این مینی‌سریال نتفلیکس، تا به حال بهترین ماریدن ۴ ساعته در سرویس است.

نتفلیکس تا به امروز بیش از یک دهه است که به تولید محتوای اصلی می‌پردازد و مینی‌سریال‌های قابل هضم و ساده‌ای ساخته است که می‌توانید در یک آخر هفته تمامشان کنید. اما بزرگ‌ترین دستاورد این پخش‌کننده سال گذشته بود: سریال درام چهار قسمتی «Adolescence» که ممکن است بهترین اثر نتفلیکس باشد و دشوار است که به زودی چیزی بهتر از آن ببینیم. اگر هنوز «Adolescence» را ندیده‌اید، چهار ساعت از زمان‌تان را به خوبی صرف خواهید کرد.

نتفلیکس تا به امروز بیش از یک دهه است که محتواهای اصلی تولید می‌کند و مینی‌سری‌های آسان‌هضم بسیاری ساخته است که می‌توانید در یک weekend آن‌ها را به پایان برسانید. اما بزرگ‌ترین دستاورد این استریمینگ سال گذشته بود: سریال درام چهار قسمتی Adolescence که احتمالاً بهترین چیزی است که نتفلیکس تاکنون ساخته و دشوار است که به زودی چیزی بهتر از آن پیش بیاید. اگر هنوز Adolescence را ندیده‌اید، چهار ساعت از زندگی‌تان را به خوبی صرف خواهید کرد.

Adolescence یک برنامه جنایی عالی برای قرن ۲۱ است

درام جذاب و به‌روز است.

Adolescence در یک شهر کوچک در شمال انگلستان اتفاق می‌افتد. در ابتدای سریال، پلیس خانه خانواده میلر را تفت می‌کند و جیمی ۱۳ ساله (اوئن کوپر) را دستگیر می‌کند. جیمی مشکوک به کشته شدن همکلاسی‌اش به نام کیتی (امیلیا هولی‌دی) است، اما ادعا می‌کند که او انجام نداده است. پدر او، ادی (استیون گری) به او باور دارد… تا زمانی که فیلم ضبط دوربین‌های مداربسته را می‌بیند که پسرش در واقع جرم را انجام می‌دهد.

این برنامه در مورد اینکه آیا جیمی کیتی را کشته یا نه نیست؛ او کشته است. برنامه درباره دلیل آن است. در طول چهار قسمت بعدی، ما با برخی از همکلاسی‌های جیمی آشنا می‌شویم و دربارهٔ مشاجرهٔ آنلاین که به قتل منجر شد می‌خوانیم. می‌آموزیم که جیمی زمان زیادی را در خانه روی کامپیوتر خود صرف می‌کرد، به سمت گوشه‌های تاریک اینترنت می‌رفت که در آن توسط تأثیرگذاران زن‌ستیز به گرایش افراطی دچار شد. سرانجام، می‌بینیم خانواده میلر سعی می‌کنند به نوعی به حالت عادی بازگردند، اگرچه می‌دانند این اصلاً ممکن نیست.

وقتی می‌شنوید که این برنامه دربارهٔ کودکی است که یک قتل خشونت‌آمیز انجام می‌دهد، ممکن است فکر کنید او یک پلنگ‌چاقوی کوچک، دامیون کودک شیطانی است. اما Adolescence علاقه‌ای به sensationalize این موضوع ندارد. جیمی می‌تواند خشونت فراوانی اعمال کند، اما در اتاقش کاغذ دیواری با طرح فضای بیرونی دارد و وقتی پلیس خانه‌اش را تفت می‌دهد، خودش را خیس می‌کند، چون یک کودک ترسیده است. ممکن است به راحتی والدین او را سرزنش کنید و درست است که آن‌ها به اندازهٔ باید از فعالیت‌های جیمی آگاه نیستند. اما نیتشان خوب است و سخت است که آن‌ها بتوانند پسرشان را تحت کنترل داشته باشند وقتی او زمان زیادی را در دنیای دیجیتال می‌گذراند که تقریباً هیچ‌چیز دربارهٔ آن نمی‌دانند.

این بررسی تقسیم میان نسل‌های قدیمی و جوان در مورد اینترنت تنها یکی از دلایلی است که Adolescence احساس مرتبط بودن و مدرن بودن را به‌گونه‌ای که تعداد کمی از برنامه‌ها دارند، می‌بخشد. اما Adolescence هرگز حس موعظه یا تلاش برای ارسال پیام دربارهٔ شرور بودن فناوری را القا نمی‌کند؛ این برنامه به‌صورت صریح به مسائلی که بسیاری از خانواده‌ها با آن مواجه‌اند می‌پردازد و سرزنش را به هیچ‌یک از افراد یا نهادها نسبت نمی‌دهد. این همان برنامه‌ای است که پس از تماشا، روزها یا هفته‌ها به ذهن شما می‌چسبد، هم به دلیل موضوعاتی که بررسی می‌کند و هم به دلیل نحوهٔ ساخت آن.

