برنامههای پسزمینه در اندروید برنامههایی هستند که حتی زمانی که روی صفحه نمایش قابل مشاهده نیستند، به اجرا ادامه میدهند. به عنوان مثال، اینستاگرام را باز کردهاید و در حال اسکرول بین ریلها هستید. وقتی به برنامهای دیگر سوئیچ میکنید و بعداً باز میگردید، اغلب برنامه دقیقاً در همان نقطهای که ترک کردهاید، خواهد بود. دلیل این است که برنامه کاملاً بسته نشده است. اگرچه به طور فعال استفاده نمیشود، ممکن است هنوز جلسه شما را نگه دارد، محتوا را تازهسازی کند یا اعلانها را در پسزمینه پردازش کند.
برنامههای پسزمینه در اندروید برنامههایی هستند که حتی زمانی که در صفحه نمایش قابل مشاهده نیستند، به کار خود ادامه میدهند. بهعنوان مثال، اینستاگرام را باز کردهاید و در حال مرور ریلها هستید. وقتی به برنامه دیگری میروید و بعداً برمیگردید، اغلب برنامه را دقیقا در همان نقطهای که ترک کردهاید مییابید. چون برنامه بهطور کامل بسته نشده است. اگرچه فعال استفاده نمیشود، ممکن است هنوز جلسه شما را حفظ کند، محتوا را تازهسازی کند یا اعلانها را در پسزمینه مدیریت کند.
مدتی طولانی، بسیاری از مردم عادت کردند که بلافاصله پس از استفاده از برنامهها، آنها را بهصورت دستی بسته کنند. این توصیه سالها پیش منطقی بود، زمانی که مدیریت حافظه بهاین اندازه کارآمد نبود. امروزه، با این حال، اندروید پردازشهای پسزمینه را بهطرز هوشمندانهتری مدیریت میکند. میتوانید در صورت نیاز برنامهها را از اجرا در پسزمینه منع کنید، اما بسته کردن اجباری همه برنامهها بهدلیل عادت مؤثر نیست. در واقع، بازکردن مداوم برنامهها میتواند منابع بیشتری مصرف کند و حتی ممکن است وضعیت دستگاه اندروید شما را بدتر کند.
اما آنها خطر نیستند.
آسیب بیشتری نسبت به فایده
افسانهٔ «تمیز کردن» تلفنتان
وقتی یک برنامه را که در پسزمینه اجرا میشود بهطور اجباری میبندید، تلفن شما در بارگیری بعدی آن باید سختتر کار کند. بهجای ادامه سریع از جایی که رها شده بود، سیستم مجبور است برنامه را از نو بارگذاری کند، وضعیت آن را بازسازی کند و دادههای تازهای برای شما دریافت کند. بهعبارت ساده، راهاندازی مجدد یک برنامه اغلب نیاز به پردازش بیشتری نسبت به اجازه دادن به اندروید برای مدیریت آن در حافظه دارد. این کار اضافی میتواند مصرف باتری را افزایش دهد و فشار غیرضروری بر منابع سیستم مانند RAM ایجاد کند.
بهعنوان مثال، اگر پس از هر بار استفاده برنامهٔ اسپاتیفای را ببندید، باز کردن مجدد آن به معنای انتظار برای راهاندازی دوباره، اتصال مجدد و بارگذاری محتوا است. اگر این رفتار را در طول روز بر روی چندین برنامه تکرار کنید، در واقع انرژی ذخیره نمیکنید؛ بلکه مکرراً از تلفن خود میخواهید همان کار سنگین را انجام دهد. بنابراین، اگر هدف عملکرد روانتر باشد، بستن اجباری همه برنامهها معمولاً اثر معکوس دارد: راهاندازی برنامهها کندتر، پردازش بیشتر در پسزمینه و استفادهٔ کمتر کارآمد از منابع. در اصل، این کار باعث میشود گوشی هوشمند شما سختتر کار کند نه هوشمندتر.
با این حال، دلایل معتبری برای بستن برنامهها وجود دارد. اگر برنامهای دچار اشکال، توقف ناگهانی، تخلیهٔ بیش از حد باتری یا گرم شدن قابل توجه شود، بستن اجباری میتواند به بازنشانی آن کمک کند. اما خارج از این موارد، حذف برنامهها بهصورت دستی بهدلیل عادت معمولاً آسیببارتر از مفید است. اجازه دادن به اندروید برای مدیریت پردازشهای پسزمینه بهطور کلی رویکرد هوشمندانهتری است.
