بعد از ساخت خانهٔ رویاییام و نصب یک سیستم شبکهٔ پیشرفتهٔ Ubiquiti، که شامل چهار نقطه دسترسی Wi‑Fi و اینترنت ۱۲۰۰ مگابیت‑ثانیهای فوقالعاده سرعت بود، فکر کردم مشکلات اتصالم تمام شده است. اما در عوض، در هر جایی lag داشتم، اتصالها بهصورت تصادفی قطع میشدند و سرعت Wi‑Fi خیلی بهتر از ۱۵۰ مگابیت‑ثانیهای که قبل از آن داشتم نبود. و این همه با تجهیزات شبکهٔ گرانقیمتی که میتوانستم بخرم بود — گوشیم فقط میچرخید و سعی میکرد یک صفحهٔ وب ساده را بارگذاری کند.
بعد از ساخت خانهٔ رویاییام و سیمکشی آن با یک سیستم شبکهٔ پیشرفتهٔ یوبیکوتی، شامل چهار نقطهٔ دسترسی Wi‑Fi و اینترنتی با سرعت ۱۲۰۰ مگابیت بر ثانیه، فکر کردم مشکلات اتصالام تمام شدهاند. اما در عوض، در همهجا تاخیر داشت، ارتباطها بهصورت تصادفی قطع میشد و سرعت Wi‑Fi تقریباً بهتر از ۱۵۰ مگابیتی که قبلاً داشتهام نبود. و این همه با تجهیزات پیشرفتهای که میتوانست پول بخرد—گوشیم فقط میچرخید و سعی میکرد یک صفحهٔ وب ساده را بارگذاری کند.
سپس مشکل را کشف کردم: یک تنظیم واحد روتر که در هنگام راهاندازی نادیده گرفته بودم—و رفع آن کمتر از پنج دقیقه طول کشید.
راهاندازی Wi‑Fi من روی کاغذ چشمگیر بود
چهار نقطه دسترسی که هر گوشهای را پوشش میدهند
وقتی چند سال پیش خانه را ساختیم، میدانستم که میخواهم شبکه را بهدرستی راهاندازی کنم. در خانهٔ قبلیمان، حداکثر سرعت ISP ما ۱۵۰ مگابیت بر ثانیه بود و سیستم مش Wi‑Fi که داشتم مدام اتصالها را قطع میکرد—همیشه در بدترین لحظات. برای خانهٔ جدید، یک سیستم یوبیکوتی خریداری کردم و چهار نقطه دسترسی (AP) در سرتاسر آن نصب کردم.
نقطه دسترسی در سمت شرق به اتاقهای کودکان، اتاق سه‑فصلی و پاسیو میپرداخت. نقطه دسترسی در سمت غربی سوئیت صاحبخانه و اتاق بزرگ را مدیریت میکرد. سپس یکی را در گاراژ برای تمام وسایل خانه هوشمند و تجهیزات کارگاه نصب کردم و دیگری را برای اطمینان در زیرزمین قرار دادم.
من کابلهای اترنت خودم را برشدادم تا کل سیستم را سیمکشی کنم—کابل Cat6 را به هر مکان AP کشیدم. ISP جدید به ما ۱۲۰۰ مگابیت بر ثانیه داد و من خیلی هیجانزده بودم که همه چیز را راهاندازی کنم.
مشکل Wi‑Fi بلافاصله ظاهر شد
اینترنت گیگابیت من شبیه دیال‑آپ بود
هیجان برای مدت طولانی ادامه نداشت. همه چیز را روشن کردم و شروع به وصل کردن دستگاهها کردم و تقریباً بلافاصله احساس کردیم که چیزی درست نیست. در اینجا تجهیزات سطح سازمانی و سرعت اینترنتی که هشت برابر سریعتر از قبل بود، وجود داشت، اما دستگاهها در تمام خانه دچار مشکل بودند. Netflix مداوم با بافرینگ مواجه میشد و در تماسهای Zoom، تصویر لگ میکرد و به یک کلافه پیکسلاری تبدیل میشد که جلسات را عملاً غیرممکن میساخت. تستهای سرعت در مکانهای مختلف متفاوت بود—در یکجا ۱۰۰ مگابیت، گاهی کمتر. این باید ۱۲۰۰ مگابیت باشد؛ در Wi‑Fi باید چند صد مگابیت داشته باشیم. دستگاههای خانه هوشمند مدتی طول میکشیدند تا پاسخ دهند. آنچه واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد، تصادفی بودن همه چیز بود.
