USB‑C یک شاهکار مهندسی است — و تا به امروز، همچنان پیشرو از زمان خود است. ۲۴ پین که در زبان کوچک یک درگاه USB‑C قرار دارند میتوانند کارهای واقعاً چشمگیری انجام دهند. اما برای اینکه دو دستگاه USB‑C با هم صحبت کنند، به پلی نیاز دارند: کابل USB‑C.
USB‑C یک شاهکار مهندسی است — و تا به امروز، همچنان پیش از زمان خود است. ۲۴ پین که در لبهٔ کوچک یک پورت USB‑C جا گرفتهاند میتوانند کارهای واقعاً چشمگیر انجام دهند. اما برای اینکه دو دستگاه USB‑C بتوانند با هم ارتباط برقرار کنند، به پلی نیاز دارند: کابل USB‑C.
اگر کابل از Power Delivery (PD) پشتیبانی نکند، یا اگر راههای پرسرعت مورد نیاز برای Thunderbolt را نداشته باشد، مهم نیست که لپتاپ و مانیتور شما این قابلیت را داشته باشند. ویژگی به سادگی کار نخواهد کرد. برای بدتر شدن اوضاع، کابلهای USB‑C بسیار زیادی وجود دارند که همه آنها تواناییهای متفاوتی دارند — و البته هیچکدام روی جعبه نمینویسند «کیفیت وحشتناک».
پس چگونه میتوانید واقعاً تشخیص دهید؟
در واقع چه چیزی شارژ سریع را از طریق USB‑C ممکن میسازد
همه چیز به یک پین برمیگردد
آنچه میخواهم توضیح دهم محصول فرعی این است که من به عمق پیناوت USB‑C رفتم. حتی نمیدانستم USB‑C دارای ۲۴ پین است تا آن را بررسی کردم. اگر میخواهید تجزیه و تحلیل کاملی از عملکرد هر پین داشته باشید، من دربارهٔ آن بهطور جداگانه نوشتهام. من قبل از رسیدن به نتیجه، به جزئیات فنی میپردازم — اگر فقط به نتیجه علاقهمندید، میتوانید به جلو اسکرول کنید.
یکی از مهمترین پینهای یک کابل USB‑C پین CC است. این پین مسئول مذاکرهٔ سطح پایین است. تعیین میکند کدام دستگاه منبع قدرت است، کدام یک مصرفکننده، جهت اتصال، و — مهمترین چیز — چه فناوری شارژ باید استفاده شود.
پین CC عملاً پنجمین سیم اساسی در یک کابل USB‑C است. چهار سیم اول VBUS (مثبت)، GND (منفی) و جفت D+ و D− برای دادههای USB 2.0 هستند. در واقع، بیشتر پورتهای مدرن USB‑C — مثل پورت لپتاپ شما — سوکتهای سرد هستند. آنها حتی برق را تحویل نمیدهند مگر آنکه پین CC به شارژر بگوید که دستگاهی متصل شده است.
وقتی یک شارژر پشتیبان PD را به گوشی که از شارژ سریع پشتیبانی میکند وصل میکنید، پینهای CC در هر دو دستگاه ولتاژ و جریان را مذاکره میکنند. تمام این ارتباط از طریق سیم CC داخل کابل انجام میشود. این به این معنی است که هر سه مؤلفه — شارژر، دستگاه و کابل — باید توافق داشته باشند.
در واقع، بیشتر پورتهای مدرن USB‑C — مثل پورت لپتاپ شما — سوکتهای سرد هستند. آنها حتی برق را تحویل نمیدهند مگر آنکه پین CC به شارژر بگوید که دستگاهی متصل شده است.
چرا USB‑A زنجیره را بهطور کامل میشکند
پین گمشدهای که همه چیز را تغییر میدهد
حالا که با پین CC آشنا شدید، باید دربارهٔ USB‑A صحبت کنیم. اگر به پیناوتهای USB‑A نگاهی بیندازید، جزئیات کلیدی را مشاهده میکنید: USB‑A پین CC ندارد. حتی پورتهای USB‑A نسل سوم نیز بهصورت کامل پین CC ندارند. دلیل این است که پورتهای USB‑A سوکتهای سرد نیستند — همیشه روشن هستند. اگر چیزی را وصل کنید، برق بدون نیاز به مذاکره جریان مییابد.