Adolescence شگفت‌انگیزی فنی است

چگونه در دنیا این کار را کردند؟

Adolescence چهار قسمت دارد که هر کدام حدود یک ساعت طول می‌کشند، و هر یک از آن‌ها در یک تک‑صدای بلند و پیوسته فیلم‌برداری شده‌اند. هیچ ترفند دوربینی که دور یک ستون عبور کند یا به‌صورت مخفیانه به صحنه دیگری تغییر یابد وجود ندارد؛ هیچ برش و برش قطعیتی نیست، به این معنی که بازیگران باید تمام چیزها را به‌طور کامل در یک‌بار درست کنند، یا باید از ابتدا شروع کنند. فشار به نظر می‌رسد بهترین‌ها را در بازیگران بیرون کشیده است، حتی اعضای جوان‌تر گروه بازیگری مانند اوئن کوپر هیچ گامی را از دست نداده‌اند.

یادگیری اینکه چطور بازیگران و تیم تولید این برنامه را ساخته‌اند تقریباً به‌اندازهٔ خودش برنامه جالب است. همان‌طور که می‌توانید در مستند پشت صحنه بالا ببینید، این کار نیاز به هماهنگی دقیق داشت، با اپراتورهای دوربین، خلبانان پهپاد و اجراکنندگان که همه با هم به‌صورت نزدیک همکاری می‌کردند. و این واقعیت که تمام کارها در یک تک شات انجام می‌شود، حس غرق شدن در برنامه را تقویت می‌کند. Adolescence دقیقاً مثل سایر برنامه‌ها حرکت نمی‌کند، که باعث می‌شود بخواهید آن را دقیق‌تر تماشا کنید، چون معمولاً تنها چند دقیقه اختلاف با یک مانور شگفت‌انگیز جدید دارید که نمی‌توانید باور کنید که توانسته‌اند آن را به‌دست آورند.

این دستاوردهای فنی به‌تنهایی می‌توانستند بسیار چشمگیر باشند، اما وقتی با داستان مرتبط و به‌دقت نوشته شدهٔ برنامه ترکیب می‌شوند، احساس می‌کنیم که شاهد چیزی منحصر به‌فرد هستیم: برنامه‌ای که چیزهای زیادی برای گفتن دارد و به‌شیوه‌های کاملاً جدید برای بیان آن می‌پردازد.

Adolescence برنامه ضد‑نتفلیکس نتفلیکس است

چالش‌برانگیز است اما بسیار قابل تماشا است

در طول سال‌ها شنیده‌ایم که نتفلیکس، چه به نفع و چه به ضرر، به‌صراحت سعی می‌کند محتوای خود را ساده‌ساز کند تا برای افرادی که در حین اسکرول کردن روی تلفن‌هایشان تماشا می‌کنند، به‌راحتی جذب شود؛ مت دمون، ستارهٔ فیلم جدید نتفلیکس «The Rip»، یکی از جدیدترین افرادی است که به نیازهای نتفلیکس اشاره می‌کند. اما واضح است که این نیازها به‌طور کلی اعمال نمی‌شوند، زیرا برنامه‌ای مانند Adolescence هیچ عذرخواهی برای مطالبهٔ تمام توجه شما نمی‌کند و این برای آن بهتر است.

اشتراک برای بینش عمیق‌تری دربارهٔ تلویزیون و تحلیل استریمینگ

Adolescence همچنین دومین برنامهٔ پرتماشای به زبان انگلیسی در این پلتفرم است، بنابراین امیدواریم نتفلیکس پیامی دریافت کند که برنامه‌ها می‌توانند هم چالش‌برانگیز و متفاوت باشند و هم بسیار محبوب.

نتفلیکس مجموعهٔ گسترده‌ای از برنامه‌های قدیمی دارد که سعی در جلب توجه شما دارند.

فصل ۲ Adolescence؟

سازندگان Adolescence، جک تورن و استیون گری، دربارهٔ ساخت فصل دوم این برنامه صحبت کرده‌اند، اگرچه به نظر می‌رسد هنوز زمان آن فرا نرسیده است. احتمالا فصل جدید داستان متفاوتی را روایت خواهد کرد تا ادامهٔ داستان میلرها نکند، اما هنوز زود نیست که به‌طور قطع بگوییم.

در این بین، سری‌های دیگر عالی نتفلیکس برای بررسی وجود دارند، از جمله شاید «بهترین سری اکشن هنرهای رزمی ساخته‌شده تا به حال» و «یک نمایش کارآگاهی به‌قدری خوب که تمام نمایش‌های کارآگاهی دیگر را برای من خراب کرد». اما برای جرأت خالص و بینش، شاید هیچ‌وقت بهتر از Adolescence نشود.

Adolescence

بازیگران

• 
  Stephen Graham

  Eddie Miller
• 
  Owen Cooper

  Jamie Miller
• 
  Eileen
• 
  Lisa Miller

منبع مقاله