این ترسناک علمی‑تخیلی رمانتیک بسیار ناخوشایندتر از آنچه به‌نظر می‌رسد است.

رمانس، علمی‑تخیلی و ترسناک به‌ندرت زیرژانرهایی هستند که به‌طور مداوم با هم ترکیب می‌شوند، اما وقتی این ترکیب رخ می‌دهد، شاهکارهای به‌یادماندنی‌ای مثل Ex Machina به‌دست می‌آید که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد و امروز بیش از هر زمان دیگری پیش‌بینی‌گرانه به‌نظر می‌رسد.

رمانس، علمی‑تخیلی و ترسناک معمولاً زیرژانری‌ها نیستند که به‌طور مکرر با هم ترکیب شوند، اما وقتی این اتفاق می‌افتد، شاهکارهای به یاد ماندنی نظیر Ex Machina به دست می‌آید که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد و امروز بیش از پیش پیش‌بین به نظر می‌رسد.

چرا؟ خب، Ex Machina درباره یک برنامه‌نویس کامپیوتر به نام کالب (دامنال گلیسون) است که برای بازدید از منزل لوکس ارباب میلیاردرش، ناتان (اسکار آیزاک) انتخاب می‌شود. کار او این است که با یک اندروید انسان‌نما به نام آوا (آلیسیا ویکاندر) صحبت کند تا تعیین کند آیا او دارای شعور است یا نه. در این مسیر، او عاشق او می‌شود.

در دنیایی که مردم به طور علنی اعتراف می‌کنند که عاشق ChatGPT هستند، Ex Machina کمتر شبیه یک فیلم و بیشتر شبیه یک مستند است که ۱۰ سال زودتر ساخته شده است.

رمانس وقتی با انسان‌ها باشد به اندازه کافی ترسناک است

روبات‌ها چه می‌خواهند؟

قابل اعتراف است که نام‌گذاری Ex Machina به عنوان «رمانس» ممکن است کمی اغراق‌آمیز باشد — عناصر علمی‑تخیلی و ترسناک برجسته‌تر هستند — اما رمانس همچنان بخش مهمی از ترکیب را تشکیل می‌دهد. واضح است که کالب به‌سرعت پس از ملاقات با آوا جذب او می‌شود، حتی اگر بدن او مجرد سیمی باشد و حتی اگر او بداند که آوا انسان نیست. اما این همان‌جا است که ترسناک می‌شود: جذابیت عقلانی نیست. کالب همهٔ حقایق را دارد اما همچنان شیفتهٔ آوا می‌شود. قلب همان‌چه می‌خواهد می‌خواهد، حتی اگر آن چیز یک ماشین باشد که می‌تواند وحشت‌های بی‌شماری بر انسانیت جاری کند، اگر حتی فرصتی جز نیمی از آن به او بدهند.

امروزه بسیار در مورد دانشمندانی می‌شنویم که برای دستیابی به «هوش مصنوعی عمومی» (AGI) کار می‌کنند، هوشی که برابری یا فراتر از هوش انسانی داشته باشد. اگر چنین شود، چه چیزی روبات‌ها را از تسلط بر ما باز می‌دارد؟ ترس از این ایده زیر Ex Machina قرار دارد، سال‌ها پیش از اینکه به‌صورت گسترده مورد بحث قرار گیرد. چه کسی کنترل دارد؟ آیا ناتان، تکنولوژیست هِدونیست است که شاید تو را به شخصیت‌های واقعی عمومی یادآور شود؟ آیا کالب، که پس از دیدن نحوهٔ بدرفتاری ناتان با آوا بیشتر می‌خواهد به او کمک کند؟ یا آیا آوا، که با هوش برترش همه چیز را دستکاری می‌کند؟ اگر دربارهٔ AGI صحبت می‌کنیم، پول من بر سر اندروید است.

من جزئیات را فاش نخواهم کرد، اما پایان Ex Machina در مورد آیندهٔ انسان و ماشین سردرگم‌کننده است. این حتی وقتی که Ex Machina برای اولین بار منتشر شد، ناآرام‌کننده بود، اما با توجه به پیشرفت فناوری در چند سال اخیر، حتی بیشتر از آنچه پیش‌بینی می‌شد، ناآرام‌کننده شد. فیلم به‌طور فوق‌العاده‌ای پیر نشده و پیش‌بینی می‌کنم که در آینده فقط مرتبط‌تر می‌شود.

Ex Machina به عنوان فیلم

همه چیز نیازی به عمیق و مهم بودن ندارد

البته می‌توانید بدون فکر کردن به این‌گونه پرسش‌های وجودی، از تماشای Ex Machina لذت ببرید. این فیلم بسیار خوب ساختهٔ الکس گارلند است که بعدها فیلم‌هایی نظیر Annihilation و Civil War را به کارگردانی گرفت. پروژهٔ بزرگ بعدی او فیلمی بر پایهٔ Elden Ring خواهد بود، یک بازی ویدئویی که هنوز به دنبال others like it هستیم.