یک کابل قدیمی USB‑A به USB‑C همچنان میتواند تلفن شما را شارژ کند، اما بدون پین CC، مذاكرهٔ Power Delivery (PD) بهصورت فیزیکی غیرممكن است. هیچ مسیری برای شروع PD وجود ندارد. این موضوع من را به توضیح کمی … ناامیدکنندهٔ عنوان میرساند: شما نمیتوانید همیشه تشخیص دهید که آیا یک کابل یا شارژر شارژ سریع خواهد داشت — اما میتوانید بگویید که چه زمانی قطعا این کار را نمیکند.
هر کابلی USB‑A به USB‑C نمیتواند تلفن شما را با استفاده از PD شارژ سریع کند. اگر آداب شارژ شما دارای پورت USB‑A باشد، قدرت واقعی Power Delivery را تحویل نخواهد داد.
هر کابلی USB‑A به USB‑C نمیتواند تلفن شما را با استفاده از PD شارژ سریع کند. اگر آداب شارژ شما دارای پورت USB‑A باشد، قدرت واقعی Power Delivery را تحویل نخواهد داد. مهم نیست که شارژر روی جعبه 68W یا 100W بنویسد. آن قدرت هرگز از طریق USB‑C PD به گوشی شما نخواهد رسید. مبدلها، آداپتورهای OTG یا تبدیلهای USB‑A کمکی نیستند. USB‑A وسایل فیزیکی لازم برای ارتباط این سطح از توان را از طریق PD ندارد.
وقتی مردم دربارهٔ USB صحبت میکنند، اغلب دو چیز متفاوت را با هم مخلوط مینمایند: فرم فاکتور (A، B، C) و نسل (USB 2.0، 3.0، 3.1 و غیره). فرم فاکتور شکل فیزیکی را تعیین میکند. نسل سرعت دادهها و قابلیتها را مشخص میکند.
USB‑A همچنان میتواند «سریع» شارژ کند
اما نه به آن سرعت، یا از طریق PD
البته این به این معنا نیست که USB‑A اصلاً نمیتواند سریع شارژ کند. استاندارد USB 2.0 تنها ۲.۵ وات دارد. USB 3.0 به ۵ وات میرسد، و استانداردهایی مثل BC 1.2 میتوانند تا ۷.۵ وات انرژی بدهند. استاندارد «سريع» عمومی برای USB‑A Quick Charge (QC) است که با اسیر کردن سیمهای D+/D- برای مذاکره، حدود ۱۵‑۱۸ وات توان میدهد. اگر یک اندروید پشتیبان PD را به یک شارژر USB‑A وصل کنید، احتمالاً به این سرعت ۱۵ وات QC بازمیگردد، بدون در نظر گرفتن هزینهٔ کابل یا شارژر.
|
استاندارد |
حداکثر ولتاژ |
حداکثر جریان |
حداکثر توان |
نوع مذاکره |
سازگاری |
|---|---|---|---|---|---|
|
USB 2.0 کلاسیک |
5V |
0.5A |
2.5W |
None |
حداقل اساسی |
|
USB 3.0 کلاسیک |
5V |
0.9A |
4.5W |
None |
پورتهای استاندارد USB‑A آبی |
|
USB BC 1.2 |
5V |
1.5A |
7.5W |
پینهای داده کوتاه شده |
پورتهای شارژ رایج USB‑A |
|
اپل ۲.۴A |
5V |
2.4A |
12W |
ولتاژهای خاص پین داده |
آیفون/آیپدهای قدیمی که از A‑to‑C استفاده میکنند |
|
Quick Charge 2.0 |
9V / 12V |
2.0A |
18W |
مراحل ولتاژ گسسته |
شارژ سریع اندرویدهای قدیمی |
|
Quick Charge 3.0 |
3.6V – 20V |
~3.0A |
36W |
مراحل ولتاژ متغیر |
معمولترین «سریع» شارژرهای USB‑A |
برای کاربران آیفون وضعیت بدتر است. اپل از پروتکل QC پشتیبانی نمیکند. یک آیفون مدرن که به یک شارژر عمومی USB‑A متصل میشود، غالباً به سرعت پایهٔ ۵ وات بازمیگردد.
