پس… من میخواستم گروه Godspeed You! Black Emperor (یک بند پست‑راک که بسیار دوستش دارم) را به دوستی معرفی کنم. اسمش را برایشان گفتم و سپس تصمیم گرفتم یکی از آهنگهایشان را در اسپاتیفای پخش کنم. برایشان جستجو کردم و آن اتفاق عجیبی دوباره رخ داد. میدانی، آن وضعیتی که بهدنبال یک هنرمند یا آهنگ میگردی و تنها نتایجی که میگیری، پلیلیستها هستند. پلیلیستهایی که نامشان از آلبوم یا گروه گرفته شده اما هیچیک از موسیقیهایشان را شامل نمیشوند. همانچیزی.
پس… من میخواستم Godspeed You! Black Emperor (یک گروه پست‑راک که خیلی دوست دارم) را به دوستی معرفی کنم. نامشان را به او گفتم، سپس تصمیم گرفتم یک ترک از آنها را در Spotify پخش کنم. برایشان جستجو کردم و آنبارهٔ عجیب دوباره اتفاق افتاد. میدانید، همان مورد که وقتی یک هنرمند یا آهنگ را جستجو میکنید تنها نتایج پللیستها هستند. پللیستهایی که نامشان از آلبوم یا گروه میآید ولی هیچیک از آهنگهایشان را شامل نمیشود. همان چیز.
از پوششهای نادر تا ادغام بینقص صدا/ویدیو، YouTube Music تجربهای ارائه میدهد که دیگران نمیتوانند با آن رقابت کنند.
چه چیزی برای موسیقی من در Spotify اتفاق افتاد؟
همه رفت
من نام هنرمند را به همراه Spotify در گوگل جستجو کردم تا صفحهٔشان را مستقیماً پیدا کنم. اینجا! صفحهٔ هنرمند را پیدا کردم! آن را باز کردم و خالی بود. چه؟ در همان لحظه متوجه شدم که هنرمند تمام آثارش را از Spotify کشیده است. و منظورم تمامشان بود، نه فقط یک آلبوم. پلتفرمهای دیگر را هم بررسی کردم و معلوم شد که موسیقیشان را از تمام سرویسهای استریمینگ بردهاند.
میتوانید تصور کنید چقدر ناامید شدم. من واقعاً این گروه را تحسین میکردم. از یکی از ترکهایشان در یک فیلم کوتاه که سالها پیش ساخته بودم استفاده کرده بودم. آهنگهای مختلفی از آنها در لیستهای پلیلیست برای حالات مختلف پخش میشد. و حالا همه آنها رفتند.
خب، نه رفته رفته. موسیقیشان هنوز در Bandcamp موجود است، و سیدیها و وینیلهایشان هنوز در دسترس هستند. اما این یادآوری تلندی بود که با وجود تحسین طولانیمدت این گروه، من هرگز واقعاً چیزی از آنها ندارم؛ فقط پلیلیستهای Spotify. بهخاطر میآورم، آخرین باری که یک آهنگ دیجیتال خریدم، در Microsoft Groove Music بود (آیا کسی هنوز به آن خاطر دارد؟). من دو دلار برای یک ترک امینم پرداخت کردم. آن زمان ۱۴ ساله بودم.
Spotify میدهد و Spotify میگیرد.
این اولین باری نبود که این اتفاق میافتاد. من در طول سالها دیدهام که آهنگها در لیست «Liked Songs» در Spotify به رنگ خاکستری تبدیل میشوند. گاهی به دلیل دسترسی منطقهای است. گاهی اختلاف بین هنرمند و برچسبشان یا بین هنرمند و Spotify وجود دارد. گاهی موسیقی به سادگی ناپدید میشود. من این گروه را از طریق Spotify کشف کردم — بهدستکم جهان دیگری وجود ندارد که من بهطور تصادفی باشان مواجه میشدم. اما Spotify میدهد و Spotify میگیرد.
قانون جدید من برای موسیقی
اگر آن را بهصورت تکرار گوش میکنم، خریداری میکنم
من یک تصمیم گرفتم و واقعاً فکر میکنم شما نیز باید این را در نظر بگیرید. از این به بعد، من موسیقیهای پخششده را بهعنوان یک «نسخه آزمایشی رایگان» در نظر میگیرم (اگرچه برای این آزمایش ماهانه ۱۲ دلار پرداخت میکنم). من از Spotify برای گوش دادن، کاوش، تکرار آهنگها و غیره استفاده میکنم. اما به محض اینکه متوجه شوم چیزی بهصورت تکرار ابدی در پخش است، آن را میخرم.
این یک برد‑برد است. من میتوانم واقعاً چیزی که میخواهم داشته باشم، داشته باشم، و هنرمند حداقل مقداری جبران هزینه دریافت میکند. آلبومهای Godspeed You! Black Emperor در Bandcamp ۱۰ دلار هستند. من بهطور قطع میدانم که بیش از ۱۰ دلار ارزش لذت بردن از آنها را دریافت کردهام، بنابراین خوشحالم که این مبلغ را پرداخت میکنم.
