه بررسی کنید. معمولاً گوشهها یا پشت آینه مکانهای قانونی هستند.
دستگاه خود را به پورت USB یا خروجی ۱۲ ولتی وصل کنید. برای ضبط تمام روز به برق نیاز دارد. من کابل را از روی فرمان به پریز در مرکز کنسول کشیدم.
حالا برنامه را اجرا کنید و تنظیمات را تنظیم کنید. خودشروع را روشن کنید تا هنگام باز کردن برنامه ضبط کند. حسگر برخورد را فعال کنید. طول حلقهٔ ضبط را انتخاب کنید—من پنج دقیقه استفاده میکنم. میتوانید آن را در حالت هواپیما نیز قرار دهید تا برنامههای پسزمینه را بکشید و شاید عمر باتری کمی بهتر شود.
کل فرآیند تنظیم حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از ابتدا تا انتها طول کشید.
چگونه در رانندگی واقعی عملکرد دارد
دو ماه استفاده روزانه، قابلیت اطمینان آن را ثابت کرد
من این تنظیمات را از اوایل پاییز استفاده میکنم. کیفیت ویدئو برای یک دستگاه قدیمی ثابت است—میتوانم شمارههای پلاک را تا دو یا سه طول خودرو در روز روشن بخوانم. عملکرد شب کافی است—نه بهقدری واضح همانند دوربین داش ۳۰۰ دلاری با دید شب، اما برای مستند کردن کافی است. نورهای خیابانی و نورهای جلوی خودروهای دیگر کافی است.
مدیریت ذخیرهسازی بهصورت خودکار انجام میشود. با ۲۵۶ گیگابایت، میتوانم مقدار زیادی ویدئو را قبل از اینکه حلقه شروع به حذف کند، نگه دارم. هرگز نیازی به حذف دستی نداشتم.
هنوز برای حادثهای به فیلم نیاز ندارم، اما آرامش ذهنی ارزش دارد. چند بار برای کنجکاوی کلیپها را مرور کردم و همه چیز بود—تاریخ، مختصات GPS، داده سرعت در هر فایل.
برنامه قابل اعتماد بوده—هر بار باز میشود و ضبط میکند. یک مزیت که انتظار نداشتم: ذخیرهسازی ۲۵۶ گیگابایتی به معنای داشتن آرشیوی چرخشی از چند هفته است. اگر چیزی رخ بدهد و بلافاصله متوجه نشوم، هنوز فیلم آن را دارم.
محدودیتهایی که باید بدانید
بینقص نیست، اما برای نیازهای من کار میکند
گوشی یا آیپاد تاچ که روی شیشه جلو قرار دارد، به مراتب قابل توجهتر از دوربینهای داش کوچک اختصاصی است. کسی میتواند از بیرون آن را ببیند و تصمیم بگیرد که شیشه را بشکند. من هر بار که پارک میکنم آیپاد را خارج میگیرم و در مرکز کنسول میگذارم. این یک گام اضافه است، اما کمتر از ۱۰ ثانیه طول میکشد.
یک مشکل بزرگ دیگر میدان دید است. آیپاد من دوربین پایهای تک دارد. نمیتواند مانند iPhone 16 Pro Max با زاویهٔ وسیع ضبط کند. بنابراین فیلم فقط آنچه مستقیماً جلوی خودرو است را نشان میدهد و نه چیز دیگری. هر چه دوربین بهتر، فیلم بهتر.
حالت پارکینگ وجود ندارد. دوربینهای داش واقعی میتوانند بهصورت سختسیم به خودرو متصل شوند و حتی وقتی خودرو خاموش است ضبط کنند. من فقط زمانی کار میکند که موتور روشن باشد و دستگاه برق بگیرد. اگر کسی در پارکینگ به شما برخورد کند؟ ضبط نمیکند—بهویژه اگر آن را از پایه جدا کنید.
باتری دستگاههای قدیمی و گرما یا سرما شدید همیشه سازگار نیستند. هنوز مشکلی ندیدهام، اما مراقب هستم. همچنین گزینهٔ دوربین عقب وجود ندارد؛ برای این کار باید یک گوشی یا آیپاد دیگر داشته باشید.
دریافت فیلم از دستگاه نیاز به AirDrop یا اتصال کابل دارد. این کار فوری نیست اما برای من مهم نیست چون شاید هرگز نیازی به فیلم فوری نداشته باشم، و صرفهجویی ۲۰۰ دلاری که با این روش داشتهام.
برای موارد پایهٔ دوربین داش—داشتن مدرکی در صورت تصادف، ضبط رانندگان تهاجمی و پشتیبانی از داستان خود برای بیمه—این کافی است.
تکنولوژی قدیم در جاده هدف جدیدی پیدا میکند
آیپاد تاچ قدیمی من تبدیل به یک دوربین داش کارآمد شد و دیگر حس گناه از داشتن دستگاهی بیاستفاده ندارم. امنیتی که میخواستم هنگام رانندگی داشتم. هزینه کل حدود ۲۵ دلار برای پایه شیشه (برنامه DashCam Recorder رایگان بود). زمان تنظیم آن کمتر از زمانی بود که برای تحقیق دربارهٔ خرید دوربین داش صرف کردم.
دو ماه پس از آن هنوز هر روز از آن استفاده میکنم. احتمالاً یک گوشی قدیمی در جایی دارید. این ممکن است بهترین استفاده برای آن باشد. و اگر مایل باشید، راههای دیگری برای make use of your other old tech پیدا کنید.