با این حال، استانداردهای اختصاصی مانند SuperVOOC شرکت OnePlus یا HyperCharge شرکت Xiaomi میتوانند ۶۵ وات را از طریق USB‑A فراهم کنند. آنها این کار را با افزودن یک پین پنجم مخفی به پورت USB‑A و استفاده از کابل تخصصی انجام میدهند. در این موارد، شارژر، کابل و تلفن باید همگی از همان برند باشند. اگر آن کابل خاص را گم کنید، توان جادویی ۶۵ وات ناپدید میشود. من یک شارژر Xiaomi USB‑A ۶۸ وات داشتم، اما گوشی Nothing Phone من را بهبطور کندی شارژ میکرد و آیفون من نیز بسیار کند شارژ میشد. حالا میدانید چرا!
|
استاندارد |
برند |
مقدار معمولی |
حداکثر توان |
نیاز سختافزاری |
|---|---|---|---|---|
|
SuperVOOC / Warp |
Oppo / OnePlus |
10V / 6.5A |
65W |
پین پنجم پورت A + کابل اختصاصی |
|
HyperCharge |
Xiaomi |
11V / 6.1A |
67W |
تقلب PD‑over‑A + کابل ID سفارشی |
|
SuperCharge |
Huawei |
11V / 6A |
66W |
کابل برند با رتبه 6A (سرنخ نارنجی) |
|
SuperDart |
Realme |
10V / 6.5A |
65W |
همان فناوری مانند SuperVOOC |
|
FlashCharge |
Vivo / iQOO |
20V / 6A |
120W |
باتری دو سلولی + کابل برند |
شارژ کردن گوشی هوشمند خودتان در طول شب آنچنان خطرناک نیست که همه تصور میکنند.
واقعیت ناخوشایند کابلهای USB‑C
و چگونگی جلوگیری از سوختن
میدانم که وضعیت بهسادگی رنگآمیزی سیاه‑سفید نیست. اگرچه تشخیص کیفیت یک کابل تصادفی USB‑C سخت است، میتوانید با آرامش بدانید که یک کابل یا شارژر USB‑A به USB‑C تقریباً هرگز تجربهٔ Power Delivery ۶۵ وات را فراهم نمیکند (بهاستثنای موارد اختصاصی).
اشتراک برای دریافت مشاوره واضح دربارهٔ USB‑C و راهنمای خرید
USB‑C فقط یک استاندارد اتصال است. این استاندارد ۲۴ پین را مشخص میکند، اما الزام نمیکند که همهٔ آنها واقعاً سیمکشی شوند. بسیاری از کابلهای ارزان USB‑C فقط حداقل ضروری را وصل میکنند. خبر خوش این است که برای شارژ ۶۵ وات، فقط به پنج سیم اساسی نیاز دارید: مثبت، منفی، داده و خط CC.
بهمحض عبور از ۶۰ وات، قوانین تغییر میکنند. ۱۰۰ وات مقدار عظیمی از قدرت است. برای اطمینان از اینکه کابل ذوب نشود، کابل USB‑C باید مدرکی داشته باشد که بتواند این توان را تحمل کند. به همین دلیل کابلهای USB‑C با توان بالا دارای چیپ e‑marker هستند که قابلیتهای کابل را در هنگام مذاکره شناسایی میکند. تنها کابلهای طراحیشده برای آن توان — و معمولاً فقط از برندهای معتبر — این چیپ را دارند. حتی اگر جعبه ادعای پشتیبانی از ۱۰۰ وات کند، راهی ساده برای تأیید آن تنها با نگاه کردن وجود ندارد.
یک قانون برای جلوگیری از شارژ آهسته برای همیشه
اگر میخواهید بهترین عملکرد را داشته باشید، قانون ساده است: از USB‑A دوری کنید. شارژر USB‑A نخرید و کابلهای USB‑A به USB‑C را برای دستگاههای پرتوان خود نخرید. به یک اکوسیستم کامل USB‑C — هم شارژر و هم کابل — متعهد باشید و به دنبال برندهای معتبر باشید که چیپهای E‑marker خود را گواهی میکنند. USB‑A بهسادگی با Power Delivery سازگار نیست.