بیایید عنوان را همینجا واضح کنیم: من قصد ندارم Spotify را کاملاً رها کنم. من Spotify را بهعنوان مجموعه موسیقیام رها میکنم. در نهایت، اگر ابتدا نتوانم گوش کنم، چگونه میتوانم بگویم چه چیزی را بخریم؟ این همان نکته است. من Spotify را برای کشف و راحتی نگه میدارم، اما موسیقی که واقعاً دوست دارم، در فهرست من خواهند بود. من شایستگی دارم که این آهنگها برای همیشه در دسترس من باشند و هنرمند نیز شایستگی دریافت حمایت واقعی دارد. من تصمیم گرفتم فهرست موسیقی خودم را بسازم، اما طبیعتاً فهرست من در قفسهای قرار نخواهد گرفت.
دردستگیری کنترل با Jellyfin
یک تنظیمات خود میزبانی، حس مالکیت واقعی را باز میگرداند
من قبلاً Jellyfin را نصب کرده بودم. آن را دوست دارم. مدت زمان زیادی است که از آن استفاده میکنم و عشق من به آن هیچگاه کمرنگ نشده است — اگر چیزی بگویم، عمیقتر شده است. Jellyfin همچنین از موسیقی پشتیبانی میکند، بنابراین من از پایهٔ کامل برخوردار بودم. این بهطور مؤثری مزیت اصلی Spotify را به من داد، اما به شرایط خودم: پخش کتابخانهام در هر دستگاهی، در هر جایی.
من برخی سیدیها و وینیلها دارم، اگرچه تعدادشان کم است. بیشتر آنها هدایایی بودند. همچنین OSTهای Cyberpunk 2077 و The Witcher 3 که با خریدهایم همراه بودند (متشکرم CDPR برای انجام این کار) را دارم.
من قبلاً اکثر این سیدیها را به کامپیوترم رید میکردم. میتوانستم هر زمان که خواستم به آنها گوش دهم. هیچکس نمیتوانست آنها را از من بگیرد. حتی اگر کامپیوترم خراب شود، میتوانم دوباره رید کنم. این حس مالکیت بود که از دست داده بودم. همینطور بود که من از پر کردن Jellyfin با فیلمها لذت میبردم، و حالا متوجه شدم همان منطق برای موسیقیام نیز صادق است.
جالب اینجاست که هیچیک از دستگاههای من نمیتوانند سیدی بخوانند، بنابراین مجبور شدم از لپتاپ قدیمی یک دوست استفاده کنم.
من سیدیهای باقیمانده را رید کردم، همه چیز را به کتابخانه Jellyfin منتقل کردم و در چند ثانیه بهصورت خودکار با متادیتا و آلبومآرت مرتب شد. از آنجا که اینها از رسانههای فیزیکیک یا OSTهای بستهبندیشده هستند، کیفیت آنها بسیار بالاتر از کیفیت پیشفرض استریم Spotify است. میدانم، Spotify اکنون یک لایه Lossless دارد، اما چرا بهصورت Lossless پخش کنم وقتی که آن را روی کامپیوترم دارم؟
در بالا، میتوانید فهرست متواضعانهام را ببینید. زیاد نیست، اما مال من است. Jellyfin همچنین از متنهای آهنگ پشتیبانی میکند. آنها دانلود میشوند، بنابراین برخلاف Spotify، میتوانید آنها را بهصورت آفلاین ببینید. Jellyfin حتی امکان دانلود ترکها را مستقیماً به دستگاه شما برای استفاده آفلاین واقعی میدهد.
میتوانید سرور Jellyfin خود را به اینترنت متصل کنید تا بتوانید از خارج خانه به آن دسترسی داشته باشید. این همان کاری بود که من انجام دادم.
تنها شکایت من این است که متنها همگامسازی نشدهاند. آنها بهصورت ثابت هستند، بنابراین باید بهدست خود اسکرول کنید. همگامسازی متنها روی تلویزیون من عالی میشود، اما شاید هنوز افزونهای که این کار را انجام دهد کشف نکردهام. همچنین به دنبال تمهای جدید هستم، بنابراین انتظار داشته باشید که تنظیمات Jellyfin من در دفعهٔ بعد بهتر بهنظر برسد.
روشی بهتر برای گوش دادن
استریم کردن راحت است. راحت است و بهطور قطعی در زندگی من باقی میماند — اما واقعی نیست. اگر چیزی برای من مهم باشد، میخواهم آن روی دیسکهایم، سرورم، در قالبی ذخیره شود که هیچ شرکتی نتواند بهدلیل یک اختلاف قراردادی یا پاکسازی ساکت فهرست در ساعت ۳ بامداد آن را از من بگیرد. اگر یک هنرمند برای من مهم باشد، حداقل میتوانم کارهای او را جایی نگه دارم که هیچ الگوریتم یا قرارداد لیسانس نتواند به آن دسترسی پیدا کند. بهاین فکر کنید!