آنتیویروس یکی از اولین چیزهایی است که بیشتر افراد روی یک رایانه جدید نصب میکنند. بههرحال، هیچکس نمیخواهد بدافزار رایانهاش را خراب کند یا بدتر، دادههایش را دزدیده شود. و بهمنظور انصاف، اکثر مجموعههای محبوب آنتیویروس کار مناسبی برای حفاظت از رایانهتان انجام میدهند. اما مشکل این است که آنها دقیقاً بهگونهای بهینه نشدهاند که سبک یا کمحجم باشند. و اوضاع حتی بدتر شده است از زمانی که مجموعههای آنتیویروس شروع به بستهبندی امکانات اضافی مانند VPN، کنترلهای والدینی، و افزونههای مرورگر کردهاند.
آنتیویروس یکی از اولین چیزهایی است که اکثر افراد روی یک رایانه جدید نصب میکنند. بههرحال، هیچکس نمیخواهد بدافزار رایانهاش را خراب کند یا بدتر، دادههایش را دزدیده شود. و برای انصاف، اکثر مجموعههای معروف آنتیویروس کار خوبی در محافظت از رایانه شما انجام میدهند. اما مشکل این است که آنها بهطور دقیق برای سبک و کمحجم بودن بهینهسازی نشدهاند. و اوضاع حتی بدتر شده است از زمانیکه مجموعههای آنتیویروس شروع به اضافه کردن ویژگیهای جانبی مانند ویپیانها، کنترل والدین و افزونههای مرورگر کردهاند.
تمام این موارد باعث میشود برنامهها و بازیهای واقعی که استفاده میکنید با منابع کمتری کار کنند، که منجر به کاهش مکرر سرعت و حتی لگ میشود. بنابراین نکتهای ناخوشایند این است که نرمافزاری که برای محافظت از رایانهتان طراحی شده، در نهایت همان چیزی است که آن را کند میکند.
چگونه نرمافزار آنتیویروس میتواند رایانه شما را کند کند
زمانی که حفاظت مداوم به فشار مداوم تبدیل میشود
نرمافزارهای آنتیویروس دوست دارند خود را به عنوان محافظان ساکت معرفی کنند. همیشه نظارت میکنند، همیشه شما را امن نگه میدارند و هرگز در مسیر شما قرار نمیگیرند. درست است، بخشی از این حقیقت دارد. آنها در پسزمینه کار میکنند، اما بدون تأثیر نیستند.
برنامههای آنتیویروس با اسکن کردن فایلها هنگام باز شدن، دانلود، کپی یا تغییر آنها کار میکنند. این یعنی هر برنامهای که اجرا میکنید و هر سندی که دست میزنید، یک بررسی سریع را تحریک میکند. همچنین اسکنهای زمانبندیشده وجود دارد که اغلب زمانی اجرا میشوند که کمتر توقعشان را دارید. بنابراین اگر تا به حال رایانهتان کند احساس کردهاید، حتی وقتی هیچ برنامهای اجرا نیست، احتمالاً برنامه آنتیویروس در پسزمینه بر فایلهای شما میچرخد.
اکنون، تأثیر بر عملکرد در هر بار یکسان نیست. در اسکنهای سبک و روتین، تأثیر میتواند حداقل باشد، حدود ۰ تا ۲۰ درصد. اما در اسکنهای کامل یا جزئی، این مقدار میتواند تا ۵۰ درصد افزایش یابد. تأثیر همچنین بسته به برنامه آنتیویروسی که استفاده میکنید متفاوت است. برخی سبک و کارآمد هستند، در حالی که برخی دیگر بسیار پرتقاضاترند.
اکثر اوقات، ممکن است این کاهش سرعت را حتی احساس نکنید. اما به محض اینکه شروع به بازی، ویرایش ویدیو یا اجرای برنامههای پرمنابع کنید، وضعیت تغییر میکند. در آن زمان هر دو برنامه یا بازی شما و برنامه آنتیویروس برای یکسان منابع سیستم رقابت میکنند و عملکرد تحت فشار قرار میگیرد.
برای بدتر شدن اوضاع، آنتیویروسهای مدرن به ندرت فقط به وظایف آنتیویروسی محدود میشوند. اکثریت آنها با انواع افزودنیها مانند ویپیانها، مدیرهای گذرواژه و بهینهسازهای سیستم عرضه میشوند. تمام این افزودنیها بهصورت فرآیندهای جداگانه اجرا میشوند. پس بله، تنها یک برنامه نیست که با آن سروکار دارید. رایانه شما در واقع چندین نرمافزار مختلف تحت یک نام اجرا میکند.