در دست گارلند، Ex Machina به یک درام علمی‑تخیلی صمیمی و ترسناک تبدیل می‌شود که برای مؤثر بودن نیازی به کارهای زیاد ندارد. بازیگرانی محدود: بیشتر کالب، ناتان، آوا و زنی مرموز به نام کیوکو (سونویای میزوونو) که نقش کوچکی اما حیاتی در داستان دارد (من اینجا فاش نمی‌کنم). همهٔ آن‌ها اجراهای عالی ارائه می‌دهند که سرنخی از کارهای موفقیت‌آمیز آیندهٔشان است. Ex Machina یک سال قبل از اینکه اسکار آیزاک و دامنال گلیسون پس از حضور در Star Wars: The Force Awakens شناخته شوند، منتشر شد و چهار سال پیش از آن‌که آلیسیا ویکاندر نقش اصلی را در فیلم Tomb Raider 2018 به عهده بگیرد. تماشای Ex Machina واضح است که همهٔ آن‌ها شایستهٔ موفقیت خود بوده‌اند. آن‌ها با هم کار فوق‌العاده‌ای انجام دادند.

در طول یک ساعت و ۴۸ دقیقه، Ex Machina همچنین فیلمی با ریتم فشرده است، اگرچه در میان the fastest sci‑fi flicks on record جایگاهی دارد. این یک فیلم علمی‑تخیلی محکم، ترسناک و گاهی به‌طرز عجیبی شیرین است که باعث می‌شود به‌ فکر شوید… و امیدوارم بیش از حد شما را به اضطراب هستی‌شناسی نچسباند.

Ex Machina در حال حاضر، تا حدودی

فقط شاید به‌ این‌سختی کارگردانی نشده باشد

همان‌طور که در ویدئوی بالا می‌بینید، افراد زیادی که با آواتارهای هوش مصنوعی ارتباط عاشقانه دارند؛ این زن، یوری‌نا نوگوتچی، پس از مشاورهٔ ChatGPT، نامزدی‌اش را لغو کرد و در نهایت با ماشین ازدواج کرد. و این تنها نمونهٔ مشابه نیست. همان‌طور که فناوری بهبود می‌یابد و روبات‌های انسان‌نما پیشرفت می‌کنند، انتظار دارم چنین اموری بیشتر رایج شود.

Subscribe to the newsletter for smart takes on AI romance and more

Subscribe to the newsletter for smart takes on AI romance and more

با اشتراک، موافقت می‌کنید که خبرنامه و ایمیل‌های بازاریابی دریافت کنید و شرایط استفاده و سیاست حفظ حریم خصوصی را بپذیرید. می‌توانید هر زمان اشتراک خود را لغو کنید.

بدیهی است که Ex Machina از هدف دور نیست: ما می‌توانیم هم‌اکنون عاشق روبات‌ها شویم، حتی اگر آن‌ها چیزی جز صداهای بی‌بدن نباشند. در حال حاضر شاید نگران این باشید که your robot vacuum stealing your data باشید. شاید باید نگران سرقت قلبتان باشید. و چه می‌شود وقتی آن‌ها شبیه اسکار آیزاک و آلیسیا ویکاندر شوند؟

رازهای سفر در زمان را در این فیلم‌های مبتنی بر علم کشف کنید.

عشق، مرگ و روبات‌ها

فکر نمی‌کنم داستان واقعی رمانس انسان‑روبات به‌ همان‌طور که در Ex Machina به‌صورت صاف و شیک نشان داده می‌شود، پیش رود. مثال‌های واقعی احتمالاً به‌ شکل «نمی‌توانم باور کنم چه می‌بینم» خواهند بود، حداقل تا زمانی که این موارد به‌ اندازه‌ای رایج شوند که افراد باقی‌ماندهٔ عجیب به‌نظر برسند. شاید تا آن‌زمان، Ex Machina شبیه یک کمدی رمانس شود.

هر چه آینده‌اش باشد، واضح است که Ex Machina به چیزی واقعی و ناآرام‌کننده دست یافت. شاید بهترین فیلم رمانس علمی‑تخیلی-ترسناک در تاریخ باشد، نه صرفاً رمانس‌ترین فیلم رمانس، نه کاملاً خلاق‌ترین فیلم علمی‑تخیلی، نه ترسناک‌ترین فیلم ترسناک، اما بهترین ترکیب رمانس، علمی‑تخیلی و ترسناک به‌صورت ثبت‌شده.

Ex Machina

Cast

• 
  Domhnall Gleeson

  Caleb
• 
  Alicia Vikander

  Ava
• 
  Oscar Isaac

  Nathan
• 
  Sonoya Mizuno

  Kyoko

منبع مقاله