من بهطور عمده از فایرفاکس استفاده میکنم چون همیشه باور داشتهام که این مرورگر استاندارد طلایی حریمخصوصی است. این فقط یک فرض نیست — این طرز بازاریابی مرورگر است. اما پس از سالها استفاده، من آن را رها کردم. برای کشف عمیق لازم بود، ولی صادقانه بگویم، فراتر از سطح، ترکها آشکار میشوند.
من عمدتاً از فایرفاکس استفاده میکنم چون همیشه باور داشتم که این مرورگر استاندارد طلایی حریمخصوصی است. این بیش از یک فرض است — همانطوری که مرورگر خود را بازاریابی میکند. اما پس از سالها استفاده از این مرورگر، من آن را ترک کردم. مجبور شدم عمیقاً بگردم، اما بهراستی، فراتر از سطح، ترکها شروع به نشان دادن میکنند.
3
حفاظت پیشرفته ردیاب فایرفاکس یک افسانه است
به محض اینکه به اینترنت متصل میشوید، وبسایتها از کوکیها، اسکریپتها و پیکسلها برای ردیابی شما استفاده میکنند. با این عناصر، وبسایتها و تبلیغکنندگان میتوانند فعالیت شما را در سراسر اینترنت دنبال کنند. چیزی که برای هر کسی که به حریمخصوصی اهمیت میدهد ترسناک است، این است که میزان بالایی از اطلاعات بدون رضایت جمعآوری میشود؛ مکان شما، عادات مرور، و دیگر ویژگیهای شخصی استنتاجشده به دست دیگران میافتد.
مرورگرها میتوانند دفاع قدرتمندی در مقابل این نوع ردیابیهای مزاحم باشند. دقیقاً همین چیزی بود که از حفاظت پیشرفته ردیاب فایرفاکس انتظار داشتم، اما اثرگذاری آن در بهترین حالت نیز محدود است.
من تست Browser Leaks Content Filters را روی فایرفاکس اجرا کردم. این تست نشان میدهد آیا ابزارهای تقویت حریمخصوصی تجربه مرور را در یک مرورگر خاص تغییر میدهند یا نه. در فایرفاکس کمبود آشکاری از ابزارهای حریمخصوصی وجود داشت: هیچ Tor letterboxing، هیچ محافظت canvas و هیچ اشتراک مسدودکننده تبلیغاتی نبود.
در ادامه، تست Cover Your Tracks را اجرا کردم. این تست توسط موسسه مرزهای الکترونیک (EFF) نشان میدهد آیا مرورگر شما بهطور فعال از اثر انگشتگیری در وبسایتها جلوگیری میکند یا نه. در اینجا یک اثر انگشت منحصربهفرد دریافت کردم که ثابت میکند فایرفاکس از من در برابر اثر انگشتگیری در اینترنت محافظت نمیکند.
یک اثر انگشت تصادفی گزینه ایدهآل برای حریمخصوصی است؛ به این معنا که شما متمایز نیستید و نمیتوانید از شخص دیگری که از همان مرورگر استفاده میکند جدا شوید.
بهطور پیشفرض، فایرفاکس حریمخصوصی بسیار ضعیفی ارائه میداد. برای یک مرورگر حریمخصوصی، حتی کمترین حد هم رعایت نمیشد. ممکن است دلایل زیادی برای استفاده از فایرفاکس وجود داشته باشد، اما حریمخصوصی یکی از آنها نبود و این همان عاملی بود که برای من بیشتر اهمیت داشت.
مشکل سختکردن یک مرورگر
میدانم که سختکردن فایرفاکس امکانپذیر است، اما اکثر افراد صرفاً یک مرورگر را دانلود میکنند و همانگونه که هست استفاده مینمایند. من از فایرفاکس سختکرده استفاده کردهام و در بسیاری از تستهای حریمخصوصی عملکرد خوبی دارد؛ اما اگر اینطور باشد، فایرفاکس باید مرورگر را تنها پس از سختکردن کاربر، بهعنوان گزینهای برجسته برای حریمخصوصی معرفی میکرد.
مشکل دوم در تنظیمات مرورگر، بهویژه برای حریمخصوصی یا ناشناسی، این است که هرچه بیشتر سختکرده شود، بیشتر برجسته میشود. این مسألهٔ وحشتناک است چون باعث میشود در سراسر وب قابل اثر انگشتگیری باشید و مزایای مرور غیرقابل تشخیص را از دست بدهید.