میتوانید بررسی کنید که آیا آنتیویروس گلوگاه است یا نه
قبل از اقدام اطمینان حاصل کنید
قبل از این که شروع به سرزنش برنامه آنتیویروس خود کنید، تنظیمات آن را تغییر دهید یا کاملاً از میان ببرید، ارزش دارد که اطمینان حاصل کنید آیا واقعاً مقصر است یا نه. و خوشبختانه، انجام این کار نسبتاً آسان است. کلیدهای Ctrl + Shift + Esc را فشار دهید تا مدیر任务 (Task Manager) باز شود و به برگه Processes بروید. در اینجا، دقیقاً نشان میدهد که برنامه آنتیویروس شما چه مقدار تأثیر در هر لحظه دارد.
اگر برنامه آنتیویروس شما اغلب در صدر این لیست قرار دارد و RAM و CPU را به مقدار دو رقمی مصرف میکند، احتمالاً دلیل کاهش سرعت مکرری است که تجربه میکنید.
برای اطمینان بیشتر، میتوانید بهسادگی برنامه آنتیویروس خود را موقتاً خاموش کنید و از اجرا در زمان راهاندازی منع کنید. سپس سیستم خود را دوباره راهاندازی کنید و یک بازی یا چند برنامه باز کنید. اگر همه چیز روانتر و پاسخگوتر اجرا شد، پاسخ خود را پیدا کردهاید.
تنظیم برنامه آنتیویروس برای کاهش تأثیر
کمتر مزاحم کنید
اگر آنتیویروس شما گلوگاه باشد، حذف آن تنها گزینه شما نیست. میتوانید تنظیمات برنامه آنتیویروس خود را دقیق تنظیم کنید تا کاهش سرعت را کاهش دهید، در حالی که محافظت را حفظ میکنید.
بسیاری از برنامههای آنتیویروس غالباً اسکن کامل سیستم را در طول روز اجرا میکنند. و اگر این معمولاً وقتی کار یا بازی میکنید رخ میدهد، میتوانید این اسکنها را دوباره زمانبندی کنید. آنها را به اجرا در شبهای دیروقت یا زمانی که رایانهتان معمولاً بیکاری است تغییر دهید. این تغییر ساده به تنهایی رایانه شما را از کاهش ناگهانی سرعت در بدترین زمان ممکن نجات میدهد.
یک کار دیگر این است که تمام ویژگیهای اضافهشده به آنتیویروستان را بررسی کنید و آنهایی را که لازم ندارید غیرفعال کنید. این میتواند شامل ویپیانها، سرویسهای پروکسی، مدیرهای گذرواژه و حتی افزونههای مرورگر باشد. همین مورد برای ویژگی بهینهساز سیستم داخلی نیز صادق است اگر مجموعه آنتیویروس شما آن را دارد. این ممکن است مخالف منطق به نظر برسد، اما ویندوز در واقع نیازی به کمک اضافی برای مدیریت منابع سیستم ندارد. در بیشتر موارد، این «بهینهسازها» بیش از آنچه حل میکنند، مشکلات ایجاد میکنند.
برای دریافت خبرنامه ما درباره امنیت و سرعت رایانهتان مشترک شوید
در نهایت، اکثر برنامههای آنتیویروس همچنین ویژگیهایی مانند حالت بازی یا حالت عملکرد ارائه میدهند که میتوانید به آن حساب کنید. اینها معمولاً اسکنها و فعالیتهای پسزمینه را متوقف میکنند تا منابع سیستم آزاد شوند، که هنگام اجرای بازی یا نرمافزارهای پرتقاضا مفید است.
ویندوز در هر صورت قبلاً شما را پوشش میدهد
یک نکته جالب. رایانه ویندوز شما در واقع نیازی به برنامه آنتیویروس ندارد. بله، واقعاً.
در طول سالها، مایکروسافت بهبودهای متعددی در امنیت ویندوز داخلی اعمال کرده است و نیازی به باور به گفتههایشان نیست. طبق AV-TEST، که یکی از معتبرترین سازمانهای تست آنتیویروس است، مایکروسافت دِفندر به طور منظم نمرات نزدیک به صفر اشکال در محافظت، عملکرد و قابلیت استفاده کسب کرده است.
و بزرگترین مزیت مایکروسافت دِفندر این است که چقدر بهخوبی در ویندوز یکپارچه شده است. این باعث میشود همان سطح حفاظت که بسیاری از مجموعههای آنتیویروس پولی وعده میدهند، بدون آسیب به عملکرد یا هزینه اضافی برای شما ارائه دهد.