مدیریت سیستم اندروید کار را برای شما انجام میدهد
جادوی عدم میکرو مدیریت
باتری تطبیقی در اندروید یک ویژگی مبتنی بر هوش مصنوعی است که بهصورت بیصدا نحوهٔ استفاده شما از برنامههای گوشی را یاد میگیرد. بهجای برخورد یکسان با تمام برنامهها، عادتهای روزانهٔ شما را بررسی میکند تا تعیین کند کدام برنامهها را اغلب باز میکنید و کدام بیشتر بیاستفاده میمانند. بر پایهٔ این اطلاعات، اندروید بههوشمندانه فعالیتهای پسزمینه را مدیریت میکند؛ اولویت را به برنامههای مورد اعتماد میدهد و برنامههای کماستفاده را به حالت خواب عمیق میفرستد تا از مصرف بیمورد انرژی جلوگیری شود.
بهعنوان مثال، اگر روزانه چندین بار واتساپ، اینستاگرام یا اسپاتیفای را باز کنید، اندروید اطمینان حاصل میکند که این برنامهها منابع لازم برای باز شدن سریع و کارکرد روان را دریافت کنند. از سوی دیگر، برنامههایی که یکبار نصب میکنید و بهندرت از آن استفاده میکنید، مانند برنامهٔ سفارش غذا که ماهی یک بار استفاده میکنید یا بازی تصادفی که امتحان کردید و فراموش کردید، از اجرا آزاد در پسزمینه محدود میشوند. به این ترتیب، باتری شما بر روی مواردی صرف میشود که واقعاً استفاده میکنید و نه بر روی برنامههایی که مفیدی ندارند.
با این وجود، باتری تطبیقی بلافاصله کار نمیکند. برای مشاهدهٔ نحوهٔ استفادهتان از برنامهها، الگوهای شما را یاد میگیرد و بر این اساس فعالیت پسزمینه را تنظیم میکند. پس از این دورهٔ یادگیری، بهصورت بیصدا در پسزمینه کار میکند، انرژی را برای برنامههای پر استفاده در اولویت قرار میدهد و مصرف غیرضروری انرژی را از برنامههای کم استفاده کاهش میدهد.
اطمینان از فعال بودن باتری تطبیقی در گوشیتان
بررسی آرامی که تفاوت ایجاد میکند
باتری تطبیقی یکی از ویژگیهای مفید اندروید است که بدون نیاز به زحمت زیاد از شما کار میکند. در اکثر موارد بهصورت پیشفرض فعال است، اما همچنان بررسی کردن آن برای اطمینان از فعال بودن بر روی دستگاهتان ارزش دارد. تأیید این مورد تنها یک دقیقه طول میکشد:
- Settings app را در گوشی خود باز کنید.
- به پایین اسکرول کنید و روی Battery ضربه بزنید.
- به بخش Battery Saver (یا بخشی با نام مشابه مدیریت باتری، بسته به دستگاهتان) بروید.
- روی Adaptive Battery ضربه بزنید و بررسی کنید که گزینه Use Adaptive Battery فعال باشد.
- اگر فعال نیست، بهسادگی آن را on کنید.
پس از فعال شدن، این ویژگی بلافاصله بهینهسازی را شروع نمیکند. برای مشاهدهٔ نحوهٔ استفادهتان از برنامهها، الگوهای شما را یاد میگیرد و بر این اساس فعالیت پسزمینه را تنظیم میکند. پس از این دورهٔ یادگیری، بهصورت بیصدا در پسزمینه کار میکند، انرژی را برای برنامههای پر استفاده در اولویت قرار میدهد و مصرف غیرضروری انرژی را از برنامههای کم استفاده کاهش میدهد.
برنامههای تازه نصبشده میتوانند کارهای بسیار بیشتری انجام دهند تا زمانی که آنها را محدود کنید.
هنر عدم انجام کاری به برنامههای شما
اکثر ما برنامههایی روی تلفنمان داریم که ممکن است یکبار آنها را باز کرده و سپس کاملاً فراموش کرده باشیم. این طبیعی است. صادقانه بگوییم، بخش بزرگی از این برنامهها برنامههای پیشنصب شدهاند که اصلاً درخواست آنها را نداشتیم. خبر خوب این است که برنامههای استفادهنشده به ندرت باعث کاهش کارایی تلفن شما میشوند. اگر آنها را باز نکنید، اندروید معمولاً آنها را در پسزمینه محدود میدارد.
گزارش MUO: اشتراک بگیرید و هرگز موارد مهم را از دست ندهید
من هم پیش از این بر این باور بودم که بستن اجباری برنامهها تمیزی خوبی برای گوشی است، تا زمانی که فهمیدم در واقع اثر معکوس دارد. گوشیهای هوشمند امروزی بسیار هوشمندتر از آنچه تصور میکنیم هستند. اجازه دادن به آن برای مدیریت خودکار منابع منجر به عملکرد روانتر و عمر باتری بهتر میشود. در این مرحله، کار با گوشی بهجای کنترل آن، روش هوشمندانهتری است.