سرعت بوت به ندرت مشکلی است که با کامپیوترهای مدرن ویندوز مرتبط باشد. این دستگاهها دارای SSD و پردازندههای قدرتمند هستند و میتوانند در چند ثانیه به دسکتاپ برسند. اما این موضوع مانع چندین نفر نشده است که گاهی با کاهش سرعت و رفتار ناسازگار مواجه شوند که دقیقاً پس از یک راهاندازی معمولی ظاهر میشود.
سرعت بوت بهندرت مشکلی است که در رایانههای مدرن ویندوز مشاهده میشود. این رایانهها دارای SSD و پردازندههای قدرتمند هستند و میتوانند در عرض چند ثانیه به دسکتاپ برسند. اما این مانع چندین نفر نشده است که گاهی با کاهش سرعت و رفتار ناسازگاری مواجه شوند که درست پس از یک راهاندازی عادی ظاهر میشود.
جالب است که متهم Fast Startup است، ویژگی ویندوزی که برای تسریع زمان بوت طراحی شده است. این ویژگی زمانی مشکل نسلهای قدیمی کامپیوترهای ویندوز را حل کرد. اما در کامپیوترهای مدرن، ممکن است صرفاً قابلیت اطمینان و ثبات را بهقیمت ویژگیای که مشکل دیگر وجود ندارد، تعویض کند. بنابراین من ترجیح میدهم به دنبال راهحلهای دیگر برای کوتاه کردن زمان بوت کامپیوترم بگردم تا اینکه Fast Startup را فعال کنم.
Fast Startup برای کامپیوترهای ویندوز دیروز ساخته شد
درایوهای مکانیکی به میانبرهایی نیاز داشتند که ذخیرهسازی مدرن ندارند
در روزهایی که Fast Startup لازم بود، رایانههای ویندوز عمدتاً به دیسکهای سخت چرخان وابسته بودند. در آن زمان، تکمیل فرآیند بوت نیاز به انتظار برای جستجوی فایلها توسط دیسک، بارگذاری درایورها و مقداردهی سیستم داشت. در نهایت ممکن بود بیش از ۴۵ ثانیه صبر کنید تا به دسکتاپ برسید. کاهش زمان راهاندازی در لپتاپهای اداری و کامپیوترهای مقرونبهصرفه، روشی واضح برای بهبود تجربه ویندوز بود.
مایکروسافت فرآیند خاموشی ترکیبی را بهعنوان راهحلی برای دستیابی به زمانهای بوت کوتاهتر معرفی کرد. این به این معنی بود که بهجای بستن کامل سیستمعامل در هنگام خاموشی، ویندوز بخشهایی از وضعیت سیستم شما را روی دیسک ذخیره میکرد. این مؤلفههای ذخیرهشده در بارگذاری بعدی استفاده میشوند و زمان صرفشده برای خاموش و روشن شدن را بهبود میبخشند.
اما با گذشت سالها، سختافزار تکامل یافته است. با SSDها و بهویژه درایوهای NVMe، دیگر با تأخیری که Fast Startup برطرف میکرد مواجه نیستید. بدون میانبرها، زمان بوت ویندوز اکنون به ثانیهها اندازهگیری میشود و Fast Startup شبیه یک ویژگی باقیمانده از دوران دیگر بهنظر میرسد.
خاموشی که هرگز صفحه را کاملاً پاک نمیکند
ویندوز به جای شروع تمیز، از حالت ایست استراحت ادامه میدهد
با Fast Startup در ویندوز، یک خاموشی سیستم را بهطور کامل خاموش نمیکند. چون جلسهٔ هسته و درایورهای بارگذاریشده در یک فایل هیبرنیشن ذخیره میشوند، روشن شدن بعدی فقط وضعیت ذخیرهشده را بازخوانی میکند؛ کامپیوتر از صفر شروع نمیکند.
این رفتار خاموشی و راهاندازی، کامپیوتر شما را بین یک ریستارت واقعی و هیبرنیشن قرار میدهد. اگرچه این نوع خاموشی نشستهای کاربر را میبندد، هستهٔ سیستم فقط منجمد میشود و بعداً ادامه مییابد. این شبیه یک خاموشی معمولی است، بنابراین هنگام استفاده از Fast Startup چیزی غیرعادی مشاهده نخواهید کرد.
با این حال، برای کامپیوترهای مدرن، این موضوع اصطکاکی ایجاد میکند. شما سختافزارهای جدیدتری استفاده میکنید و درایورها را بهطور مکرر بهروزرسانی میکنید. این موارد، به همراه ویژگیهای مدیریت انرژی مدرن، با یک چرخه مقداردهی اولیهٔ تمیز بهتر کار میکنند. Fast Startup این بوت تمیز را نادیده میگیرد و میتواند ناسازگاریهایی را وارد کند که به مرور انباشته شده و تنها پس از چند چرخه بوت دوباره ظاهر میشوند.