آیا مرورگرهای دیگری نسبت به فایرفاکس در آزمونهای حریمخصوصی عملکرد بهتری دارند؟
اگر این سطح وحشتناک حریمخصوصی در تمام مرورگرها یکسان باشد، نیازی به شکایت نیست. بنابراین من دو مرورگر را از طریق برخی تستهای مشابه حریمخصوصی آزمایش کردم. اولین مرورگر Librewolf بود.
در تست Browser Leaks Content Filter، Librewolf نسبت به فایرفاکس بهتر عمل کرد. این تست فیلترهای مسدودکننده تبلیغاتی را نشان داد که در فایرفاکس وجود نداشت. همچنین نشان داد که Librewolf دارای محافظت canvas است، در حالی که فایرفاکس دوباره هیچچیزی نداشت.
مرورگر دوم که آزمایش کردم Mullvad بود. این مرورگر نسبت به فایرفاکس جدیدتر است، اما همانند فایرفاکس بهعنوان گزینهای عالی برای حریمخصوصی بازاریابی میشود. نتایج اینجا تقریباً مشابه Librewolf بود. تفاوت اصلی این بود که علاوه بر محافظت canvas، Tor letterboxing نیز ارائه میدهد که حفاظت بیشتری در برابر حملات اثر انگشتگیری است.
حداقل حالا دو گزینه دارم که بدون نیاز به سختکردن، حریمخصوصی بهتری را از جعبه ارائه میدهند.
2
شرایط استفاده بهروز شده، کاهتی بود که شق شتر را شکست
اگر عدم وجود بهبودهای پایهای حریمخصوصی کافی بهنظر نمیآمد تا من را مجبور به ترک کند، اطلاعیه حریمخصوصی بهروز شده موزیلا آخرین نیروی فشار بود.
در مورد دادههای جمعآوریشده از کاربران، بخشی از شرایط استفاده اینگونه میخواند:
…شما به ما یک مجوز غیرانحصاری، بدون حق امتیاز، جهانی میدهید تا از آن اطلاعات برای کمک به شما در مرور، تجربه و تعامل با محتوای آنلاین همانگونه که با استفاده از فایرفاکس نشان میدهید، استفاده کند.
برای شرکتی که ادعا میکند جزء «big tech» نیست، این بهروزرسانی بسیار شبیه آنچه از «big tech» انتظار میرود، بهنظر میرسد. البته واکنشهای شدیدی بهوجود آمد؛ آنقدر که بهسرعت بخش مذکور از شرایط استفاده را بهروزرسانی و حذف کردند.
این خیلی کم، خیلی دیر است. فایرفاکس رایگان و متنباز است اما این سطح کنترل بر دادههایم هزینهای بیش از حد بالا است. من مایلم به موزیلا مجوز غیرانحصاری، بدون حق امتیاز، جهانی برای استفاده از اطلاعاتم ندم.
1
علائم هشدار فایرفاکس همیشه وجود داشتهاند
وقتی ترکها شروع به ظهور میکنند، میبینید که بسیاری چیزها را نادیده گرفتهاید. متن شرایط استفاده باعث شد متوجه شوم که چیزهای بسیاری را نادیده گرفتهام. این موارد واضحتر شدند و یادآوری میکردند که فایرفاکس مرورگر حریمخصوصی که دوست داشتم نیست.
ادغام Pocket که دیگر ادامه ندارد، نمونهای است. این ادغام شامل ردیابی توصیهها، مشارکت شخص ثالث و اتصال به سرورهای خارجی بدون رضایت بود. این باید برای هر کسی که حریمخصوصی را بر راحتی ارجحیت میدهد، علامت خطر باشد.
چیزی دیگر که باید مرا نگران میکرد، قرارداد جستجوی آن با گوگل است، منبع اصلی درآمد موزیلا. گوگل یکی از بزرگترین جمعآورندههای دادههاست—چنین همکاریهایی تضاد منافع محسوب میشود.
به نظر من، فایرفاکس اکنون شبیه یک مرورگر معمولی است، نه یک مرورگر ساختهشده برای حریمخصوصی. این مرورگر برخی ویژگیهای راحتی عالی دارد که با Chrome یا Edge رقابت میکند. اما این همان جایی است که حالا بهطور کامل متعلق به آن است: دسته مرورگرهای شیک و راحت، با گزینههای حریمخصوصی محدود.
پس بله، من استفاده از فایرفاکس را ترک کردم، اما آیا به شما میگویم همین کار را کنید؟ اصلاً نه. هنوز برای برخی موارد مفید است، اما اگر به دنبال حریمخصوصی واقعی هستید، باید به Mullvad یا Librewolf رجوع کنید. اینها گزینههای هستند که از ابتدا پیشفرضهای واقعی حریمخصوصی را ارائه میدهند.