یک دقیقه همه چیز عالی کار میکرد. دقیقهٔ بعد، همان دستگاه و همان مکان در خانه، سرعتهای بسیار ضعیف دریافت میکردم. من زمان و پول زیادی را در این تنظیمات سرمایهگذاری کرده بودم و بهنحوی بدتر از سیستم مش ارزان قیمتی که تعویض کرده بودم شد.
متهم: تداخل کانال Wi‑Fi
چهار نقطه دسترسی که با یکدیگر مبارزه میکردند
از آنجایی که قبلاً با مشکلات تداخل Wi‑Fi روبرو شده بودم، میدانستم ابتدا چه چیزی را بررسی کنم. برنامه UniFi را در آیفونم باز کردم و تنظیمات هر نقطه دسترسی را نگاه کردم. آنجا بود—چندین نقطه دسترسی من بر همان کانالهای دقیق برای ۲٫۴ GHz و ۵ GHz تنظیم شده بودند. نقاط دسترسی شرق و غرب، که بیشتر جایی که ما زندگی میکنیم را پوشش میدهند، از کانالهای یکسان استفاده میکردند. آنها عملاً روی یکدیگر قدم میزدند و یک ترافیک شلوغی از تداخل رادیویی ایجاد میکردند.
کانالهای Wi‑Fi شبیه به خطوط جاده هستند. اگر چند روتر یا نقطه دسترسی را بر همان کانال نزدیک هم قرار دهید، با هم تداخل میکنند. دستگاهها باید نوبتشان را برای ارسال صبر کنند. تاخیر، قطع ارتباط زمانی که تداخل بسیار شدید میشود، و عملکردی که بسته به اینکه به کدام نقطه دسترسی وصل میشود، بهصورت متغیر میباشد، دریافت میکنید. با چهار نقطه دسترسی قدرتمند که احتمالاً همپوشانی دارند و با یکدیگر تداخل میکنند، شبکه من با خودش مبارزه میکرد.
راهحل سادهای که همه چیز را تغییر داد
اختصاص کانالهای منحصر به فرد به هر نقطه دسترسی
راهحل به طور شگفتانگیزی ساده بود. من کنترلگر UniFi خودم را باز کردم و بهصورت روشمند کانالهای متفاوتی به هر نقطه دسترسی اختصاص دادم:
- برنامه UniFi یا کنترلگر وب را باز کنید
- به بخش دستگاههای UniFi بروید
- یک نقطه دسترسی را از لیست دستگاهها انتخاب کنید
- آیکون چرخدنده تنظیمات را لمس کنید
- گزینه Radios (رادیوها) را انتخاب کنید
- در بخش Channel (کانال)، کانالهای متفاوتی برای ۲٫۴ GHz و ۵ GHz انتخاب کنید
اختصاص کانالهای پیشنهادی:
- برای ۲٫۴ GHz (فقط از کانالهای ۱، ۶ یا ۱۱ استفاده کنید—اینها همپوشانی ندارند):
- نقطه دسترسی شرق: کانال ۱
- نقطه دسترسی غرب: کانال ۶
- نقطه دسترسی گاراژ: کانال ۱۱
- نقطه دسترسی زیرزمین: کانال ۱ (به اندازهٔ کافی دور از نقطه دسترسی شرق تا از تداخل جلوگیری شود)
- برای ۵ GHz (کانالهای بیشتری در دسترس است، تراکم کمتر):
- نقطه دسترسی شرق: کانال ۳۶
- نقطه دسترسی غرب: کانال ۴۸
- نقطه دسترسی گاراژ: کانال ۱۴۹
- نقطه دسترسی زیرزمین: کانال ۱۶۱
- نقطه دسترسی شرق: کانال ۱
- نقطه دسترسی غرب: کانال ۶
- نقطه دسترسی گاراژ: کانال ۱۱
- نقطه دسترسی زیرزمین: کانال ۱ (به اندازهٔ کافی دور از نقطه دسترسی شرق تا از تداخل جلوگیری شود)
- نقطه دسترسی شرق: کانال ۳۶
- نقطه دسترسی غرب: کانال ۴۸
- نقطه دسترسی گاراژ: کانال ۱۴۹
- نقطه دسترسی زیرزمین: کانال ۱۶۱
بهمحض اینکه این تنظیمات را ذخیره کردم، تفاوت چشمگیر بود. تستهای سرعت بلافاصله بیش از ۶۰۰ مگابیت در نواحی دور از روترها نشان داد، بافرینگ ناپدید شد و دستگاهها ارتباط پایدار در تمام خانه داشتند. دیگر نیازی نبود که در خانه به دنبال نقطههای خوشایند Wi‑Fiام بگردم.