مشکلات کوچک درایور بهصورت ساکت در طول زمان انباشته میشوند
سختافزار هرگز بازنشانی واقعی دریافت نمیکند
درایورها رایجترین قربانیان Fast Startup هستند زیرا برای کار صحیح به مقداردهی مناسب هنگام بوت وابستهاند. اگر ویندوز وضعیت ذخیرهشده را ادامه دهد بهجای مقداردهی مجدد از صفر, درایورها ممکن است فرصتی برای بازنشانی کامل نداشته باشند.
ممکن است متوجه شوید که Wi‑Fi وصل نمیشود، تشخیص دستگاه USB ناهمگون است و صدا میتواند نامنظم باشد و نیاز به جدا و وصل مجدد دستگاه داشته باشید. این مشکلات میتواند ابتدا نادیده گرفته شود، اما در نهایت مزاحمتهای یکباره به الگوهایی تبدیل میشوند.
این همان مواقعی است که یک ریستارت کامل قدرتمندتر از یک خاموشی است، زیرا ریستارتها Fast Startup را دور میزنند. یک ریستارت کامل سیستمعامل را مجبور میکند تا درایورهای خود را مجدداً بارگذاری کرده و سختافزار را از یک وضعیت تمیز مقداردهی مجدد کند، که به کامپیوتر شما بازنشانیای میدهد که سیستمهای مدرن برای پایداری به آن تکیه دارند.
بهروزرسانیهای سیستم همیشه بهگونهای که انتظار دارید نصب نمیشوند
تغییرات منتظر یک خاموشی هستند که هرگز رخ نمیدهد
پس از بهروزرسانی ویندوز یا نصب درایورهای جدید، معمولاً برای نهاییسازی تغییرات به یک چرخه خاموشی کامل نیاز دارید. در این چرخهها، فایلها جایگزین میشوند، درایورها دوباره بارگذاری میشوند و برخی مؤلفههای سیستم دوباره ثبت میشوند. تنها پس از انجام تمام این مراحل است که بهروزرسانیها بهصورت موردنظر عمل میکنند.
Fast Startup ممکن است این رویدادها را مختل کند. بنابراین حتی اگر بهروزرسانیهای شما بهنظر صحیح نصب شوند و سیستم خاموش شود، ممکن است پس از بوت مجدد با مشکلات زیرساختی مواجه شوید. برخی ویژگیهای جدید ممکن است فعال نشوند و حتی اگر پیغامهای مداوم برای ریستارت دریافت کنید، ممکن است کار را کامل نکنند. در موارد دیگر، درایورها ممکن است همچنان بهصورت نامنظم رفتار کنند.
عضویت در خبرنامه برای نکات امانتپذیری ویندوز
این وضعیت سردرگمی تفاوت بین ریستارت و خاموشی را برجسته میکند. در حالی که یک ریستارت سیستمعامل را مجبور میکند تا تغییرات را اعمال کند، یک خاموشی همراه با Fast Startup بهروزرسانیهای معلق را در حالت بینابین میگذارد زیرا وضعیت قبلی را دوباره بارگذاری میکند.
باید بدانید که اگر Fast Startup مشکلساز نیست، تأخیر ممکن است هیچ ربطی به ویندوز نداشته باشد و ممکن است قبل از آنکه ویندوز حتی شروع به بارگذاری کند، در مرحله بایوس رخ دهد.
کمتر از آنچه فکر میکنید مفید است.
غیرفعال کردن Fast Startup باعث بازگشت ثبات میشود
در یک کامپیوتر مدرن، غیرفعال کردن Fast Startup بهطور ناگهانی سرعت را کاهش نمیدهد. در عوض، پیشبینیپذیری بیشتری پیدا میکند. تفاوتی که در زمان بوت بر روی SSDها ایجاد میکند کم است؛ ممکن است بوت سریعتری بهدست آورید که ۳ تا ۵ ثانیه سرعت میبخشد. این تفاوت تقریباً ناچیز است.
تا زمانی که کامپیوتر شما از سختافزار مدرن استفاده میکند، عاقلانه است این تنظیم پیشفرض را غیرفعال کنید. به این ترتیب، هر بار راهاندازی مجدد، یک شروع تمیز واقعی است که درایورها دوباره مقداردهی میشوند و بهروزرسانیها همانطور که باید انجام میشوند. بنابراین، تنظیمی که من در کامپیوترهایم فعال کردن آن را رد میکنم.