این راهحل برای هر تنظیم روتر کار میکند
بهدست آوردن مزایا نیازی به چندین نقطه دسترسی ندارید
نیازی به یک تنظیم چندین نقطه دسترسی دیوانهوار مانند من ندارید تا تداخل کانال Wi‑Fi، اینترنت شما را خراب کند. اگر در یک آپارتمان، دوبلکس یا هر جایی که خانههای همسایهتان خیلی نزدیک به شما هستند زندگی میکنید، روترهای آنها میتوانند مشکل شما باشند.
مشکل مشابهی وجود دارد—وقتی روترهای نزدیک به هم از همین کانال استفاده میکنند، تداخل میسازند. این در فرکانس ۲٫۴ GHz بسیار شایع است زیرا تولیدکنندگان اغلب روترها را با کانال پیشفرض یکسان از کارخانه میفرستند.
برای بررسی و رفع این مشکل در هر روتر، وارد رابط کاربری مدیریتی روتر خود شوید (فقط آدرس IP آن را در مرورگر وارد کنید). به تنظیمات بیسیم بروید—محل دقیق این تنظیمات بستگی به برند روتر دارد. شما به گزینههای کانال ۲٫۴ GHz و ۵ GHz نیاز دارید. هر دو را از حالت «Auto» به حالت دستی تغییر دهید. برای ۲٫۴ GHz، کانال ۱، ۶ یا ۱۱ را انتخاب کنید. برای ۵ GHz، چیزی بین ۳۶ تا ۴۸ یا در بازه ۱۴۹ تا ۱۶۵ امتحان کنید.
اکثر روترها بهطور پیشفرض این گزینه را روی «Auto» میگذارند که معمولاً به این معناست که گاهی کانالی را انتخاب میکنند که همسایگان شما هم از آن استفاده میکنند. وقتی خودتان کانالهای کمتر شلوغ را بهصورت دستی انتخاب میکنید، عملکرد شما میتواند بهطور چشمگیری افزایش یابد.
پنج دقیقه برای رفع چیزی که ماهها باعث ناامیدی شده بود
یک تنظیم نادیدهگرفتهشده در روتر سرمایهگذاری گرانقیمت شبکهام را از ناامیدی کامل به آنچه امید داشتم تبدیل کرد. من حدود پنج دقیقه صرف کردم تا به هر نقطه دسترسی یک کانال Wi‑Fi منحصر به فرد اختصاص دهم و همین بود. ناگهان، واقعاً سرعت گیگابیتی را بدون لگ و بدون بافرینگ دریافت میکردم. خانوادهام دیگر از من دربارهٔ اینکه «این اینترنت جدید و جذاب» چرا از اینترنت قبلی ضعیفتر است، مزاحم نمیشدند.
اگر Wi‑Fi شما کند است حتی وقتی که برای اینترنت پرسرعت پول میپردازید، تنظیمات کانال خود را بررسی کنید. مهم نیست که چندین نقطه دسترسی مانند من داشته باشید یا فقط یک روتر داشته باشید که از همسایگان تداخل میکند—تغییر این یک تنظیم ممکن است Wi‑Fi شما را بهصورت شبانهروزشده بسیار سریعتر کند. این برای من واقعاً اتفاق افتاد. حالا میتوانم تمام «سریالهای علمی‑تخیلی که زوداً لغو شدهاند» را در فهرست تماشای خود بدون بافرینگ در Netflix تماشا کنم.